логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

о. Горан Стојчевски

Простувањето како неопходен услов за пост и молитва


Неколкупати веќе ми се паднала можноста за да изнесам некоја скромна проповед по повод овој ден, востановен во Црквата како ден на простувањето, или во нашиот народ познато како Прочка. Затоа, и сега не би кажале нешто што би било ново и непознато, туку она што е навистина секогаш ново под небото и на земјата, и кон она што се стремиме - царството небесно, а добро e познато во Личноста на Богочовекот Христос. Примерот за простувањето како основен почеток на нашето лично преобразување во Христа, неколкупати ни е соопштено во Неговите евангелски беседи, а најдобро ни е покажано онаму каде што ние секогаш паѓаме, а тоа e Крстот, кога во простување Го прегрнува сиот свет и секоја конкретна човечка личност. Токму на Крстот, нашиот Господ ја покажува силата на простувањето кое нѐ воведува во еден нов начин на постоење откриен преку победата наd смртта и Воскресението.

Без простување нема Прображение, без простување нема победа над смртта, без простување нема Воскресение, без простување нема живот вечен, без простување нема единство со Бога како крајна одредница во Неговото царство кое не ќе има крај. Без простување нема пост, без простување нема ниту дар на молитва, ниту се можни делата да бидат добри. Затоа, Господ е краток и јасен во Своето кажување денешното Свето Евангелие, ако вие нема да им ги простите грешките на луѓето, ниту вашиот Отец небесен нема да ви ги прости вашите. А, простувањето е секогаш поврзано со крст, страдање и тага, но само доколку се реализира станува извор на воскресенска радост, правда и мир во Светиот Дух. Без простување немаме темел за постот и молитвата, а ниту ќе имаме придобивка за здравје и живот вечен дадена во видливото причестување со Него.

Човекот се враќа во небесниот Ерусалим по обратен редослед, си простува прво себе преку покајанието и промената на начинот на живот кој отсега по исповедта треба да го усогласува со Христовиот, му простува на ближниот оти преку ближниот кој икона Христова се доаѓа до Бога, а Бог веќе во Христа му простил. Адам беше изгонет од рајот бидејќи не побара прошка од Бога, и го обвини, не и прости ниту на Ева бидејќи не си прости ни самиот себе за своето непослушание.

Но, да се вратиме на денешното свето Евангелие, ако простиме тогаш и од Бога ќе ни биде простено, ни повеќе, ни помалку. Во постот т.е. воздржувањето влегуваме преку вратата на простувањето, без вистинско простување нема вистински пост, туку само маска на постот прекриена со расправи што може, а што не може да се јаде, а воздржувањето или постот е невозможен без молитвата за ближниот макар и непријателот кој ни погрешил. Вистинскиот пост пак ќе ни ја открие неопходната компонента од собрање на богатство на небесата преку чинењето на милостиња кон секоја конкретна човечка личност, болен, затвореник, гладен, жеден, странец, необлечен...


Каде е богатсвото наше? Во простувањето, ако го има тоа во нашите срца, тогаш во нив ќе се се всели и Воскреснатиот Бог.
Бог да ни прости и да нѐ благослови сите, по мерата од нашето простување и благословување, да ни ги отвори вратите на царството небесно кое треба да се земе на сила, со пост и молитва и учество во Неговиот Крст. Нашето патување кон Воскресението нека почне со простување, а нека продолжи со пост, молитва и добри дела.

 

Архиепископски соборен храм „Св. Климент Охридски„-Скопје
Прочка, 18 февруари 2018 година

 

ПП



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 241
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 704
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА  за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

 Блазe си му на Јoвана Крститeл бидeјќи гo испoлнил Eвангeлиeтo прeд Eвангeлиeтo. Oдeјќи вo пустината, тoј пoтпoлнo сe прeдал на вoлјата Бoжја, и сo тeлo и сo душа. И вoлјата...

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

БEСEДА  за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

БEСEДА за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

Излeгoв oд oтeцoт, кадe штo имав сè, и дoјдoв на свeтoт, кoј нe мoжeшe ништo да ми дадe. Вo пeштeрата сe рoдил Гoспoд за да пoкажe дeка цeлиoт свeт e...

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

Оваа тајна се извршува во Црквата, зашто ние кои живееме во Црквата стануваме учесници во Божјата предвечност, во вечниот живот, во вистинскиот живот на Пресвета Троица. Се разбира, сѐ уште...

« »