Нашиот однос кон Бог е давање. Само на тој начин ќе познаеме колку Он, веќе, целосно ни се дал, во Домостројот на Спасението.“

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе

Како Христов сродник познавајки те о Јудо,и како храбар маченик свештено те восфалуваме,

Дните на човекот се како трева; како полски цвет, така прецутува тој; ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе нема да се познава.“ (Псалм 102)

Затоа нема сомнеж дека Господ Бог правел чуда и преку Светиот Крст, светите икони и светите мошти.

Најдлабоката осаменост не е кога околу нас нема луѓе, туку кога веќе не можеме да живееме во мир со сопственото срце.

Но Бог е долготрпелив и многумилостив. Тој не нè остава во нашите заблуди, туку нè води, нè обликува и нè подготвува

„Да се испрати светлина во темнината на човековото срце – тоа е должноста на еден уметник.“

Споменот за ова прекрасно чудо, преточен во сеноќното богослужение во чест на иконата „Достојно ест“, 

Окото е слика на умот,а телото е слика на душата.,,Ако светлината, што е во тебе е темнина,тогаш каква ли ќе биде темнината." -

Тоа е „облакот на сведоците“ – невидливо собрание што нè опкружува. Тие не стојат далеку, на недостижни постаменти. Напротив, се наведнуваат над нас.

Постот не е даден за да го ослаби човекот, туку за да го ослободи – од навредите, од внатрешните притисоци и од мислите што му го крадат мирот.

Затоа што ги испуштивме децата од нашата прегратка и ги оставивме во „прегратката“ на технологијата, денес децата гледаат во екрани, а не во ѕвезди; 

Самарскиот иконописец Сергеј Осипов ја насликал оваа икона која повикува на покајание за гревот абортус. Тој вели: