логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 о. Горан Стојчевски


ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ


„...А кога се молите, не употребувајте напразни повторувања како народите; зашто мислат дека

ќе бидат послушани, заради многуте зборови.
И така, не бидете како нив, зашто вашиот Отец знае што ви е потребно, уште пред да Го

помолите.„ (Мт.6,7-8)

Така и вие, ако со јазикот свој не из¬говарате разбирливи зборови, како ќе се разбере она што

го зборувате?„ (1Кор.14,9)


Доколку некој сака подобро да се запознае со животот во Православната Црква секако ќе треба освен преку покајанието и исповедта што е прв чекор за пристапување или поточно враќање во состојба на стоење пред лицето Божјо, да биде вклучен и во богослужбите на Светата Црква. Нераскинлива е таа врска за еден верник кој се декларира како таков, да ја живее и својата вера за која тврди дека ја исповеда. Многу е погрешно и воедно тешко да се занемари овој факт. Од верникот во однос на денешните секојдневни обврски не може да се очекува да биде активен во секојдневниот богослужбен циклус на празнување во Црквата, на начин на кој тоа е клирот и богословите, иако и тука треба да си го поставиме големото прашање колку како клирици „професионално„ сме вклучени во богослуженијата. Сепак, важната нитка во овој процес е воспоставувањето на духовната врска на духовен отец и духовно чедо, односно личносен однос на парохјаните со својот парохиски свештеник при најблискиот православен храм каде што самите живеат. Споменавме дека е стопроцентно неочекувано е парохјаните да присуствуваат на сите богослужби, но сепак доколку сме стапиле на прагот од литургискиот живот во Црквата, полезно и очекувано е учествотото во Светата Литургија, активно, што подразбира причестување со Светите Христови Тајни, бидејќи учеството во Литургијата не подразбира пасивност, туку активност на Трпезата Господова, јадење и пиење на Трпезата Господова што значи видливо единство со Христос и соборно со сите конкретни личности во Црквата независно дали се живи или упокоени, присутни или отсутни (според благословени причини).

Надвор од богослуженијата во храмот, оној кој што стапил во аскетски подвиг преку исповедта од парохискиот свештеник т.е. духовниот отец добива молитвено правило, според силите што се изнесени на исповедта да пости, среда и петок, поголемите пости во текот на годината и Великиот Пост, да има молитвено правило исто така според силите и познавањето на православната вера, утрински и вечерни молитви, и секако она што најмногу може да му користи во личносниот однос со Бога, кратки молитви кои независно од ситуацијата и обврските можат почесто да се произнесуваат во текот денот, а тоа Исусовата молитва: Господи Исусе Христе, Сине Божји помилуј ме мене грешниот/грешната и пофалната песна за Пресвета Богородица: Богородице Дево..., или пак, Пресвета Богородице, спаси нѐ. Покрај ова, верникот се вклучува и почесто во читањето на Светото Писмо, особено на Новиот Завет за да се запознае со основите на својата вера и запознавање во што се состои неговиот аскестски подвиг со цел секоја постапка да ја споредува со Христовите мисли, зборови и дело. Добар поттик е и читањето на житијата на светителите како примери како подвигот се актуелизира во живот, и спознавајќи дека не се очекува од нас големи дела и имитаторско однесување, туку подражавање на светителите согласно животот во нашиот век, подвиг на љубов во малите дела кон ближните кои се според образот Христов и кон светот кој нѐ опкружува. Иако, вака идеалистички ја насликавме сликата во која верникот го гради својот личен однос со Бога преку духовниот отец според своите сили, сепак истакнуваме дека е непопходен мал труд на нашата воља кој треба да биде надополнет од благодатта Божја во полнота.

Еден, свет отец своевремено забележал дека од нас не се очекува да бидеме свештеници, монаси и чудотворци туку од нас се очекува постојано покајание и покрај сите наши паѓања при многубројните искушенија кои се наши педагози во односот кон Бога и ближните. Значи, нема да одговараме за она што не сме биле туку дали сме покајувале. Нема сезонски верници, туку оние кои живеат, растат и напредуваат во верата, паѓаат и пак и пак, се враќаат на подвигот на осветување на својот живот преку светите тајни на Црквата, исповедта и причеста.


Од друга страна, треба како свештенослужители особено во оние периоди како што Великиот Пост кога низ сите песнопенија, псалми и молитви се запознавме преку покајниот плач во изразен во тие текстови да се запознаеме со догматиката и учењето на Црквата на многу лесен и едноставен начин, да се сообразат според секојдневните работни потреби на верните особено во било која средина, градска, приградска, селска т.е. да се изнесат најпотребните работи (Паримиите, покајните псалми, канонот на св. Андреј...) без кој не може да се одржи богослужбата, со цел да не се претвори сета богослужба во просто механичко читање и пеење развлечено низ многучасовноста која ќе стане дополнително бреме на верните кои сепак сакаат да ја слушнат содржајната убавина на службите, но во еден добро поврзан миг. Затоа,  парафразирајќи го Апостолот, подобро е да кажам пет разбирливи зборови во Црква отколку илјада кои никој нема да ги разбере (1Кор.14,9), треба да ни бидат доволен поттик за тоа како ќе се реализира мисијата не само меѓу верниот народ кои живеат литургиски низ исповедта и покајанието, туку и кон светот, кон кој се отвара Црквата за да го прибере колку што може во своето лоно и да го преобрази во литургискиот миг за царството небесно. Никој не треба да размилсува на менување или отстапување од богослужбениот дел на Црквата што е и нејзината срж, туку да се одвива на начин согласно онака како што може да се адаптира и телесниот пост.


Најубаво е да се посетува и учествува во убавината на Православието при неговите молитвени центри – манастирите каде секој дел од денот е вклучен во богослужбата на Црквата според точното определено време, и да се види тој спој на теологијата на иконата со телогијата на богослужбите проткаено низ аскетскиот подвиг на умносрдечната Исусова молитва и да сѐ види дека сѐ е насочено кон „центарот„ на преображението на Богослужбите неизотавната Богослужба без која светот и ние не постоиме – Литургијата и причестувањето со Телото и Крвта Христови како неопходност за нашата припарност и декларативност во верата и секако вистинско молитвено стоење пред Бога. Но, секако овој мал небесен „дел„ треба да се почувствува насекаде каде што живеат верници и колку што може помалку да се одрази на нивните вообичаени активности. А, молитвата како што вели и нашиот современик, светиот Гаврил Светогорец, молитвата ја заменува секоја разонода, и го надополнува секој труд.


Нашиот труд нека биде мал, но разбирлив и впечатлив за да има и литургиски печат, бидејќи Христос со Својата Крв нѐ спечали да бидеме Негов избран род, царско свештенство во кое учествува секој што се труди низ покајанието да му служи со љубов и добри дела на ближниот за слава Божја.

 

П.С.„Јас ја фалам и целивам таа мудрост, со која се прославиле малите, за која се претпочитани понижените, со која рибарите ја уловиле во мрежата на Евангелието целата вселена, откако ја победиле шупливата мудрост со кусо и совршено слово! За мене не е мудар оној, кој е мудар на зборови, кој има превртлив јазик, кој има недобродетелна душа, кој приличи на гроб, однадвор благообразен и убав, а внатре полн со мртви коски и крие страшна смрдеа, а оној, кој, макар и малку да говори за добродетелта, меѓутоа, многу покажува на дело и со својот живот го потврдува своето слово. За мене е подобра видливата убавина, отколку убавината изразена во зборови, претпочитам богатство, што е во рацете, отколку богатство вообразено на сон; сакам мудрост, која не сјае на зборови, а да се посведочува на дела, зашто е речено: „Почеток на мудроста е стравот од Господа; здрав разум имаат сите, кои според неа постапуваат“ (Псал. 110, 10), а не кои само ја проповедаат„.- св. Григориј Богослов.

 

 31ви јануари 2019 лето Господово

 

Друго:

Goran.S.Velig.jpg

 

  СВЕТИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ - КОНТИНУИТЕТ НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ ...

ѓакон Горан Стојчевски - ЗА ЦАРСТВОТО БОЖЈО ...

презвитер Горан Стојчевски - ЦРКВАТА ПРИПАЃА НА СИТЕ ...

презвитер Горан Стојчевски -„Послушанието во себе содржи се “ ...

о.Горан Стојчевски: Благодатта на нашиот Господ Исус Христос, љубовта на Бога Отца и заедницата на Светиот Дух да биде со сите нас  ...

о. Горан Стојчевски ИЛИ СИ, ИЛИ НЕ СИ ...

о.Горан Стојчевски: Како св. Василиј Велики во теологијата, така Никола Тесла во науката, а и обратно ...

о. Горан Стојчевски: ПОВЕСТ ...

о. Горан Стојчевски: Секој од нас е Јуда ...

Горан Стојчевски: Откако ќе ја завршиме улогата на Јуда... ...

о. Горан Стојчевски: Простувањето како неопходен услов за пост и молитва ...

о. Горан Стојчевски - Пастирско слово ...

о. Горан Стојчевски „БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“ ...

Презвитер Горан Стојчевски - Ниту живи, ниту мртви со ФБ ...

 о.Горан Стојчевски - „Деца во Бадникарски поворки и при Христа, е тоа не можело. И зошто?“  ...

  Отец Горан Стојчевски - Поука  ...

о.Горан Стојчевски - Извртената радост позната како гадост под името разврат ...

о. Горан Стојчевски- ЛЕГАЛИЗАЦИЈА НА РАЗВРАТОТ ...

 о. Горан Стојчевски - ФОРМАЛИЗМОТ ВО ПОКАЈАНИЕТО ...

о. Горан Стојчевски ПОКАЈАНИЕТО КАКО ПРЕВЕНЦИЈА  ...

 

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1097
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1664
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1098
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »