Дома

Сè што е направено по Божја промисла, направено е па најдобар можен начин. Фактот дека Бог се грижи – дека навистина многу се грижи 

Според преданијата и сведоштвата за неговите чуда, Свети Наум имал посебна харизма за исцелување на душевни болести и луѓе со тешки маки

 Демонот не сака да постојат вистински христијани, луѓе кои што автентично го сведочат Христос. Нему му одговара една млака, безлична

Понекогаш човекот толку долго живее со своите падови, што престанува да ги забележува.

Гревот не ја затемнува душата одеднаш. Тој започнува со мали отстапки, кои толку често се повторуваат, што со време ни изгледаат сосема природни.

Тој ни ја откри и љубовта како начин на живот – љубов што долго трпи, простува, се надева, истрајува и не ја бара својата корист.

Како овие деца, кои директно учествуваат во вакво насилство, немаат развиено чувство дека тоа што го прават е погрешно?

Богочовекот Христос го исполни целиот Очев Домострој на нашето спасение и го вложи во нашето срце како подарок, преку 

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе

Нашиот однос кон Бог е давање. Само на тој начин ќе познаеме колку Он, веќе, целосно ни се дал, во Домостројот на Спасението.“

На најубавата полица, покрај сите други инструменти, лежел мал и обичен дрвен клин, на чија етикета пишувало„Гордост“.

Дните на човекот се како трева; како полски цвет, така прецутува тој; ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе нема да се познава.“ (Псалм 102)

Затоа нема сомнеж дека Господ Бог правел чуда и преку Светиот Крст, светите икони и светите мошти.

Најдлабоката осаменост не е кога околу нас нема луѓе, туку кога веќе не можеме да живееме во мир со сопственото срце.

Но Бог е долготрпелив и многумилостив. Тој не нè остава во нашите заблуди, туку нè води, нè обликува и нè подготвува

„Да се испрати светлина во темнината на човековото срце – тоа е должноста на еден уметник.“

Споменот за ова прекрасно чудо, преточен во сеноќното богослужение во чест на иконата „Достојно ест“, 

Тоа е „облакот на сведоците“ – невидливо собрание што нè опкружува. Тие не стојат далеку, на недостижни постаменти. Напротив, се наведнуваат над нас.

Постот не е даден за да го ослаби човекот, туку за да го ослободи – од навредите, од внатрешните притисоци и од мислите што му го крадат мирот.

Затоа што ги испуштивме децата од нашата прегратка и ги оставивме во „прегратката“ на технологијата, денес децата гледаат во екрани, а не во ѕвезди;