логоFacebookTwitterYouTubeeMail

cloud-confusion

 10/07/2015   Поуки - совети

Црквата е – лекувалиште, болница, и во неа доаѓаат луѓе, кои страдаат од најразлични болести од секој степен, со секакви својства. Доаѓаат, за да разкажат за својата мака и да најдат исцеление.

Тој образ се среќава кај многу свети отци и е совршено точен. Сигурен сум: со тоа ќе се согласи секој свештеник, затоа што, токму тој, свештеникот, станува тој човек, кај кого се обраќаат „болните“, кому се жалат за својата болест, од кого бараат помош. И токму тој е должен, полагајќи се на својот опит и знаењето на човечката душа, да му го покаже на страдалникот патот кон исцеление.
Но, се разбира, кај свештеникот доаѓаат не само оние кои за првпат го пречекоруваат црковниот праг, не само оние кои успеале тешко да паднат и се заплеткале во мрежите на лукавиот. Доаѓаат секако и луѓе, кои одат постојано во црква, кои живеат црковен живот, и кои, би требало, веќе и самите да наоѓаат одговори на многуте прашања кои ги вознемируваат. Но често, за жал, не наоѓаат и затоа го прашуваат пастирот, духовникот. На пример, го прашуваат многу често, пак и пак:
– Отец, зошто ми е толку лошо, толку тешко на душата? Мислам дека ништо посебно лошо не сум направил, зошто ми е толку лошо?
И навистина… Ако човек навистина ништо „посебно лошо“ не правел, ако неговата совест не е обременета со гревови кои ја мачат, ако според неа, совеста, човек се труди да живее, и не е обременет со некакви маки и искушенија во тоа време, од што може да му биде лошо на душата?
Секако, постојат разни причини… Можеби, тоа е само непријателско искушение, кое има за цел да го фрли христијанинот во униние, можеби се насобрала измореност, можеби физички лошо се чувствува. Но, има една најраспространета причина.
Што го прашува секој лекар човекот, кој се жали на гадење, лошење, на болка во областа на стомакот? Тој секогаш го поставува прашањето:
– Што јадевте вчера? Што сте пиеле? И општо: како се храните?
И ако чуе во одговор, дека пациентот јаде и пие сè со ред, вклучувајќи и луто, и кисело, и мрсно, и пржено, и алхохолните пијалоци ги злоупотребува над секоја мера, најпрвин препорачува диета. Онаква, која препишува да не се ни допираме до некои продукти, а некои пак, обратно, задолжително и регуларно да се употребуваат во исхраната. На пример, овесна каша за доручек. Или зелје – за да се успокои раздразнетиот желудник.
И колку и да е чудно, свештеникот исто така треба да го прашува човекот што дошол кај него, што јаде и што пие. Не во буквална смисла, се разбира, во преносна.

Сите ние живееме во многу набиено информационо поле – толку набиено, што само неколку децении претходно, нешто такво не можеше ни да се замисли. Ретко кој, современ човек не користи интернет, воопшто не чита весници и не гледа телевизија. А дури и да го избегнува тоа, неволно слуша радио, вклучено во автобус, разговори на колеги за последните настани во земјата и светот. Тој многупати во текот на денот ги притиска дугмињата од мобилниот телефон, за некому да се јави, или одговара на дојдовните повици.

Практично, сите сме „вклучени“ во тоа поле – кој во поглема, кој во помала мера. И преку сетилото за вид, слух, ние се исполнуваме со содржина, која во најголем дел не е потребна, ни е лишна, а често и штетна – како прженото, лутото и мрсното за болниот. Штетна е, затоа што впивајќи го во себе, чекор по чекор, земното, во себеси оставаме многу малку место за небесното или воопшто не оставаме. Штетна е, затоа што она што најчесто влегува во нас не е радосно, туку мачно – таков е животот што не опкружува – и затоа, неволно се обременуваме со разни грижи и маки животни: новостите за војни, идното покачување на цените, инфлацијата, сериските убиства и смртоносните епидемии влијаат на потсвеста имено така. А ако новостите немаат застрашувачки карактер, во најголема мера тие се однесуваат на областа на „световниот“ живот, и исто така многу малку полза ѝ принесуваат на душата.
И од сето тоа, на душата ѝ станува тешко. Лошо. Преподобен Серафим еднаш рекол, согласно и со многу други свети отци, дека денес доволно е сосема кратко време да поразговарате со човек од туѓа настроеност, за целосно внатрешно да се „растроиме“. А ние такви разговори имаме по цел ден – покрај нашата волја, а често и согласно со неа. Може ли после тоа да се чувствуваме добро?
Истиот, преподобен Серафим Саровски прекрасно објаснил дека, напротив, задолжително е, душата, како што се изразувал тој, „да ја снабдуваме“: со словото Божјо, со поуките од светите отци, со молитва и размислување. Без таквото „снабдување“ таа остинува, станува ладна и мрачна, во полна смисла на тој збор, подивува. Духовниот вид на човекот затупува, не го забележува и не го сфаќа очевидоното – тоа очевидно, кое најмногу се однесува на духовната област. Ете зошто христијанинот не може да сфати, зошто му е лошо на душата, иако изгледа дека не направил ништо лошо.
Толку прости вистини… Толку прости објаснувања… Толку прост рецепт…

Лошо ти е, се изгуби, не знаеш што да правиш за да се извлечеш од таа непријатна, тешка состојба? Застани и види со што е наполнета твојата душа, со што ја снабдуваш, со што ја храниш. И сигурно ќе видиш, дека токму во храната е грешката. Што значи – треба да се менува исхраната. Да држите диета. Да се откажувате – барем по можност – од она, што е штетно. И да ја зголемуваме дозата на полезното.
Проверено. Многупати. Безусловен и бесценет опит.

Игумен Нектариј Морозов

Извор: Преспанско- пелагониска епархија

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…
Ноември 07, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од искуство тврдат дека мамат и дека нема што да губам време со нив? Иако често и јас ја имам истата проценка, им одговарам дека човекот досега мене лично не ме излажал и дека…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 44
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 109
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јул 01, 2019 Друго од духовност 1071
Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не.…

Беседи

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

БEСEДА за дeцата и нивната пoфалба на Гoспoда

БEСEДА за дeцата и нивната пoфалба на Гoспoда

Oсвeн тoа, вo малитe дeца трeба да сe вбрoјат и самитe апoстoли, и мнoгутe свeтитeли, испoсници, мачeници за Христа и дeвoјки, илјадници и илјадници oд oниe кoи нeвинo и прoстoдушнo...

БEСEДА за кoрисниoт гнeв

БEСEДА за кoрисниoт гнeв

Гнeвeтe сe, браќа, на сeбe и пoвeќe нe грeшeтe. Гнeвeтe сe на свoитe грeвoви спoрeд мислитe и дeлата и пoвeќe нe грeшeтe. Гнeвeтe сe на сатаната, таткoтo на лагата и...

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

„Да зборувам на сите човечки јазици, па дури и на ангелски, штом љубов немам, ќе бидам бакар, што ѕвони, или кимвал, што ѕвечи. Да имам пророчки дар и да ги...

« »