логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Не е најгорд оној што надмено се фали, туку оној, што се фали дека е многу смирен.

Оној што се оправдува себеси додека греши, од своето срце прави скривница за демоните и ќе продолжи да греши уште повеќе и ќе биде напразно уништен од сопствениот егоизам, доколку не го уништи своето „јас“. Оној, кој ги оправдува своите страсти полека запаѓа во тешка болести станува препознатлив по својата ‘кашлица’.

Оној, кој нема свест за својата грешност, туку, уште и се гордее, страда од две болести: тага и краста. И колку и да сака да ја прикрие својата болест станува препознатлив по јадежот и чешањето.

Оние, кои не прифаќаат забелешки дури ни од луѓето кои ги сакаат, стануваат исмеван и од оние, кои размислуваат световно и на крајот остануваат како криво дрво и духовно бесполезни. Како што штицата која не се покорува на обработката на столарот за да стане мебел, завршува како штица во скалите и бива газена и валкана сè додека не изгние и не заврши во оган.

Горд човек, па, уште ако е и гневен, нема да има никаква полза што смирен човек пред него ќе биде понизен, туку во повеќето такви случаи ќе биде уште полош, за разлика и од самиот ѓавол кој отстапува пред смирението. Затоа, божествената благодат отстапува од гордиот и слегува на смирениот.

Оној, кој високо мисли за себе, покажува дека не е при себе (не е нормален). Зашто, наместо да биде благодарен на Бога за сите добра кои му ги дал, тој Го навредува и ги присвојува даровите Божји.

Оној, кој постојано се гордее, непрестајно си штети на себеси, зашто, тогаш, никогаш нема да има духовни полетувања, туку само падови, сè додека не се уништи. А тоа е затоа што не го смирил своето срце со смиреноумие.

Оној, кој е полн со гордост, полош е од оној кој е опседнат од ѓаволот, зашто гордоста постојано се дуе и расте. Додека човекот кој има нечист дух се мачи, но и се смирува. На крајот, Бог го ослободува, а во душата му останува двојна полза: од мачењето и смирението.

Гордоста многу придонесува во спречувањето на Божјата благодат, а гордата помисла ги нарушува нашите добродетели, како, кога во тава, додека се пржат јајца ќе паднат трошки – тогаш можеме само да ги истуриме.

Оние, кои можат да трпат надмени луѓе, но не ласкајќи им, тие се најсмирени, најверни и најправедни луѓе, зашто непрестајно се угнетувани и запоставувани од гордите луѓе.

Поголема благодарност треба да им укажуваме на оние кои нè понижуваат и огорчуваат, отколку на оние кои нè хранат со слатки зборови или вкусни јадења.

Да не испитуваме дали некој праведно или неправедно нè огорчил, од љубов или од злоба, дали сме малку или воопшто виновни, туку од тоа да извлечеме духовна добивка, која го протерува секое искушение. Така ќе Го прославиме Бога за сè, па и за луѓето кои нè повредиле.

Искушенијата и трпението се неопходни за спасение на душата, зашто тие ја разбиструваат душата. Колку повеќе го триеме платното во водата, тоа станува сè побело.

Наспроти ова, наградите и почестите од овој свет многу им штетат на чувствителните души, кои сакаат да се ослободат од суетите на овој свет.

Тешко нас кога нè фалат дека сме добри лубеници, а ние сме тикви! (Тешко тебе, беден Пајсиј).

Тешко на оној кој не внимава, а сака да остави впечаток дека е свет, зашто со ова вечно себеси се упропастува. А ова е од причина, што по смртта никој не ќе може самиот да моли за упокоение на својата душа, туку ќе има потреба од молитвите на другите. (За жал, на ова не внимавав и се огрешив кон својата душа, помолете се Господ да ја упокои).

Оној, кого го погодува тоа што со своето невнимание паднал во очите на светот, ќе биде непрестајно навреден и неутешен и ќе продолжи да паѓа сè додека не го промени типикот и не се понизи. Само така ќе се избави од паѓањата.

Оној, кој се радува на човечките пофалби, е исмеван од демоните.

Кај суетен човек не можеш да најдеш духовни плодови, а и ако најдеш нешто малку, тоа ќе биде расипано, додека, пак, смирен човек дури и да е духовно сиромашен (гледано надворешно), тој и тогаш поседува (внатрешно) духовно богатство.

Луѓето од овој свет кои го хранат телото со богати јадења, а душата со пофални зборови, остануваат духовно гладни и празни. Позициите и власта по кои копнеат суетно ќе завршат, а тие ќе останат само со своите фантазии, кои, најмногу ќе ги мачат, зашто тие се причина за лишување од небесните добра. Додека оние кои духовно се бореле и одбрале обични столови наместо фотелји, ќе бидат ослободени од Праведниот Судија на Судниот ден и како ревносни деца Божји ќе бидат наследници на рајот.

Кога се обидуваме да се оправдаме и да ги избегнеме укорувањата, покажуваме дека сè уште размислуваме според критериумите на овој свет. А разочарувањето кое по ова настапува, нема во себе ништо покајничко, туку е предизвикано од желбата за допаѓање, кое ја труе душата и телото.

Оној кој плаче зашто Го навредил Христа со своите гревови, веднаш ќе добие божествена утеха, која ќе биде според неговата натаженост.

Усрдната и чувствителна душа (додека духовно не закрепне), нема да има никаква полза од подробно преиспитување на своите грешки, зашто, лукавиот тогаш ќе и вметне дух на пречувствителност па така повеќе да ја натовари. Лукавиот никогаш не оди спротивно од нас, туку ни одобрува, т. е. се обидува да ги умножи плачот и тагата, за да ја растажи душата и да ја задуши со униние (безволност).

Жените, секако, повеќе се искушувани со пречувствителноста која ја создава лукавиот, и тогаш не им помага ни топлината на срцето која ја имаат, а ни разумот кој е послаб од разумот на мажите (кои го имаат повеќе, но имаат помалку топлина на срцето, отколку жените).

А ако се случи, некоја жена да поседува изострен ум, а во себе има повеќе зло, отколку љубов, па, ова, уште го смета за способност и се гордее, тогаш – Бог да чува – може да го надмине и папата во непогрешливоста и Мусолини во варварството.

Најголем непријател, поголем и од самиот ѓавол, е злобата помешана со гордост, зашто, не само што ги отстранува добродетелите и ги прави бесмислени, туку, го мачи и телото, а душата ја одведува во пеколот.

Како што еден мал отвор на конзервата може да ја расипе целата конзерва, така и една горда помисла ако помине преку нашата глава може да ги оштети сите добродетели.

Егоизмот, во повеќето случаи, прави најголема духовна штета, зашто егоизмот е најживото и најизопаченото дете на гордоста.

Кога не би постоело она „јас“ и кога луѓето би употребувале само „ти“ и „тој“, би имало повеќе смирение, љубов и благослов Божји во светот, а тогаш луѓето на земјата би живееле како во рајот. Добриот Бог нека им го подари овој благослов на своите созданија. Амин.



Извадок од книгата: Старец Пајсиј Светогорец,

Велес: Повардарска епархија „Св. Ѓоргиј Полошки“ 2016, 223-226

Преземено од: Бигорски манастир

 

Друго:

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1215
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1760
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1173
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »