логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 

Фоторепортерот Марко Георгиев смета дека моќните приказни ги менуваат нештата

 

Марко Георгиев, кој со статус на слободен фоторепортер години наназад работи за „Њујорк тајмс“ и за други агенции и публикации, минатата недела во Мултимедијалниот центар „Мала станица“, на самостојна изложба презентираше дел од својата богата досегашна продукција. Тој го дефинира фоторепортерството како работна задача од која произлегуваат моќни приказни што може да променат нешто. „Во 2006 година во декември правевме приказна за еден психоделичен бездомник кој што буквално живееше во напуштено депо на метрото во Бронкс, под земја. Приказната излезе на насловната страница на „Њујорк тајмс“ за Божиќ, а по еден месец, поради нашата приказна се најде организација која обезбеди стан за човекот. Можеби идејата да се промени едно општество на подобро е премногу идилична и премногу амбициозна, но сигурен сум дека ние новинарите постоиме тука за да прераскажеме што навистина се случува и доколку го прекинеме тој тек на немили случувања на кои сме сведоци, сме ја постигнале целта“.

Иако е роден во Скопје каде и дипломираше на Факултетот за ликовни уметности, а во Македонија и досега изложувал на самостојни и групни изложби, сепак беше пријатно изненаден од неверојатната посетеност на отворањето на изложбата, каде презентира фотографии снимени во Ирак, во Њу Орлеанс по ураганот Катрина, на Катманду во Непал и за време на Модната недела во Њујорк. Секојдневно се трка со времето, а на прашањето дали свесно го погодил вистинското време за презентација на творештвото или пак само успешно го водел внатрешниот часовник, одговори: „Пет години за мене беа долг период кој ми помина неверојатно интензивно. Претпоставувам дека подготовката за изложбава ми беше земање здив.

Сакав да биде зиме, бидејќи со пролетта и летото доаѓаат многу задачи и проекти кои сакам да ги почнам и завршам“.

Неговата сегашна адреса на живеење е Њујорк, иако како што вели, се помалку време поминува во малото станче што го има на Менхетен. Во САД завршил и студии на Рутџерс Универзитетот во Њу Џерси. „Последниве две години буквално живеев од торба, и тоа од две, кои секогаш одеа со мене. Едната со параглајдерот, а другата со алишта, кабли, хард дискови, објективи, компјутери и апарати. Малку сум изморен од тој начин на живот, бидејќи минатото лето ми најдоа искривување на рбетниот столб од носење ранци и торби. Годината ми почнуваше со одење во Бразил во потрага или по приказни за гламурот и мизеријата околу Карневалот, или пак во барање на илегална малолетничка работна сила. Летото ми беше резервирано за Средниот Исток, претежно за Ирак, но воедно ме испраќаа на големи протести во Будимпешта. Есента ме испраќаа каде што врне и дува ветер со рекордна брзина и каде што секој сообраќаен знак под таков притисок станува убиствено копје. Од пет години, само еден роденден сум поминал дома. Останатото беа урагани и војни“.


Багдад, јули 2007 година. Ирачки притвореници во кампот Правдина

Фоторепортерските почетоци на Георгиев се врзани за македонскиот весник „Форум“, а денеска дел од уредниците од „Њујорк Тајмс“ и „Њујорк Дејли њуз“, го опишуваат како вреден и храбар фотограф и пријател. Тој самиот со малку зборови говори за соочувањето со сопствените, и со маните и доблестите на луѓето на опасните терени за фотографирање, со малку реченици го опишува стекнатото искуство.

“Бидејќи ја имав таа привилегија да ме пратат да известувам за вистината, не можев многу да се посветам на себеси. Една од десетте заповеди на богот на новинарството е дека добра насловна страница, е подобра од добар секс. Претпоставувам дека излезот од очајот што секојдневно го гледав во Ирак и Катрина, го лечев со работа и со летање со параглајдер, веднаш по завршувањето на задачата.

А да се има добар уредник е поважно од се', кога си оставен сам на себе во сред бура или во некоја база каде што врнат гранати. Уредникот е тој кој што е со тебе во секој момент, во контакт по електронска пошта или преку сателитски телефон. Знам дека поранешниот директор на фотографија во „Њујорк дејли Њуз“, Јон Насо не спиеше со ноќи кога ќе ме пратеше на тешка задача. На него му се јавував и во два часот по полноќ кога ми требаше совет“.

За досегашна придобивка од својот занает, кој на многумина им изгледа привлечен и неверојатно возбудлив, освен искривениот рбет, го смета и рамото што деноноќно го боли, растурениот брак, непостојаното место на живеење, електронските пријатели, скајпот, двете скршени ребра, ниту еден ден социјално осигурување, празното конто во банка и кредитните картички кои вели дека никогаш нема да ги отплати.

„Беше време да се напушти тоа место “ е една од неговите често употребувани реченици, кога ги опишува ситуациите на опасните терени. На поставеното прашање, колку успева да ги препознае и следи знаците што го предупредуваат, Марко Георгиев, имаше како и претходно, не многу долг одговор: „Во сред урагани се слуша локалното радио. Во момент кога полицијата и спасителите ќе се повлечат на сигурно, ние си даваме уште половина час на терен и потоа се повлекуваме на безбедно, ако има такво место. Во Ирак е најважно искуството и најмногу среќата. Дали си го забележал истото лице на две улици, дали некое возило се појавува неколку пати во твоја близина, дали ти се крева косата на вратот, или едноставно дали накај тебе јуришаат банди на Арапи со исукани мечеви!

Наспроти директно доживеаната суровост, трагичност на животот, фоторепортерот на актуелната изложба презентира и фотографии од позната Модна недела во Њујорк, настан кој го опишува како неверојатно тежок и комплициран за фотографско покривање. „Во таа недела јас ослабев неколку кила. Константно трчање од настан до настан, расправање со едно чудо луѓе, расправии со папараци и препотентни италијански фотографи на кои им е императив да се на најдобра позиција, а немаат платено место на подиумот за фотографирање, бројни неважни личности со превисоко мислење за себе како вратари, редари, луѓе што делат пенкала и промотивен материјал, списокот е долг“. Тоа беше неговиот одговор на нашето поставено прашање дали фотографирањето на таков престижен настан го смета за неопходен баланс во документирањето на паралелните цивилизациски светови, и кој од нив (фотографирањето во опасните подрачја или на модните писти), го смета за поатрактивен за работа и за заработка.

Катерина Богоева  - Утрински весник

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Мај 10, 2020
3.angeli.so.truba

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè уште пишувам дневник. Но, во суштина малку пишувам. По неколку реченици на врвот од изолацијата. Ме обзема некое нерасположение. Оваа нова состојба ме води кон некоја…
Април 29, 2020
3.angeli.so.truba

„Ако има волја има и начин“ – Џорџ Бернард Шо

Бидете секогаш чисти. Бидејќи вие сте прозорот низ кој го гледате светот. Демократијата е процес кој ни гарантира дека никој нема да владее подобро од тоа што заслужуваме. Кога човек сака да убие тигар, тоа се нарекува спорт. Кога тигар сака да убие човек,…

Вангел Наумовски уметник кого Салвадор Дали го нарече „сликар од бајките“

Апр 06, 2020 Ликовна уметност 234
3.angeli.so.truba
Со името на охридскиот сликар Вангел Наумовски (22. 3. 1924, Охрид – 13. 6.2006, Охрид),…

Мала Историја на Христијанството и на Светот

Јан 12, 2020 Друго од култура 683
Mudreci.pustina1
Св Јован Крстител е дете на Првосвештеникот Захарије и Елисавета. Захарие веднаш беше…

Скопје и Истанбул се среќаваат во јазикот, литературата, историјата

Ное 24, 2019 Литература 901
7.Vselenski.sobor
– Градовите ја имаат функцијата на поврзување луѓе, вери и народи, како и нивните…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

За неделата на Светите отци од Првиот Вселенски Собор имав намера да пишувам за молитвата што ги опфаќа сите луѓе и секој човек што конкретно страда, ама за кого... Денешните...

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

« »