Луѓето често велат: „Како можам да направам разлика во светот? Јас сум само една личност меѓу милијардите други, што би можел да направам што би променило нешто? Сите други треба да се променат за јас да направам разлика“.
Па, еве приказна за човек кој сам поместил планина!

Некаде, некој има убаво кажано дека колку повеќе се доближуваме до Голгота, следејќи Го верно Христос, толку помалку луѓе (духовни чеда, пријатели) гледаме околу нас. Но, ништо чудно. Знаеме и од Светото Евангелие дека истото се случило со Христос, Кој затоа нè предупредува и охрабрува: „Ако Мене Ме гонеа, и вас ќе ве гонат“ (Јован 15, 20). Но, што сакам, за мене нешто навистина посебно и воодушевувачко, да ви нагласам за жените мироносици?

Небесата сведочат за твоите подвизи,
преподобен оче наш Тите,
земјата те восфалува со сведоштво на твоите ученици,
кои по делата на верата твоја поитаа пред
пастирските нозе твои,

Местото каде што ќе биде ставен печатот на Антихристот не е дланката, туку показалецот.
Ќе се инјектира под кожа со помош на компјутер и нема да биде видлива.
Прво - опционално.

Патот на тагата и патот на возвишената благодат. Патот на страдањето, срамот и патот на надеж и спасение. Тоа е - Via Dolorosa (Патот на Солзите), по кој тргна на последното земно патување до Голгота нашиот Спасител, Преслаткиот наш Исус.

 Ете, Младоженецот доаѓа на полноќ и блажен е слугата што ќе го најде буден, а недостоен ќе биде оној што ќе го најде да дреме. Затоа пази, душо моја, сонот да не те притисне, и на смрт да не бидеш предадена, и вратите на Царството да не се затворат пред тебе, но разбуди се, викајќи: Свет, Свет, Свет си, Боже, по молитвите на Богородица, помилуј нѐ.

Секој момент се во дилема меѓу два начина на животот: крстоносниот во Христа или антикрстоносниот, т.е. крсната љубов или антикрсниот егоизам. Со љубовта се сораспнуваме со Христа, а со егоизмот го распнуваме Христа, стануваме непријатели на Крстот Христов. За старите

Според едно предание по ова, Ираклиј заповедал вратата да биде заѕидана, бидејќи како што рекол “ штом низ оваа врата поминал Светиот Крст, никој друг не би трабало повеќе да го гази местото со нозе“ .
 Според друго предание Златната порта била заѕидана дури во времето на султанот Сулејман

глас 1
Христе Боже,  за да  нé увериш во општото воскресение,
пред Твоето страдање  го воскресна Лазара од мртвите.
Затоа и ние, како децата носејќи ги знаците на победата,
Ти пееме Тебе, Победителу на смртта:

На 12.4.2025 година, кога црквата го слави Воскресението на четиридневно упокоениот Лазар – Лазарева сабота, Неговото Блаженство, Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан богослужеше Света Златоустова Литургија во храмот „Вознесение Христово“ во населбата Маџари.

  - Лазаре, на што се радуваш толку? - На Исуса Христа! - одговори Лазар. - Како тоа, па ти повеќе не доаќаш во црквата, не се молиш пред иконата на Господ наш Исус Христос? - праша свештеникот. - Да - одговори момчето смеејќи се, - но сега Исус Христос секое утро доаѓа кај мене и ми вели: ДОБРО УТРО ЛАЗАРЕ, ДОЈДОВ ДА ТЕ ВИДАМ.

Велик си Ти Господи Кој раце спрема нас подаваш
и заповеди кои живот источуваат
и слабоста во сила спасителна ја преобразуваат:
не судете да не бидете осудени
и само едно е потребно,

„Благодарење. Тајна што не требаше да остане толку тајна. Непроценлив дар, незаслужен. Дело Христово во кое постојано се учествува иако само еднаш се случи. Соборно сведоштво во личен подвиг подготвено. Принос пред олтарот во храмот и состојба на умот пред олтарот од своето срце. Извор на слово во сила, кое повторно и повторно го обновува светот„ („Тајната вечера„)

Храмот е најдобра и најизлечива болница, а оној кој ве советува, па макар бил тоа и српскиот патријарх или кој било владика, дека може само пет луѓе да бидат во храмот, тој или нема вера или служи некоја друга служба.
Господ Христос е најдобриот Лекар и Он ги дава најдобрите лекарства преку Светата Тајна Причест – тоа е најдобриот лек!

Крвта ваша повика кон небото
о, свети маченици Христови,
Марко епископ белата коса по патишта и блато ја остави,
тело избодено и на потсмев предадено, но јунаштвото
негово мнозина улови и демони во крајна темнина изгони,
Кирил ѓакон, од јарост утроба со заби му раскинаа

Бог се наведна од Небесата за да ги слушне молитвите со смирени зборови, а наместо тоа слуша шеги и озборувања. “
Неговите зборови ме трогнаа. Оттогаш, ако во Црквата ми дојдеше некој празен збор се сеќавав на тоа и се срамев од Божјите ангели.