Дома

ПСАЛМ 90
Бог е наш вечен заштитник

1 Кој живее под закрилата на Севишниот, тој престојува во домот на небесниот Бог.

 Преку Светото Писмо можеме да видиме дека стравот не е секогаш знак на слабост, дека храброста не значи отсуство на страв и дека најважното прашање е кому ќе му дозволиме да управува со нашиот живот.

 Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал

  Свети Димитриј Мироточив е роден од благородни и побожни родители во градот Солун. Неговиот татко беше солунски војвода, кој потајно веруваше во Господ Исус Христос 

Божјата волја има многу патишта. Ќе менуваме правци, ќе поминуваме низ различни крстосници и околности. Но суштината е да бидеме со Него.

Светителите не сакале да станат светители — сакале да станат љубов. А кога ќе станеш љубов, тогаш си и светител!

„И удостој, Господи, со нашиот вход да влезат и ангелите што сослужуваат со нас!“

 Во храмот „Свети Димитриј“ во Скопје беа отслужени Празнична вечерна богослужба и Акатист, на кои чиноначалствуваше Неговото Високопреосвештенство, 

Голема е потребата  од  нашата молитва за упокоените во верата праотци, отци, нашите роднини, со надеж на Воскресение и вечен живот.

 Јазикот мора многу да се намачи за да се искупи за секое празнословие и за сите свои падови и мора да ја стекне навиката за молитва. Навиката не може да се створи без труд и работа. 

Свети Георгиј никого не истерал од таму. Тој и понатаму е таму и го чека денот кога грузискиот народ, со покајание, ќе ја отвори таа врата.“

Спасителу, Кој со Твојата крв ги искупи луѓето, и со Твојата смрт нè избави од горчливата смрт, и со Твоето Воскресение ни даваш живот вечен, упокој ги, Господи, сите кои починале благочестиво, или во пустините, или во градовите, или во море, или на земја, или во секое место: цареви и свештеници, архијереи, монаси, искушеници, отци, браќа и сестри наши, од секоја возраст и род, и удостој ги за Твоето Царство небесно !

Во Православната Црква, задушниците (како што кажува самото име, денови за-душа), ја засилуваат и обновуваат нашата свест дека ние, како живи членови, и претходно упокоените христијани 

Човекот, „херојот“ на сечие време, вообразениот господар над природата, самозамислениот творец на технолошкото „совршенство“,

Кон Богородица усрдно да притекнеме, ние грешните и смирените, и да припаднеме во покајание, повикувајќи од длабочината на душата: Помогни ни, Владичице, побрзај, смилувај се,

 Но молитвата не е рецепт за постигнување резултати. Таа е жед за однос, копнеж за средба. Не бараме само нешто да се промени во нашиот живот, туку нашиот живот 

Таа не се огледува во она што го исповедаш со зборови, туку во она што го зрачиш кон другите.

Едниот никогаш не ги слушнал зборовите „Те сакам“ од д ругиот. Изградиле куќи, ѕидови, купиле ниви, но цветот на бракот на крајот не расцутил.

За време на активностите на експедицијата, иконата на Мајката Божја – Казанска била постојано со нив. Експедицијата започнала со молитва пред Казанската