Дома

Секако, молитвата не ја кажуваме механички, туку со свест и чувство Кому се обраќаме. Кога си сам и мируваш – пробај да ја насочиш енергијата на својот ум кон срцето, каде што е изворот на нашето слово: Господи Исусе Христе, помилуј нас!

Постои еден замор кој не произлегува од она што ни се случува, туку од она што сме.Тоа добро го знам.

Така, денешниот маж, соочен со сè поголемата присутност и слобода на жената во различни улоги и простори, ги губи своите сигурни потпори.

Човекот се исцелува кога ќе престане да живее за да им докажува нешто на оние што го повредиле. Мирот започнува тогаш кога нивното зло повеќе не одредува кој е тој пред Бога.

Депресијата не е само тага. Таа е пропаѓање во кое умот го затемнува секој излез, душата ја губи радоста и вкусот кон животот, а телото

Тебе, избраната од сите родови, Божјата Мајка и Царица, Која се вознесе од земјата кон небесата, побожни песни Ти принесуваме,

После Вознесението Господово, за Мајката Божја се грижел апостол Јован Богослов, а во негово отсаство Пресветата живеела во домот на неговите родители, во близина на Елеонската гора.

Христос може да слезе и во најдлабоката темнина, но не ја благословува вратата што човекот од гордост ја држи заклучена.

Зошто толку голема грижа за брчките, промените и трагите што ги остава времето?

Депресијата не е само тага, ниту пак минлива слабост. Таа може да стане бавно тонење во кое човекот ја губи радоста на животот, силата да

Можеби молитвата нема веднаш да ја промени околноста. Но, ако е вистинска, таа го менува оној што се моли. А понекогаш Божјиот одговор не е она 

Можеби си видел човек гол, а сепак ниту за миг не си ја допрел неговата вистина. Можеби го познаваш неговото тело,

Постете отсега: во понеделник, среда и петок. Постот, за оние што можат да го практикуваат, го очистува телото од сериозни болести и немоќи.

 Во оваа нова состојба се чини дека смртта и болката имаат позитивно значење, како другата кожна облека со која Бог ги облекол Адам и Ева кога го напуштиле рајот 

Воплотувањето Божјо и обожението на човекот е големата тајна на нашата вера и теологија. Нашата Црква секојдневно ја живее таа тајна

Сите луѓе, далечни и блиски, за мојата душа станаа како еден човек, на кого му се потребни грижа, помош и љубов.

Спротивно на тој внатрешен, духовен авторитет, кој почива врз љубовта и довербата, постои и надворешниот авторитет —

Но Бог не влегува во животот на човекот само низ вратата на болката. Тој доаѓа и преку убавината, пријателството, одморот и благодарноста.

Боли ли нашето срце за некој друг, освен за нас и нашето семејство?

Понекогаш дури неволјата нè учи да го цениме она што, додека сме го имале, сме го земале здраво за готово.