логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 


 За да бидеме посилни, треба да помниме дека постојано нѐ очекуваат неочекувани разочарувања, маки кои не можеме да ги предвидиме, страданија, таги што како бура ќе ја снајдат нашата душа, но да сме свесни за неочекуваната радост што како на крилја ќе нѐ вознесе на небо… Страдањето ниско ја наведнува човековата глава, за да може човекот преку него да го познае претстојниот мир и да зајакне.

За спасението на душата ни е дадено божествено оружје: молитва, особено Исусовата, пост, редовна исповед, Божествена Причест, читање на словото Божјо и подвижничните книги на светите отци, одрекување од сето она што ја раскинува нашата врска со Бога, што го оддалечува нашиот ум и срце од Господа и Неговата света волја. Најважно дело е сеќавањето на смртта (во некои светогорски манастири има монах чие послушание е да минува о ходниците со монашки келии и на глас да вели: „Добро утро, браќа, и помнете: умираме…“

+ + +

Еден млад, неискусен монах паднал во тежок телесен грев. Благодатта го напуштила, и тој смртно се натажил, ја изгубил надежта во Бога, очајувал за своето спасение, и воопшто, за животот… Го оставил своето молитвено правило, и не знаејќи што да прави, едвај изговорил: „Христе, просвети ме!“ Веднаш потоа решил да појде на исповед кај својот старец, да му ги открие неделата што ги извршил. Пошол, се исповедал, раскажал дека нема надеж за спасение, дека очајанието го заробило неговото срце…

– Што ќе посееш, тоа и ќе пожнееш – му рекол старецот и започнал да му раскажува една случка.

Еден селанец имал поле. Полето се наоѓало далеку од неговиот дом, и поради тоа селанецот сосем заборавил на него. Земјата била обрасната со плевел. И ете, еден ден, селанецот го викнал својот најстар син и му рекол: „Појди и расчисти го нашето најоддалечено поле“. Синот се согласил, и веќе следниот дел поставил седло на магаренцето, ги ставил сите орудија и пошол на поле. Но, какво поле, Мајко Божја?! Наместо поле – вирееле џбунови и плевел! Младичот се поколебал: „не, ова никогаш нема да го исчистам“, си рекол, легнал во сенката на едно дрво и со мака заспал. Очајанието како дрога му го поматило умот. Откако го преспал целиот ден, и попусто го потрошил времето, се вратил дома.

Дома го пречекал татко му: „Што направи? Го исчисти ли полето?“

– Не, татко – одговорил синот – ништо не направив.

– Зошто?

– Невозможно е. Таму има такво тревиште, толку плевел и грмушки… Не знаев што да правам.

– И, што правеше цел ден?

– Спиев, – одговорил синот.

– Но добро, не ти е ли срам, возрасен маж тоа да правиш? Те мислев дека си поумен од ова… Ајде, утре пак ќе одиш, и ќе исчистиш мал дел, онолку колку што си висок. Откако ќе направиш така, легни и поспиј.

Следниот ден, уште пред и сонцето да изгрее, младичот беше на поле и удираше со копачот. Не поминаа ни десетина минути, и веќе имаше исчистено дел од полето, колку неговата висина. Тоа му даде надеж. „Добриот почеток е половина работа“, гласи старата поговорка. Продолжи да копа, нашиот младич работеше усрдно, посветено. А очајание и униние – немаше веќе!

Вечерта, задоволен се врати дома.

Ако ја изгубиме надежта, тогаш очајанието и безнадежноста ќе нѐ изедат како црви одвнатре

– Како си?

– таткото го праша сина си.

– Исчистив десет метри! За неколку дена ќе бидам сосем готов!

– Гледаш – му рече татко му – ако изгубиме надеж, тогаш очајанието и безнадежноста ќе нѐ изедат како црви одвнатре. Ни со рака, ни со нога нема да можеме да мрднеме. И секако, после неколку дена полето било совршено чисто и прекопано.

+ + +

– Сфати ли што сакав да ти кажам со ова – му се обрати старецот на монахот што очајуваше.

– Сфатив, оче – одговори тој

– Должен сум да ја очистувам својата душа. Но, од каде да започнам?

– Но, брате, ти веќе започна. Исповедта е најдобриот почеток. Господ ти го прости гревот. Сепак, тоа е Негов дар, а ти си должен да Му принесеш нешто од себеси.

– Секако, оче!

– горешто воскликна младиот монах.

– Што друго да направам?

– Веднаш започни со творење на монашкото правило – му рече старецот.

– Постојано вели „Господи помилуј“, и… подготви се да пристапиш кон Светата Причест. Монахот зачудено го погледнал старецот:

– Јас грешниот… да се причестам?

– Да, брате, наскоро ќе се причестиш. Во моментов твојата главна задача е да го убиеш демонот на безнадежноста и очајанието!

– Но, оче, значи ти ме убедуваш дека можам да станам добар христијанин и монах? – запараш монахот.

– Секако, братче. Тоа е толку достижно, како што сега ние се гледаме еден со друг и разговараме.

Во тој момент монахот падна наземи и ги целиваше нозете на старецот.

– Не знаеш колку сум ти благодарен, оче! – велеше тој.

– Ми го подари Небото! Во мене се врати надежта, а душава ми се исполни со радост и светлина, очајанието искезна а во срцево – Рај.

– Не мене, но на Бога да Му благодариш – со татковски глас одговорил старецот, и заклучил: „Оние кои на Господа се надеваат, ќе ја обноват силата своја: ќе кренат крилја како орли, ќе трчаат и нема да им биде тешко, ќе одат и нема да се уморат“ (Ис. 40,31).

 

Извор: http://pravoslavie.mk.

 

 19-ти јануари 2018 лето Господово

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 142
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 338
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

Eдинствoтo на вeрата, браќа, и пoзнавањeтo на Синoт Бoжји, Гoспoда Исуса Христа Спаситeлoт, сoeдинува двајца луѓe вo eдeн чoвeк, илјада луѓe вo eдeн чoвeк и мнoгу милиoни луѓe вo eдeн...

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

« »