логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 24/12/2014  
Комуникацијата преку мрежите, која многумина од нас ја избираат како одмор од домашната рутина, воопшто не ни помага да се одмориме, смета Елена Фетисова.
140
„Одморот – е смена на активности!“ – воздивнува младата мајка, насочувајќи се „да се расее“ во мрежата „на неколку минути“ после двочасовната прошетка со децата. Но, обидот да се искористи интернетот како средство за „одмор“ и „растеретување“ некако многу лошо работи. Во краен случај, не онака, како што се очекува.
Обично, мајките практикуваат „прошетки“ по мрежите, кога сакаат на кратко да излезат од детското и да го „освежат мозокот“ после игрите „собери го расфрланото“, а и после многуте часови постојана детска врева. Зашто, ако прашате млада мајка, што најмногу ја изморува во грижата за децата, малку веројатно е дека ќе рече: „Домаќинството!“ Зашто, на крајот на краиштата, со домаќинството се „изморува“ правошмукалката, машината за перење, машината за садови…
Но, со децата едноставно се изморувате од комуникацијата – особено ако има неколку деца, и тие многу сакаат истовремено да ѝ се обраќаат на мајката. Секако, теоретски тоа е многу неправилно – да се изморуваме од комуникацијата со децата, и ќе се најдат многумина кои ќе викнат: „Јас тоа никогаш!…“ Но…

4392

Голем број на жени, на многучасовната комуникација реагираат поинако. Таа звучи приближно вака: „Зошто не ни купите ваков голем дом? А што е тоа нивелир? Ми ја зеде куклата-а-а-а! Не! Не ја давам! А денеска ќе ни купиш чоколадно јајце? Копитата на срната правилно ги нацртав? Прочитај, те молам… Гедај каков воз! Мамо! Вера со маркер црта на креветот! Супа нема да јадам за ништо на светот!“
И така, ти слушаш, одговараш, го чистиш маркерот, убедуваш, слушаш, одговараш… Си ја прочитала „Марула“, „Црвенкапа“, „Хрониките на Нарни“ и „Маша“, а потоа пак „Марула“… Потоа сфаќаш, веќе готово: или малку тишина, или – кој како знае нека се спасува. И се затвораш наивно, во тишина. Пред екран. Може, секако да земеш „сериозна“ книга, но размислуваш: „Подобро вечер – сега мозокот ми е во колапс“.
А на крај, после некое време, се враќаш во детската соба, а твојата состојба воопшто не се подобрила, туку напротив. Покрај општата изморена раздразнетост, се додава и чувството на вина („Туф, пак заради моето отсуство ги налепија ѕидовите со пластелин, го истрижаа Вањка и играа напад на варварите во шкафот!“). Кај децата, за време на разделбата се насобрале нови прашања, а ти – воопшто не си одморила од комуницирање.
Затоа што современиот интернет – е доста добар симулатор на комуникација. Или во најмала рака, тој негов дел, кого го посетуваш, кога сакаш „едноставно да се оддалечиш“. За форумите и мрежите како заменик за комуникација дури е банално и да се пишува. Кој не сретнал „километражни“ постови на млади (често дури и многудетни) мајки на секакви форуми, на секакви теми. Параметрите на социјалните мрежи и форуми се такви, што во еден ден може да си „позборувате“, да стапите во дијалог можеби со пет, десет, педесет соговорници.
Дури и најекстравертната личност ќе се чувствува како „исцеден лимон“, ако разговара со педесет соговорници во еден ден, особено ако тој разговор е придружуван со емоционална вовлеченост.
На интернет, емоциите се замешани речиси секогаш, иако комуникацијата не е директна. Во спротивно, зошто би ги напрегале своите прсти и би пишувале одговори во неколку пасоси на нечиј коментар, ако истиот воопшто не ве интересира и не ве засега? Или зошто да се читаат туѓи два пасоса, ако тие воопшто не ве засегаат?
Дури и пасивното читање на туѓи коментари и текстови – е исто така комуникација, ислушување. И најглавно – премногу интензивно. И во најквалитетната публицистика најпретпочитуваниот стил денеска – е разговор од срце и плетење „приказни“.
Си прочитал – и исто како да си поразговарал со авторот. Во режим на неколку истовремено откриени прозорци – е истото многугласие, како и во детската, само што тука разговорите се „повозрасни“… Си прочитал пет-десет текстови по ред – сметај, дека внимателно си ислушал десет собеседници, кои притоа често расудуваат на доста сериозни и сосема различни теми.
Секако, било кое уметничко дело, било која книга – е исто така разговор на авторот со читателот. Но, од една страна, ние ретко читаме повеќе од три книги истовремено, а најчесто една – то ест, со книгата имаме еден виртуален соговорник неколку дена по ред (дури и обилноста на ликовите сепак се прима како дел од опитот на основниот соговорник – авторот).
Од друга страна, дистанцијата меѓу авторот и читателот во интернет-пространството сеедно изгледа помало. Најкомфортниот за читање интернет-автор – е оној кој пишува јасно, впечатливо, хибриден интелегент со извонредна логика и стил – човек со добро чувство на хумор. Читаш – и имено слушаш, комуницираш. А од прекумерната комуникација, на крај повторно се изморуваш. И до моментот, кога треба „да се излезе од скривалиштето“, да се измие шолјата од кафе и да се вратите кај децата, вие не изгледате ни тронка посвежо.

326

Впрочем, да се искажуваат вакви размислувања на интернет-портал – веројатно е исто онолку паметно, како да се сече гранката на која што седиш.
Но… јас често страдам од сопствената раздразнетост кон децата, од „измореноста да комуницирам бесконечно“, и толку често слушам исти такви „исповеди“ од други мајки, што тешко ми е да застанам, а да не мислам на причините. Имено во овој момент, мислам дека зборувам за една од тие причини. А, покрај на децата, измореноста од преголемото количество на разговори, дури и виртуални, се одразува и на мажот, и на останатите роднини.

Секако, не би требало ова да се подразбере како призив сосема „да се раскине“ со мрежите. Но, можеби, имено во оние моменти, кога сакаме тишина, подобро е навистина да не го отвараме компјутерот. Лесно е да се каже, прекрасно ве разбирам. Но, сепак, неколкуте минути одмор подобро е да се обидеме да ги потрошиме на вистинска комуникација – со Оној, Кој стои пред вратите и тропа, – или на петнаесет минутен сон, кога не успеваме да се помолиме.
На крај, ве молам да ми простите, што го зголемив вашиот денешен обем на виртуална комуникација за повеќе од четири илјади знаци…

Елена Фетисова, 23 декември 2014 г.

Извор: http://www.pravmir.ru/razdrazhayut-deti-otkazhites-ot-interneta/#ixzz3Mis1YSXT

Преземено од: Преспнско-пелагониска епархија



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1089
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1653
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1088
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски

Викарен Епископ Јаков Стобиски

Не плашете се да страдате, оти човекот што се плаши да страда и да се жртвува никогаш нема да му објави војна на ѓаволот и на гревот, нема никогаш да...

« »