логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Но кога ја зел во раце Библијата сфатил дека таа книга совршено се разликува од сите други религиозни книги. За разлика од нив, Рос во Светото Писмо не видел „повторување и воопштување“. Тој забележал дека во неа се спомнуваат места, моменти во историјата, науката, географијата, предмети кои лесно можат да се проверат. Особено голем впечаток му оставил првиот дел од книгата Битие, во којшто се опишува создавањето на светот.

На торжествената церемонија на отворањето на 14 – от Меѓународен филмски фестивал „Покров“, на тема „Верата без дела е мртва“ (Јаков 2, 17), Блаженејшиот Митрополит Онуфриј ги повика сите да творат добро, и покрај тешкотиите кои денес постојат во светот. Според зборовите на Архипастирот, „преку фестивалот ’Покров‘, ние сакаме да ги потсетиме луѓето дека светот има потреба од добрина и дека сите ние сме должни да се...

248517.b.jpg

„Сметам дека е неопходно да се чита Библијата на радио и на Телевизија“, изјави Дроздов. „Читањето на Светото Писмо во етерот може да се смета како израз на грижа за руските граѓани, тоа овозможува подобрување на ’екологијата на нивните души‘“, смета тој. „Постои екологија на планетата земја, екологија на водата, но треба да се зборува и за екологија на душата“, додаде познатиот ТВ. водител.

245919.b.jpg

Православните Христијани во сирискиот град Алепо, редовно ги посетуваат богослуженијата без оглед на гранатирањата од страна на терористите. „За време на нападите терористите убија 50 парохјани од нашиот храм. Сите се плашат од смртта. Но ако верувате, Господ ќе помогне. Дојдете на богослужба во недела.

244091.b.jpg

Во овој наш суетен век, подвигот на служење на о. Еремиј е еден редок, но светол пример на духовното старчество, наследено преку духовното преемство од Св. Новомаченици, исповедници на верата и старци на минатиот век, од кои баќушката го прими живиот опит и традицијата на атонското подвижништво и внатрешното делување.

21 јули / 3 август 2016 лето Господово

Претседателот на Синодалниот оддел за односи на Црквата со општеството и медиумите, Владимир Легоида, истакна дека Црквата, социјалните разлики и социјалната неправедност ги смета за едни од најголемите и најсериозните проблеми во современото руско општество, чиешто решение е возможно само по пат на милосрдие.

Зборувајќи за разликите помеѓу богатите и сиромашните, Легоида го сподели впечатокот од посетата на неговата пријателка, која е истакнат научник во поодмината возраст: „Неодамна бев во домот на еден истакнат, извонреден научник и прекрасен човек. И кога видов како таа живее, мене просто ми дојде да заплачам од болка. Ништо не може да го оправда тоа што луѓето кои толку многу направиле за својата Татковина, живеат на тој начин.Недостатокот на законски регулативи да се направи нешто, не смее да биде причина за апсолутната морална незаинтересираност“, изјави Легоида.

Претседателот на Одделот за односи на Црквата со општеството и медиумите, напомна и дека онаму каде што законот не може да ја изедначи социјалната разлика, таму постои место за христијанско милосрдие, чијшто извор е во Самиот Христос - Распнатиот на Крст.

„Црквата го преобразува срцето на човекот до тој степен што повеќе нема да биде потребно од убедување во неопходноста од милосрдие“, истакна претставникот на Црквата.

„За да се измени животната средина треба да почнеме од самите себе: да љубиме, да им правиме милостина на ближните, на оние кои имаат потреба од помош“, заклучи Легоида.

Извор: Синфо

Преземено од: Бигорски манастир

Според него, не само сакралниот простор, туку и приватниот живот, музеите, т. е. „просторот во којшто луѓето ги остваруваат своите законски интереси и права, може да се претвори во бојно поле на играта без никакви ограничувања“.Тој истакна и дека од црковна гледна точка, проблемот не е во самата игра, туку во тоа како луѓето се однесуваат кон неа, „дали извесна забава, меѓу кои и оваа компјутерска игра, се заканува да се претвори во...

189344.p.jpg

„За државните и општински образовни организации, тој курс е препорачан да биде надвор од предавањата, во изборните активности, за да се фокусираат вниманието на децата врз подвигот на сонародниците кои пострадаа за христијанската вера и нивната верност кон Црквата во текот на првата половина од XX век“.

01_14.jpgНа 6 јули Неговата Светост Патријархот Романски Данаил,01_14.jpg ги пречека во православната Семинарија „Патријарх Јустинијан“ во Букурешт, 190 свештеници од Митрополиите од Монтенија и Добруџа, кои овие денови ги посетуваат предавањата за курсеви за свештенички чинови. Неговата Светост ги благослови и ги охрабри во нивната пастирска активност.

Според резултатите од седницата, бил постигнат договор помеѓу одделот за труд и социјала и Синодалниот оддел за црковна добротворна дејност и социјално служење при РПЦ, за укажување помош од страна на професионални психолози во парохиите и од свештеници во државните институции.

945A16A0A593544EAA7F9B73ED5358B8.jpg19 јули 2016 лето Господово

Македонскиот парламент не треба да брза,па по примерот на украинскиот, да испрати свое барање за признавање на автокефалноста на МПЦ-ОА до Вселенската патријаршија бидејќи е неизвесно како сето тоа ќе заврши, смета Александар Спасеновски, поранешен пратеник и доцент на Правниот факултет во Скопје. Тој, сепак, укажува дека постапката на патријархот Вартоломеј, кој го ставил во процедура барањето на украинскиот парламент да и ја признае автокефалноста на непризнаената Украинска православна црква– Kиевски патријархат, отвора низа дилеми.

- Фактот што Вселенската патријаршија го прифатила и го признала за легитимен акт на еден цивилен орган и институција каков што е тоа парламентот, многу кажува. Таа можела и да не го прифати, но, веројатно, има некои аргументи за тоа. Можеби се повикува на некои искуства од минатото. Тоа зборува дека за неа тој акт има правна сила. Овој потег треба да се гледа во светлина на политичките околности, како една политичка алатка во актуелниот судир кој се случува на релација меѓу Вселенската патријаршија и Руската православна црква околу доминацијата во православието, потенцира Спасеновски, кој докторира на тема: „Уставно-правен статус на религиите и на слободата на вероисповед“.

Минатата недела Синодот на Вселенската патријаршија го процесуира барањето на украинската Рада за прогласување на автокефална УПЦ-KП, а што е невообичаено со оглед дека дошло од една политичка, а не црковна институција. Спасеновски вели дека црковен Цариград можел и да го одбие барањето, но тоа не го направил. Според него, тоа не значи дека процесот ќе заврши со давање автокефалност, но и тоа не може да се исклучи. Доколку непризнаената Украинска црква добие автокефалност, смета тој, тоа ќе внесе големи промени во православието.

-Македонија како општество може само да го набљудува овој процес и да стекне искуство во кој правец би можело да се движи добивањето автокефалност. Ова не мора да значи дека сега и ние треба да направиме ист таков потег со што и нашиот парламент би упатил едно такво барање. Ние мора да водиме сметка за балансот на силите во православието. Ако забележавте, од МПЦ немаше ставови за приклонување на ниту еден центар на моќ поврзано за учеството на православниот собор на Kрит, околу што се случи конфронтацијата меѓу Москва и Цариград. МПЦ сега треба да извлече искуство како да постап во врска со својот случај во релациите со СПЦ, потенцира Спасеновски.

Македонскиот парламент досега само во јануари 2004 година донел декларација за поддршка на автокефалноста на МПЦ. Во неа се наведува само дека Собранието на РМ ги „поддржува напорите на МПЦ за зачувување на единството, за признавањето на нејзиното име и нејзиниот автокефален статус од други православни цркви“. Овој собраниски документ беше донесен во период кога МПЦ претрпе удар од СПЦ која создаде паралелна црква во Македонија преку Јован Вранишкоски, кој ѝ се приклучи. Но, тој не претставува барање до Вселенска патријаршија за признавање на автокефалноста какво што направи украинскиот парламент.

„Дневник“ вчера објави дека доколку Цариград го прифати украинското барање, тоа ќе значи збогување со обидите на Руската православна црква да воведе принцип на консензус кога е во прашање прогласување нечија црковна автокефалност. Во таква ситуација Вселенската патријаршија и Руската православна црква, како и други православни цркви, ќе може да третираат одделни, сега непризнаени цркви како автокефални, а тоа се случувало во блиско минато.

Филарет има анатема од Москва

Неканонската Украинска православна црква – Kиевски патријархат е основана во 1992 година, една година по распадот на СССР. На нејзиното чело се наоѓа митрополит Филарет кој порано беше владика на Руската православна црква. Митрополитскиот чин таа му го одзеде во 1992 година, а од 1997 година е и анатемисуван од страна на Московската патријаршија.

Заради ова, прашање е на каков начин Вселенската патријаршија ќе ја признае автокефалноста на оваа црква.

Извор: Дневник

Преземено од: Бигорски манастир

241935.b.jpg

Одржувањето на физичката состојба на организмот, неговото хранење и затоплување, устројувањето на својот живот така што да не се наруши здравјето, се работи на кои човекот никогаш не треба да им придава важност, односно да им го менува местото во системот на вредностите и на прво место да го стави угодувањето на телото, бидејќи тогаш тоа ќе стане похот“.

image.jpg

„Критска пролет“ – I дел – Велислава Д’рева

„Критска пролет“: Соборот – ниту Велик, ниту Свет, ниту Сеправославен, ниту Собор

28 јуни 2016 лето Господово

1.

„Кога се навршија дните на Педесетницата, сите Апостоли беа заедно и еднодушни“ (Дела 2,1). Во неделата утрото, Апостолите и Пресвета Богородица се молеле во горната одаја на Сион, таму каде што некогаш била Тајната Вечера, и Светиот Дух ги преисполнил со Своите штедрости, и тие започнале да зборуваат на разни јазици, за да го следат кажаното од Исуса: „Одете научете ги сите народи“ (Матеј 28,19). И секој народ да зборува со Господа на својот сопствен јазик. Подоцна, еретиците тријазичници, поради своето човекоугодие, нема да одолеат на соблазните на властољубието, ќе ги презрат и Заветот Христов и даровите на Светиот Дух и ќе му дадат предимство на Понтиј Пилат, и првите коишто ќе ја срушат тријазичната ерес се нашите првоучители Светите Браќа Кирил и Методиј, но тоа ќе стане подоцна.

А, во онаа недела утрото се родила Христовата Црква. Затоа и почетокот на Соборот, наречен „Велик и Свет“ беше темпиран за тој ден. Како знак, барање или метафора за некаков препород, или можеби преображение – а зошто да не! – една Критска пролет за Православието...

2.

На Педесетница во Крит Православните не пребиваат заедно  и во едномислие. Четири големи Цркви откажаа да учествуваат на закажан Собор. Трите се меѓу најдревните – Антиохиската, Бугарската и Грузиската. Четвртата е најголемата – Руската Патријаршија со 108 милиони верници, во и надвор од Русија. Српската отиде со ултиматум – „Напуштаме ако не бидат разгледани приговорите на четирите Цркви!“ Нема да бидат разгледани. А ултиматумот го ставија под миндерот на Вартоломеј.

Правилникот го претвори Соборот во заложник, спречи секаква дискусија, ја прикова секоја идеја и предизвика за умот несфатлив апсурд – текстовите, усвоени без консензус од претсоборните Комисии, можат да бидат изменети единствено и само со консензус од самиот Собор, ако воопшто стигнат до пленарната сала.

Од учесниците на Соборот се бара: да се регистрираат, да молчат и да одобруваат. Да, и да се сликаат за спомен. Тие не се дури ни антички хор од трагедија на Софокле. Тие се статисти, декор, на којшто треба да блесне Вартоломеј во целиот свој сјај. Реториката е оневозможена; редактирањето на текстовите исклучено; согласноста со Фенер – задолжителна, братското едномислие – нарушено. Рамноправноста на сестринските Цркви - променета во диктатура. (Рамноправноста е исконски вродена на Православието. Таа не се губи, ниту менува, ниту исчезнува, затоа што е од Христа). Догматската основа, градивото на Православието – Соборноста (види го Символот на верата 9-ти стих!), смрзнува во ладилникот среде шишињата со бело вино.

Во отсуство на 4 од 14 автокефални Цркви, консензусот е само една претензија. Соборот го изгуби својот сеправославен статус. Соборот е делегитимизиран и обесмислен, неговите решенија нема да бидат општо православни и никој не може да принуди некаква Црква, (учесничка или не) да се придржува на таквите решенија или одлуки. Тие и така ќе потонат некаде во критските подземја на минотаурот. Но, Вартоломеј нема да стане Тезеј, бидејќи одамна ја изгубил мишката.

Така импозантно титлуваниот „Велик и Свет“ Собор, не е ниту Велик, ниту Свет, ниту Православен, уште помалку Вселенски, како што си мислат разни слаткоречиви медиумски фаци. И Собор не е. Собирањето во Крит е нешто помеѓу конгрес, конференција, советување, коктел, фотосесија и селфи на Вартоломеј. Да, и доста скапа екскурзија до една пријатна дестинација среде јунските горештини.

(Едно прецизирање за медиумите, кои торжествено објавуваат дека илјада години наназад немало Сеправославен Собор. Навистина, меѓу илјада години и 18 години има само една „незначителна“ разлика. Пред 18 години во Софија се одржа Светиот проширен надјуридички Сеправославен Собор. Тогаш расколот во БПЦ, вдахновен и финансиран од „во Бога покојниот“ седесаријат, заврши канонски. Ќе напомнам, седесаријатот го нарекуваше расколот „Прашка пролет“!)

На овој антисобор нема да бидат претставени 194. 500 000 православни. Толкава е паствата на 4-те отсутни Цркви. („Голема работа! И без нив ќе раздени! Жално малцинство!“ Напиша некако дрско анонимен форумџија, кој нашол прилика да ги исплука „рубљаџиите“, „путинистите“ и „комуњарите“. Ќе повторам 194. 500 000 илјади. Какво жално малцинство!

Антисоборот ќе ги заштитува правата на 41. 725 000 верници од останатите 10 Цркви, односно на 1/5 од Православните во Автокефалните Цркви и на 1/8 од целиот православен свет. Какво „импресивно“ мнозинство!

3.

На 11 март, Митрополит Гаврил испрати писмо до Светиот Синод, во коешто ги отфрли основните формулации во документот „односи на Православната Црква со останатиот христијански свет“. Кон писмото се присоедини и Митрополит Николај. На 21 април писмото се претвори во официјален став на Светиот Синод. На 1 јуни Светиот Синод предложи одложување на Соборот. На 3 јуни одложување предложи Руската Црква. На 6 јуни Антиохиската Црква одби да учествува. На 9 јуни одложување предложи Српската Црква. На 10 јуни Грузиската Црква одби на учествува. На 13 јуни откажа и Руската Црква.

Тоа е хронологијата.

А вака изгледа официјалниот став на Светиот Синод во контекст на православните мислители:

„Во Православната Црква под изразот ’обединување на сите‘ секогаш се сфаќало дека тие коишто паднале во ерес или раскол треба први да се вратат во православната вера и да покажат послушност кон Светата Црква, и тогаш, преку покајание, тие можат да бидат примени во Црквата“. (Официјален став на Светиот Синод на БПЦ од 21 април 2016 година).

„Оној кој не е меѓу членовите Христови, тој не може да има христијанско спасение. Може да почитува, може да прима таинства, може да пее ’Алилуја‘, може да одговара ’Амин‘, може да се придржува до Евангелието, може да има вера во името на Отецот, Синот, и Светиот Дух и да ја проповеда, но никаде надвор од Православната Црква човекот не може да најде спасение“ (Блажени Августин).

„Христијански Цркви, освен нашата Православна Црква се нарекуваат и Латинската Црква и многу протестантски христијански заедници. Но, тие не треба да се признаваат за вистинска Христова Црква, зашто не соодветствуваат на апостолското устројување на Црквата Божја“ (Св. Теофан Затворник).

„Освен Светата Православна Црква не постојат други цркви, туку единствено ереси и расколи. И овие последниве да се нарекуваат ’цркви‘ е богословски, догматски и канонски потполно погрешно“ (официјален став на Светиот Синод на БПЦ од 21 април 2016 година).

„Светата Православна Црква е ризница на богатството на спасението. Што и да ти треба за спасението, сѐ ќе најдеш во неа и само во неа. Надвор од неа и Самиот Господ не ги дава тие богатства. Немој да бараш друг пристап до Неговата ризница. Таков нема“ (Св. Пајсиј Величковски).

„Господ зборувал за една Црква, Он не рекол: ’Ќе ги изградам Црквите Свои‘, туку: ’Ќе ја изградам Црквата Своја‘ – една единствена Црква, ’а вратите адови нема да ја надвладеат‘. Само во Америка има повеќе од 200 цркви. Тие дури и не можат да се обединат помеѓу себе. Ако сите секти се нарекуваат цркви, тогаш колку цркви има? Ние, православните, веруваме во една Црква. Ние знаеме дека вистината е една, дека Христос не се разделил, дека не можат да постојат илјадници одделни цркви, дека Господ ја основал Едната, Света, Соборна и Апостолска Црква“ (Св. Лука Војно-Јасенецки).

4.

Кога на Педесетница огнени јазици слегуваат од небото и Апостолите, исполнети со Дух Свети, почнуваат да зборуваат на јазиците на сите народи, и запрепастеното мноштво се чуди „што ли ќе е ова?“, тогаш се појавуваат некои лица кои „се потсмеваа (на Апостолите) и велеа: ’Се напиле со слатко вино‘“ (Дела 2, 13).

Кога Светиот Синод го објави својот став, уште веднаш се појавија неколкумина дежурни богослови, историчари, философи, новинари; плус довчерашни поддржувачи и корифеи на расколот (уште само Христофор да каже нешто – еден од расколниците во Бугарската Православна Црква); плус едно хистерично форумско незнаење. Се потсмеваа на „Синодалните кукавици“, и не рекоа „се напиле слатко вино!“, туку го изригнаа сето ова:

„Тие полуделе!“; „Ставот на БПЦ не е христијански!“; „Тоа е грев против Господ!“; „Огромен грев против вселенското Православие!“; „БПЦ е ерес! Анатема!“; „Црковна заблуда“; „Црковни лилјаци!“; „Еден е Господ и Путин е Неговиот пророк!„; „Православието е политичка патерица на Московскиот тиранин!“; „Кремљски слуги!“; „Не постои БПЦ. Има само една диверзантска група за нанесување штета со упатства од непријателска држава!“; „БПЦ му служи на антихристот!“; „БПЦ е дел од обидите за православен џихад и поход на Путин против цивилизираниот свет!“; „Московските стратези ги еродираат европските вредности преку Помесните Цркви!“; „БПЦ се сепарира/провинцијализира/самоизолира/маргинализира/ самоуби!“; „Грандиозен гаф!“; „Радикална некоректност!“; „Отстапување од Соборноста!“; „БПЦ го бојкотира/саботира/руши Сеправославниот Собор!“; „Светиот Синод е погубен за БПЦ!“; „Решението на Синодот е вдахновено од Руската Црква и им служи на интересите на Руската Патријаршија!“; „Ставот на БПЦ е формиран во Москва!“; „На нозе Бугари!!! БПЦ е опседната од ѓавол во облик на луд, низок и ќелав потполковник од КГБ!“; „БПЦ – терминатор на Православното единство!“; „Архиереите се непресметливи!“; „Синодот ја направи Црквата за потсмев!“; „Задунавски Синод!“; „БПЦ – Задунавска епархија!“; „БПЦ е Кремљски бастион!“; „Наместо крст, архиереите носат петокрака како символ на нивната вера!“; „БПЦ не е Православна, туку путинославна!“; „Не е автокефална, туку рускокефална!“; „Најдобро да ни закачат некоја схизма, за да се ослободиме од руското зло!“; итн. и слично.

И уште нѐ освестија дека Грузиската Црква е постсоветска, дека Антиохиската е базирана во Дамаск; дека двете Цркви ги носат своите одлуки под закана на руски бомбардер во слепоочницата; дека Митрополит Гавриил е полковник од КГБ (а жалниот Путин – само потполковник...)

Не можете да направите разлика помеѓу редовните форумски плукачи и титлуваните титани на разумот и мудроста? Проблемот не е во вашиот компјутер.

5.

Ако некој од авторите на овие проклетства благоволи да го прочита документот „Односите на Православната Црква со останатиот христијански свет“, ќе изнајде барем стотина забелешки против него. И ниту една од тие забелешки – ниту една! – не се разликува од ставот на Светиот Синод. И ниту една од тие забелешки – ниту една! – не доаѓа од кај Даниловскиот манастир, каде што е резиденцијата на Рускиот Патријарх (за тоа подоцна).

Напротив!

Ако БПЦ „е опседната од ѓаволот“, и уште е „терминатор на Православното единство“, е „собиралиште на ’црковни лилјаци, еретици, антихристи и престапници против Господа‘“, тогаш „терминатори на Православието, расколници, КГБ-овци, сатани, московски слуги и предводници на путинскиот православен џихад против европската цивилизација“ се и:

Светиот Кинот на Светата Гора Атонска; Целокупното монашко братство на сите 20 манастири; Атонските монаси од „Кутлумуш“, „Ксиропотам“, „Зограф“, „Каракал“, „Филотеј“ и „Григоријат“, со нивните специјални анализи за Соборот; Легендарните Атонски Старци: о. Гаврил Карејски и о. Јован (наречен Папајанис); о. Сава Лавриот (член на духовниот Совет на Великата Лавра); целата Кипарска Православна Црква, архиерејскиот Синод на Задграничната Руска Православна Црква; Учесниците на конференцијата насловена како „Свет и Велик Собор: големи подготовки, мали очекувања“ (во Грција, март 2016 година); Епископ Лонгин од Украинската Православна Црква; Професор Целенгидис (Богословски факултет на Аристотеловиот Солунски Универзитет); Професор Металинос (Атински Универзитет); Професор Зисис (Солунски Универзитет); Архимандрит Атанасиј (проигумен на Светата Обител ’Големите Метеори‘); Лимасолскиот Митрополит Атанасиј; Митрополитите на Грчката Православна Црква Јеротеј, Серафим, Хризостом, Амвросиј, Теоклит, и уште, и уште и уште толку.

Но не само тие, не!

Долг е списокот на „Кремљските слуги“ кои треба да бидат разобличени, осудени, и неизоставно одлачени!

Меѓу нив блескаат такви „еретици, расколници и православни фанатици“ како што се Блажени Августин, Св. Атанасиј Велики, Св. Пајсиј Величковски, Св. Теофан Затворник, Св. Лука Војно-Јасенецки, Св. Јустин Поповиќ... Да не зборуваме за Св. Апостол Павле кој решително тврди: „Еден е Господ, една е верата, едно е крштението“ (Ефес. 4,5).

И се разбира, главниот грешник: „Символот на верата“ односно, оние кои го формулираа – 318-те учесници на Првиот Вселенски Собор (Никеја, 325 година) и 150-те учесници на Вториот Вселенски Собор (Константинопол, 381 година).

И додека се чудев кој уште не фрлил камен по БПЦ, ете се појави во Крит архимандрит Харалампиј – расчинет, одлачен и рехабилитиран (не знаеме зошто); „Ракоположен“ од грчки старокалендарци за ’Анхијалски Митрополит‘ и издигнат за епископ на темпларите; архиереј на бутиците, модните ревии, скапите забави, на архонто-масоно-мутренските тајности и сладости, коишто ги споделува со своето пријателче Дионисиј (истиот). Се појави во Крит овој Харалампиј (така го нарекуваат црковните шегаџии), се претстави како бугарски митрополит, го рашета своето благоутробие, украсено со пропусница од Соборот, се изнаслика со кој стигна и беше срамно изгонет. Но тој ја исполни злобната „мисија“ што му беше наложена.

Извор: Бугарска Патријаршија

Продолжува

Преземено од: Бигорски манастир

239813.b.jpg

Во огнот на битките за северната престолнина на Сирија,Сиро-јаковитските христијани на Алепо ги снабдуваат со прехранбени продукти сиромашните муслимански семејства од овој град. Секојдневно Сиро-јаковитската епархија на Алепо му испраќа на најзагрозените муслимани- земјаци од населбата Сулејманија,...

239796.b.jpg

20 јуни 2016 лето Господово

Според зборовите на раководителот на Одделот за односи на Црквата со општеството,игумен Теодосиј (Нестеров), се случува масовно ширење на кришнаитската идеологија во вид на културно-образовни проекти, кои го загрозуваат општеството и државата. „Настапувајќи како психолози, специјалисти за семејни односи за здрав начин на живот, за успешен бизнис, кришнаитските гуруа го програмираат сфаќањето на луѓето во правец на усвојување на современите окултно-мистични основи на движењето ’Њу ејџ‘ и ’псевдо хиндуизмот‘“, изјави отец Теодосиј.

„На соодветните тренинзи, семинари се зборува најправилно и во општо прифатливи рамки, за семејството, воспитанието, развојот. Но за нив нашето здравје, односите во семејствата и успехот во делата имаат третостепено значење. Таму всушност се поставуваат основните темели на одрекувањето од традиционалната православна духовност и навлегувањето во псевдо-духовната состојба на окултизмот, кој по своја суштина е сатанизам. Сето тоа се прави под маската на наводното ширење ’на вистински ведски знаења‘“.

„Во псевдо-хиндуистичките култови се крие страшна омраза кон сѐ што е христијанско, до степен на потполна замразување и патолошка злоба. Современиот, горделив, самољубив и препуштен на страстите човек, кој ја изгубил врската со своите духовни темели, лесно станува плен на ваквите активисти. Сето тоа се плаќа со долги изгубени години на својот живот, со здравјето на семејството, на ближните. Ваквите духовни проблеми имаат длабоки последици. Религиозната практика и учење на кришнаитите само ги умножуваат и разгоруваат страстите. Следбениците на кришнаитските проекти треба да знаат дека според учењето на основачот на ова учење ’реализираната душа‘ во моментот на озарение преживува каталептичен транс, паѓа во хистерија, почнува да се тресе, преживува одвојување и чувство на опустошеност. Во најдобар случај тоа е самоизмама: човекот ги смета психофизичките доживувања како откровенија, а во најлош станува збор за отворена форма на опседнатост“, заклучи свештеникот.

Кришнаизмот се претставува како безопасно ’егзотично‘ религиозно движење. Но всушност, оваа секта е поопасна од сите постоечки неопагански движења заедно. Додека, фашизоидните неопагански движеа отворено го отфрлаат христијанството, кришнаитите претпочитаат внесување на своите доктрини постепено, преку тренинзи по психологија, семејни клубови и продавници за вегетаријанска храна.

Извор: Православие.ру

Извор: Бигорски манастир

kirill

Молитвата – е центар на монашкиот живот. По зборовите на свети Силуан, монахот без молитва – е како црн јаглен, недогорено дрво, кое за ништо не може да се употреби, кое не е способно за ништо – не може ни да гори, ниту од него може нешто да се направи. Истото е и во монашкиот живот: ако искрената, срдечната молитва на монахот исчезне...

Древна византиска црква била пронајдена во текот на ископувањата во Кападокиската област во Турција. Експертите потврдуваат дека фреските, коишто се пронајдени во внатрешноста на храмот, можат да расветлат некои точки од историјата на Православната Црква.

url.jpg

Во еден од најоддалечените области на Русија,Краснојарскиот реон (Источен Сибир) поминува необичен воз. Тоа е возот на здравјето или уште Воз – консултативно -дијагностички центар кој го носи името на Воино - јасенецкиот лекар, св. Лука. Според маршрутата овој воз – медицински центар поминува низ сите места каде што живеел и работел св. Лука Воино-јасенецки,...

e5853c26d2ec682c899a9ae1a08361f9.jpg

Реставраторските активности во значително оштетената црква „Рождество Христово“ Витлеем, доведе до неочекуван пронајдок: Силвија Стариниери внимателно поминувала со термографска камера по рамните премачкани ѕидови на црквата „Рождество Христово“, кога наеднаш забележала необична форма:...

Повеќе артикли...


Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…
Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 131
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 299
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 182
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

« »