логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Пред неколку дена имавме Света Литургија и вечерта спроти неа еден ученик ми кажа: „Отче, утре нема да дојдам на Света Литургија. Утредента ќе излезам со една моја пријателка и ќе појдеме да пиеме кафе. Тоа е единствената можност што ја имаме во целата седмица да се видиме!“

 Во тој миг автоматски ми дојде на ум она што треба да го кажам, но потоа ми дојде една друга мисла и си велам: дали тоа што треба да го кажам е она што Бог го сака? Бидејќи тоа „треба“ е она од придобиената импулсивност во животот, од поучувањата, проповедите, порекнувањата, забелешките. И се прашав: Боже мој, така ли сакаш да се однесувам? Да кажам: Дете, тоа што го правиш е грев! Но, потоа си реков: тоа момче ме знае уште од кога имаше три години, има ли смисла да му кажам дека тоа што го прави е добро или лошо? Си знае. Ако му кажам да не оди, зарем нема да отиде? Ќе отиде. Една друга мисла ми велеше: да, но ако кажеш ти ќе си бидеш во ред. Односно, јас ќе си сум си спокоен дека сум правилен свештеник кој воопшто нема да стапне на својот авторитет, и ако неговите родители, соседите дознаат за ова, ќе ми речат: „Браво! Строг, прав свештеник! Го кажа правилното!“ Да, но правилното го знае и тоа момче. Јас не му кажав дека тоа што го прави е совршено. Туку во тој миг се запрашав дали во краен случај сакам да се запазам себеси, да не му наштетам на својот сопствен образ, или да му помогнам на тоа дете? И реков: Боже мој, просветли ме! И во тој час ми дојде еден одговор и му реков:

– Ви посакувам да си поминете многу убаво! Поздрави ја пријателката од мене и кажи ѝ: Мојот духовник ми рече да ти пренесам поздрав, дека ќе се моли за нас и ни посака да си поминеме убаво!

Тој рече:

– Да ѝ пренесам поздрав од вас?

– Да, зошто? Лошо ли е тоа?

– И што да ѝ кажам?

– Да ѝ го кажеш тоа што ти реков: поздрави!

– Добро, жалам отче што не можам да дојдам.

– Што да правам сега? Добро, штом така си решил.

По неколку дена дојде тоа момче и го прашав:

 – Како поминавте?

– Отче, поминавме добро, но кога ѝ пренесов поздрави од вас, таа занеме.

– Зошто?

– Зашто за прв пат ни пренесе поздрав еден црковен човек, додека ние му велиме дека одиме на кафе во времето кога треба да сме во црква! И таа се трогна кога ѝ го кажав ова и ми рече: „Прашај каде можам да го најдам!“ Сака да дојде и да зборува со вас.

Сфаќате ли? Тоа не значи дека сигурно станала некоја поразителна промена, но кој е тој што ќе ги проценува промените на луѓето? Во секој случај едно нешто знам – дека во оваа конкретна ситуација не изгубив контакт со овие луѓе, второ, не кажав лага, не ја осквернив својата вера, детето си ја знае вистината дека тоа што го прави не е совршеното; од друга страна, ја стекнав довербата, љубовта, врската, контактот, слободата таа да тропне на мојата врата, да се јави по телефон, да се види со мене, да зборуваме и да не чувствува дека „тој човек стои со подигната рака, со камшик во раката, и чека било каков збор од мене за да ме искара и да ме поправи!“ Тоа е татковската љубов што за жал до сега ја препишувам од Светиите за кои читам, од еден Старец, од друга Старица. Се надевам дека ќе дојде момент кога нема да ги препишуваме овие нешта, туку ќе излегуваат од нашите срца. Но, сето тоа бара ризик, смелост, како да кажам – бара вистинско единство со Бога, во краен случај, да стекнеш од квасот Божји, а не од луѓето. И да го правиш она што Христос го прави. Богочовекот така се однесува кон нас, на толку човечен начин, со такво разбирање и затоа кај Него оделе блудници, и Он ги љубел, им проштевал, им велел: Оди и не греши повеќе! Оди си со мир!  А не само да велиме: „Грев е тоа што си го направил!“ Да, дете мое, знам, и ти знаеш, но прашањето е не само да кажам дека е грев, за да се успокојат некои. „Да, но не рековте дека тоа е грев“ Односно целата мака е да го кажам зборот „грев“. Убаво велиме: „Грев е!“ И потоа? Дали човекот ќе се промени ако едноставно му кажеш дека делата му се полни со гревови. И зошто да не го кажеш она другото што Христос го рекол: Ѝ се проштеваат многу гревови зашто многу Ме возљуби. – И „бидејќи дури и кога грешеше, всушност, бараше љубов. И јас го знаев тоа“, – вели Христос – „И затоа те очекував. Затоа те разбирав, ти сострадував, сочувствував со тебе, сега те прегрнувам и не се гнасам од тебе!“



(Продолжува…)

Извор: https://bigorski.org.mk/slova/pouchni/teshko-ni-e-da-se-doverime-na-boga-del-6/

 

Друго:

 

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1096
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1662
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1098
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »