логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 


Преподобен Пајсиј Светогорец

✤✣✤

Молитва за другите

(II дел)

✤✣✤

Болката на своите ближни направи ја своја болка

✤✣✤

Рековте, Старче, дека ќе создадеме една работилница за молитва. Кога ќе биде тоа?

-Од вас зависи... Следниот пат ќе видам во каква состојба сте, па во зависност од тоа... ќе засноваме една духовна работилница за молитва. Ако се молите со болка, знаете ли каква сила ќе има таа молитва? Ќе се молите за проблемите на светот, и оние луѓе кои во тој миг ќе бараат помош од Бога и ќе се најдат на иста фреквенција, ќе ја добијат Неговата помош. Јас ги чувствувам душите што се милостиви; ги чувствувам нивните молитви како сила која доаѓа во бранови. Често чувствувам кога некој болен се моли и кога таа молитва ќе му помогне.

Старче, дали душите за кои се молите го чувствуваат тоа?

-Да, чувствуваат дека ги потресувам, се растреперуваат. Кога молитвата се прави со болка, дури и непознатите луѓе го чувствуваат тоа.

Старче, кога нашата молитва за ближни Му е поугодна на Бога?

-Кога ја чувствуваме молитвата. А ќе ја почувствуваме ако се ставиме себеси во положбата на ближниот. Доколку се ставиме себеси, да речеме, во положбата на некој болен или некој упокоен, тоа ќе ни помогне да се молиме со болка; болката слегува во срцето, па нашата молитва станува срдечна.

Старче, кога ме гушат помисли не можам да се молам.

-А зошто, добро дете мое, не го оттргнеш малку вниманието од  себе и не почнеш да мислиш  и на луѓето кои страдаат? Знаеш ли колку растурени семејства има, колку по патиштата и Домовите има несреќни и напуштени дечиња, без љубов? Колку од нив во овој миг викаат: „Помош, помош!“, а во близина нема никој кој би им помогнал? Колку луѓе се дават во морињата, колку од нив страдаат во автомобилски несреќи, колкумина се мачат? Толку многу луѓе имаат потреба од молитвите на монасите, а ние го губиме своето драгоцено време на ништожни помисли или детински поплаки, или, пак, своите духовни обврски не ги извршуваме како што треба? Гледај да излезеш од себе и болката на својот ближен да ја направиш своја болка. Така ќе стекнеш мир, ќе добиеш плата од Бога, а ќе можеш и да им помагаш на другите луѓе.

Кога живеев во „Филотеј“, кој во тоа време беше идиоритмички манастир, една ноќ додека бдеев во ќелија, забележав дека некој човек дојде пред манастирот и беше во неволја. Беше тоа некој си беден, демонизиран човек. Манастирската капија се затвораше со залезот на сонцето, а се отвораше следниот ден наутро. „Што да правам сега? Како би можел да му дадам нешто да касне! Како така да чека гладен до утре?“, размислував јас. Тогаш ми дојде на ум една  идеја. Појдов, зедов нешто храна и ја ставив во едно кошниче. Потоа кошничето го врзав со јаже и го спуштив преку мојот прозорец, кој гледаше на надворешната страна на манастирот. Тој човек беше во таква лоша состојба, што после никако не можев да се смирам. Цела ноќ се молев со болка. „Боже мој“, велев, „толку можев да направам; не сум достоен да Те замолам да му помогнеш на Своето создание. Но зарем, не е штета тој да страда заради мене?“ Кога утрото го отворија манастирот, тој човек влезе внатре; беше добро. Влезе во храмот, се поклони и Го прослави Бога. Добриот Бог се сожалил и го ослободил од демонот.

Старче, кога некој се моли за човек што страда, дали неговиот ум е насочен кон Христа или кон болката на тој човек?

-Па зарем не бара помош од Христа? Значи, тој поаѓа од болката на тој човек, но се врти околу Христа.

Старче, кога срцето ми е тврдо, се потсетувам на разните тешкотии низ кои сум поминувала и барам од Бога да им помогне на оние кои минуваат низ слични тешкотии.

-Тоа е добро. Постапувај така, бидејќи на тој начин подобро ќе ги разбереш своите ближни и ќе сочувствуваш со нив. „Боже мој“, кажи си, „како што мене си ми направил толку добрини, така помогни ѝ на мојата сестра, која е подобра од мене“.

Старче, можеби не е правилно тоа што кога се молам за спасение на некоја душа, истовремено се молам на Бога да не ѝ дозволи да страда?

-Не благословена, и во тоа има сострадување. Бог се трогнува кога оној кој се моли има во себе љубов кон својот ближен, но на крај Бог, сепак, ќе го направи она што е полезно за таа душа.

Продолжува

Извор: Бигорски манастир

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1208
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1751
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1167
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »