логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

    Целиот свој работен век, дедо ми го помина во центарот на Софија. Кога се пензионира, остави сè и отиде на село. Си направи мала куќичка која не успеа целосно да ја опреми. Имаше само една соба и кујна. Си купи четри кози и една овца. Преку летото му одев на гости и заедно го пасевме селскиот добиток. Инаку стадото се пасеше толку денови, колку што истото броеше глави. Со него поминувавме по цел ден во планината. Тоа беа првите мои пастирски обиди. Ми велеше: „Таму има младо дрво, а онаа коза ќе му ја изеде кората. Оди и прибери ја при другите“. Го земав овчарскиот стап и почнав да мавам на неа. Таа бегаше надалеку и после требаше дедо ми да ја намами да се врати назад. Потоа ми објаснуваше: „Не може така да се однесуваш со животните, да го земаш стапот и да ги маваш. Треба да ги обиколиш и да претпоставиш каде може да отиде козата. Не е во ред само да го вртиш стапот. Целта е да го вратиш на луѓето, на квечерина, целото стадото“. Се надевам дека ти зборови ми послужија...

    Но, не седнав да пишувам за тоа, но за нешто побитно. Додека одевме по планината, дедо ми, ми покажуваше разни билки. После тоа ги кинеше, ми даваше да ги помирисам и ги прибирапе во една торба. После тоа ги сушеше. Си имавме ритуал. На стемнување си правевме чај. Дедо ми наливаше вода во сив метален чајник и го ставаше врз печка од типот „циганско чудо“. За миризбата од тој чајник сакам да ви раскажам. Секој пат беше де различна, де иста. Никој со точност не можеше да каже какви билки дедо ми ставаше во чајот. Нај точниот одговор би бил оној, оние кои му дошле при рака. На некој начин водата го попримаше не само горскиот аромат, но и мирозот на изгорени дрва. Како да се напојуваше од чистиот воздух. Мирисаше на свежина. На живот. На свое. Топлеше...

    Го имав заборавено тој мирис, но споменот за него, без да сакам, ми се врати сега кога се разболев од грип. Посакав да се излекувам со еден таков чај. Близу нас има една билна аптека. Можеш да си купиш сè, без да береш и да сушиш, без вооптшо да се грижиш. Сè е спакувано, подредено и приготвено. Само има еден проблем, го нема ароматот на живот. Како некој да измислил пластични билки. Како да ти продаваат вештачка атмосвера. Божем е липа, изгледа како липа, но нешто недостасува...

    Размислував за добродетелите. За да бидат вистински, треба да одиш во планината. Да се потрудиш, да ги приготвиш, за да станат топол чај. Нашите не се такви. Светот и неговата индустрија врши сè наместо нас. Веќе нема потреба од семејни ритуали. Сè постана „лесно“... Добродетелите ни се впакувани во сјајна хартија, но не се повеќе лековити. Празните раце не можат да дадат никому ништо...

    Имаш чувство дека подвигот е комерцијализиран. На духовен план, никој повеќе не сака да се искачува на планината, бидејќи таа е стрмна и бара напор, а за берењето на билки треба познание. Добродетелите не се едноставно нешто. Ако не си разумен, можеш да искорнеш трева која ќе ти го згорчи животот. Да бидеш философ по рамните градски улици е многу полесно. Нема да се испрлаш, нема да имаш жуљеви по рацете. Навикнуваш на мрсниот воздух, полн со смрдеа на издувни гасови, кои се впиваат се до душата. И повторно мислиш дека си чист. Повторно мислиш дека си добродетелен, заради тоа што можеш да си купиш нешто, кое има етикета „био“.

    И доколку повторно посакаш да тргнеш кон планината, тоа е само за задоволство, за забава, за да ти пројде времето, но ретко за топол планински чај, со кој би ги згреал блиските. Ете тоа е проблемот. Планините не се празни, но оние кои берат билки се трговци и речиси никогаш подвижници. Немаш интерес за љубовта. Не е потребно да ја практикуваш. На google пишува многу за неа.

    Оваа кратка историја има едноставен и јасен крај. При кого да ојде болниот? Како да се запре треската, која самиот си ја причинил? Христос е секогаш близу. Тој ги создал сите билки и е Лекарот на лекарите. Сите прекрасни аромати доаѓаат од Него. Доволно е само да не бидеш подведен од некој неразумен пастир, кој не ги чул поуките од дедо му.

 

Автор: отец Владимир Дојчев, БПЦ-БП


http://outsideri.org/archives/2028

13.03.2017 год.

Превод: презвитер Дејан Апостоловски

 

Друго:

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1032
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 996
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…” Тоа е...

Ретроспектива (2005-2020): „Митрополит Струмички Наум - Го сведочиме ли Крстот Христов или само својот крст? (6)

Ретроспектива (2005-2020): „Митрополит Струмички Наум - Го сведочиме ли Крстот Христов или само својот крст? (6)

 Сите имаме свој крст, но прашањето е: дали нашето страдање Бог го прима како учество во Крстот Христов или тоа е само обично, очајно и бесмислено човечко страдање? Односно, дали...

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

...По тоа ќе не познаат,по тоа ќе ни мерат...Ако нашите дела и нашите постапки бидат во согласност со Божјите зборови. Лесно е да се каже,тешко е да се спроведе.Еден најобичен...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Во Ветената земја - Палестина, дадена на израилскиот народ од Бога, во планините на Галилеја се наоѓа градот Назарет. Во тоа време тој бил толку непознат и малку важен, што...

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Како духовник сум сведок колку многу бракови се распаѓаат, и тоа христијански бракови, на воцрковени сопружници. Христијанскиот брак, а со него и сето општество, се наоѓаат во застрашувачка ерозија и...

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

Духoт на Гoспoда e врз Мeнe. Зoштo Oн тoа гo гoвoри кoга e рамeн на Духoт какo и на Oтeцoт? Заради свeдoштвo на луѓeтo, какo штo тoлкува св. Златoуст. Нe...

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Ни покажа и нѐ поучи и како духовно да пораснеме и да ја достигнеме оваа Божествена љубов. Нѐ поучи дека, покрај лоши дела и зборови, срцето треба да го очистиме...

« »