логоFacebookTwitterYouTubeeMail

251409.b.jpg

Оваа појава е најзабележителна во земјоделската општина во Раџастан, која е најголема сојузна држава на западна Индија, каде се забележува значителен пораст на христијанското население. Во една од локалните цркви доаѓаат околу 2 илјади парохјани за да учествуваат на неделните служби. Иако народот доаѓа во црква, на членовите на семејствата им се паѓа да одат во црква во различни периоди од денот,

250528.p.jpg

„Во таа смисла, Црквата нема поблиски сојузници од културните дејци. Но многу е важно да сфатиме дека нашите заеднички напори треба да принесуваат исклучиво добри, а никако отровни плодови. Зашто, таму каде што е адот, таму се и болестите и смртта, значи не станува збор за култивирање на почвата, туку за нејзината подготовка кон духовна, а со тоа и физичка погибел на човечкиот род.

 При составувањето на молитвеникот, беа следени неколку принципи: да им се дадат најнеопходните податоци на слепите и глувите во врска со молитвената практика во Православната Црква. Информацијата е претставена максимално едноставно и достапно, согласно можностите на слепите и глувите луѓе.

249836.p.jpg

Мојсеевиот споменик, кој се наоѓа на седум километри од градот Мадаба на врвот од планината Нево, е едно од најважните и најпосетувани места за поклонение во Јордан, и затоа долгоочекуваното негово отворање после сериозните реставрациски работи е многу важно собитие. Тука, на самиот врв на планината висока околу 1 км, некаде на 30 км од Аман, големиот град на Јордан..

249767.p.jpgпоука на Св. Пајсиј Светогорец. На прашањето: „За кого треба да се гласа?“ Преподобниот одговарал: „За оној кој е поблиску до Црквата. Не гласајте за партии кои се нарекуваат себеси за Христијански... ние не треба да се делиме според партиската припадност. Најпрвин ќе ја љубиме нашата црква, а потоа Татковината и ќе гласаме за оние кои ги вложуваат своите сили во борбата за нив“.

Во Аргентина, Јужна Америка, ќе биде отворен првиот руски манастир, лоциран на земјиште кое е подарок од свештеникот Вартоломеј (Обедо).Ваквата иницијатива е резултат на тоа што неколку парохјани имаат желба да се посветат на монашки живот.  Во последно време забележан е пораст на интересот за православната вера во Аргентина,

Но кога ја зел во раце Библијата сфатил дека таа книга совршено се разликува од сите други религиозни книги. За разлика од нив, Рос во Светото Писмо не видел „повторување и воопштување“. Тој забележал дека во неа се спомнуваат места, моменти во историјата, науката, географијата, предмети кои лесно можат да се проверат. Особено голем впечаток му оставил првиот дел од книгата Битие, во којшто се опишува создавањето на светот.

На торжествената церемонија на отворањето на 14 – от Меѓународен филмски фестивал „Покров“, на тема „Верата без дела е мртва“ (Јаков 2, 17), Блаженејшиот Митрополит Онуфриј ги повика сите да творат добро, и покрај тешкотиите кои денес постојат во светот. Според зборовите на Архипастирот, „преку фестивалот ’Покров‘, ние сакаме да ги потсетиме луѓето дека светот има потреба од добрина и дека сите ние сме должни да се...

248517.b.jpg

„Сметам дека е неопходно да се чита Библијата на радио и на Телевизија“, изјави Дроздов. „Читањето на Светото Писмо во етерот може да се смета како израз на грижа за руските граѓани, тоа овозможува подобрување на ’екологијата на нивните души‘“, смета тој. „Постои екологија на планетата земја, екологија на водата, но треба да се зборува и за екологија на душата“, додаде познатиот ТВ. водител.

245919.b.jpg

Православните Христијани во сирискиот град Алепо, редовно ги посетуваат богослуженијата без оглед на гранатирањата од страна на терористите. „За време на нападите терористите убија 50 парохјани од нашиот храм. Сите се плашат од смртта. Но ако верувате, Господ ќе помогне. Дојдете на богослужба во недела.

244091.b.jpg

Во овој наш суетен век, подвигот на служење на о. Еремиј е еден редок, но светол пример на духовното старчество, наследено преку духовното преемство од Св. Новомаченици, исповедници на верата и старци на минатиот век, од кои баќушката го прими живиот опит и традицијата на атонското подвижништво и внатрешното делување.

21 јули / 3 август 2016 лето Господово

Претседателот на Синодалниот оддел за односи на Црквата со општеството и медиумите, Владимир Легоида, истакна дека Црквата, социјалните разлики и социјалната неправедност ги смета за едни од најголемите и најсериозните проблеми во современото руско општество, чиешто решение е возможно само по пат на милосрдие.

Зборувајќи за разликите помеѓу богатите и сиромашните, Легоида го сподели впечатокот од посетата на неговата пријателка, која е истакнат научник во поодмината возраст: „Неодамна бев во домот на еден истакнат, извонреден научник и прекрасен човек. И кога видов како таа живее, мене просто ми дојде да заплачам од болка. Ништо не може да го оправда тоа што луѓето кои толку многу направиле за својата Татковина, живеат на тој начин.Недостатокот на законски регулативи да се направи нешто, не смее да биде причина за апсолутната морална незаинтересираност“, изјави Легоида.

Претседателот на Одделот за односи на Црквата со општеството и медиумите, напомна и дека онаму каде што законот не може да ја изедначи социјалната разлика, таму постои место за христијанско милосрдие, чијшто извор е во Самиот Христос - Распнатиот на Крст.

„Црквата го преобразува срцето на човекот до тој степен што повеќе нема да биде потребно од убедување во неопходноста од милосрдие“, истакна претставникот на Црквата.

„За да се измени животната средина треба да почнеме од самите себе: да љубиме, да им правиме милостина на ближните, на оние кои имаат потреба од помош“, заклучи Легоида.

Извор: Синфо

Преземено од: Бигорски манастир

Според него, не само сакралниот простор, туку и приватниот живот, музеите, т. е. „просторот во којшто луѓето ги остваруваат своите законски интереси и права, може да се претвори во бојно поле на играта без никакви ограничувања“.Тој истакна и дека од црковна гледна точка, проблемот не е во самата игра, туку во тоа како луѓето се однесуваат кон неа, „дали извесна забава, меѓу кои и оваа компјутерска игра, се заканува да се претвори во...

189344.p.jpg

„За државните и општински образовни организации, тој курс е препорачан да биде надвор од предавањата, во изборните активности, за да се фокусираат вниманието на децата врз подвигот на сонародниците кои пострадаа за христијанската вера и нивната верност кон Црквата во текот на првата половина од XX век“.

01_14.jpgНа 6 јули Неговата Светост Патријархот Романски Данаил,01_14.jpg ги пречека во православната Семинарија „Патријарх Јустинијан“ во Букурешт, 190 свештеници од Митрополиите од Монтенија и Добруџа, кои овие денови ги посетуваат предавањата за курсеви за свештенички чинови. Неговата Светост ги благослови и ги охрабри во нивната пастирска активност.

Според резултатите од седницата, бил постигнат договор помеѓу одделот за труд и социјала и Синодалниот оддел за црковна добротворна дејност и социјално служење при РПЦ, за укажување помош од страна на професионални психолози во парохиите и од свештеници во државните институции.

945A16A0A593544EAA7F9B73ED5358B8.jpg19 јули 2016 лето Господово

Македонскиот парламент не треба да брза,па по примерот на украинскиот, да испрати свое барање за признавање на автокефалноста на МПЦ-ОА до Вселенската патријаршија бидејќи е неизвесно како сето тоа ќе заврши, смета Александар Спасеновски, поранешен пратеник и доцент на Правниот факултет во Скопје. Тој, сепак, укажува дека постапката на патријархот Вартоломеј, кој го ставил во процедура барањето на украинскиот парламент да и ја признае автокефалноста на непризнаената Украинска православна црква– Kиевски патријархат, отвора низа дилеми.

- Фактот што Вселенската патријаршија го прифатила и го признала за легитимен акт на еден цивилен орган и институција каков што е тоа парламентот, многу кажува. Таа можела и да не го прифати, но, веројатно, има некои аргументи за тоа. Можеби се повикува на некои искуства од минатото. Тоа зборува дека за неа тој акт има правна сила. Овој потег треба да се гледа во светлина на политичките околности, како една политичка алатка во актуелниот судир кој се случува на релација меѓу Вселенската патријаршија и Руската православна црква околу доминацијата во православието, потенцира Спасеновски, кој докторира на тема: „Уставно-правен статус на религиите и на слободата на вероисповед“.

Минатата недела Синодот на Вселенската патријаршија го процесуира барањето на украинската Рада за прогласување на автокефална УПЦ-KП, а што е невообичаено со оглед дека дошло од една политичка, а не црковна институција. Спасеновски вели дека црковен Цариград можел и да го одбие барањето, но тоа не го направил. Според него, тоа не значи дека процесот ќе заврши со давање автокефалност, но и тоа не може да се исклучи. Доколку непризнаената Украинска црква добие автокефалност, смета тој, тоа ќе внесе големи промени во православието.

-Македонија како општество може само да го набљудува овој процес и да стекне искуство во кој правец би можело да се движи добивањето автокефалност. Ова не мора да значи дека сега и ние треба да направиме ист таков потег со што и нашиот парламент би упатил едно такво барање. Ние мора да водиме сметка за балансот на силите во православието. Ако забележавте, од МПЦ немаше ставови за приклонување на ниту еден центар на моќ поврзано за учеството на православниот собор на Kрит, околу што се случи конфронтацијата меѓу Москва и Цариград. МПЦ сега треба да извлече искуство како да постап во врска со својот случај во релациите со СПЦ, потенцира Спасеновски.

Македонскиот парламент досега само во јануари 2004 година донел декларација за поддршка на автокефалноста на МПЦ. Во неа се наведува само дека Собранието на РМ ги „поддржува напорите на МПЦ за зачувување на единството, за признавањето на нејзиното име и нејзиниот автокефален статус од други православни цркви“. Овој собраниски документ беше донесен во период кога МПЦ претрпе удар од СПЦ која создаде паралелна црква во Македонија преку Јован Вранишкоски, кој ѝ се приклучи. Но, тој не претставува барање до Вселенска патријаршија за признавање на автокефалноста какво што направи украинскиот парламент.

„Дневник“ вчера објави дека доколку Цариград го прифати украинското барање, тоа ќе значи збогување со обидите на Руската православна црква да воведе принцип на консензус кога е во прашање прогласување нечија црковна автокефалност. Во таква ситуација Вселенската патријаршија и Руската православна црква, како и други православни цркви, ќе може да третираат одделни, сега непризнаени цркви како автокефални, а тоа се случувало во блиско минато.

Филарет има анатема од Москва

Неканонската Украинска православна црква – Kиевски патријархат е основана во 1992 година, една година по распадот на СССР. На нејзиното чело се наоѓа митрополит Филарет кој порано беше владика на Руската православна црква. Митрополитскиот чин таа му го одзеде во 1992 година, а од 1997 година е и анатемисуван од страна на Московската патријаршија.

Заради ова, прашање е на каков начин Вселенската патријаршија ќе ја признае автокефалноста на оваа црква.

Извор: Дневник

Преземено од: Бигорски манастир

241935.b.jpg

Одржувањето на физичката состојба на организмот, неговото хранење и затоплување, устројувањето на својот живот така што да не се наруши здравјето, се работи на кои човекот никогаш не треба да им придава важност, односно да им го менува местото во системот на вредностите и на прво место да го стави угодувањето на телото, бидејќи тогаш тоа ќе стане похот“.

image.jpg

„Критска пролет“ – I дел – Велислава Д’рева

„Критска пролет“: Соборот – ниту Велик, ниту Свет, ниту Сеправославен, ниту Собор

28 јуни 2016 лето Господово

1.

„Кога се навршија дните на Педесетницата, сите Апостоли беа заедно и еднодушни“ (Дела 2,1). Во неделата утрото, Апостолите и Пресвета Богородица се молеле во горната одаја на Сион, таму каде што некогаш била Тајната Вечера, и Светиот Дух ги преисполнил со Своите штедрости, и тие започнале да зборуваат на разни јазици, за да го следат кажаното од Исуса: „Одете научете ги сите народи“ (Матеј 28,19). И секој народ да зборува со Господа на својот сопствен јазик. Подоцна, еретиците тријазичници, поради своето човекоугодие, нема да одолеат на соблазните на властољубието, ќе ги презрат и Заветот Христов и даровите на Светиот Дух и ќе му дадат предимство на Понтиј Пилат, и првите коишто ќе ја срушат тријазичната ерес се нашите првоучители Светите Браќа Кирил и Методиј, но тоа ќе стане подоцна.

А, во онаа недела утрото се родила Христовата Црква. Затоа и почетокот на Соборот, наречен „Велик и Свет“ беше темпиран за тој ден. Како знак, барање или метафора за некаков препород, или можеби преображение – а зошто да не! – една Критска пролет за Православието...

2.

На Педесетница во Крит Православните не пребиваат заедно  и во едномислие. Четири големи Цркви откажаа да учествуваат на закажан Собор. Трите се меѓу најдревните – Антиохиската, Бугарската и Грузиската. Четвртата е најголемата – Руската Патријаршија со 108 милиони верници, во и надвор од Русија. Српската отиде со ултиматум – „Напуштаме ако не бидат разгледани приговорите на четирите Цркви!“ Нема да бидат разгледани. А ултиматумот го ставија под миндерот на Вартоломеј.

Правилникот го претвори Соборот во заложник, спречи секаква дискусија, ја прикова секоја идеја и предизвика за умот несфатлив апсурд – текстовите, усвоени без консензус од претсоборните Комисии, можат да бидат изменети единствено и само со консензус од самиот Собор, ако воопшто стигнат до пленарната сала.

Од учесниците на Соборот се бара: да се регистрираат, да молчат и да одобруваат. Да, и да се сликаат за спомен. Тие не се дури ни антички хор од трагедија на Софокле. Тие се статисти, декор, на којшто треба да блесне Вартоломеј во целиот свој сјај. Реториката е оневозможена; редактирањето на текстовите исклучено; согласноста со Фенер – задолжителна, братското едномислие – нарушено. Рамноправноста на сестринските Цркви - променета во диктатура. (Рамноправноста е исконски вродена на Православието. Таа не се губи, ниту менува, ниту исчезнува, затоа што е од Христа). Догматската основа, градивото на Православието – Соборноста (види го Символот на верата 9-ти стих!), смрзнува во ладилникот среде шишињата со бело вино.

Во отсуство на 4 од 14 автокефални Цркви, консензусот е само една претензија. Соборот го изгуби својот сеправославен статус. Соборот е делегитимизиран и обесмислен, неговите решенија нема да бидат општо православни и никој не може да принуди некаква Црква, (учесничка или не) да се придржува на таквите решенија или одлуки. Тие и така ќе потонат некаде во критските подземја на минотаурот. Но, Вартоломеј нема да стане Тезеј, бидејќи одамна ја изгубил мишката.

Така импозантно титлуваниот „Велик и Свет“ Собор, не е ниту Велик, ниту Свет, ниту Православен, уште помалку Вселенски, како што си мислат разни слаткоречиви медиумски фаци. И Собор не е. Собирањето во Крит е нешто помеѓу конгрес, конференција, советување, коктел, фотосесија и селфи на Вартоломеј. Да, и доста скапа екскурзија до една пријатна дестинација среде јунските горештини.

(Едно прецизирање за медиумите, кои торжествено објавуваат дека илјада години наназад немало Сеправославен Собор. Навистина, меѓу илјада години и 18 години има само една „незначителна“ разлика. Пред 18 години во Софија се одржа Светиот проширен надјуридички Сеправославен Собор. Тогаш расколот во БПЦ, вдахновен и финансиран од „во Бога покојниот“ седесаријат, заврши канонски. Ќе напомнам, седесаријатот го нарекуваше расколот „Прашка пролет“!)

На овој антисобор нема да бидат претставени 194. 500 000 православни. Толкава е паствата на 4-те отсутни Цркви. („Голема работа! И без нив ќе раздени! Жално малцинство!“ Напиша некако дрско анонимен форумџија, кој нашол прилика да ги исплука „рубљаџиите“, „путинистите“ и „комуњарите“. Ќе повторам 194. 500 000 илјади. Какво жално малцинство!

Антисоборот ќе ги заштитува правата на 41. 725 000 верници од останатите 10 Цркви, односно на 1/5 од Православните во Автокефалните Цркви и на 1/8 од целиот православен свет. Какво „импресивно“ мнозинство!

3.

На 11 март, Митрополит Гаврил испрати писмо до Светиот Синод, во коешто ги отфрли основните формулации во документот „односи на Православната Црква со останатиот христијански свет“. Кон писмото се присоедини и Митрополит Николај. На 21 април писмото се претвори во официјален став на Светиот Синод. На 1 јуни Светиот Синод предложи одложување на Соборот. На 3 јуни одложување предложи Руската Црква. На 6 јуни Антиохиската Црква одби да учествува. На 9 јуни одложување предложи Српската Црква. На 10 јуни Грузиската Црква одби на учествува. На 13 јуни откажа и Руската Црква.

Тоа е хронологијата.

А вака изгледа официјалниот став на Светиот Синод во контекст на православните мислители:

„Во Православната Црква под изразот ’обединување на сите‘ секогаш се сфаќало дека тие коишто паднале во ерес или раскол треба први да се вратат во православната вера и да покажат послушност кон Светата Црква, и тогаш, преку покајание, тие можат да бидат примени во Црквата“. (Официјален став на Светиот Синод на БПЦ од 21 април 2016 година).

„Оној кој не е меѓу членовите Христови, тој не може да има христијанско спасение. Може да почитува, може да прима таинства, може да пее ’Алилуја‘, може да одговара ’Амин‘, може да се придржува до Евангелието, може да има вера во името на Отецот, Синот, и Светиот Дух и да ја проповеда, но никаде надвор од Православната Црква човекот не може да најде спасение“ (Блажени Августин).

„Христијански Цркви, освен нашата Православна Црква се нарекуваат и Латинската Црква и многу протестантски христијански заедници. Но, тие не треба да се признаваат за вистинска Христова Црква, зашто не соодветствуваат на апостолското устројување на Црквата Божја“ (Св. Теофан Затворник).

„Освен Светата Православна Црква не постојат други цркви, туку единствено ереси и расколи. И овие последниве да се нарекуваат ’цркви‘ е богословски, догматски и канонски потполно погрешно“ (официјален став на Светиот Синод на БПЦ од 21 април 2016 година).

„Светата Православна Црква е ризница на богатството на спасението. Што и да ти треба за спасението, сѐ ќе најдеш во неа и само во неа. Надвор од неа и Самиот Господ не ги дава тие богатства. Немој да бараш друг пристап до Неговата ризница. Таков нема“ (Св. Пајсиј Величковски).

„Господ зборувал за една Црква, Он не рекол: ’Ќе ги изградам Црквите Свои‘, туку: ’Ќе ја изградам Црквата Своја‘ – една единствена Црква, ’а вратите адови нема да ја надвладеат‘. Само во Америка има повеќе од 200 цркви. Тие дури и не можат да се обединат помеѓу себе. Ако сите секти се нарекуваат цркви, тогаш колку цркви има? Ние, православните, веруваме во една Црква. Ние знаеме дека вистината е една, дека Христос не се разделил, дека не можат да постојат илјадници одделни цркви, дека Господ ја основал Едната, Света, Соборна и Апостолска Црква“ (Св. Лука Војно-Јасенецки).

4.

Кога на Педесетница огнени јазици слегуваат од небото и Апостолите, исполнети со Дух Свети, почнуваат да зборуваат на јазиците на сите народи, и запрепастеното мноштво се чуди „што ли ќе е ова?“, тогаш се појавуваат некои лица кои „се потсмеваа (на Апостолите) и велеа: ’Се напиле со слатко вино‘“ (Дела 2, 13).

Кога Светиот Синод го објави својот став, уште веднаш се појавија неколкумина дежурни богослови, историчари, философи, новинари; плус довчерашни поддржувачи и корифеи на расколот (уште само Христофор да каже нешто – еден од расколниците во Бугарската Православна Црква); плус едно хистерично форумско незнаење. Се потсмеваа на „Синодалните кукавици“, и не рекоа „се напиле слатко вино!“, туку го изригнаа сето ова:

„Тие полуделе!“; „Ставот на БПЦ не е христијански!“; „Тоа е грев против Господ!“; „Огромен грев против вселенското Православие!“; „БПЦ е ерес! Анатема!“; „Црковна заблуда“; „Црковни лилјаци!“; „Еден е Господ и Путин е Неговиот пророк!„; „Православието е политичка патерица на Московскиот тиранин!“; „Кремљски слуги!“; „Не постои БПЦ. Има само една диверзантска група за нанесување штета со упатства од непријателска држава!“; „БПЦ му служи на антихристот!“; „БПЦ е дел од обидите за православен џихад и поход на Путин против цивилизираниот свет!“; „Московските стратези ги еродираат европските вредности преку Помесните Цркви!“; „БПЦ се сепарира/провинцијализира/самоизолира/маргинализира/ самоуби!“; „Грандиозен гаф!“; „Радикална некоректност!“; „Отстапување од Соборноста!“; „БПЦ го бојкотира/саботира/руши Сеправославниот Собор!“; „Светиот Синод е погубен за БПЦ!“; „Решението на Синодот е вдахновено од Руската Црква и им служи на интересите на Руската Патријаршија!“; „Ставот на БПЦ е формиран во Москва!“; „На нозе Бугари!!! БПЦ е опседната од ѓавол во облик на луд, низок и ќелав потполковник од КГБ!“; „БПЦ – терминатор на Православното единство!“; „Архиереите се непресметливи!“; „Синодот ја направи Црквата за потсмев!“; „Задунавски Синод!“; „БПЦ – Задунавска епархија!“; „БПЦ е Кремљски бастион!“; „Наместо крст, архиереите носат петокрака како символ на нивната вера!“; „БПЦ не е Православна, туку путинославна!“; „Не е автокефална, туку рускокефална!“; „Најдобро да ни закачат некоја схизма, за да се ослободиме од руското зло!“; итн. и слично.

И уште нѐ освестија дека Грузиската Црква е постсоветска, дека Антиохиската е базирана во Дамаск; дека двете Цркви ги носат своите одлуки под закана на руски бомбардер во слепоочницата; дека Митрополит Гавриил е полковник од КГБ (а жалниот Путин – само потполковник...)

Не можете да направите разлика помеѓу редовните форумски плукачи и титлуваните титани на разумот и мудроста? Проблемот не е во вашиот компјутер.

5.

Ако некој од авторите на овие проклетства благоволи да го прочита документот „Односите на Православната Црква со останатиот христијански свет“, ќе изнајде барем стотина забелешки против него. И ниту една од тие забелешки – ниту една! – не се разликува од ставот на Светиот Синод. И ниту една од тие забелешки – ниту една! – не доаѓа од кај Даниловскиот манастир, каде што е резиденцијата на Рускиот Патријарх (за тоа подоцна).

Напротив!

Ако БПЦ „е опседната од ѓаволот“, и уште е „терминатор на Православното единство“, е „собиралиште на ’црковни лилјаци, еретици, антихристи и престапници против Господа‘“, тогаш „терминатори на Православието, расколници, КГБ-овци, сатани, московски слуги и предводници на путинскиот православен џихад против европската цивилизација“ се и:

Светиот Кинот на Светата Гора Атонска; Целокупното монашко братство на сите 20 манастири; Атонските монаси од „Кутлумуш“, „Ксиропотам“, „Зограф“, „Каракал“, „Филотеј“ и „Григоријат“, со нивните специјални анализи за Соборот; Легендарните Атонски Старци: о. Гаврил Карејски и о. Јован (наречен Папајанис); о. Сава Лавриот (член на духовниот Совет на Великата Лавра); целата Кипарска Православна Црква, архиерејскиот Синод на Задграничната Руска Православна Црква; Учесниците на конференцијата насловена како „Свет и Велик Собор: големи подготовки, мали очекувања“ (во Грција, март 2016 година); Епископ Лонгин од Украинската Православна Црква; Професор Целенгидис (Богословски факултет на Аристотеловиот Солунски Универзитет); Професор Металинос (Атински Универзитет); Професор Зисис (Солунски Универзитет); Архимандрит Атанасиј (проигумен на Светата Обител ’Големите Метеори‘); Лимасолскиот Митрополит Атанасиј; Митрополитите на Грчката Православна Црква Јеротеј, Серафим, Хризостом, Амвросиј, Теоклит, и уште, и уште и уште толку.

Но не само тие, не!

Долг е списокот на „Кремљските слуги“ кои треба да бидат разобличени, осудени, и неизоставно одлачени!

Меѓу нив блескаат такви „еретици, расколници и православни фанатици“ како што се Блажени Августин, Св. Атанасиј Велики, Св. Пајсиј Величковски, Св. Теофан Затворник, Св. Лука Војно-Јасенецки, Св. Јустин Поповиќ... Да не зборуваме за Св. Апостол Павле кој решително тврди: „Еден е Господ, една е верата, едно е крштението“ (Ефес. 4,5).

И се разбира, главниот грешник: „Символот на верата“ односно, оние кои го формулираа – 318-те учесници на Првиот Вселенски Собор (Никеја, 325 година) и 150-те учесници на Вториот Вселенски Собор (Константинопол, 381 година).

И додека се чудев кој уште не фрлил камен по БПЦ, ете се појави во Крит архимандрит Харалампиј – расчинет, одлачен и рехабилитиран (не знаеме зошто); „Ракоположен“ од грчки старокалендарци за ’Анхијалски Митрополит‘ и издигнат за епископ на темпларите; архиереј на бутиците, модните ревии, скапите забави, на архонто-масоно-мутренските тајности и сладости, коишто ги споделува со своето пријателче Дионисиј (истиот). Се појави во Крит овој Харалампиј (така го нарекуваат црковните шегаџии), се претстави како бугарски митрополит, го рашета своето благоутробие, украсено со пропусница од Соборот, се изнаслика со кој стигна и беше срамно изгонет. Но тој ја исполни злобната „мисија“ што му беше наложена.

Извор: Бугарска Патријаршија

Продолжува

Преземено од: Бигорски манастир

239813.b.jpg

Во огнот на битките за северната престолнина на Сирија,Сиро-јаковитските христијани на Алепо ги снабдуваат со прехранбени продукти сиромашните муслимански семејства од овој град. Секојдневно Сиро-јаковитската епархија на Алепо му испраќа на најзагрозените муслимани- земјаци од населбата Сулејманија,...

Повеќе артикли...


Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1109
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1671
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1102
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »