логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Символите во Христијанството се присутни од самиот почеток и сведоштвата за нив постојат уште во катакомбите од првите векови на Црквата. Господ Христос символички бил претставен како риба, или како Јагне Божјо, за кое зборува св. Јован Богослов во Откровението.

Символот на верата, израз на присуството Божјо

Поимот „символ“ е сложенка од грчко потекло…. што значи да се стави заедно, да се состави, да се соедини. Во Христијанството символот не подразбира, како во паганството, поистоветување на објектот и неговата смисла, ниту, пак, како во иконоборството, или подоцна рационализмот, нивно разделување. Символот не е едноставно знак (signum), кој укажува на нешто далечно, одделено со просторот, времето, или трансцендентната природа. Символот делумно и постепено, ја открива тајната која ја означува, истовремено воведувајќи во уште подлабока тајна. Во согласност со Ареопагитските списи, символот служи за искажување на недостижното и бесконечното во достапното и конечното, бидејќи во него „се преплетува искажливото со неискажливото“. Символот значи, подразбира присуство на она за кое станува збор, а тоа значи меѓу символот и она што символот го претставува постои неслеано и неразделно единство. Веќе од овие зборови е јасно дека за символ во Христијанството не може да се зборува независно од Господа Христа во Којшто е остварено неслеаното и неразделно единство на несоздадената, невидлива божествена природа и создадената, видлива човечка природа.

Икона: Света Троица

Меѓу верните и Бога се остварува заедница во Христа, Кој е Образ на Бога невидливиот (Кол. 1,15), односно во Црквата која е „лик и икона Божја, зашто го подражава Неговото дејство и Нему Му го должи својот лик (образец, начин на постоење)“. Ова ни кажува дека символот во Христијанството најдобро се сфаќа ако се набљудува и доживува во светлината на иконичната онтологија.

Символот на верата не е некаква теоретска декларација, дополнително вметната во Канонот на Евхаристијата, со оглед на тоа дека извира од најдлабокиот живот на Црквата, од најнепосредното искуство на верните во остварувањето на единството и заедницата на создадениот свет и несоздадениот Бог, во Личноста на Господ Христос.

Како што Бог станал Свој лик, т.е. Свој символ, така и човекот преку исповедањето на верата треба да стане, според подобието на својот Прволик Господ Христос, односно да се уподоби на начинот на постоење на Света Троица (Битие 1,27). Ова е единствено можно и остварливо во Црквата, затоа што Црквата е икона на Бога, онаа која го пројавува внатрешното троично дејство и единство во Телото Христово. Искуствата на Апостолската Црква на најдобар начин го покажува присуството на Света Троица во животите на верните. Тоа искуство го посведочува скратениот Символ на верата изразен со зборовите: Во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. Со него не само што се искажувала вера во Света Троица, туку и се исповедала верата во присуство на Света Троица при секое собирање на верните. Поаѓајќи од начелото на иконичната онтологија, сите Свети Тајни, а пред сѐ Евхаристијата и Крштението, со посредство на троичниот благослов ги воведувале верните во најнепосредна заедница со Бога.

Влегувањето на многубошците во Црквата, пред христијанските отци и учители поставило задача на богословски начин да го објаснат и скратено да ја искажат верата во Света Троица. Во тие настојувања од голема полза им биле веќе споменатите Крштални символи на Помесните Цркви. Овие символи биле користени од Отците на Првиот Вселенски собори за да се искаже соборната вера на целата Црква. Основа на Никејското исповедание на верата биле пред сѐ Кршталните символи на Ерусалимската и Антиохиската Црква, но и на други Помесни Цркви.

Икона: Константин I (во средина) и дел од членовите на Првиот Вселенски собор (325), држејќи го Симболот на Верата на Вториот Вселенски Собор (381)

Смислата на составувањето на Символот на верата Отците ја гледале пред сѐ во искажувањето на единството на верата на вселенско ниво, но воедно во одбраната на верата од еретичките учења. Веќе самиот Никејски символ со своето недвосмислено искажување на верата во едносушноста на Синот со Отецот, стана образец на сите подоцнежни Соборски одлуки, символи и ороси. Заради нагласувањето на суштинското единство во Света Троица, св. Василиј Велики велел дека Никејскиот символ е „голема проповед на вистинската вера“. Слично на него, св. Атанасиј Велики нагласувал дека Никејското исповедање на верата „било способно и доволно да уништи секаква нечестива ерес и да го утврди црковното учење“. Со Никејскиот символ се оспорува учењето и на оние кои хулат на Светиот Дух нарекувајќи Го создание, зашто „тогаш Отците искажувајќи сѐ за верата во Синот, веднаш додадоа: веруваме и во Духот Свет, за со тоа да ја исповедаат совршената и потполна вера во Света Троица“.

Продолжува…

Извор: Бигорски манстир

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Наука и Култура

Август 24, 2019

Косаковски дојде на Македокс: „Не правете филмови ако можете да живеете без да правите филмови“

„Не правете филмови ако можете да живеете без да правите филмови“, вели првото од десетте правила за млади документаристи на Косаковски. Како предавач, тој ќе зборува за своите принципи при креацијата на своите синеастички дела и ќе ги претстави своите…
Август 18, 2019
чехов

Карактеристиките на вистински културен човек според Чехов

„Животот има свои услови. За еден човек да биде прифатен меѓу вистински образовани луѓе, тој мора да биде образован“, вели во едно писмо рускиот писател Антон Павлович Чехов кое му го испратил на неговиот помал брат, во кое му напишал и листа на услови што…

Рабиндранат Тагоре:„Погрешно го читаме светот и велиме дека нè залажува.“

Јул 04, 2019 Литература 263
Љубовта е еден од најзастапените и најуниверзалните мотиви во сите уметнички облици.…

Петтата сесија на Охридската школа на природното право

Јул 02, 2019 Научни трудови 198
Првата сесија од овој настан ја отвори акад. Владо Камбовски, раководител на Центарот за…

Доделени наградите „Златен був“ на 9. Филозофски филмски фестивал

Мај 18, 2019 Филм, Театар 306
Рускиот филм „Ноќен разговор со џелат“/ Night Talk With a Hangman и режисерот Јаков…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »