логоFacebookTwitterYouTubeeMail

   

o.tadej2.jpg

Оче архимандрите, кажете ни што Ве поттикна да се одлучите за монашкиот живот и како помина времето од денот кога стапивте во манастир до денес?

    Во младите години од својот живот, кога имав петнаесет-шеснаесет  години, силно се имав преладено. Добив запаление на белодробна кошулка и на белите дробови па морав да заминам на болничко лечење. После три и пол месеци лечење во болницата мојата состојба не беше подобра.


    o.tadej5.jpg Јас од секогаш бев вегетаријанец, воопшто не можев да јадам мрсна, пржена храна, дури ни млеко ни јајца, па поради тоа белодробната болест  за мене беше многу тешка.Се состана и конзилиум на лекари, за да ја испитаат мојата болест. После советувањето одлучија да ме стават на посебен вид терапија – примање на пнеумоторакса. Тоа е напумпување на белодробното крило со кислород помешан со разни лекови. Од тие кои го примаа тој вид на терапија дознав дека е многу тешка, дека ни тие што се физички поотпорни не можеле да ја поднесат. Па им реков на лекарите: ако имате некое друго средство, добро, а ако не, јас не се согласувам на терапија. Тие ми се налутија: "Ти нас ќе не учиш како да те лечиме! Утре да дојдеш на антитуберкулозното одделение да ја примиш првата терапија! "


     Па добро, си мислев во себе, тешко дека утре ќе ме видите. Прашувам: колку долго ке живеам јас без тие ваши лекарства? Една докторка ми вели: "Ако сакаш да се покориш на нашиот совет, можеби ќе оздравиш, а ако не, најдолго ти останува пет години живот ". Значи, си мислам, не сте сигурни во моето оздравување од терапијата. Се помирив со својата состојба и тогаш одлучив тие пет години да му послужам на Бога. Меѓутоа, се појави нов проблем. Моите родители не сакаа да се согласат со мојата одлука.


     Мојата внатрешна одлука не ми даваше мир па така и против родителската воља отидов во манастирот Горњак. Таму стигнав во вечерните часови, токму кога старешината излегуваше од црквата после вечерната служба. Тој ме прими и во разговорот со него му ја соопштив мојата одлука да се посветам на службата кон Бога и му објаснив како го замислувам монашкиот живот. Со нас беше и еден монах, Русин. Не се сеќавам веќе што му изнакажав на старешината, дури другиот ден, пред службата, гледам дека оној монахот носи просфора, вино и вода во црквата. Влезе тој во црквата, јас веднаш по него. Тој го однесе виното, водата и просфората во олтарот, а јас останав да ја целивам иконата. Кога се врати од олтарот, ми рече: "Јас синоќа слушав што разговараше со старешината и како ти го замислуваш монаштвото.Така како што ти го замислуваш никаде во нашите манастири нема да можеш да го најдеш. Таква устроеност постои само кај Русите во манастирот Миљково. Таму се собраа Русите кои побегнаа од манастирот Ваалам во Финска".


      Кога во 1924. година манастирот Ваалам припадна на Финска, која беше под Цариградската патријаршија, мораше да го прими новиот календар. Оние монаси кои не сакаа да го прифатат новиот календар биле протерани, а кога сами се организирале бараа да ги прими некоја друга патријаршија. Поднеле молба до Српската црква, која ги примила и ги распоредила по манастирите. Така руските монаси дошле и во манастирот Миљково, и тука го вовеле правилото по кое живееле во манастирот Валаам.


       "Ти треба таму да одиш", ми вели мене монахот, "единствено таму ќе го најдеш тоа што душата ти го бара". Ќе ме примат ли, прашувам. "Ќе те примат ". Така отидов во манастирот Миљково.


    Кај манастирската капија затекнав еден искушеник и го запрашав: тука ли е старешината? "Тука е". Ќе ме одведеш ли до кај него? И ме однесе позади кошот. Тука гледам, старешината ја препојасал мантијата, си ги собул обувките и гази на блато помешано со плева. Ме погледна и ми вели: "А, ти сакаш да бидеш монах!". Сакам, му велам.( Беше со свет живот архимандритот Амвросиј!) "Па добро", вели, "еве јас ја спремам бањата за браќата". Бањата е затворена просторија со лежиште за казан покрај кој се наоѓаат камени плочи. Под казанот и плочата гори оган. Кога водата ќе зоврие и камените плочи ќе се вжештат, тогаш еден монах зема вода од казанот и со неа ги полева вжештените камени плочи. Така целата просторија ќе се наполни со пареа.  Јас тешко ја поднесував пареата бидејки бев со белите дробови. Морав да клекнам на подот, каде што немаше пареа.


    "Одведи го братот малку да се поткрепи и дај му ќелија малку да се одмори, бидејки вечер ќе има бдение, а тој не е навикнат на нашите долги служби", рече о.архимандрит Амвросиј и искушеникот ме однесе во ќелијата да се одморам. Вечерта почна бдението, почнува во 6 и трае до 11 часот. Секој ден служеа Света Литургија и полно правило. Кога дојде понеделник, о. Архимандритот ме викна и ме праша: "Ти се допаѓа нашиот живот? Ќе останеш ли кај нас?". Ми се допаѓа! "Па добро, ќе останеш ли? " Ќе останам! "Се договорив со о. Павле" – о.Павле беше Босанец, постар човек, веќе околу 70 години, тој на млади години отишол во Америка и таму долго живеел, се вратил и дошол во манастирот Горњак, каде што и се замонашил – "тој го чиува лозјето. Кај лозјето има една зграда, таму тој спие; ти ќе одиш да го чуваш лозјето, а о. Павле ќе се симне во манастирот да помогне на браќата, бидејќи тој е искусен монах". И така јас останав во манастирот Миљково...

(Извадок)

„Мир и Радост во Светиот Дух“ -
 Старец Тадеј  Витовнички

Подготви : Сузана Стефановска 

Мислениот хаос кај нас и во нашата држава доаѓа од нашите мисли

О.Тадеј: „Мислев дека сите монаси, свештеници и епископи имаат бесплатна благодат...“

 

Посети:{moshits}
  



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 645
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »