логоFacebookTwitterYouTubeeMail

„Дојдете, ајде сите да се молиме на Бога…*”
(*од житието на свети Гаврил Светогорец епископ Велички)
„Светител едноставно означува човек кој сериозно се однесува кон својата вера и може да направи повеќе за промената на светот кон подобро, отколу илјадници испечатени програми. Светиот човек е единствен вистински револуционер во овој свет„
о. А. Шмеман

И самите зборови го чекаат своето време за да бидат кажани кога ќе треба промислено да се исполнат и опишат нешто. Во Христос Нашиот Господ не суштествува она човечкото и нервозно - докажи, туку Божественото и смирено - покажи. Он покажува со збор и дело, а за мислата Негова зборува сето она што е нè опкружува и што е приведено во постоење преку Него во Духот Свети од слава на Отецот Небесен. Така исто, и со светиите во Богочовекот, тие се оние кои не докажувале за присуството на Божјата благодат, туку тие ги покажуваат несоздадените енергии за да сведочат дека животот е можен единствено од Бога, преку Бога и во Бога. Ете, и светиот Гаврил Светогорец, епископот Велички е од оние кои ни го покажуваат Животот низ својот живот, за ние да го разбереме и да се трудиме во него и да го преподаваме на други, онака како што литургиски ни се предава Самиот Христос, а преку нас и на сите Твои луѓе. Условите од овој свет што лежи во зло од гревот, едноставно не влијаат на Христовиот живот прифатен за свој живот низ подвиг, и немаат пресудно влијание кога Бог го преобразува човекот да светли, заради горештето срце во кое е сместен самиот Господ Исус. Условите се допуштени од Оној Кој Е, над и надвор од секој услов и поим поврзан со било што, пример се условите во кои се поучувал образот на учителот Мијалче, велиме биле неблагонаклонети за верата, и така тоа денес жестоко го потенцираме, но вподобениот на Бога Гаврил, ни сведочи нам христијаните денес, дека оној кој е гладен и жеден за Бога ќе Го најде (а, Бог, прв нé возљубил) и ќе му се предаде целосно Нему, бидејќи во Бога безусловно има само Љубов, на која слободно и без принуда треба природно да одговориме. Подобно на мачениците кои своите животи и не ги сметале за свои, туку за Христови, и радосно се предавале на мачителите, бидејќи сиот свој живот на Христа Бога го предале, а смртта им била, како што вели св.ап. Павле, придобивка...,  така и отец Гаврил носејќи го маченичкиот етос на монаштвтото, потврдува дека со Христос се живее, независно од условите во светот, независно и од времето и просторот, кои пак се осветуваат и приведуваат кон полнотата на царството небесно. Многу често знаеме да го осудиме безбожниот период од нашата историја, колку тој ја попречувал верата Христова, колку лошо влијалел со духот на апостасијата врз сиот општестевниот живот, но, ете, сепак Господ го посетува својот народ, како што вели Светото Писмо, и тоа токму преку светиите свои, кои се отворени за прием на сета благодат Божја, ја излева низ Својата милост врз сиот народ, на тој простор и во тоа време, допуштени на управување на Неговата Промисла и Неговиот Домострој на спасение. Да ни биде јасно, дека животот и молитвите на овој наш знаен сонародник, секако и наклонетоста на срцето на малото стадо среде овој народ за евхаристиско благодарам, ги пронашле Никодим и Јосиф од Ариматеа во тогашниот систем, и молитвите се услишани, и вратено е достоинството на Охридската архиепископија како помесна македонска православна црква, а Христос е прославен. Ова не смееме да го заборавиме, за да не се сведе нашето постоење наместо од подвиг на осветување, во подвиг на отстапување. Подвигот на светителот Лесновски Гаврил е подвиг на осветување среде  опишаното отстапување, а нашиот денешен подвиг сметајќи го за осветување само заради тоа што сметаме дека е ослободен од отстапување, е всушност помирување со секуларизмот, а со него расте и цвеќето на злото наречено конформизам кој води кон понатамошно отстапување од крштението, а понатаму...понатаму ќе се оправдуваме на условите. Подвигот на осветување раѓа духовни чеда, како што покажал светителот, кои понатаму го засведочуваат благодатниот континуитет на живата Црква, а за нас како христијани тоа е потребно, литургиски да се уподобуваме на Христа во насока на Небесниот Ерусалим. Отстапувањето е компромис со светот и неговата одлика не е раѓање, туку клонирање на истомисленици надвор од Литругијата, и кои Христос го уподобуваат на светот.

Да ја видиме моменталната наша ситуација кога почнуваме статистички да се фалиме со нашите религиозни градби, со нашите религиозни симболи, благопријатните услови кои сме ги обезбедиле за развиток на религијата како национален белег или народен фолклор, небаре условите можеме да ги правиме независно од Бога, ете, тоа е секуларизам, живот без Животот, па дури и религија која ни помага во овоземната мисија, тотално промашување, за жал. Атакот на градбите и симболите го сметаме за атак на нашата вера, култура, нација...а сквернавењето на крштението кое сме го примиле, заради непокајани наши зборови, дела и мисли, не сакаме да го видиме, сквернавење на нашиот живот станал ништо во споредба со обожувањето на пепелот од градби и симболи, и тоа го сметаме за нормално, а болно е од идолопоклонство.  Бог не живее во ракотворни храмови (тоа не значи дека не треба да имаме храмови), ова не сакаме да го чуеме, не сакаме ли да чуеме дека нашите тела треба да се храм на Светиот Дух, нашето срце престол во кое Христос т.е. Љубовта и Вистината ќе царува. Читаме ли ние Нов Завет? Бидете свети како што е свет вашиот Отец Небесен...,осветувајте ги вашите души...,кој се осветува уште повеќе да се осветува...Секогаш имаме изговор дека другиот ни е виновен, системот и условите во него ни се виновни, а кого да обвинеше отец Гаврил? Но, ете, заблагодари на Господ и започна да извршува зборовите Христови, бидете свети. Овој повик ние денес го заборавивме, не се ни потсетуваме на него, што е тоа свет, што е тоа осветување? Но затоа, добро знаеме што е комунист, патриот, предавник, шпион, хејтер, секаде се упикуваме и пикаме во овој свет, но не да се пробразиме и да го преобразиме со Христа, туку да се сообразиме со него, едноставно бегаме од Бога за да не ни ја расипе забавата со поимите научени на партиските седенки...сами и декларирани православни христијани обвинуваат за црковен неред според стандарди на секуларниот програмски ред, а треба едноставно веќе да се распали, распамети до полудување т.е. „деца, изедете ги јајцата, згмечете ја лушпата и расфрлете ја по градот за да видат сите дека Христос воскресна!„. Да нашиот повик е да се освестиме заради сквернавњето на нашето крштение, за немањето љубов кон братот свој, за губењето на доблеста да погледнеме со почит кон сестрата своја, да погледнеме кон секој човек како кон Христос, кон секоја жена како кон Богородица, и да разбереме дека верата не е затоа што таа придонесува само за општо морално добро, или дека може да биде од помош на политиката или привезок на партијата, нацијата и државата, туку дека таа е сета наша надеж во милоста и љубовта која ја бараме за себе, а треба да ја покажеме кон ближниот, за да нè пробрази нас и ближниот, стекнувајќи го Христос во нас - да го имаме Христос посреди нас, заради живот на светот. За сето тоа Христос не изгради жртвеник, не постави симбол, не бараше ниту жртви, ниту знаци, туку Самиот се предаде на смрт, и тоа смрт на Крст за да ги очисти нашите гревови, и да ни подари живот вечен, и повеќе да не бараме смрт на другиот за ние комфорно да живееме, туку да преоткриеме низ покајанието дека во Неговата смрт се крстивме, за со Него и да воскреснеме и да одиме во обновен живот, како што вели Апостолот. И сега, сакаме да научиме како да живееме, како да се осветуваме, тогаш имаме пример, епископот Велички Гаврил.
Нема ништо да научиме со осудување и земни поткусурувања, оти христијанинот единствената оценка може да ја даде исклучиво за себе, низ молитва, Господи помилуј ме мене грешниот, никаква друга кфалификација не му приличи да даде за ближниот свој, освен молитва за него во кое го споменува само името негово, а она грешниот си го задржува исклучиво како сопствено стоење пред Бога од Кого чека милост и љубов. Ништо нема да добиеме ако го жртвуваме другиот, саможртвата го открива животот, подготвеноста за положување на својот живот за ближниот го открива вечниот живот, тоа е христијанскиот подвиг, а ние сеуште сакаме да се занимаваме со трулежниот мирис на победената смрт, наместо со животот во Христа.

Расудувањето да го извлечеме низ зборовите на свети Гаврил Светогорец, молитвата е прва и најважна работа, а кратките одмори од неа треба да поминат во богомислие, созерцание, испитување на волјата Божја и преиспитување на својата совест, за не да ги вкусиме само горчливите плодови на многузборливоста, празнословието и празномислието, ете, по плодовите ќе познаеме кај сме. Без да го чуваме подвигот на светиот отец Гаврил и сите наши светии пред него, нема да се зачуваме, оти сè е минливо, а Христос вечен, сами бираме, и да не бараме изговор.
По молитвите на нашиот свет отец Гаврил Светогорец, епископ Велички, Господи Исусе Христе, помилуј не’! Амин.

п.с. Немој не ме брани, е изрека за човек кој својата апологетика не ја восогласил со ширењето на христијанство врз верата на мачениците во Црквата.Неговиот бунт заличува како на оној од Ефес предводен од Димитриј против св.апостол Павле. Господ нека е со нас и со сите.

rsz_georgij

Икonонописците од Северна Русија сликале на еден минималистички начин, оттргајќи сè, освен главните детали на сцената што се изобразува. Совршен пример за ова е иконата на Авраамовото гостопримство од Андреј Рубљов, кој отстранил сè од сцената, освен Тројцата Ангели и трпезата на којашто седеле, произведувајќи образ на Света Троица.

optinskie novomucheniki

„Убавината ќе го спаси светот“, – напишал Достоевски. Убавината – е Бог. Колку и да го истражуваме нашиот живот, колку и да го разделуваме на составни делови, за да го разбереме неговиот механизам, животот, во својата целосност секогаш ќе биде прекрасен,Божествен и неспознатлив до крај, како што е неспознатлива убавината.

haralampij

Овој голем светител беше епископ во Магнезија и во својата сто и тринаесетта година пострада за Христа. Кога настана страшното гонење на христијаните во времето на царот Септимиј Север, старецот Харалампиј не се криеше од гонителите, но слободно и јавно ја проповедаше Христовата вера. Сите маки ги претрпе како во туѓо тело. А кога уште жив му ја дереа кожата, незлобливиот светител им рече на царските војници...

Преподобен Серафим − Саровскиот Богоугодник и Чудотворец (1759-1833) е највисок израз не само на Руското Православие, туку и на икуменското Христијанство. Целиот свој живот вршеше подвизи кои ја надминуваат мерката на човековата сила; затоа и стекна блага кои ја надминуваат мерката на човековата величина.

Динамичниот и механички живот на преживување, како што честопати луѓето го чувствуваат начинот на живеење во „Новиот свет“, му го одзема секој миг на Божјото создание – човекот; и го остава животински да преживува во „Ветената земја“. Отсечен од заедницата со Создателот, чувствував потреба за духовен разговор и совет со старецот.

Св. маченик Нестор

Да се биде следбеник на способен учител и опитен духовен отец е [нешто] што се смета за основно за секој оној што сака да биде воведен во христијанскиот живот. Овој [живот] не може да биде предаден преку проповеди и книги. Се предава преку пример. Во синаксарот за свети Димитриј се вели дека тој бил „од градот Солун, побожен повеќе од неговите родители,...

prepodobniy german alyaskinskiy

Преподобен Герман се родил во Серпухов, во семејство на трговци и на шеснаесет години стапил на монашкиот пат. Со сета душа отец Герман ја засакал величенствената Валаамска обител, нејзиниот игумен и сите браќа.
После внимателното испитување со многу послушанија, игуменот Назариј го благословил младиот подвижник на постојан живот во шумата, во пустинско осамеништво.

Тој знаел да ги утешува душите што страдале, зашто знаел дека за да се придобие една душа за во небесното Царство, таа треба да биде налик на душичките на малите деца, според зборовите на Господ: „Ако не бидете како овие деца, нема да влезете во небесното Царство“.
А, пак, за децата, тој знаел дека тие имаат ангелски души. Колку шлаканици и да им удираат нивните татковци, тие пак ќе се вратат кај нив.

1956 Година во времето на Советскиот диктатор Хрушчов, во градот Самара сеслучило чудо познато како "Зоиното стоење", што го потресе целиот православен свет.
Во време кога, диктаторскиот режим сакал да го одвои народот од Бога,Бог допуштил да се случи ова чудо кое кај многумина ја вратило вербата и богобојажливоста.
Кај младите во тоа време се проширил голем атеизам и било срамно ако дома имаш икони. Па така и Зоја,...

Vovedenie.Presveta.jpg

Некогаш, во времиња не толку дамнешни, но како што некогаш се вели, со илјадалетија оддалечени од нас, животот се мерел, како прво, преку духовните, религиозните празници. О, се разбира, далеку од тоа сите точно да ја знаеле нивната содржина, но сите оделе во Црква, за многумина, можеби дури и за повеќето од нив, празникот, пред се, бил можност да се наспијат, да се најдат, да се напијат, да се одморат. А сепак, се чини, секој чувствувал, дури иако не го сознавал тоа јасно, дека празникот - тоа е пробив во

 Кога сатаната, Луцифер, отпаднал од Бога и со себе ги повлекол во пропаст еден дел од ангелите, тогаш Михаил станал и возвикнал пред неотпаднатите ангели: „Да внимаваме! Да застанеме добро, да стоиме со страв!“ И сите небесни војски на верните ангели громко запеаја: „Свјат, Свјат, Свјат Господ Саваот исполн небо и земља слави Твојеја!“

Свети Константин Кавасила  живеел и пастирствувал во Охридската Црква во тринаесеттиот век, и заради богољубивиот труд и неговите дела и подвизи, Бог го прославил, свртувајќи го во хорот на светителите. Култот на овој светител, заради разните политички и националистички констелации, карактеристични за овие простори а во тој контекст и...

gruziski

Кој вели дека денес не постојат маченици и исповедници за верата во денешно време? Кој вели дека денес не постојат луѓе кои од се’ срце Го сакаат Господа и критериумите на овој свет ништо не им значат? Кој вели дека не постојат храбри луѓе, христијани, кои не се плашат и душата своја да си ја положат за Бога и ближниот?

Денес, на 2 ноември се празнува споменот на преподобниот Гавриил Ургебадзе (1989-1995), голем старец од нашето време. Архимандрит Гавриил смирено ги сокривал многубројните дарови од Светиот Дух, и со љубов ги приведувал луѓето кон Бога. Често одел во скината облека, бос, со железна дијадема на главата – јуродствувал, криејќи ја својата светост и намерно понижувајќи се.

sv.-Prohor-donnybrook2

Храната му се состоеше од диви плодови, треви и корења, а притоа јадеше еднаш во седмицата. И кој би можел да ги опише сите неговите подвизи, во непрестајната молитва, солзи и трудови, во зимен мраз и летна горештина лежејќи на гола земја наместо на мека постела.  Навистина испосник, навистина пророк, навистина маченик, кој лежи врз студен камен!

sv.nikodim

Светиот Дух – Господ, е Тој што ги осветува светителите, а не актите или одлуките на луѓето. Шестотини години му беа потребни на синодалниот, на управо – административниот дел на Романската црква, за да ја препознае светоста кај преподобниот Никодим Тисмански.

siluan

 Господ ни Го даде Светиот Дух и ние ја научивме песната Господова, и од сладоста на љубовта Божја ја забораваме земјата.

Љубовта Господова е огнена и не ни дава да се сеќаваме на земјата.

Повеќе артикли...


Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1093
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1660
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1093
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски

Викарен Епископ Јаков Стобиски

Не плашете се да страдате, оти човекот што се плаши да страда и да се жртвува никогаш нема да му објави војна на ѓаволот и на гревот, нема никогаш да...

« »