логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Отец Јован Гуцу е еден од најголемите романски старци, кои живееле на Света Гора. Роден е во 1906 година, во Бесарбскиот  реон Сорока, (моментално Република Молдавија) и се упокоил во Господа на 5 Декември,  1996 година во својата ќелија на Света Гора. Живеел и се упокоил во потполно смирение.Отец Јован ни остави неколку поуки, како негов вистински духовен аманет, кои самиот тој ги користел во своите беседи: „Да ги сакаме сите добри дела подеднакво, иако ние треба да започнеме со стравот Божји и да завршиме со нашата љубов кон Него, Кој е венец на сите добри дела. Повеќе молитва, повеќе смирение, повеќе љубов кон Бога – лесно ќе нè доведат до Небесното Царство. Да се молиме еден за друг, и да се надеваме дека Бог нема да нè остави. Тоа покажува дека треба да бидеме свесни, дека не можеме да придобиеме спасение без искушенија, трпение и покајание“.


Отец Јован е роден во Бесарбскиот град Попешти, област Сорока.  Во 1926 година, откако го завршил основното училиште, на 19 годишна возраст, младиот Јован заминал за Света Гора, каде се вселил во скитот на Ватопед  – „Колица“, во ќелијата посветена на раѓањето на Свети Јован Крстител.Подоцна, неговиот татко кога ја посетил ќелијата во Колица, се израдувал кога го видел чистиот живот на својот син и му рекол: „Гледам, дека ти ќе умреш тука“. На таков начин тој живеел во ќелијата во Колица. Отец Јован го поминал остатокот од својот живот, повеќе од 70 години во подвизи. Тој никогаш не ја напуштил Света Гора, со исклучок на еднаш, кога го направил тоа од  послушание кон неговиот духовен отец, јеромонах Илија Вулпе.
Говорејќи скромно за тоа, јеромонах Дионисиј Игнат, кој живеел во ќелијата Свети Ѓорѓи во Колица, раскажува: „Негов Духовник беше Илија Вулпе, но за кратко време. Кога старците околу него починале, тој остана сам во следните десетина години. Живеевме во непосредна блискост со отец Јован, како да бевме браќа: немаше никаква разлика меѓу нашите две келии. Ги поминавме сите свети дни и големи празници заедно. Отец Јован беше најстрогиот практикувач на монашкиот живот, кој што некогаш сум го сретнал: еден од најдобрите монаси, секогаш ревносен и многу добар човек. Други, исто така се обидоа да живеат во негова непосредна близина, но не можеа да издржат. Тој беше само јеромонах, не и духовник. Во моментот кога почина и последниот старец од неговата ќелија, тој престана со служењето поради смирение“.


За сите кои ќе го сретнеле, иако тој тоа никогаш не го признавал тоа, Отец Јован бил еден навистина голем духовник: постел цело време, јадел само еднаш на неколку дена, бил буден во секое време, спиел само по неколку часа преку ноќта; додека се молел, цело време правел безбројни поклони.
Еднаш, помладиот брат го прашал за некои зборови, од кои би имал духовна полза. Отец Јован му рекол:„ Јас сум обичен човек и немам такви зборови. Јас сè уште барам  духовни совети од други, кој се духовно понапредни. И сепак, можам да кажам нешто за тоа: ако ние го исполнуваме нашиот монашки завет и го завршиме патот на животот онака како што сме го започнале, можеме да се надеваме на спасение“. Отец Јован заработил толкава благодат и смирение, поради што постигнал и најдлабока невиност. Се одликувал со тоа, што се хранел малку, на два дена, бил голем аскет и се трудел многу, речиси без одмор (спиел најмногу по 3 часа преку ноќта и тоа седнат на стол), многу се молел и дури кога нозете му крвареле на старост, сепак не се откажувал. Никогаш не земал лекарства. Не зборувал многу, молењето му било причина да придобие голема духовна печалба и најмногу, да ги научи сите околу него на смирение, само што ќе го погледнат.
Отец Илија од Колица си спомнува како го празнувале  заедно празникот на ќелијата. Слегле до морето, ја фрлиле мрежата, но не фатиле ништо. Тогаш, зашто веќе било предвечерието на празникот Свети Јован Крстител, тие отишле при Старец Јован и со нажалени срца го информирале за тоа. Старецот им рекол: „Вратете се на брегот и донесете ја големата риба“. Отците сакале да му кажат, дека дотогаш биле на тоа место и дека нема никаква риба, но замолчиле и го исполниле послушанието. Веднаш откако се вратиле на брегот, биле изненадени кога виделе толку голема риба, како се приближува кон нив. Таа била доволна, за да се нахранат од неа сите, во текот на тие два дена. Ја извадиле од плитката вода со голи раце и го прославиле Господ.Кон крајот на својот живот, Старец Јован се сретнал со еден млад човек, кој подоцна станал министер за верските заедници во Романија. Младиот човек го прашал: „Оче, што мислите, што имате придобиено за сите овие 70 години, молејќи се на Света Гора?“ И Старецот му одговорил: „Сум придобил смелост пред Бога“…
Во една од последните години, Отец Августин, кој бил чирак и работел во градината со Отец Јован, му рекол со малку шеговит тон: „Оче, те молам, помоли се на Бога, ти кој си придобил смелост пред него, да ни ја прати пролетта поблиску до нашите келии, така да  не се мачам да носам вода по цел пат до тука, од долината“. Старецот не одговорил ништо на тоа и ученикот потонал во заборав, по својот  коментар. Еден ден почнало да извира вода од брегот на келијата, само на неколку метри од парцелата на нивната градина. Од тој извор монасите и до ден денес земаат вода.Еднаш, еден грчки брат дошол од Ватопоедскиот манастир за да чуе неколку поуки од Старецот, за негова духовна полза. На тргнување, откако зел благослов, старецот го поздравил: “Kalos taxidis, pater Atanasios” ( Среќен пат, отец Атанасиј). Братот дури не ни бил монах до тој момент, но кога се обидел да каже нешто по тоа прашање, Старецот му одговорил:„ Тоа не е според твојата волја, а според Божјата волја“. Денес можеме да го најдеме отец Атанасиј, кој живее во истата оваа заедница во Ватопед.
Старецот Јован се направил себеси незабележителен, отфрлајќи ја својата волја и сите тревоги, заработил двоен мир за себе си и истовремено одмор за браќата.Поради многуте напори, кој ги извршувал за време на својот живот, во последните денови од својот живот, се разболел.  Но, дури и во таква состојба, не повикал лекари и продолжил да го исполнува целиот монашки канон до крај, без да пропушти  ништо од него. Како резултат на тоа, повеќе од два месеци пред неговото упокојување, му ја кажал на својот ученик датата на неговото заминување од овој свет.Отец Јован Гуцу починал на 5 Декември 1996 година, на 91 годишна возраст, водејќи свет живот. На 3 Декември, се исповедал при Отец Дионисиј Игнат, зел учество во службата за денот и се причестил со Светите Христови Тајни. После тоа, откако побарал прошка од сите монаси, кои живееле во Колица, се упокоил мирно во својата ќелија. Според неговиот ученик Јеромонах Августин, Отец Јован Гуцу  „е модел на смирение за сите: во облеката, во храната, во ќелијата, неговиот начин на зборување… во сè. Научивме многу од него“… 

Извор: http://pravoslaven-sviat.org/2017/01/24/otec-joan-gucu/     

Превод: Андреј Талевски

http://www.pppe.mk/2017/%d0%be%d1%82%d0%b5%d1%86-%d1%98%d0%be%d0%b2%d0%b0%d0%bd-%d0%b3%d1%83%d1%86%d1%83-%d0%be%d0%b4-%d1%81%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b0-%d0%b3%d0%be%d1%80%d0%b0/#more-10834

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1093
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1660
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1093
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски

Викарен Епископ Јаков Стобиски

Не плашете се да страдате, оти човекот што се плаши да страда и да се жртвува никогаш нема да му објави војна на ѓаволот и на гревот, нема никогаш да...

« »