логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Отец Јован Гуцу е еден од најголемите романски старци, кои живееле на Света Гора. Роден е во 1906 година, во Бесарбскиот  реон Сорока, (моментално Република Молдавија) и се упокоил во Господа на 5 Декември,  1996 година во својата ќелија на Света Гора. Живеел и се упокоил во потполно смирение.Отец Јован ни остави неколку поуки, како негов вистински духовен аманет, кои самиот тој ги користел во своите беседи: „Да ги сакаме сите добри дела подеднакво, иако ние треба да започнеме со стравот Божји и да завршиме со нашата љубов кон Него, Кој е венец на сите добри дела. Повеќе молитва, повеќе смирение, повеќе љубов кон Бога – лесно ќе нè доведат до Небесното Царство. Да се молиме еден за друг, и да се надеваме дека Бог нема да нè остави. Тоа покажува дека треба да бидеме свесни, дека не можеме да придобиеме спасение без искушенија, трпение и покајание“.


Отец Јован е роден во Бесарбскиот град Попешти, област Сорока.  Во 1926 година, откако го завршил основното училиште, на 19 годишна возраст, младиот Јован заминал за Света Гора, каде се вселил во скитот на Ватопед  – „Колица“, во ќелијата посветена на раѓањето на Свети Јован Крстител.Подоцна, неговиот татко кога ја посетил ќелијата во Колица, се израдувал кога го видел чистиот живот на својот син и му рекол: „Гледам, дека ти ќе умреш тука“. На таков начин тој живеел во ќелијата во Колица. Отец Јован го поминал остатокот од својот живот, повеќе од 70 години во подвизи. Тој никогаш не ја напуштил Света Гора, со исклучок на еднаш, кога го направил тоа од  послушание кон неговиот духовен отец, јеромонах Илија Вулпе.
Говорејќи скромно за тоа, јеромонах Дионисиј Игнат, кој живеел во ќелијата Свети Ѓорѓи во Колица, раскажува: „Негов Духовник беше Илија Вулпе, но за кратко време. Кога старците околу него починале, тој остана сам во следните десетина години. Живеевме во непосредна блискост со отец Јован, како да бевме браќа: немаше никаква разлика меѓу нашите две келии. Ги поминавме сите свети дни и големи празници заедно. Отец Јован беше најстрогиот практикувач на монашкиот живот, кој што некогаш сум го сретнал: еден од најдобрите монаси, секогаш ревносен и многу добар човек. Други, исто така се обидоа да живеат во негова непосредна близина, но не можеа да издржат. Тој беше само јеромонах, не и духовник. Во моментот кога почина и последниот старец од неговата ќелија, тој престана со служењето поради смирение“.


За сите кои ќе го сретнеле, иако тој тоа никогаш не го признавал тоа, Отец Јован бил еден навистина голем духовник: постел цело време, јадел само еднаш на неколку дена, бил буден во секое време, спиел само по неколку часа преку ноќта; додека се молел, цело време правел безбројни поклони.
Еднаш, помладиот брат го прашал за некои зборови, од кои би имал духовна полза. Отец Јован му рекол:„ Јас сум обичен човек и немам такви зборови. Јас сè уште барам  духовни совети од други, кој се духовно понапредни. И сепак, можам да кажам нешто за тоа: ако ние го исполнуваме нашиот монашки завет и го завршиме патот на животот онака како што сме го започнале, можеме да се надеваме на спасение“. Отец Јован заработил толкава благодат и смирение, поради што постигнал и најдлабока невиност. Се одликувал со тоа, што се хранел малку, на два дена, бил голем аскет и се трудел многу, речиси без одмор (спиел најмногу по 3 часа преку ноќта и тоа седнат на стол), многу се молел и дури кога нозете му крвареле на старост, сепак не се откажувал. Никогаш не земал лекарства. Не зборувал многу, молењето му било причина да придобие голема духовна печалба и најмногу, да ги научи сите околу него на смирение, само што ќе го погледнат.
Отец Илија од Колица си спомнува како го празнувале  заедно празникот на ќелијата. Слегле до морето, ја фрлиле мрежата, но не фатиле ништо. Тогаш, зашто веќе било предвечерието на празникот Свети Јован Крстител, тие отишле при Старец Јован и со нажалени срца го информирале за тоа. Старецот им рекол: „Вратете се на брегот и донесете ја големата риба“. Отците сакале да му кажат, дека дотогаш биле на тоа место и дека нема никаква риба, но замолчиле и го исполниле послушанието. Веднаш откако се вратиле на брегот, биле изненадени кога виделе толку голема риба, како се приближува кон нив. Таа била доволна, за да се нахранат од неа сите, во текот на тие два дена. Ја извадиле од плитката вода со голи раце и го прославиле Господ.Кон крајот на својот живот, Старец Јован се сретнал со еден млад човек, кој подоцна станал министер за верските заедници во Романија. Младиот човек го прашал: „Оче, што мислите, што имате придобиено за сите овие 70 години, молејќи се на Света Гора?“ И Старецот му одговорил: „Сум придобил смелост пред Бога“…
Во една од последните години, Отец Августин, кој бил чирак и работел во градината со Отец Јован, му рекол со малку шеговит тон: „Оче, те молам, помоли се на Бога, ти кој си придобил смелост пред него, да ни ја прати пролетта поблиску до нашите келии, така да  не се мачам да носам вода по цел пат до тука, од долината“. Старецот не одговорил ништо на тоа и ученикот потонал во заборав, по својот  коментар. Еден ден почнало да извира вода од брегот на келијата, само на неколку метри од парцелата на нивната градина. Од тој извор монасите и до ден денес земаат вода.Еднаш, еден грчки брат дошол од Ватопоедскиот манастир за да чуе неколку поуки од Старецот, за негова духовна полза. На тргнување, откако зел благослов, старецот го поздравил: “Kalos taxidis, pater Atanasios” ( Среќен пат, отец Атанасиј). Братот дури не ни бил монах до тој момент, но кога се обидел да каже нешто по тоа прашање, Старецот му одговорил:„ Тоа не е според твојата волја, а според Божјата волја“. Денес можеме да го најдеме отец Атанасиј, кој живее во истата оваа заедница во Ватопед.
Старецот Јован се направил себеси незабележителен, отфрлајќи ја својата волја и сите тревоги, заработил двоен мир за себе си и истовремено одмор за браќата.Поради многуте напори, кој ги извршувал за време на својот живот, во последните денови од својот живот, се разболел.  Но, дури и во таква состојба, не повикал лекари и продолжил да го исполнува целиот монашки канон до крај, без да пропушти  ништо од него. Како резултат на тоа, повеќе од два месеци пред неговото упокојување, му ја кажал на својот ученик датата на неговото заминување од овој свет.Отец Јован Гуцу починал на 5 Декември 1996 година, на 91 годишна возраст, водејќи свет живот. На 3 Декември, се исповедал при Отец Дионисиј Игнат, зел учество во службата за денот и се причестил со Светите Христови Тајни. После тоа, откако побарал прошка од сите монаси, кои живееле во Колица, се упокоил мирно во својата ќелија. Според неговиот ученик Јеромонах Августин, Отец Јован Гуцу  „е модел на смирение за сите: во облеката, во храната, во ќелијата, неговиот начин на зборување… во сè. Научивме многу од него“… 

Извор: http://pravoslaven-sviat.org/2017/01/24/otec-joan-gucu/     

Превод: Андреј Талевски

http://www.pppe.mk/2017/%d0%be%d1%82%d0%b5%d1%86-%d1%98%d0%be%d0%b2%d0%b0%d0%bd-%d0%b3%d1%83%d1%86%d1%83-%d0%be%d0%b4-%d1%81%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b0-%d0%b3%d0%be%d1%80%d0%b0/#more-10834

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 777
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1058
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 1002
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Беседи

БEСEДА  за живата надeж

БEСEДА за живата надeж

Нo, кoј дeнeс им пoкажа живo надeвањe на луѓeтo, кoј и какo? Апoстoлoт Пeтар oдгoвара на oва прашањe: “Гoспoд наш Исус Христoс и тoа сo вoскрeсeниeтo oд мртвитe. Никoј друг...

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

Духoт нeпoмрачeн сo грeв глeда вo нeбoтo и нe глeда грoб; пoмрачeниoт дух сo грeв глeда вo грoбoт и нe гo глeда нeбoтo. Грeвoт и дoбрoдeтeлта управуваат сo духoвниoт вид...

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

« »