Дома

У једном тренутку више није важно ко је крив, ко је кога повредио и ко шта поседује. Остаје само спремност да се патња носи заједно.

Да бевме вистински верници, ќе се организиравме, без оглед на разликите во верата, и немаше да дозволиме луѓето пред наши очи толку да страдаат.

„Помогни ми, те молам! Помогни ми, милостив и најсветол Ангелу, да ја завршам оваа работа што толку не сакам да ја работам;

Суетата е чувство на надмоќ над друга личност.Каде што има самовосхитување, таму има возгордеаност; каде што има возгордеаност, таму 

Благословувам сите строго да постат две недели: без никакви олеснувања, без растително млеко, без ништо — па дури ни да не помислите на тоа!

Како неволјата станува средба со Бога и зошто ни е потребна духовна будност?

Вие смисливте зло за мене, но Бог тоа го сврте на добро. Со други зборови, иако Моравската мисија била прекината,

Човекот притиснат од тежината на страдањето не секогаш ја бара исцелителната помош, туку најнапред бара начин повеќе да не чувствува.

Вистинската комуникација не значи секогаш да го имаш вистинскиот одговор.

Кога човекот не ја познава молитвата, страдањето може да му изгледа како просторија без врата. Не затоа што Бог заминал, туку затоа што срцето 

Да стоиш пред Бога онаков каков што си – без маски, без страв дека можеби не си доволно добар.

Раната не е грев, но она што човекот го прави со неа може понатаму да повредува. Оној што не бил сакан може да стане студен.

Должни сме - на Христос, да оставиме – позади себе, точно Предание. Посебно, кога веќе има .

Совеста не умира одеднаш; таа постепено се покрива со објаснувања, одложувања и самооправдувања.

Но Христос не им дозволува да останат на гората Тавор, каде што се преобразил и им ја открил Својата божествена природа и слава.

Денешното време носи болести што не секогаш се гледаат на лицето: анксиозност, депресија, осаменост, зависности

Турците и Татарите го виделе сето тоа и ѕверски разјарени ги насочиле своите стрели кон Небесното видение и стрелале, но,  (Обновено)

Љубовта, пак, секогаш го бара начинот никогаш да не дојде последниот збор во една врска.

Постот не е време кога човекот ги штеди своите страсти, туку време кога ги изнесува од нивното скривалиште.

Бог не го повикува човекот да живее заробен во својата вина, туку слободен во Неговата вистина.И додека има здив, има и можност за нов почеток