логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 sergiy mitropolit

 

04/08/2015   Поуки - совети

27-28 Јули, во Киев се одржаа торжествата по повод празнувањето на годишнината од Покрстувањето на Русија и 1000 години од упокојувањето на рамноапостолниот кнез Владимир. Најважен настан во прославата, станала многуилјадната крсна литија. За тоа, кое е значењето на тој крсен вход, како и со што можеме да Му заблагодариме на Бога, како треба да се однесуваме кон маките кои ги трпиме, зборува митрополитот Тернополски и Кременецки Сергиј (Генсицкиј).

– Владико, во Киев се одржа литија. Православните можеа да се сретнат и да се поддржат еден со друг. Какви се вашите впечатоци од тие два дена?

 

– Постои милост Божја, за која ние сеуште не сме многу свесни. Или поточно, која не можеме ни да ја осознаеме. Но, нешто посебно ни јавија Господ и Мајката Божја во овие дни. Крсниот вход, почитуваните икони на Мајката Божја… Православниот народ успеа да се собере заедно и да ја почувствува радоста од молитвеното општење.

Луѓето, пред да дојдат на прославите, трпеа некои лишувања – далечен пат, потоа – самиот крсен вход, дожд!.. Но дождот – тоа е Божја благодат! Тој е потребен, за да ги напои нашите исушени срца. И тоа, што луѓето стоеја под дождот, – е најголем подвиг!

Тој празник ги зацврсти луѓето во убедувањето, дека Господ е со нас, дека Мајката Божја е со нас. И со тоа единство, кое се случи, преку молитвеното единство Господ ни покажува, што треба да правиме. Секогаш, за време на искушенија и маки, луѓето правеле крсни входови. Крсниот вход – е торжество на Православието! Тоа е посебно смилостивување на Бога. Господ покажува, дека е спремен сè да ни даде, ако ние се трудиме да живееме богоугоден живот, ако се укрепуваме во секој вид на благочестие.

Господ покажа: еве вистински празник, еве торжество, еве единство! И навистина – чувството беше радосно, чувството на единство, Пасхална радост, чувство дека со нас се небесните сили. Не само што луѓето се обединија, се чувствуваше посебна благодат, посебна милост. Помогни ни Господи, во тоа да се зацврстиме. Силата наша – е во надежта на помошта Божја, на Мајката Божја.

За тоа треба да благодариме, треба да се радуваме на тоа, што Господ може сè. Дај Боже, да не Го забораваме својот Творец и Спасител, да помниме, дека нашиот главен проблем – е нашиот грев, нашето непокајание. Помогни ни Господи на сите, да се покаеме, помогни ни секој од нас да ги спознае своите гревови – имено своите, а не туѓите. Не да го осудиме некого, не да го обвиниме некого, туку да се видиме себеси – грешните. Тој момент е почеток на спасението на човекот, почеток на спасението на општеството. Ако ние почнеме да се каеме лично, одделно, во светот ќе се зголеми благодатта Божја. Во тоа – е почетокот на нашето спасение.

210013.b

– Како секој од нас може да Му заблагодари на Бога? Едно детско прашање…

– Тоа е многу суштинско прашање. Еднаш, ми ја раскажаа следната своеобразна приказна. Седат два ангели на небото. Едниот цело време лета – де на земјата, де на небото – ваму-таму, ваму-таму… А другиот седи на облак, и ретко некаде да летне. Го прашуваат првиот: „Зошто толку често разлетуваш? Што се случува?“ Тој одговорил: „Не стигнувам да ги пренесам молбите до Бога“. „А ти?“ – го прашуваат другиот, кој седи на едно место. „А јас чекам благодарности – ретко кој Му благодари на Бога“.

Треба, колку што е можно почесто да му благодариме на Бога. И со зборови, и со дела.

А најдобрата благодарност кон Бога – е примањето на благодатта Божја, нашиот изменет живот, совршено поинаков живот, различен од светскиот, духовен живот. Треба да Му благодариме на Бога за тоа, што имаме таква можност, за тоа што знаеме како да се исправиме.

Треба да му благодариме на Господ за сè, посебно – за маките, за искушенијата, во тоа и се состои покорноста кон Бога, и милоста Божја. Благодарниот, Господ секогаш го милува и му благотвори.

sergiy1

– А како да се научиме, да се радуваме на маките?

– А од каде знаеме, зошто ни се испратени? Можеби, тоа е казна за минатото, а можеби – предодвраќање од иднината. Но, во секој случај, треба да сме свесни, дека тоа е за наша полза. Ако се противиме – тоа е веќе непослушание. Ако врне дожд – слава Богу! Сонце – слава Богу! Во тоа има нешто, кое не ни е дадено да го знаеме. Зашто не знаеме што е најдобро за нас. Зашто, колкупати во нашиот живот сме барале нешто, не сме добиле според нашите молби – и сме роптале. Поминало време, и сме сфатиле: колку е сепак добро, што не го добивме она што го баравме.

Благодарноста кон Бога – е доверба кон Бога, тоа е најлесниот послушен пат.

Ако ни се дадени искушенија – значи, ние сме достојни за тоа. Ако Господ малку нè „затресе“, значи далеку сме отишле, сме се отклониле од Бога. Треба да Му благодариме, што имаме време – златно време за покајание, за уцврстување во благочестието, верата, за укрепување во вистината на Православието.

Да се учиме да се каеме, да се учиме да се победуваме себеси, и не само да го избегнуваме гревот, туку да се учиме да правиме добри дела. Да почнуваме од малите работи и да се трудиме, сè да биде со милоста Божја. За да живееме по Божјата волја, а не по нашето човечко грешно расудување. За да можеме да ги гледаме сопствените недостатоци. За да можеме да ја чувствуваме со душата опасноста од нашите постапки. Треба да брзаме да се зацврстиме во добродетелите, благочестивоста, да се промени нашиот живот – тогаш ќе бидеме успешни. Во трудот, во општеството – благодатта Божја ќе биде заедно со нас. Ако почнеме да се оддалечуваме од таа благодат, нашите дела и и достигнувања нема да принесат добро, а ќе принесат само разрушување. Треба да се стремиме кон Бога! Треба да побрзаме, додека го имаме скапоценото, спасително време! Најтешко е – да му се довериме на Бога! И тука, нашиот ум треба да се прислуша кон нашата душа: ересите и расколите – не се од умот и не се од срцето. А ние треба да се смириме и да се надеваме на помошта Божја…

 

Со митрополитот Сергиј, разговараше Наталија Горошкова

Извор: Православие.ру

Преземено од: Преспанско-пелагониска епархија



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 823
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

БEСEДА  за лажнитe учитeли

БEСEДА за лажнитe учитeли

Чoвeкoт на oвoј свeт e вo вoјна. Бoрбата e нeпрeстајна, а нeпријатeлитe сe мнoгубрoјни. Пoмeѓу најoпаснитe нeпријатeли спаѓаат лажнитe учитeли. Самo акo чoвeчкиoт ум e впeрeн вo Бoга, чoвeкoт ќe...

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Спомнатите и ветени од Бог екстремни дарови, не се однесуваат толку на материјалното колку на духовното. Тоа се даровите на умно-срдечната молитва, на суштинско просветлување на умот, на расудување, на...

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Епископскиот чин што денеска преку вас го примам, го разбирам како служење, што во себе ги обединува и најголемата чест и свеста за сопственaтa немоќ. Има ли поголема чест и...

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Инаку, ако дозволиме прелеста да навлезе во нас, дали преку страстите на срцето (сластољубие и среброљубие) или преку страста на паднатиот ум (славољубие), таа потоа станува сеопфатна состојба која ги...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Се одрекуваме од Крстот Христов ако на прекорот враќаме со гнев и бунт, праведен или неправеден, без разлика. Се одрекуваат од Крстот Христов децата кои се непослушни кон родителите, оти...

БEСEДА  за спасeниe на душата какo крај на вeрата

БEСEДА за спасeниe на душата какo крај на вeрата

Никoј нe патува заради патoт туку заради нeкoј или заради нeштo, штo гo oчeкува на крајoт на тoј пат. Никoј нe гo фрла јажeтo вo вoдата вo кoја нeкoј сe...

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Како што рековме, има лажна состојба (прелест) на умот, но има и прелест на срцето. Првата прелест настанува поради прифаќање и усвојување лажни мисли, а втората од прифаќање и усвојување...

Архиепископот г.г. Стефан:Продолжи ги богољубивите и родољубивите дела

Архиепископот г.г. Стефан:Продолжи ги богољубивите и родољубивите дела

    Со денешниов чин, преку Светиот Дух, врз тебе се изли љубовта Божја[6], и тој дар ќе ти помага со љубов да им служиш на луѓето и да ги исполнуваш задолженијата...

Партениј Епископ Антаниски и Игумен Бигорски:Да си биде епископ значи да се биде прв во служењето

Партениј Епископ Антаниски и Игумен Бигорски:Да си биде епископ значи да се биде прв во служењето

Да се биде епископ, преемник на апостолската благодат, значи да се биде прв не во превласта, не во некакви привилегии, туку во одговорноста и во служењето на другите за добро,...

« »