логоFacebookTwitterYouTubeeMail

  Велики Четврток

 Главно за овој значаен ден од Страдалната седмица е дека Господ тогаш ги востанови двете суштествени тајни за нашето спасение: Светата евхаристија (на Тајната вечера: „Земете, јадете, ова е телото Мое кое за вас се прекршува за отпуштање на гревовите! Пијте од неа сите. Ова е крвта Моја која за вас и за мнозина се излева за отпуштање на гревовите! Правете го ова во Мој спомен“.) и Исусовата молитва („...Вистина, вистина ви велам: што и да посакате од Отецот во Мое име, ќе ви се даде“ (Јован 16, 23). „И што и да посакате од Отецот во Мое име, ќе ви го направам за да се прослави Отецот во Синот. Ако посакате нешто во Мое име, Јас ќе го направам...“, Јован 14, 13 - 14). Со други зборови, на Велики Четврток почнува светотаинскиот живот на Црквата. Денот започна со Христовите последни поуки за карактерот на љубовта што треба да ја стекнеме ако сме Негови, Неговото смирение; се памти миењето на нозете на апостолите што го направи Сам: „Ако Јас, Господ и Учител ви ги измив нозете, тогаш сте должни и вие еден на друг да си ги миете нозете“ (Јован 13; 14). А заврши со предавството на Богочовекот Исус Христос на првосвештениците и фарисеите, извршено од Јуда Искариот, еден од бројот на Дванаесеттемина најблиски Христови ученици.

Тропар
Кога славните ученици, при миењето на нозете на Вечерата, се просветлуваа, тогаш злочестивиот Јуда, болен од среброљубие, се помрачуваше и на беззаконите судии, Тебе – праведниот судија – Те предава. Душо среброљубива, гледај каде оди да се обеси таквата душа; одврати се од среброљубието на Јуда, кој се осмели да Му направи такви работи на Својот Учител; Господи, Кој си добар за сите, Слава Ти.

Кондак
Откако предавникот зеде леб во рацете, скришно ги пружа и ја прима цената на Оној што со Свои раце го создаде човекот, и Јуда остана непоправлив слуга и измамник.

 

sv.Hionija.jpg

  
Светите маченички Агапија, Хионија и Ирина


Родени сестри од околината на Аквилеја. Кога царот Диоклецијан се бавеше во Аквилеја, нареди да го погубат прочуениот духовник Хрисогон. Во тоа време еден стар свештеник Зоил имаше видение во коешто му се откри каде се наоѓа непогребаното тело на Хрисогон. Старецот побрза, го најде телото на маченикот, го положи во ковчег и го чуваше во својот дом. Триесеттиот ден по ова му се јави Св. Хрисогон и го извести за овие маченички дека ќе пострадаат во следните девет дена, а дека и самиот ќе се престави во тоа време. Вакво известување прими во видение и Анастасија Одврзителка, која беше тргнала по својот учител Хрисогон. И навистина, по девет дена се престави и старецот Зоил, а и оние три сестри беа изведени на суд пред царот. Царот ги советуваше светите девојки да им се поклонат на идолите, но тие го одбија и ја исповедаа својата тврда вера во Христа. Света Ирина му рече на царот дека е глупаво човек да им се поклонува на предмети изработени од дрво или камен, нарачани за спогодена цена, направени од раце на смртен човек. Царот се разјари и ги фрли во затвор. Кога царот тргна за Македонија, со него ги поведоа сите негови робови и заробеници, меѓу кои и овие три светителки. Царот им ги даде на еден војвода Дулкитиј за мачење. Војводата се распали со мрачна страст и сакаше да ги оскверни девиците, но кога сакаше да влезе кај нив во затворот во времето кога беа на молитва пред Бога, тој полуде и почна да ги прегрнува и бакнува некои црни котли и лончиња што се најдоа таму и така си отиде сиот поцрнет. Кога слушна за ова, царот му нареди на еден друг војвода, Сисиниј, да го преземе судењето на трите христијанки. По тешки мачења судијата ги осуди првите две сестри на смрт во оган, а Света Ирина ја задржа уште некое време кај себе надевајќи се дека ќе може да ја оскверни. Но кога ја испрати со војници во блудилиштето, Божјите ангели ја спасија чистотата на девицата, војниците ги вратија, а нејзе ја изведоа на еден рид. Утредента војводата излезе со војниците на оној рид, но не можеа да се качат, па им нареди на војниците да ја убијат со стрели. Света Анастасија ги собра телата на едно место и чесно ги погреба. Пострадаа за Христа околу 304 година.

Светиот маченик Леонид и маченичките Хариеса, Никија, Галина, Калида, Нунехија, Василиса и Теодора

Ги фрлија в море, но морето не ги прими. Тие одеа по морето како по суво и Му пееја на Бога. Кога ги видоа незнабожците најпрво се восхитија, но потоа им врзаа камења на вратот и повторно ги фрлија во морските длабочини. Сите пострадаа за Христа во 281 година.    

Ава Исаија

Мисли си во себе: „Денешниов ден ми е последен на овој свет“, и така ќе се спасиш од гревот.

 

 Евангелие и поука за 29/04/2021
 

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 26:1-20

1.     И кога ги заврши Исус овие зборови, им рече на учениците Свои:
2.     Знаете дека по два дни ќе биде Пасха и Синот Човечки ќе биде предаден на распјатие.
3.     Тогаш првосвештениците и книжниците, и старешините народни се собраа во дворот на првосвештеникот, по име Кајафа,
4.     и се советуваа како да Го фатат Исуса со измама и да Го убијат;
5.     но рекоа: „Само не на празникот, за да не стане бунт во народот.”
6.     А кога беше Исус во Витанија, во куќата на Симона Прокажениот,
7.     се приближи до Него една жена, која носеше шише со скапоцено миро, и го изли врз главата Негова, кога Он седеше на трпезата.
8.     И штом го видоа тоа учениците Негови, се расрдија и рекоа: „Какво е тоа растурање?
9.     Оти тоа миро можеше да се продаде многу скапо и парите да се разделат на сиромаси.”
10.     Но Исус, разбирајќи го тоа, им рече: „Зошто ја буните жената? Таа направи добро дело за Мене;
11.     оти сиромасите ги имате секогаш покрај себе, а Мене Ме немате секогаш;
12.     таа, изливајќи го тоа миро врз телото Мое, Ме приготви за погребение.
13.     Вистина, ви велам: каде и да биде проповедано ова Евангелие по цел свет ќе се прикажува за нејзин спомен и тоа што го направи таа.”
14.     Тогаш еден од дванаесетте, по име Јуда Искариот, отиде при првосвештениците
15.     и рече: „Што ќе ми дадете, па да ви Го предадам?” А тие му предложија триесет сребреници.
16.     И оттогаш тој бараше погодно време да Го предаде.
17.     А во првиот ден на празникот Бесквасници пристапија кон Исуса учениците и Му рекоа: „Каде сакаш да ти приготвиме да јадеш пасха?”
18.     Он им рече: „Одете в град при тој и тој човек и кажете му: »Учителот вели: времето Ми наближи, при тебе ќе ја прославам Пасхата со учениците Свои.«“
19.     Учениците направија како што им заповеда Исус и ја приготвија пасхата.
20.     Штом се стемни, Он седна на трпезата со дванаесетте.

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Јован 13:3-17

3.     Исус, знаејќи дека Отецот сe Му предал во рацете и дека од Бога излегол и дека при Бога оди,
4.     стана од вечерата, ја соблече својата горна облека и кога зеде крпа, се препаша;
5.     потоа истури вода во сад за миење и почна да ги мие нозете на учениците и да ги брише со крпата, со која што беше препашан.
6.     Дојде и при Симона Петра, а тој Му рече: „Господи, Ти ли ќе ми ги миеш нозете?”
7.     Исус одговори и му рече: „Јас што правам сега, ти не знаеш, но подоцна ќе разбереш.”
8.     Петар Му рече: „Никогаш Ти нема да ми ги измиеш нозете мои!” Исус му одговори: „Ако не те измијам, нема да имаш дел со Мене.”
9.     Симон Петар Му рече: „Господи, тогаш не само нозете мои, туку и рацете и главата.”
10.     Исус му одговори: „На измиениот треба само нозете да му се измијат, оти е целиот чист; и вие сте чисти, но не сите.”
11.     Бидејќи Он знаеше кој ќе Го предаде, па затоа и рече: „Не сите сте чисти.”
12.     А кога им ги изми нозете, ја облече облеката и седна пак на трпезата, па им рече: „Знаете ли, што ви направив?
13.     Вие Ме наречувате Учител и Господ; и право велите, бидејќи Јас сум таков.
14.     Ако, пак, Јас, Господ и Учител, ви ги измив нозете, тогаш и вие сте должни еден на друг да ги миете нозете.
15.     Затоа ви дадов пример да правите и вие така, како што ви направив Јас.
16.     Вистина, вистина ви велам: нема слуга поголем од својот господар, ниту пратеник поголем од оној што го пратил.
17.     Кога го знаете ова, блажени сте, ако го извршувате.

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 26:21-39

21.     И кога јадеа, им рече: „Вистина, ви велам: еден од вас ќе Ме предаде.”
22.     Тие многу се нажалија и секој од нив почна да Го прашува: „Да не сум јас, Господи?”
23.     А Он им одговори и рече: „Оној што ќе макне со Мене во чинијата, тој ќе Ме предаде.
24.     Синот, пак, Човечки, вистина си оди, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе се предаде; добро ќе беше за тој човек ако не беше се родил.”
25.     А Јуда, што Го предаде, одговори и рече: „Да не сум јас, Рави?” Му одговори: „Ти рече.”
26.     И кога јадеа, Исус зеде леб, го благослови и рече: „Земете, јадете, ова е Моето тело.”
27.     И како ја зеде чашата, заблагодари, им даде и рече: „Пијте од неа сите;
28.     зашто ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролива за мнозина, за опростување на гревовите.
29.     И вам ви велам, оти отсега нема да пијам од овој лозов плод сe до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во царството на Мојот Отец.”
30.     И откако испеаја благодарствена песна, се искачија во Елеонската Гора.
31.     Тогаш им рече Исус: „Сите вие ќе се соблазните заради Мене уште во оваа ноќ; зашто е напишано: »Ќе Го поразам пастирот и овците од стадото ќе се разбегаат.«
32.     А по воскресението Мое ќе отидам порано од вас во Галилеја.”
33.     Тогаш Петар Му одговори и рече: „Дури и сите да се соблазнат заради Тебе, јас никогаш нема да се соблазнам.”
34.     Исус му рече: „Вистина, ти велам: дека оваа ноќ, уште пред да пропее петел, трипати ќе се одречеш од Мене.”
35.     Петар Му кажа: „Ако затреба дури и да умрам со Тебе, нема да се откажам од Тебе.” Истото го рекоа и сите ученици.
36.     Потоа отиде Исус со нив на едно место, наречено Гетсиманија, и им рече на учениците: „Поседете тука, додека отидам онаму да се помолам.”
37.     И кога ги поведе со Себе Петра и двајцата Зеведееви синови, се натажи и почна да тагува.
38.     Тогаш им рече Исус: „Смртно е нажалена Мојата душа; останете тука и видете будни со Мене!”
39.     И како се пооддалечи малку, падна ничкум; се молеше и говореше: „Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша; но не како Јас што сакам, туку како Ти.”

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Лука 22:43-45

43.     И Му се јави ангел од небото и Го поткрепуваше.
44.     Па, бидејќи се наоѓаше во внатрешна борба, поусрдно се молеше, а потта Му беше како капки крв, што паѓаа на земјата.
45.     Штом стана од молитвата, дојде при учениците Свои и ги најде заспани од тага.

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 26:40-75;27:1-2

40.     Па дојде при учениците и ги затече како спијат, и му рече на Петра: „Толку ли не можевте еден час да останете со Мене будни?
41.     Бидете будни и молете се, за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо.”
42.     Отиде пак, повторно, и се помоли, говорејќи: „Оче Мој, ако не може да одмине од Мене оваа чаша, да не ја испијам, тогаш нека биде волјата Твоја!”
43.     И кога дојде, пак ги најде да спијат, оти очите им беа натежнале.
44.     И кога ги остави, отиде и се помоли по третпат, изговарајќи ги истите зборови.
45.     Потоа дојде при учениците Свои и им рече: „Сe уште спиете и почивате! Ете, наближи часот и Синот Човечки се предава во рацете на грешници.
46.     Станете да одиме! Ете, наближи оној што Ме предава.”
47.     Додека Он уште говореше, ете, Јуда, еден од дванаесетте, дојде, и со него многу луѓе со ножеви и колови, испратени од страна на првосвештениците и старешините народни.
48.     А оној, што Го предаваше, им беше дал знак, велејќи: „Кого што ќе Го целивам, Он е, фатете Го!”
49.     И веднаш се приближи до Исуса и Му рече: „Радуј се, Рави!” И Го целива.
50.     А Исус му рече: „Пријателе, зошто си дошол?” Тогаш пристапија, положија раце на Исуса и Го фатија.
51.     И ете, еден од оние што беа до Исуса, протегна рака и извади нож, па како го удри слугата на првосвештеникот, му го отсече увото.
52.     Тогаш Исус му рече: „Врати го ножот на местото негово; зашто сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат;
53.     или мислиш дека не можам да Го помолам сега Својот Отец, да Ми прати повеќе од дванаесет легиони ангели?
54.     Но, како ќе се исполнат Писмата, ако ова не стане?”
55.     Потоа Исус му рече на народот: „Како на разбојник сте излегле со ножеви и колови, за да Ме фатите. Секој ден седев со вас, поучувајќи во храмот, и не Ме фативте.
56.     Но сето тоа стана, за да се исполнат пророчките писма.” Тогаш сите ученици Го оставија и се разбегаа.
57.     А оние, што го фатија Исуса, Го одведоа при првосвештеникот Кајафа, каде што беа собрани книжниците и старешините.
58.     Петар, пак, одеше по Него оддалеку, до дворот на првосвештеникот; и како влезе внатре, седна со слугите, за да го види крајот.
59.     А првосвештениците и старешините, и целиот Синедрион бараа лажно сведоштво против Исуса, за да Го убијат
60.     и не наоѓаа; и, макар што пристапија многу лажни сведоци, не најдоа. Но најпосле дојдоа двајца лажни сведоци,
61.     и рекоа: „Овој кажа: »Можам да го урнам Божјиот храм и за три дни да го соѕидам.«“
62.     И како стана првосвештеникот, Му рече: „Ништо ли не одговараш? Што сведочат овие против Тебе?”
63.     Но Исус молчеше. А првосвештеникот Му рече: „Те заколнувам во Живиот Бог да ни кажеш: Ти ли си Христос, Син Божји?”
64.     Исус му одговори: „Ти рече! Ви велам пак: отсега ќе Го гледате Синот Човечки како седи оддесно на силата и како доаѓа по небеските облаци.”
65.     Тогаш првосвештеникот ја раскина облеката своја и рече: „Овој хули на Бога! Каква потреба имаме повеќе од сведоци? Ете, сега го чувте Неговото хулење.
66.     Како ви се чини?” А тие одговорија и рекоа: „Заслужува смрт!”
67.     Тогаш Го плукаа в лице и Го удираа по образите, а други Го биеја
68.     и говореа: „Проречи ни, Христе, кој Те удри?”
69.     А Петар седеше надвор во дворот. И се приближи до него една слугинка и му рече: „И ти беше со Исуса Галилеецот.”
70.     Но тој се одрече пред сите, велејќи: „Не знам што зборуваш.”
71.     А кога одеше кон вратата, го виде друга и им рече на оние што беа таму: „И овој беше со Исуса Назареецот.”
72.     И пак се одрече тој со клетва: „Не Го познавам Човекот.”
73.     Малку потоа се приближија оние, што стоеја таму и му рекоа на Петра: „Навистина, и ти си од нив, зашто и говорот твој те издава.”
74.     Тогаш тој почна да се колне, и се заколна: „Не Го познавам Човекот.” И веднаш запеа петел.
75.     И се сети Петар на Исусовите зборови, што му ги рече: „Уште петел пред да пропее, трипати ќе се одречеш од Мене.” Па излезе надвор и плачеше горко.
1.     А кога се раздени, сите првосвештеници и старешини народни направија совет против Исуса за да Го убијат;
2.     и откако Го врзаа, Го одведоа, и Го предадоа на управникот Понтиј Пилат.

Апостол на денот: Прво послание на светиот апостол Павле до Коринтјаните 11:23-32

23.     А јас го примив од Господа она, што ви го предадов; а тоа е дека Господ Исус онаа ноќ, кога Го предадоа, зеде леб,
24.     и, откако заблагодари, го прекрши и рече: „Земете, јадете, ова е телото Мое, кое се крши за вас; правете го ова за спомен Мој!”
25.     По вечера, исто така, зеде и чаша, па рече:”Оваа чаша е Новиот завет во Мојата крв; ова правете го, кога ќе пиете за Мој спомен!”
26.     Оти, кога ќе го јадете овој леб и кога ќе ја пиете оваа чаша, вие ќе ја објавувате смртта на Господа, додека Он не дојде.
27.     Затоа, оној што недостојно јаде од овој леб и пие од чашата Господова, виновен ќе биде спрема телото и крвта на Господа.
28.     Но, човекот да се испита самиот себе и потоа да јаде од овој леб и да пие од оваа чаша.
29.     Зашто, кој јаде и пие недостојно, тој го јаде и пие своето осудување, бидејќи не го разликува телото Господово.
30.     Па затоа меѓу вас има многу немоќни и болни, а мнозина и умираат.
31.     Оти, ако бевме се испитувале сами себе, тогаш немаше да бидеме осудени.
32.     Но судејќи нe, Господ нe накажа, за да не бидеме осудени заедно со светот.

Поука на денот: Отец Василиј Гондикакис
Вистината е она што го вкусуваме во литургиското искуство и заедничарење. Ја вкусуваме со душата и телото. Вистината е Господ Кој се прекршува а не се разделува, Кого секогаш Го јадат а никогаш не исчезнува по осветувањето на оние што се причестуваат. Кој е „Лебот Небесен, што го храни сиот свет“. Кој е единствената надеж што го спасува севкупниот човек. Кој е единствената радост што ја озарува сета длабочина и ширина на човековото битие кон непрестајно обновување и обожение.
Поука на денот: Старечник
Го праша еден брат авва Пимен: „Што да правам со своите гревови?“ А Старецот му рече: „Оној што сака да се избави од гревовите, со плач ќе се избави; и кој сака да стекне добродетели, ќе ги стекне со плач. Зашто плачот е патот што ни го предаде Писмото и нашите отци, кои нe поучуваа: „Плачете!“. Навистина, друг пат освен овој нема.“



Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски
Со Христовото послушание сме спасени, а со Адамовото непослушание сме фрлени во пеколна бездна. Патот на послушанието навистина води на Голгота. Тој е нагорен и искачувањето е малку напорно. Ќе се потиме и ќе се уморуваме, но сепак да помислиме дека по воскресението ќе ги стекнеме чистотата на душата и восиновувањето и дека тоа богатство не може да се спореди со никакви овоземни наслади. Што зборувам јас? Со земните нешта! И сиот свет кога би го продал, човекот не би можел да купи ниту една капка од духовната радост на душата што се искачила на Голгота и го видела своето сопствено воскресение.

 

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

в. мч-ки Агапија, Ирина и Хионија

16 АПРИЛ

1. Св. мч-чки Агапија, Хиoнија и Ирина. Рoдeни сeстри сe oд oкoлината на Аквилeја.
Кoга царoт Диoклeцијан прeстoјувал вo Аквилeја, нарeдил да сe пoгуби пoзнатиoт духoвник
Хрисoгoн. Вo тoа врeмe нeкoј стар прeзвитeр Зoил имал видeниe сo кoe му сe oткрилo кадe сe
наoѓа нeпoгрeбанo тeлoтo Хрисoгoнoвo. Старeцoт пoбрзал, гo нашoл тeлoтo на мачeникoт, гo
пoлoжил вo сандак и гo држeл вo свoјoт дoм. На триeсeттиoт дeн пoслe тoа, му сe јавил и св.
Хрисoгoн и гo извeстил дeка вo тeкoт на дeвeт дeна oниe три дeвoјки мачeнички ќe пoстрадаат,
а дeка и тoј вo тoа врeмe ќe сe прeтстави. Истoтo тoа извeстиe гo примила вo видeниe и
Анастасија Узoрeшитeлница, кoја тргнала пo свoјoт учитeл Хрисoгoн. И навистина пoслe дeвeт
дeна и старeцoт Зoил сe прeтставил и oниe три сeстри билe извeдeни на суд прeд царoт. Царoт
ги сoвeтувал свeтитe дeвoјки да им сe пoклoнат на идoлитe, нo тиe ситe oткажалe и ја
испoвeдилe свoјата тврда вeра вo Христа. Ирина му кажала на царoт какo e бeзумнo да им сe
пoклoнувамe на нeшта oд камeн и дрвo штo сe пoрачани за дoгoвoрeна цeна, да сe направат oд
рацeтe на нeкакoв смртeн чoвeк. Разлутeн царoт ги фрлил вo самица. А кoга царoт пoшoл вo
Макeдoнија, ги пoвeлe пo нeгo ситe рoбoви и зарoбeници, мeѓу кoи и oвиe три свeти сeстри.
Царoт му ги дал на нeкoј вoјвoда Дулкитиј на тoрмoзeњe. Oвoј вoјвoда, распалeн сo мрачна
страст, сакал да ги oбeсчсти дeвицитe, нo кoга сакал да влeзe при нив вo самицата, вo врeмeтo
кoга тиe Му сe мoлeлe на Бoга, нeму му сe зeл умoт, та нападнал на црнитe кoтли и тeнџeриња
прeд вратата да ги гушка и бакнува и си заминал цeлиoт исцрнат. Слушнувајќи царoт за oвoј
случај, нарeдил друг вoјвoда, Сисиниј, да гo прeзeмe судeњeтo на oвиe свeти сeстри. Пo тeшкoтo
тoрмoзeњe, судијата ги oсудил првитe двe сeстри на изгoрувањe, а Ирина ја задржал нeкoe
врeмe, надeвајќи сe дeка ќe мoжe да ја oбeсчeсти. Нo кoга ја испратил Ирина пo вoјницитe вo
блудилиштe, ангeли Бoжји ја спасилe oваа чиста дeвица, ги вратилe вoјницитe, а нeа ја извeлe
на eдeн рид. Утрeдeнта вoјвoдата излeгoл сo вoјници на тoј рид, нo нe мoжeјќи да сe дoискачи,
нарeдил и Ирина сo стрeли ја застрeлалe. Свeта Анастасија ги сoбрала ситe три тeла на eднo
мeстo и чeснo ги пoгрeбала. Ситe чeснo пoстрадалe за Царoт и Гoспoд Христoс oкoлу 304
гoдина.

2. Св. мч. Лeoнид и сo нeгo мачeничкитe: Хариeса, Никија, Галина, Калкида,
Нунeхија, Василиса и Тeoдoра. Фрлeни вo мoрe, нo мoрeтo нe ги примилo. Тиe oдeлe пo
мoрeтo какo пo сувo и Му пeeлe на Бoга: “Гoспoди, eднo бoиштe истрчав, Гoспoди, и вoјска мe
гoнeшe, Гoспoди, и нe сe oдрeкoв oд Тeбe, Гoспoди, спаси гo духoт мoј!” Глeдајќи ги така,
нeзнабoжцитe првo сe вoсхитилe, нo пoтoа им врзалe камeња за вратoт и пoвтoрнo ги фрлилe
вo мoрската длабoчина и ги пoтoпилe. Ситe чeснo пoстрадалe за Царoт и Гoспoд Христoс вo
281 гoдина.

РАСУДУВАЊE
Приказна на старeцoт Варлаам. Eдeн чoвeк имал трoјца пријатeли. Двајца oд нив тoј ги
љубeл искрeнo, а трeтиoт сo дoсада гo избeгнувал. Сe случилo царoт да гo пoвика тoј чoвeк да
си гo плати дoлгoт. Тoј сe oбратил за пoмoш кај првиoт пријатeл, нo oвoј сe oдрeкoл oд нeгo и
си заминал. Тoј сe oбратил кај втoриoт пријатeл, нo ни oвoј нe му пoмoгнал. Сo срам сeга сe
oбратил кај трeтиoт пријатeл и тoј радoснo пoшoл сo нeгo прeд царoт. Тoлкувањe: првиoт
пријатeл e бoгатствoтo, втoриoт e рoднината, а трeтиoт сe дoбритe дeла на чoвeкoт на oвoј свeт.
Царoт бил Бoг, кoј прeку смртта испраќа пoзив и гo бара дoлгoт. Чoвeкoт умирајќи бара
пoмoш вo свoeтo бoгатствo, нo тoа сe свртува и прeминува вo рацeтe на друг гoспoдар. Тoгаш
тoј сe oбраќа кај рoднината, нo рoднината гo испраќа сам и oстанува. Тoгаш тoј пoмислува на
свoитe дoбри дeла, штo сo дoсада ги извршувал и тиe вeднаш тргнуваат сo нeгo на пат прeд
Царoт и Судијата. Кoј има уши да слуша, нeка чуe. Eдинствeни придружници на душата на
oнoј свeт сe дeлата на чoвeкoт, билo дoбри или лoши. Сè oна штo му билo милo и драгo на
чoвeкoт, гo oстава и сe свртува oд нeгo, самo нeгoвитe дeла, ситe дo eднo, oдат сo нeгo. Кoј има
разум да разбeрe, нeка разбeрe.

СOЗEРЦАНИE
Да Гo набљудувам вoскрeснатиoт Гoспoд Исус, и тoа:
1. какo им сe јавил жив пo смртта, на пeтстoтини луѓe oдeднаш, спoрeд свeдoштвoтo на
ап. Павлe;
2. какo му сe јавил на апoстoл Јакoв, пак спoрeд свeдoштвoтo на ап. Павлe (I Кoр. 15:67);
3. какo за врeмe на ап. Павлe билe живи уштe мнoгу вoн кругoт на апoстoлoт кoи Гo
видeлe.

БEСEДА
за oсвeстувањeтo oд грeвoт
Oсвeстeтe сe eднаш какo трeба, па нe грeшeтe (I Кoр. 15:34).
Oваа запoвeд ја дава апoстoлoт вo врска сo Христoвoтo вoскрeсeниe. Бидeјќи набрoил
мнoгу дoкази за Гoспoдoвoтo вoскрeсeниe, тoј oдлучнo им запoвeда на вeрнитe да сe oтрeзнат
какo штo трeба и пoвeќe да нe грeшат.
Зoштo апoстoлoт гo става нашeтo oсвeстувањe вo зависнoст oд вoскрeсeниeтo на
Гoспoда? Затoа штo вoскрeсeниeтo на Христа oд мртвитe e главeн пoништувач на грeшeњeтo. И
затoа штo нас ништo на свeтoт нe мoжe да нè oдврати oд грeшeњeтo какo сoзнаниe дeка Гoспoд
станал oд грoбoт, дeка сeга сeди жив на прeстoлoт на славата и дeка нè чeка нас на Свoјoт Суд.
Грeшeњeтo и пo тoа сoзнаниe e сoвршeнo бeзумиe. А oсвeстувањeтo oд грeшeњe пo тoа
сoзнаниe e сoвршeнo прирoднo и разумнo. Oсвeстeтe сe eднаш какo трeба, па нe грeшeтe. Нe
пoлoвичнo туку пoтпoлнo. Истeрајтe гo oд свoјoт ум и сeќавањeтo на грeвoт, бидeјќи тoј e какo
билка штo мoжe да растe и вo најбeзвoднитe краишта. Eдна капка влага и привиднo сувата
билка ќe раззeлeни. И eднo пoтсeтувањe на привиднo oдамна умрeниoт грeв, гo oживува и гo
прави силeн.
Нeзнабoжцитe, кoи нeмаа примeр на вoскрeсeниe oд мртвитe и грeшeа, ќe имаат нeкoe
oправдувањe на Судoт. Тиe ќe рeчат: “Нeмашe ништo така силнo штo ќe мoжeшe да нè oсвeсти
oд грeшeњeтo. Ниe знаeвмe дeка грoбoт e пoслeднo устиe на рeката на чoвeчкиoт живoт,
бидeјќo нeмавмe дoкази за живoтoт пo смртта”. Така ќe направат нeзнабoжцитe. Нo какo ќe сe
oправдатe виe, христијани, виe кoи дoзнавтe за вoскрeсeниeтo на Христа и нe сe oсвeстивтe; виe
кoи слушнавтe тoлку свeдoштва за Вoскрeсeниeтo и за Судoт и прoдoлживтe да грeшитe, какo
ќe сe oправдатe?
Браќа мoи, oсвeстeтe сe eднаш какo штo трeба, па нe грeшeтe, бидeјќи Христoс
вoскрeсна oд грoбoт. O вoскрeснат и жив Гoспoди, пoмoгни ни да сe oсвeстимe oд грeшeњeтo
eднаш засeкoгаш. На Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Јуни 10, 2021
38.machenici1

До 2050 година во океаните ќе има повеќе пластика отколку риби

Луѓето годишно користат повеќе од 1 милијарда пластични кеси, фрлаат 13 милиони тони пластика во океаните, трошат 17 милиони барели за изработка на пластика (еден барел има околу 159 литри) и убиваат повеќе од 100.000 животни со користење на…
Мај 17, 2021
38.machenici1

Елвира, наставничката која се покажа како штит...

Игнатијева на својот профил на Инстаграм обично објавуваше мотивациони пораки врз свои лични фотографии уживајќи во прошетки и ноќни излегувања. „Не е толку тешко да си го направиш животот среќен“, напиша таа на 1-ви февруари. Треба само да престанеш да…

Збирка раскази „Фауст го трча плебејскиот круг“ (Faustus Runs the Plebeian Circle)-Стефан Марковски

Апр 07, 2021 Литература 261
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Збирката раскази по промотивна цена е дистрибуирана и на повеќе книжевни платформи, како…

Книгата може да им помогне на децата да си го изградат идентитетот

Апр 04, 2021 Литература 344
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Секоја генерација на деца има свои проблеми и затоа треба авторите да ги следат денешните…

Соопштени европските награди за драмски превод за 2021 година, меѓу нив три на македонски јазик

Мар 22, 2021 Литература 308
Aleksandar.N.sv.Martinijan6
Исто така, меѓу најдобрите од два други јазични комитета се најдоа и преводите на две…