логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Можеш ли да го направиш тоа? Да го оставиш твоето дете, својот сопруг, сопругата, да ги оставиш сите спокојно да си го направат својот избор, да ги донесат своите одлуки, без да ги притискаш или провоцираш. Твојот најголем проблем е тоа дека никој не ти е виновен што не си ја пронашол својата среќа, никој не ти е виновен за негодувањето што го пројавуваш, за празнотијата што ја носиш во душата и си велиш: „Ова е причината, оној е виновен!“ Ти си виновен. Ти си виновен и јас сум си виновен. Проблемот е мој, ме засега најдиректно и како би можела мојата среќа да зависи од тоа што ќе направи детето, или сопругата, или сопругот или мојот сосед? Треба ли сите околу мене да се променат за јас да станам среќен? Не. Секој си е одговорен за своите одлуки, својот избор, зрелост, за своето време. Треба да си коректен со себеси, но ете, тебе ти е тешко да признаеш дека: „Не е виновно моето дете, не е виновен сопругот, сопругата, јас самиот сум виновен, затоа што немам добра врска со себеси, со својата душа, со мојот Бог, немам добра заедница со Бога и сакам другите да се променат за јас да бидам среќен“. И ми велиш: „Направи го тоа за да те видам и да се израдувам!“ Ќе се израдуваш ако ме видиш да се променам на сила? И што сакаш да имаш покрај себеси, што ти е другиот – една играчка што ја земаш одовде и ја преместуваш на друго место и велиш: „Ах, колку е поубаво сега! Сега повеќе ми се допаѓа, го преместив мебелот, го земав одовде и го пренесов таму, си правам со нив што сакам и си креирам свој простор“. Да, но твоето дете и сопругот не е твој простор, и тие имаат свој идентитет и сопствена независна душа. Сфати го тоа и не ми вели: „Да, тебе ти е лесно да зборуваш вака зашто немаш свои задолженија. Затоа си и толку спокоен“. Не. Не е заради заради тие причини, туку затоа што сум видел многу сопружници кои живеат така. Сум гледал мајки и татковци кои многу ги љубат своите деца, силно го посакуваат нивното поправање и промена, но бескрајно ги почитуваат. Не можеш да го промениш другиот со викање. И да го промениш, таа промена ќе има во себе нешто потиснато, и тој притисок некаде ќе избие. Луѓето не се менуваат така. Остави го своето дете, кажи му како што треба и потоа остави го; секако немаш друг избор: ќе му кажеш еднаш, двапати, трипати и што ќе правиш после тоа? „Не, јас сакам да го видам да се промени!“ Добро, прифати тогаш дека ти си тој кој има потреба од тоа, тоа е твоја желба. Ти сакаш да ги направиш луѓето онакви какви што би сакал да бидат. Значи, ти имаш проблем. „Ама, сериозен ли сте? Детето ми се навлекло на наркотици“. Да, и што ќе направиш сега? Ќе го избавиш од наркотиците? Детето знае што е правилно, но нема доволно сила. Знае дека тоа што го прави е грев, блуд, опасност, добро го знае тоа, умот му е свесен, но нема сила да се промени. Можеш ли да му ја дадеш таа сила? Можеш ли да направиш чудо во неговата душа? Таму е вистинското место каде што треба да дејствуваш. Колку деца имаш? Три, четири? Можеш ли секој ден да упатуваш по петнаесет минути молитва за секое од нив? Петнаесет минути во љубовта, во милоста, во светлината Христова, да го оградуваш и заштитуваш твоето дете во молитвата, оставајќи го спокојно да се реализира во животот и општеството. Не ти да го следиш, туку да го следи силата на твојата молитва, ако ја имаш. А ако ја немаш, тогаш што се мачиш со обични зборови? Зарем зборовите ќе ги променат луѓето? Со зборови ли се менува човек? Има книги, има слова, беседи, ете стануваат, говорат, но така ли се менуваат луѓето – со зборови? Ако паралелно со зборот не се акумулира и божествениот извор на енергија, Божјата благодат, Христовата милост, како ќе се промени човек? Ако не почувствува дека нешто омекнува во него, го преобразува, го облагородува?

Последниве години ја сфатив таа голема вистина и се радувам и многу Му благодарам на Бога и на луѓето за тоа што ми помогнаа да разберам дека треба да го уважуваме другиот, но не можеме да го промениме. Сега во исповедта, во општењето со луѓето, со децата во училиште, со познати и пријатели, застанувам и повеќе не ги советувам со конкретни упатства што треба секој да прави. Едноставно, ги советувам да се молат, да влегуваат во допир со Изворот на животот, на вистината, на мудроста, т.е. со Бога. Дојдете во допир со Бога и Он ќе ве просветли, не чекајте од мене да ви кажам што треба да правите.

(Продолжува…)



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 153
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 396
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

Eдинствoтo на вeрата, браќа, и пoзнавањeтo на Синoт Бoжји, Гoспoда Исуса Христа Спаситeлoт, сoeдинува двајца луѓe вo eдeн чoвeк, илјада луѓe вo eдeн чoвeк и мнoгу милиoни луѓe вo eдeн...

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

« »