логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 Патријархот Aлександриски и на цела Африка г. Теодор во посета на Нигерија Atos.jpg

 

 

Патријархот Aлександриски и на цела Африка г. Теодор во посета на Нигерија Патријархот Aлександриски и на цела Африка г. Теодор во посета на Нигерија Атос од секогаш била планина која восхитувала. Секогаш пребивајќи над облаците, таа со својата височина царува над морето и од нејзиниот врв јасно се гледа Македонија, Тракија, Тесалија, дури и Константинопол и Атина. Мнозина се восхитувале и мнозина го посакувале ова место.

Динократис, еден од архитектите на Александар Велики, предложил целата планина да ја претвори во огромен споменик на Александар, од чии раце ќе течат двете реки и ќе се влеваат во морето. Но, Александар, на некој начин пророчки, го одбил и му рекол: -„Да и го оставиме на планината нејзиниот мир.“

Во времето кога светиот и благочестив император Константин, првиот меѓу богољубивите цареви на Ромеите, го барал местото да ги положи темелите на новиот Рим, поминал и во Македонија. Заедно со своите архитекти, учители и стратези пристигнал на Халкидик, каде неговото внимание го задржал токму третиот крак – Атос. Сите се сложиле дека ова место е најподобно за новиот град. Но, на тоа се спротивставил епископот на Атос, кој, просветен од Бога, на царот му рекол: -„Благочестив и државен Цару, доколку им веруваш на моите зборови, ќе најдеш едно подобро место, каде можеш да го изградиш твојот град и ќе бидеш согласен со мене дека тоа е местото на кое треба да се утврди твоето богохрането царство, кое ќе царува со Истокот и Западот.“

Императорот одлучил да го послуша стариот епископ и, според неговите упатства, заминал кон Византион, малечкото гратче на Артемида. Восхитен од полуостровот, кој ги поврзува Европа и Азија, Западот и Истокот, царот не размислувал долго за да донесе одлука. Составил голем празник и ги положил темелите на новиот град – Константинопол, Царицата на градовите. На црвеното знаме на Византион, покрај белата полумесечина на Артемида, тој дал да се навезе и осмокрака ѕвезда, во чест на Пресвета Богородица, на која и го предал градот.

Сакајќи да го награди за добриот совет, царот Константин се вратил кај епископот на Атос, давајќи му да одбере со што сака да биде награден. Мудриот старец му одговорил: -„Набожен Цару, оваа Гора е света, а во последните времиња мнозина љубители на осаменички и подвижнички живот почнаа да се населуваат, славејќи Го Бога секојдневно. Ти, бидејќи си цар, имаш секаква власт над луѓето, кои ти се покорни. Дај наредба и исели ги овие луѓе, кои живеат по околните села што се останати овде и дај им земја за да живеат на друго место, а планината да му ја предадеме на Бога и Неговата света Мајка.“ Царот се исплашил од оваа работа, но дал ветување на епископ и морал да го одржи. Тој испратил бродови, кои ги однеле жителите на Атос дури до Пелопонисос, каде се уште живеат, во областа наречена Цаконија и имаат сопствен дијалект, различен од сите други елински дијалекти во околината. Со тоа, монаштвото започнало слободно и мирно да расте на оваа Гора, каде ништо светско повеќе не влегувало, ниту се допирало. Гората станала небесна земја, место на живеење на ангели во тело.

Така, светиот император Константин ја изорал градината Богородична, која наскоро почнала да дава многу и изобилни плодови. На тој начин се исполнило Божјото ветување кон Пресветата Владичица: -„Нека биде ова место твое наследство и градина твоја и рај и пристаниште за оние кои сакаат да се спасат!“ И навистина, Градината на Богородица до денес расте прекрасни миомирисни цветови – преподобни монаси, кои се молат за целиот свет.

Според кажувањата на отец Атанасиј Симонопетриец

http://romaia.blog.mk/

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 115
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 80
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 209
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »