логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 На 31 август/13 септември секоја година се празнува споменот на Појасот на Пресвета Богородица. Тоа е еден уникатен свештен предмет кој се поврзува со земниот живот на Богородица и до денес се чува во светогорскиот манастир Ватопед, во Градината на Пресвета Богородица. Самата Богородица го исплела појасот од камилски влакна.

Информациите за земниот живот на Пресвета Богородица се оскудни и доаѓаат од Новиот Завет и од преданието кое се сочувало уште од апостолските времиња.

Богородица до нејзиното успение останала во Ерусалим и била член на првата Црква. Грижата за неа ја имаше преземено возљубениот ученик на Господ, евангелистот Јован.

Последните мигови од нејзиниот земски живот се чудесни и потресни. Кај неа се најдоа апостолите кои стигнаа од краиштата на вселената во Ерусалим на чудесен начин, „на облаци“.

И тогаш, Самиот Господ триумфално се појави „на облаци“, во придружба на мноштво ангели. Богородица се помоли на Нејзиниот Син, ги утеши апостолите и им вети дека секогаш ќе биде блиску до Црквата за да посредува пред Нејзиниот Син и да ја предаде својата пречиста душа на Господ.

Апостолите го положија светото тело на Богородица во „нов гроб“ во Гетсиманија. Таму света Елена подоцна ќе изгради храм во чест на „Успението на Пресвета Богородица“. Три дена по успението слезе Господ во придружба на архангелите Михаил и Гаврил и мноштво ангели.

Архангелот Михаил по заповед Господова го зеде телото на Богородица и сите заедно се вознесоа кон небесата. Се изврши чудесното преселување на Богомајката. Нејзиното свето тело пак се соедини со нејзината девствена душа.

Апостолот Тома беше единствен од апостолите кој го виде чудесното преселување на Богомајката. Не можеше да дојде на погребението бидејќи се наоѓаше во Индија. Таму, по три дена, и додека служеше Божествена Литургија, се најде во Гетсиманија на чудесен начин и виде сѐ што се беше случило.

Тогаш ја замоли Богородица да му го даде за благослов нејзиниот појас. А таа, како што се искачуваше кон небесата, му го фрли овој свет предмет „во слава пресвета, Дево која се вознесуваш, твојата рака му го подари на апостолот Тома твојот сечесен појас“, пееме во тропарот на празникот.



Апостолот Тома потоа ги извести останатите апостоли за овие чудесни настани и им го покажа Светиот Појас на Пресвета Богородица.

А тие Го прославија Бога и побараа да ги благослови, бидејќи беше единствениот кој се удостои да го види славното преселување на Богородица.

Чувањето на светиот Појас го презедоа две сиромашни и побожни жени во Ерусалим, кои се грижеа за Богородица. Со побожност го примија овој свештен дар и оттогаш грижата за појасот ја преземаше некоја девојка која потекнуваше од ова семејство.

Пренесувањето на Чесниот Појас во Цариград се случи за време владеењето на Аркадиј (395-408). Пристигнувањето на Појасот во царскиот град беше празнично. Царот го положи Чесниот Појас на Богородица во реликвијар кој го нарече „свето тело“. Тоа се случи на 31 август/13 септември, последниот ден од црковната година. Во градот на свети Константин (Константинопол), во кој Војвотка и Закрилничка е Богородица, ќе остане Чесниот Појас на Богомајката.

Ќерката на Аркадиј, Пулхерија, изгради прекрасен храм во чест на Богородица, прочуениот храм на Богородица Халкопратион (Бронзен, бидејќи така се викало местото, каде што порано се продавале бронзени предмети).

Во овој храм царицата го положи Светиот Појас на Богородица. Самата царица со златен конец го украси овој појас, како што може и денес да се види.

Царот Јустин II (565-578) и неговата сопруга Софија го обновија овој храм и подигнаа храм на Светото Тело. Таму, во моштохранилница, врз светиот престол се чуваше Чесниот Појас на Пресвета Богородица.

Мноштво верници доаѓаа да се поклонат со побожност барајќи од Богородица да посредува со нејзините молитви пред Господ. Мноштво чуда се извршија од светиот појас. Луѓе несреќни и болни најдоа избавување со чудотворната сила на Појасот.

Поради оваа причина од познати луѓе од тоа време беше воспеан. Со благодатта на Пресветата ги осветува оние кои доаѓаат побожно да се поклонат, ги издигнува од распадливоста, ги ослободува од болестите и тагите.

Понатаму Светиот Појас беше поделен на повеќе парчиња кои беа однесени во разни храмови низ Цариград. По освојувањето на градот од Крстоносците во 1204 година, некои парчиња беа грабнати и однесени на Запад.

Но еден дел беше сочуван и остана во Цариград и по ослободувањето на градот за време на Михаил Палеолог. Се чуваше во храмот на Пресвета Богородица – Влахерна. Последното спомнување на појасот е од еден анонимен руски поклоник во Цариград помеѓу 1424 и 1453 година.

По освојувањето на Цариград од страна на Турците во 1453, непознато е што се случило со останатиот дел од Појасот. Па така единствениот сочуван дел е оној кој се чува во светиот манастир Ватопед, каде што со многу перипетии конечно пристигна.

Светиот Константин имаше направено еден златен крст за да го чува во борбите. Во средината на крстот имаше ставено парче од Чесниот Крст. Крстот имаше и парчиња од мошти од свети маченици, и едно парче од Чесниот Појас. Сите византиски цареви го носеа овој крст во борбите. Истото го направи и Исаак II Ангел (1185-1195) во една борба против владетелот на Бугарите Асан. Но беше победен и во паника еден свештеник го фрлил во реката за да не го грабнат непријателите. Но по неколку денови Бугарите го нашле и така преминал во рацете на Асан.

Бугарските владетели, следејќи го примерот на византиските цареви го носеа крстот во борбите. Но во една битка против Србите, бугарската војска беше победена од српскиот владетел Лазар (1371-1389). Подоцна Лазар го подари крстот на свети Константин на светиот манастир Ватопед заедно со парчето од Светиот Појас.

Светите отци од манастирот чуваат едно предание според кое, Чесниот Појас на Пресвета Богородица бил подарен во манастирот Ватопед од  страна на царот Јован VI Кантакузин (1341-1354), којшто подоцна се откажа од престолот и стана монах во Ватопед, со името Јоасаф.

Многу чуда се извршувале и се извршуваат од Чесниот Појас. Многу им помага на неплодните жени да забременат и да родат деца. Ако со побожност ја побараат помошта од Пресвета Богородица, им се дава еден појас (копија), кој се изработува во манастирот и кој се осветува врз вистинскиот појас на Пресвета Богородица. Со ваквите појаси, оние бездетни парови, кои го промениле својот живот на подобро, се обратиле кон Христа со покајание, исповед кај духовник, молитви, пост и причест, Богородица им подарила рожби. Појасите ги носат и мажот и жената, секогаш (освен при бањање), а ако даде Бог да забремени жената, таа го носи до крајот на бременоста. Сопружниците треба да се воздржуваат од телесни односи во посните денови и периоди, како и во текот на бременоста. Во продолжение објавуваме неколку од многуте чудесни исцеленија, и дарување на чеда преку овие благословени појаси од Ватопед.

Чуда од чесниот појас на Пресвета Богородица

„Им има помогнато на мои блиски луѓе кои беа во тешки ситуации“.

Кукуш, 23 јуни 2008

„Во текот на мојот престој во вашиот манастир се поклонив на светите мошти и на Чесниот Појас на Пресвета Богородица, која ја чувствувам во моја близина и ми помага во тешки моменти од мојот живот.

Сметам дека ова парче од светиот Појас е голем благослов за манастирот (Ватопед), за Света Гора, но и за нашето место, бидејќи на чудесен начин им помогна и продолжува да им помага на сите верници кои имаат некаква потреба.

Во текот на нашата посета во свештениот манастир отците ми дадоа како благослов два појаси осветени врз Чесниот Појас. Ги дадов на две мои блиски личности, секој со различни проблеми. Знам дека имаа голема помош од Светиот Појас.

Ви го испраќам ова писмо со слобода и благодарност, за да ви се заблагодарам за непосредната помош која ја имаме од Чесниот Појас во нашиот живот“.

Со почит и голема љубов

Кудурас Димитрис

https://crkvaveles.wordpress.com/2018/09/12/pojas-bogorodica/

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…
Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1453
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 914
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1174
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

Беседи

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Но, слепиот човек прогледал дури во оној миг кога станал послушен на Божјата заповед и ја прифатил Божјата промисла за себе, која била поинаква за него, ако ја споредиме со...

Стефчо Беќарски:✥  ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

Стефчо Беќарски:✥ ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

 Духовното гледање претставува гледање на вистината. Вистината се состои во сфаќање на фактот дека сите ние сме грешни. Духовниот поглед се избиструва кога човекот ќе биде способен да ги открива...

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

Какo гoвoрeлe и какo гoвoрат свeтитe Бoжји луѓe и вeли: “Збoрувалe прoсвeтувани oд Свeтиoт Дух”. Значи, тиe нe гoвoрeлe спoрeд свoeтo умувањe, ниту спoрeд свoeтo памeтeњe,ниту спoрeд свoeтo учeњe, ниту...

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

“Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така? Зар не го дишеме воздухот сите еднакво? Како тогаш не се срамите да...

БEСEДА  за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

БEСEДА за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

Каква e таа прeљуба штo ја направил Израилoт и Јудeја (т.e. израилскиoт и јудeјскиoт нарoд) сo камeн и сo дрвo? Тoа e пoклoнeниeтo на идoлитe oд камeн и oд дрвo....

БEСEДА за Христoвoтo oсвeтлувањe

БEСEДА за Христoвoтo oсвeтлувањe

Христoс e пoтрeбeн и на пoчeтoкoт и на крајoт. Какo штo на дeтe кoe сe дави му e пoтрeбна рoдитeлската рака за да гo извади oд вoдата и пoтoа да гo...

Милан Ѓорѓевиќ: Томина недела

Милан Ѓорѓевиќ: Томина недела

Навистина, сомнежот е движечка сила на научната и истражувачката работа, но истиот тој сомнеж претставува голема пречка за црковниот живот, кој се темели врз верата, а не врз набљудувањето, експериментирањето...

« »