логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Време на бунт

Остануваат уште неколку денови до почетокот на Светата Четириесетница. Затоа е потребно да се стремиме да го направиме главното, односно да се подготвиме себеси на посебен начин.

Изминативе недели, Црквата нè повикуваше на самоотценување, односно да станеме судии над својот живот, пред да застанеме пред Лицето Божјо.

Но, како да го направиме тоа? Со што да започнеме?

Пред сѐ, ние мора да станеме бунтовни, да се возбунтуваме против својата гревовна природа.

За да го направиме тоа, потребно е ние, на сите наши незадоволства од надворешниот живот да им дадеме духовна димензија.

Размислете сами: сите револуции и војни, демонстрации и штрајкови постоеле и до нашето раѓање, а секако ќе постојат и после нашето заминување.

Секогаш ќе се најдат незадоволни и несреќни луѓе, кои ќе бараат од другите измени и промени кон подобро без никаков напор.

Животот кој нам ни е даден е еден и единствен, и затоа не треба залудно да го поминеме, обраќајќи внимание на ситни работи, туку потребно е да се занимаваме со полезни работи, не со она што нѐ опустошува, туку со она што нè исполнува нас и нашиот живот.

Да ги насочиме сите свои револуционерни и бунтовни импулси кон борба со своите гревови и лоши навики. Да ги предизвикуваме, да ги повикаме на дуел, да ги прогонуваме и да не се откажуваме, за да извојуваме барем мала победа во борба со нив. Да дозволиме тоа да стане наш основен подвиг за време на постот.

Затоа оставете ја надворешната борба, започнете борба со внатрешните непријатели, со своите страсти, кои ве оттргнуваат од главното дело, вовлекувајќи ве во надворешни и бесконечни процеси и пресметки, и мачејќи ве како диви ѕверови.

 

Време на активно духовно движење

Некои црковни луѓе мислат дека Великиот пост, на кого сме навикнати со придвижувањето кон него од година во година, дека станал обичен.

Сепак, во духовниот живот човекот не може да биде во некоја статична состојба: ако човекот мисли дека со него цело време е сѐ добро, дека тој во ништо не е во полоша состојба од другите, тогаш тој духовно се деградира.

Духовниот живот секогаш бара движење кон Бога, искачување „од сила во сила“ (Псалм. 83, 9), и само на тој начин човечката душа се очистува.

Се очистува од сите пороци и страсти, кои преку гревот влегле во нашиот живот.

Без движење во нови хоризонти, невозможно е духовно да растеме и да се развиваме.

Ние се стремиме да го развиваме нашето тело на различни начни: некои посетуваат различни спортски секции и клубови, базени и теретани, одат на масажи, вложуваат парични средства во различни направи за подобрување на физичката форма… Колку напор и пари на тоа е потрошено!

А што правиме за духовното развивање?

Ние, како по правило, избегнуваме внатрешна работа над себеси, се занимаваме со било што, само не со својата душа, забораваме неа да ја храниме со спасителната храна: молитвата и Евангелието, созерцанието и тишината, покајанието и исповедта, постот и воздржанието.

Ние, практично до минимум сме ги намалиле сите свои грижи за својата душа, воопшто не занимавајќи се со неа. Таа за жал е отфрлена. А на живата душа ѝ е потребен активен развој.

Ако барем дел од сите тие сили, кои ги трошиме за подобрување на својата благосостојба ѝ ги посветиме на душата, ние би живееле на друг начин.

Да се потрудиме во најблагопријатниот период за тоа, во периодот на Големиот пост, активно да се позанимаваме со својот внатрешен свет, да се фокусираме на потребите на душата и да се обидеме да ѝ дадеме сѐ она што е неопходно за нејзино развивање и полнота.

Ако ја запоставиме душата, ние отпаѓаме од Бога, а значи и ја губиме смислата на животот. Потребно е да се трудиме да ја обновиме врската со Бога. Тоа е нашата првостепена задача и главна потреба на душата.

Ние сме должни тоа постојано да го посакуваме, а преостанатото е работа на Бога, бидејќи Он сѐ држи во Своите раце.

 

Време да станеме реалисти

Православието не е мистика, тоа е реален живот со Бога. Православието не ги крие тајните, туку ги открива.

Постот е остварување на реални дела и реални резултти.

Великиот пост е особена радост за човечката душа. Покрај сите потешкотии и грешки за време на постот, секогаш на крајот од постот, оние кои се отдале на подвиг ќе се украсат со позитивни резултати.

Потешкотии ќе има, а и потребно е да ги има, за ние да ја почувствуваме радоста на победата над својата немоќ.

Вистинскиот христијанин е вистински реалист. Тој цврсто стои на земјата, се грижи за своите ближни, работи за својата татковина, го љуби својот народ, а главната смисла на неговиот живот е Христос.

Затоа, ако ние станеме реалисти и го исполниме својот живот со главната смисла, Господ сигурно ќе ни го открие излезот од секој ќор-сокак, од секоја сложна ситуација, во која ќе се најдеме.

Тоа е реалност на битието.

Да се обидеме, да се потрудиме во деновите на Великиот пост да се украсиме со христијанските добродетели, за Господ да ни испрати внатрешна цврстина, за правилно да стоиме во верата.

И тогаш. кога ќе достигнеме душевен мир, Христос несомнено ќе ни ја испрати Својата благодат и мир.

Гледајќи и осознавајќи ја погубноста на гревовите, кои ги правиме, искрено да се покаеме за нив и да се надеваме на милоста Божја, која секогаш пребива во чистото и смирено срце.

Митрополит Антониј (Паканил)

Извор: http://pravlife.org

http://www.pppe.mk/2018/bez-shto-postot-ne-e-post-tri-kluchni-momenti-koi-se-vazhni-da-gi-osoznaeme-pred-velikiot-post/



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 636
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

    Остатокот од времето поминато надвор од молитва, на оние кои немаат непрестајна умно-срдечна молитва, Црквата им го покрива со послушанието. Оние кои го чистат своето срце од страстите, го...

Митрополит Американско- канадски г.Методиј: ПРИРОДНИТЕ СТИХИИ И ПОСЛУШАНИЕТО

Митрополит Американско- канадски г.Методиј: ПРИРОДНИТЕ СТИХИИ И ПОСЛУШАНИЕТО

Стравот Божји ни дава сила и смелост пред Бога и во Бога. Со  истата таа сила апостолите, бестрашно и со цврста вера чекореа по  разбрануваното море  на  овој  свет и...

« »