логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 sergiy mitropolit

 

04/08/2015   Поуки - совети

27-28 Јули, во Киев се одржаа торжествата по повод празнувањето на годишнината од Покрстувањето на Русија и 1000 години од упокојувањето на рамноапостолниот кнез Владимир. Најважен настан во прославата, станала многуилјадната крсна литија. За тоа, кое е значењето на тој крсен вход, како и со што можеме да Му заблагодариме на Бога, како треба да се однесуваме кон маките кои ги трпиме, зборува митрополитот Тернополски и Кременецки Сергиј (Генсицкиј).

– Владико, во Киев се одржа литија. Православните можеа да се сретнат и да се поддржат еден со друг. Какви се вашите впечатоци од тие два дена?

 

– Постои милост Божја, за која ние сеуште не сме многу свесни. Или поточно, која не можеме ни да ја осознаеме. Но, нешто посебно ни јавија Господ и Мајката Божја во овие дни. Крсниот вход, почитуваните икони на Мајката Божја… Православниот народ успеа да се собере заедно и да ја почувствува радоста од молитвеното општење.

Луѓето, пред да дојдат на прославите, трпеа некои лишувања – далечен пат, потоа – самиот крсен вход, дожд!.. Но дождот – тоа е Божја благодат! Тој е потребен, за да ги напои нашите исушени срца. И тоа, што луѓето стоеја под дождот, – е најголем подвиг!

Тој празник ги зацврсти луѓето во убедувањето, дека Господ е со нас, дека Мајката Божја е со нас. И со тоа единство, кое се случи, преку молитвеното единство Господ ни покажува, што треба да правиме. Секогаш, за време на искушенија и маки, луѓето правеле крсни входови. Крсниот вход – е торжество на Православието! Тоа е посебно смилостивување на Бога. Господ покажува, дека е спремен сè да ни даде, ако ние се трудиме да живееме богоугоден живот, ако се укрепуваме во секој вид на благочестие.

Господ покажа: еве вистински празник, еве торжество, еве единство! И навистина – чувството беше радосно, чувството на единство, Пасхална радост, чувство дека со нас се небесните сили. Не само што луѓето се обединија, се чувствуваше посебна благодат, посебна милост. Помогни ни Господи, во тоа да се зацврстиме. Силата наша – е во надежта на помошта Божја, на Мајката Божја.

За тоа треба да благодариме, треба да се радуваме на тоа, што Господ може сè. Дај Боже, да не Го забораваме својот Творец и Спасител, да помниме, дека нашиот главен проблем – е нашиот грев, нашето непокајание. Помогни ни Господи на сите, да се покаеме, помогни ни секој од нас да ги спознае своите гревови – имено своите, а не туѓите. Не да го осудиме некого, не да го обвиниме некого, туку да се видиме себеси – грешните. Тој момент е почеток на спасението на човекот, почеток на спасението на општеството. Ако ние почнеме да се каеме лично, одделно, во светот ќе се зголеми благодатта Божја. Во тоа – е почетокот на нашето спасение.

210013.b

– Како секој од нас може да Му заблагодари на Бога? Едно детско прашање…

– Тоа е многу суштинско прашање. Еднаш, ми ја раскажаа следната своеобразна приказна. Седат два ангели на небото. Едниот цело време лета – де на земјата, де на небото – ваму-таму, ваму-таму… А другиот седи на облак, и ретко некаде да летне. Го прашуваат првиот: „Зошто толку често разлетуваш? Што се случува?“ Тој одговорил: „Не стигнувам да ги пренесам молбите до Бога“. „А ти?“ – го прашуваат другиот, кој седи на едно место. „А јас чекам благодарности – ретко кој Му благодари на Бога“.

Треба, колку што е можно почесто да му благодариме на Бога. И со зборови, и со дела.

А најдобрата благодарност кон Бога – е примањето на благодатта Божја, нашиот изменет живот, совршено поинаков живот, различен од светскиот, духовен живот. Треба да Му благодариме на Бога за тоа, што имаме таква можност, за тоа што знаеме како да се исправиме.

Треба да му благодариме на Господ за сè, посебно – за маките, за искушенијата, во тоа и се состои покорноста кон Бога, и милоста Божја. Благодарниот, Господ секогаш го милува и му благотвори.

sergiy1

– А како да се научиме, да се радуваме на маките?

– А од каде знаеме, зошто ни се испратени? Можеби, тоа е казна за минатото, а можеби – предодвраќање од иднината. Но, во секој случај, треба да сме свесни, дека тоа е за наша полза. Ако се противиме – тоа е веќе непослушание. Ако врне дожд – слава Богу! Сонце – слава Богу! Во тоа има нешто, кое не ни е дадено да го знаеме. Зашто не знаеме што е најдобро за нас. Зашто, колкупати во нашиот живот сме барале нешто, не сме добиле според нашите молби – и сме роптале. Поминало време, и сме сфатиле: колку е сепак добро, што не го добивме она што го баравме.

Благодарноста кон Бога – е доверба кон Бога, тоа е најлесниот послушен пат.

Ако ни се дадени искушенија – значи, ние сме достојни за тоа. Ако Господ малку нè „затресе“, значи далеку сме отишле, сме се отклониле од Бога. Треба да Му благодариме, што имаме време – златно време за покајание, за уцврстување во благочестието, верата, за укрепување во вистината на Православието.

Да се учиме да се каеме, да се учиме да се победуваме себеси, и не само да го избегнуваме гревот, туку да се учиме да правиме добри дела. Да почнуваме од малите работи и да се трудиме, сè да биде со милоста Божја. За да живееме по Божјата волја, а не по нашето човечко грешно расудување. За да можеме да ги гледаме сопствените недостатоци. За да можеме да ја чувствуваме со душата опасноста од нашите постапки. Треба да брзаме да се зацврстиме во добродетелите, благочестивоста, да се промени нашиот живот – тогаш ќе бидеме успешни. Во трудот, во општеството – благодатта Божја ќе биде заедно со нас. Ако почнеме да се оддалечуваме од таа благодат, нашите дела и и достигнувања нема да принесат добро, а ќе принесат само разрушување. Треба да се стремиме кон Бога! Треба да побрзаме, додека го имаме скапоценото, спасително време! Најтешко е – да му се довериме на Бога! И тука, нашиот ум треба да се прислуша кон нашата душа: ересите и расколите – не се од умот и не се од срцето. А ние треба да се смириме и да се надеваме на помошта Божја…

 

Со митрополитот Сергиј, разговараше Наталија Горошкова

Извор: Православие.ру

Преземено од: Преспанско-пелагониска епархија



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1313
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1859
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1237
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

„Да зборувам на сите човечки јазици, па дури и на ангелски, штом љубов немам, ќе бидам бакар, што ѕвони, или кимвал, што ѕвечи. Да имам пророчки дар и да ги...

БEСEДА за бoжeствoтo на Синoт и битната eднаквoст сo Oтeцoт

БEСEДА за бoжeствoтo на Синoт и битната eднаквoст сo Oтeцoт

Затoа, всушнoст, и Синoт сe oвoплoтил за сo Сeбe да им oбјави на луѓeтo и за Сeбe си, и за Oтeцoт и за Свeтиoт Дух, eднoсушнoтo Бoжeствo, трoичнo пo ипoстас....

БEСEДА  за вoскрeснатиoт и живиoт Гoспoд Кoј e вoскрeсeниe и живoт

БEСEДА за вoскрeснатиoт и живиoт Гoспoд Кoј e вoскрeсeниe и живoт

Јас сум вoскрeсeниeтo и живoтoт (Јн. 11:25). Oвиe свeти збoрoви ги изрeкoл Гoспoд Исус Христoс. Oн нe самo штo ги кажал, туку и сo дeлo ги дoкажал. Вoскрeснувајќи ја ќeрката...

Архимандрит Партениј Бигорски: Вечното знаме на Христијаните

Архимандрит Партениј Бигорски: Вечното знаме на Христијаните

Голема е и длабока мистиката што овој четворокрак симбол ја содржи во себе; тој таинствено бил предобразуван низ целата епоха на Стариот Завет, како претсказание за Распетието на Синот Божји...

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…” Тоа е...

Методија Митановски: РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТАТА ВЛАДИЧИЦА НАША БОГОРОДИЦА И СЕКОГАШ ДЕВА МАРИЈА

Методија Митановски: РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТАТА ВЛАДИЧИЦА НАША БОГОРОДИЦА И СЕКОГАШ ДЕВА МАРИЈА

 За едни, среќа е власта, за други-богатството, за трети-славата, јавното признание, за некого семејството, за некого работата.... Многу луѓе можат да кажат разни карактеристики за среќата. Но ниту една нема...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

« »