логоFacebookTwitterYouTubeeMail

DIVEEVO2

 

 sarovski.s.jpgЌе ви раскажам нешто што досега го чував како тајна. Ако не ме лаже внатрешното претчувство, Божјото време за објавување на оваа тајна се исполни и настапи времето да им го објавам – на оние што веруваат, како и на оние што не веруваат – овој досега сокриван бисер, „мудриот бисер“, каков што светот не видел уште од деновите на императорот Теодосиј Помладиот.  


Според верата моја, во 1902 година бев спасен од смртта преку чудото на преподобниот Серафим. Во почетокот на летото 1902 година отидов во Саров и во Дивеево, во знак на благодарност спрема преподобниот за моето спасение и таму, во Дивеево, со благослов на големата старица, игуманијата Марија, и по желбата на Елена Ивановна Мотовилова, ми беше даден голем сандак со ракописи заостанати по смртта на Николај Александрович Мотовилов, со разни записи напишани лично од него.

Меѓу тие ракописи ја пронајдов и бесценетата тајна којашто ја нареков Тајната на Дивеево – тајна на преподобниот Серафим Саровски и чудотворец на сета Русија.

Еве го текстот од тој ракопис:


„Големиот старец, батјушка Серафим, разговарајќи со мене за својата плот, често ги споменуваше имињата на благочестивиот цар Николај, на неговата превозвишена сопруга Александра Феодоровна, и на мајката на царицата, Марија Феодоровна. Спомнувајќи го царот Николај, тој ми велеше: Тој е христијанин во душа“.
Од различните записи – делумно во тетратки, делумно на листови – може да се претпостави дека Мотовилов вложил голема енергија канонизацијата на Серафим да се изврши уште за време на владеењето на Николај I, при неговата сопруга Александра Феодоровна и мајката Марија Феодоровна. Неговото разочарување било големо кога неговите усилби не резултирале со успех, и покрај претскажувањата – барем така нему му се чинело – на Божјиот угодник, кој своето прославување го поврзувал со споменатите превозвишени имиња.

Мотовилов умрел 1879 година, без да ја дочека реализацијата на своето очекување. А можел ли тој, или кој било друг во тоа време, да претпостави дека 48 години по смртта на Николај I, на рускиот престол ќе се повторат истите имиња: Николај, Александра Феодоровна и Марија Феодоровна – и дека во нивно време ќе се изврши толку многу посакуваното и претскажаното од Мотовилот канонизирање на големиот прозорливец, преподобниот Серафим?

На друго место во записите на Мотовилов ја пронајдов следната голема Дивеевска тајна:
„Не еднаш – пишува Мотовилов – слушав од устата на големиот Божји угодник, отец Сeрафим, дека неговите земни остатоци нема да лежат во Саров. Еднаш се осмелив да го прашам: - Еве, батјушка, вие за сето време велите дека вашата плот нема да лежи во Саров. Зарем саровците ќе ве дадат на друг?“
На ова, батјушка ми одговори, насмевнувајќи ми се:
– Ах, ваше богољубие, ваше богољубие. Та нели царот Петар бил цар над царевите, и нели посакал моштите на благоверниот кнез Александар Невски да ги пренесе од Владимир во Петербург, а светите мошти тоа не го сакале.
– Како тоа не го сакале? – се осмелив да му се спротивставам на големиот старец. – Како не го сакале кога тие почиваат во Петербург, во Александро-Невската лавра?
– Во Александро-Невската лавра, велите? Мислите дека е така? Во Владимир тие почивале отворени, а во лаврата се затворени. А зошто? Затоа – рече батјушка – што нив ги нема таму.      

И продолжувајќи да говори со својата богоглаголива уста, батјушка Серафим ми го рече следново:

Мене, бедниот Серафим, од Господа ми е предодредено да живеам многу повеќе од сто години. Но, бидејќи во тоа време свештенството толку многу ќе се обесчести, што со својата нечистотија ќе ги надминат и архиереите од времето на Теодосиј Помладиот, така што веќе нема да веруваат ниту во главната догма на Христовата вера, на Господ Бог Му е благоугодно да ме земе, мене, бедниот Серафим, од овој привремен живот, а потоа да ме воскресне, и воскресението мое ќе биде како воскресение на седумте момчиња во пештерата Охлонска во деновите на Теодосиј Помладиот.“   


„Откако ми ја откри оваа голема и страшна тајна – пишува понатаму Мотовилов – големиот старец ми раскажа дека по неговото воскресение тој од Саров ќе премине во Дивеево и таму ќе ја започне проповедта на сесветското покајание. На таа проповед и на тоа големо воскресение ќе се собере многуброен народ од сите земји, Дивеево ќе стане лавра, Вертјаново – град, а Арзамас – губернија. И проповедајќи го во Дивеево покајанието, бајушка Серафим ќе открие четири мошти, и по нивното откривање самиот ќе легне меѓу нив. И потоа, наскоро ќе дојде крај на сè.“ Тоа е големата тајна на Дивеево, којашто ми беше откриена преку личните записи на совесниот судија Николај Александрович Мотовилов, сотајник на големиот прозорливец – преподобниот богоносен наш отец Серафим Саровски и чудотворец на сета Русија,

3.angeli.so.truba
Како дополнување на оваа тајна, еве што слушнав од устата на 84-годишната игуманија на манастирот Дивеево, Марија. Бев кај неа во почетокот на 1903 година, веднаш по канонизирањето на преподобниот Серафим и заминувањето на царското семејство од Дивеево. Ја поздравив, почитувајќи ја нејзината голема вера (матјушка, откако го изградила Дивеевскиот соборен храм, во 1880 година не го осветувала вториот (левиот) олтар, верувајќи, согласно дивеевското предание, дека ќе поживее до прогласувањето на Серафим за преподобен и дека ќе го освети олтарот во неговото свето име), а таа ми одговори:


– Да, батјушка мој, Сергеј Александрович, големо чудо е тоа. Но еве како ќе биде тоа чудо. Тоа ќе се случи кога крсниот од, што сега оди од Дивеево во Саров, ќе тргне обратно од Саров кон Дивеево, а ќе има толку многу народ – според кажувањето на нашиот угодник Божји преподобниот Серафим – колку што има класје во полето. Тоа ќе биде чудесно, прекрасно чудо. 
Како да го разбереме тоа, матјушка? – прашав, заборавајќи ја за миг големата Дивеевска тајна за воскресението на преподобниот.
Кој ќе доживее, ќе види – ми одговори игуманијата Марија, насмевнувајќи ми се. 

3.angeli.so.truba


Преземено од www.mtu-net.ru

Подготви: д-р Драган Михајловиќ

 3.angeli.so.truba

 3.angeli.so.truba

 Друго:

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1121
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1056
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум:  Секташки дух (25.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташки дух (25.10.2020)

Секташкиот дух не го познава и признава покајанието. Тој дух во луѓето бара зло, вистинско или привидно, и на тоа се задржува. Се фаќа за еден збор, наместо за илјадници...

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Нема ништо поблажено, возљубени, од тоа постојано да се предаваме на волјата Божја, постојано да живееме испитувајќи што навистина е според волјата Божја. Но тоа предавање и тоа испитување не...

Митрополит Струмички Наум: Куќа без темели (21.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Куќа без темели (21.10.2020)

   Така е кога човек има световно знаење, но нема духовно знаење. Тој може да има знаење и вештини од разни области како бизнис, економија, политика, што јас знам, градежништво,...

 Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

 Богочовекот Исус Христос е единствената Глава на Црквата. Епископот на локалната Црква е икона Христова, седи на место Христово и претставува обличје Негово. Тој не е Самиот Христос, туку е...

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Самооправдувањето е болест која е пораширена, понезабележлива и потешка од судењето и осудувањето. Самооправдувањето и осудувањето се две страни на една гревовна состојба – гордоста.Пораширена – затоа што, најчесто, дури...

  Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

 Современиот човек брза по светските суети, бега од скромниот живот и во празните и лажни авантури бара да ја заборави душевната горчина, која му ја создава свеста за безбожните дела....

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

 Траат светиите, зашто е вечен Изворот на нивната светост! Зар ќе ја спомнувавме првопокрстената Лидија или Светите Ахилеј Лариски, Еразмо Охридски, Петанесетте Тивериополски свештеномаченици, рамно¬апостолните Кирил и Методиј и нивните...

Митрополит Струмички Наум:  За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Да те прашам, човеку, зошто ти е помило да му судиш и да го осудуваш некого врз основа на озборување, кога веќе ти се достапни и познати неговите дела и...

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

Откако сите четири бестрашни маченички биле изведени пред царот, смирено и одлучно ја исповедале верата во Христа Господа и одбиле да принесат жртва пред идолската божица Артемида. Пред страдањата, Софија...

« »