логоFacebookTwitterYouTubeeMail

СВЕТО БОГОЈАВЛЕНИЕ НА ГОСПОД БОГ И СПАСИТЕЛ НАШ ИСУС ХРИСТОС (19.01.2022)

 

Ирмосː Крепкиот Господ во борбите, го откри дното на бездната и Својот народ го преведе по суво, а во неа ги потопи непријателите, зашто се прослави.

Господ – Царот на вековиите, во Јорданските води го обновува Адама изгниениот, и ги смачкува главите на земните што се вгнездиле во него, зашто се прослави.

Повеќе...

Приказната за блудниот син ме успокојува дека постои една огромна љубов, една голема прегратка, која што ги очекува сите луѓе и од невозможно прави возможно за да го спаси целиот свет. Како Бог да ми вели: „Успокој се, разбери која е твојата мерка, до каде е твојата издржливост, граници. Остави ме да си ја вршам работата и не ми го уништувај трудот со твојата напнатост, вознемиреност и паника!“


Парабола за Блудниот син

 
Колку е убава таа парабола што ја раскажува нашиот Господ: за помладиот син, кој што го напуштил домот, се побунил, сакал да си го живее животот и му рекол на татка си: Дај ми го делот што ми припаѓа од имотот! (Лука 15,12) – татко му направил така. Синот тргнал. Да, тоа се познати работи, но сѐ уште не сме ја сфатиле динамиката на тие собитија, иако ги читаме толку години, ги слушаме толку пати во храмот, секоја година, особено во Неделата на блудниот син. И покрај тоа што ја читаме и слушаме оваа парабола, нашата душа повторно е вознемирена, срцето ни се тревожи, зашто си мислиме дека нашето дете не нѐ разбира, дека неразумно се забавува, се оддава на пороци, се заплеткува во разни нешта, може и во затвор да заврши, сигурно заглавил со наркотици, со сомнителни жени, со мажи, со искушенија… И сето тоа ти си го мислиш и премислуваш, се разболуваш од мислење и грижи, но тука е таа парабола која може да те успокои и утеши ако навистина сакаш да се успокоиш и сѐ да Му довериш на Бога. Тоа сепак, е најтешкото – да Му се довериш на Бога.

Да Му се довериш и да кажеш: „Постои еден Татко, многу добар Татко, со Кого не можам ни да се споредам“. Да, ти си татко, мајка. Но, што и да направиш, колку и да кажуваш дека го сакаш твоето дете, можеш ли да го љубиш повеќе од Бога, нашиот вистински Татко?“

Не знам како се случува тоа, но повеќето од нас влегуваме срамежливо во Црквата и после само 2 месеци ни се чини дека сме го проголтале целото црковно знаење и почнуваме да мислиме дека сега ќе го спасиме светот! Сега ќе ги променам луѓето! Сега ќе го осудам злото, лошите луѓе ќе ги направам добри! Кој? Ти, кој што пред малку си влегол во Црквата, или ти, кој што навистина си влегол пред многу години, но сѐ уште не си ја вкусил лично татковската љубов? Си ја почувствувал ли ти прво на себе љубовта Божја, љубовта на нашиот Татко за да можеш да му ја предадеш и на оној, кому што сакаш да му помогнеш? Си се успокоил ли прво себеси, за да можеш на другиот да му кажеш: „Дојди, ќе те одведам кај Христос, Кој што ќе те успокои, како што ме успокои и мене!“ Почесто ни се случува да се зафатиме да им помагаме на другите затоа што ние имаме потреба од тоа, тоа е наше доживување, и тоа нам повеќе ни се допаѓа отколку на детето, отколку на човекот што сакаме да му помогнеме. Не го правиме за негово добро, туку за наше. И немојте да велите дека не е така, зашто во одредени моменти луѓето мислат така – сега што ќе кажат за нас во населбата, детето нѐ срами, какви работи се зборат за нашето семејство. Се посрамивме и пред роднините со постапките на нашето дете. Тоа, всушност, значи дека тебе многу ти пречи тој срам, ти значи тој општествен рејтинг, па дури и црковниот рејтинг.

Велиме дека во просторот на Црквата треба да сме совршени луѓе, но кога во некое семејство ќе одекне бомба во врска со некаков проблем на детето, мажот, жената, тогаш што се случува со другите? Сите во семејството се засегнати. Кој може во таквите мигови да се соочи правилно со тоа – односно, другите да прашуваат: „Што ќе речат луѓето, што ќе ни зборуваат другите“, а ти да ја гледаш само душата на твојот љубен човек и да му велиш: „Мене ми е грижа за тебе, за твојата среќа, за твојот спокој и рамнотежа. Не ми е грижа што ќе речат луѓето, нека нѐ обвинуваат, ние не живееме за нив, туку за Бога, пред Него да сме исправни и да имаме искрен, вистинит, длабок и суштински однос меѓу нас“. Има ли такви? Кои? Ти? Јас? Ние? Ние, кои сме во Црквата, како што тврдиме. Мислам, во Црквата сме, но дали сме вистински во неа? Знаеш ли на колку луѓе во овој миг душата им е во Црква без да го знаат тоа (според нивното душевно предрасположение и состојба), но со телото се надвор од неа? Надвор, во разни ноќни клубови, скитаат по ноќите, обиколуваат по патиштата, не знаат што бараат, земаат наркотици, се мешаат со жени и со мажи, со криминалци, но тие луѓе се исклучително близу до тоа да Го најдат Бога, да Го побараат на автентичен и вистински начин и да кажат: „Боже мој, помилуј ме! Помогни ми, загинувам! Прегрни ме! Стопли ме!“ И кога ќе го примат тоа, тие стануваат нови, преобразени, смирени луѓе, со сладост во срцето и со благост на лицето.

Оваа приказна, лично мене ми создава грижа на совест. Ме тера да се замислам и да чувствувам срам, зашто всушност, таа татковска љубов, таа татковска прегратка, која би требало да се рашири надвор кон светот, е пространството на Црквата. Таа љубов би требало да ја покажуваат црковните луѓе: јас, ти, т.е. нас кои Бог нѐ оставил на земјата, и на кои ни вели: „Деца мои, вие треба да им го покажувате на луѓето Моето добро лице, мојата благост, не го заборавајте тоа! Моето татковство, што во себе ги крие и мајчинството, и благоста, и топлината, и прошката, и разбирањето, и состраданието и сочувството“.

(Продолжува…)

 

Извор:Бигорски манастир

 

Друго:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2597
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 2391
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Чудото на иконата „Брзопослушничка’’

„Пред братската трпеза на ѕидот од памти век е напишана иконата на Пресвета Богородица. Веродостојност отците принесуваа и претходно и ние сега така се однесуваме, согласно нивните мислења, за изобразување на таа икона во времето на Свети Неофит, основач на тој манастир. Според историско мерење на времето од  Свети Неофит дури до нас протече веќе не помалку од 840 години, затоа што Свети Неофит живеел во XI век.

Повеќе...

Наука и Култура

Декември 28, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

„Анатомија на бумбарот” на Стефан Марковски

Во романот, чие македонско издание е објавено од „Паблишер“, се дефинира енергична и психолошки силна приказна каде се претопуваат елементи на гротеска, хумор и егзистенцијалистичко преиспитување. Во наративот, како што во поговорот пишува Александар…
Октомври 23, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

Поезија од Стефан Марковски застапена во меѓународна антологија на шпански јазик

„Преминот на поетските гласови бара прекугранични и меѓугенерациски средби и точки на дијалог. Тематските определби на песните почиваат врз различните емоционални, општествени, политички и интерперсонални набои на авторите; човечкото дистанцирање и поезијата…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Обрезание во срцето, по Дух (13.01.2022 17:42)

Митрополит Струмички Наум: Обрезание во срцето, по Дух (13.01.2022 17:42)

Ако внимателно ја погледнеме оваа молитва, во неа ќе ги препознаеме историските периоди на Стариот и Новиот Завет, како и бесконечниот период на Царството Небесно, кој веќе е и уште...

ВИСТИНСКИ БОЖИК - СТАРЕЦ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС (06/01/2022)

ВИСТИНСКИ БОЖИК - СТАРЕЦ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС (06/01/2022)

Смирената наша молитва од Света Гора е да се подвизуваме сите против нашето самољубие, со цел да дојди во нашите срца, во нашите семејства, во татковината ни и во светот...

БEСEДА  за Рут

БEСEДА за Рут

И Бoг нарeдил сo Свoјата прoмисла, Рута да излeзe на нивата на бoгатиoт Вoз за да сoбира класјe. А Вoз ја видeл Рута и ја пoбарал за сoпруга кај Нoeмина....

Митрополит Струмички Наум: Различни блаженства (18.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: Различни блаженства (18.12.2021)

Гледаме дека Господ се поистоветува (дури и најмногу) со секој еден страдалник. Затоа, секогаш кога со своето богатство ќе му помогнеме на еден од овие најмали Христови браќа што страдаат,...

Митрополит Струмички Наум: За мачеништвото (10.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: За мачеништвото (10.12.2021)

Активирањето на благодатта со чинот на самото Свето Крштение редовно се случувало во првата Црква: кога луѓето се крштевале возрасни и кога пред тоа Крштение имало тригодишна подготовка. За време...

БEСEДА  за цeлта на раздeлувањe на дарoвитe, службата и звањeтo

БEСEДА за цeлта на раздeлувањe на дарoвитe, службата и звањeтo

Затoа Свeтиoт Дух ги раздeлил дарoвитe и направил eдни апoстoли, други прoрoци, трeти благoвeсници, пастири и учитeли, та свeтиитe, oднoснo христијанитe, да сe усoвршат. Какo штo сe пoдeлeни чeста и...

Жарко Ѓоргиевски: ЕВАНГЕЛИЕ ЗА ЗЕМНИТЕ ГРИЖИ

Жарко Ѓоргиевски: ЕВАНГЕЛИЕ ЗА ЗЕМНИТЕ ГРИЖИ

  Господ Исус Христос донел со Себе и претставил пред луѓето безбројни и незамисливи богатства небесни и ги поканил сите да земаат без мерка, јавно и слободно, но само под...

Митрополит Струмички Наум: Кој се допре до Мене? (04.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: Кој се допре до Мене? (04.12.2021)

  На првиот степен од духовниот раст вистинско допирање до Христос е очистувањето на срцето од страстите преку исполнувањето на Неговите заповеди, во рамките на целосрдечното послушание. На вториот степен...

« »