логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

КАМЕНОТ И ГРЕВОТ

Ако еден камен е за еден грев колку ли камења ќе требаат за сите гревови на еден човек а колку ли за сите луѓе на планетава и колку ли за сите оние кои поминале со своето тело по земјата од настанокот на светот до денес!?
Зарем од таков товар не би натежнала планетата и не би ли пропаднала самата во некаква космичка бездна?!
Во астрономијата има поим Црна дупка... Колку и да не можеме да ја спознаеме нејзината поимливост често пати кога сме во очајание душата ја чувствуваме како премачкана со црна боја, како празнина која има недофатна длабочина налик на замислена дупка без дно... Што може да биде една црна дупка освен нешто страшно, непознато, студено и морничаво, празно и бездушно... И замислете во тие моменти колку е кревок нашиот духовен живот (тогаш со телото како да не егзистираме зашто сме ставени во некаков раствор што не' раствора и топи како материја). Замислете како и едно мало фрлено камче во тие моменти може да не' понесе со брзина на темнината, надолу и надолу...
Се оддалечуваме од Она што беше небо, од Она што беше сонце и светлина!
Во таква црна темница може да гледа само Некој што поседува продорна светлина. Некој што самиот ѐ Продорна Светлина! Токму Тој може да нѐ види, да ги чуе таму долу нашите пригушени пискотници и плач каде душите страдаат сеуште како живи рани!
Само Тој што гледа и слуша има сила да нѐ повлече нагоре со својата волја! Да се смилува на нас по Неговата голема штедрост и по Неговата голема добрина!
На многумина не им паѓа на ум Оној што продира и во темнината... Зарем веруваат дека постои нешто друго што може да нѐ извлече од такво очајание како кога телото е сосема скрушено (скршено и оставено без чувство на допир), кога човечкиот дух е неприсутен зашто е немоќен, поразен, просто избришан од душата и умот на очајникот! Што може да нѐ спаси тогаш кога ништо за што дотогаш сме се држеле какао за наше, како наша сила, наше знаење, наше самољубие, наша гордост, наша слава, наш успех, наша радост, некое наше прифаќање на љубов, наша материјална сопственост, некој билет за посакувана дестинација, кога било што нешто наше се губи и не остава да не повлече една таква пропаднатост на духот човечки!? А духот последен останува да се бори прпелкајќи се во црната кал сѐ додека телото и душата не се разделат...
Човечкото самољубие кое е првиот и последниот бастион на стравот и тогаш не се предава. Празнината и напуштеноста ја смета како емоција на слобода (го прочитав на статусот на една позната и призната личност)!? Во тие и такви моменти повеќе од луѓето сеуште не умеат да пристапат кон самите себе односно кон Оној што продира и во најтемните црни дупки, Оној Кој е светлата точка и во него самиот, во неговата суштина.
Вратени во реалноста каква што ја посакуваме и живееме, застанати во животот меѓу своите радости, веднаш забораваме каде сме биле и што сѐ сме доживеале. Уште помалку размислуваме Кој или Што нѐ вратило назад? Неодговорно продолжуваме понатаму...
Каменот на гревот е тој што нѐ влече во црната дупка. Судењето на другите и фрлањето камења по нивните гревови само е додавка што го забрзува нашето пропаѓање. Грешни сме по тело зашто живееме во паднатиот свет. Можеби можеме многу нешта да поправиме но не можеме да одлучиме кога ќе почне срцето да чука а кога ќе престане! Истиот што го може и едното и другото е Тој што нй го слуша пригушениот плач на очајанието длабоко во темните простори. Тоа е Тој што може да ни' ги прости гревовите товарејќи ги на својот грб и Кој со леснотија може да не' крене горе до работ на црната дупка. Тој што може да не' врати вотот но и да ни' даде живот вечен! Тој, Христос, нашиот пресладок Исус!
Да го оставиме каменот на гревот пред нашите Да научиме да се поклониме за да продолжиме по патот на милоста Божја! Амин!

 

Извор: Вера СимовскаИСТОЧЕН ХОРИЗОНТ“

Скопје 2018

Книгава е посветена на православниот македонски народ,

со надеш дека срцата ќе им се отворатза да го примат ЖИВИОТ ХРИСТОС.

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Мај 10, 2020
3.angeli.so.truba

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè уште пишувам дневник. Но, во суштина малку пишувам. По неколку реченици на врвот од изолацијата. Ме обзема некое нерасположение. Оваа нова состојба ме води кон некоја…
Април 29, 2020
3.angeli.so.truba

„Ако има волја има и начин“ – Џорџ Бернард Шо

Бидете секогаш чисти. Бидејќи вие сте прозорот низ кој го гледате светот. Демократијата е процес кој ни гарантира дека никој нема да владее подобро од тоа што заслужуваме. Кога човек сака да убие тигар, тоа се нарекува спорт. Кога тигар сака да убие човек,…

Вангел Наумовски уметник кого Салвадор Дали го нарече „сликар од бајките“

Апр 06, 2020 Ликовна уметност 238
3.angeli.so.truba
Со името на охридскиот сликар Вангел Наумовски (22. 3. 1924, Охрид – 13. 6.2006, Охрид),…

Мала Историја на Христијанството и на Светот

Јан 12, 2020 Друго од култура 691
Mudreci.pustina1
Св Јован Крстител е дете на Првосвештеникот Захарије и Елисавета. Захарие веднаш беше…

Скопје и Истанбул се среќаваат во јазикот, литературата, историјата

Ное 24, 2019 Литература 913
7.Vselenski.sobor
– Градовите ја имаат функцијата на поврзување луѓе, вери и народи, како и нивните…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

За неделата на Светите отци од Првиот Вселенски Собор имав намера да пишувам за молитвата што ги опфаќа сите луѓе и секој човек што конкретно страда, ама за кого... Денешните...

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

« »