логоFacebookTwitterYouTubeeMail



Ликовната уметница Симонида Филипова Китановска ќе биде единствениот претставник на Македонија на Симпозиумот за акварел, што ќе се одржи во Санта Круз, Португалија, од 19 до 30 јули оваа година. Темата акварел како мотив за разговор има и своја подлабока основа.

Позната со својот експресивен гестуален ликовен јазик на многубројните масла на платно, Симонида Филипова Китановска маестрално се претстави и со техниката акварел. Нејзината самостојна изложба со наслов „Птичја градина“ до неодамна беше поставена во објектот Мала станица при Националната галерија на Македонија.

„Уметноста на Симонида Филипова Китановска е уметност на бојата и на движењето. Тоновите се врели, но и меки за да се зачува таа сензибилност и спонтана искреност со кои се одликува. Да се движите низ акварелите на Симонида е како по малку да талкате низ отворените полиња на животот“, забележа Татјана Бундалевска во својот текст по повод изложбата.

Патот на Симонида Филипова Китановска до сопственото совршенство е исполнет со многу работа, сензибилност и страст во собирањето ликовно искуство. Дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје во 1988 година во класата на професорите Димитар Кондовски и Родољуб Анастасов. Член е на ДЛУМ од 1988 година. Во периодот 1991-1997 живее и работи во Бостон, САД. Добитник е на повеќе меѓународни и домашни ликовни награди. Покрај самостојните претставувања, учествуваше и во неколку ликовни перформанси, а нејзините дела се претставени во Франција, САД, Германија, Австралија, Ерменија, Грција, Хрватска, Србија, Бугарија, Романија, и секако, Македонија.

На изложбата „Птичја градина“ беа поставени осумдесет акварели изработени од септември минатата до мај оваа година, но имаше неколку слики што беа изработени комбинирано со индиан-инк и акварел.

 

Зошто за изложбата во Мала станица се одлучивте за техниката акварел? Што акварелот нуди во изразот на уметникот?

Акварелот е специфична и многу тешка техника за работа, бидејќи бара брзо сликање и нема поправање на насликаното. Мене тоа ми одговара и многу ми се допаѓа затоа што овозможува директна експресивност на цртежот и на бојата. Како сликарка го сакам експресионистичкиот израз и не сакам многу да ги менувам и да ги дотерувам моите дела. Со акварелот се постигнува токму тоа, го правиш потезот и тој останува на хартијата, не може дополнително да се корегира. Притоа, свое влијание во цртежот имаат квалитетот на хартијата, четките и боите, и сето тоа треба однапред да знаете како ќе реагира за да направите успешна акварелна слика.

Ако погледнеме и од другата страна на уметничкиот чин, колку начинот на сликање е рефлексија на карактерот на сликарот?

Има поврзаност, но како карактер сметам дека секогаш ми е потребен нов предизвик, нешто што ме повикува да го разоткријам. Во мојата работа, а особено во случајот со сликање со акварел, треба и многу трпение. При сликањето на делото има повеќе слоеви и кај акварелот треба да се почека вистинскиот момент. Сликарот треба да знае кога точно да го стави следниот потез, а притоа да почека доволно време за претходниот да се исуши. Мојот стил на работа е прво целата хартија ја потопувам во вода, а потоа треба многу да се внимава како се нанесуваат потезите за сликата да излезе како што треба, односно како што сум ја замислила сликата.

Таквиот стил на работа повеќе е поврзан со техниката на изработка на делата, но што ве предизвикува во тематска смисла?

Насловот на изложбата беше „Птичја градина“. Во директна смисла, тоа е мојот двор во куќата во која што пораснав и сѐ уште живеам во неа. Градината е полна со најразлични цвеќиња, грмушки, дрвја. Секојдневно се будам со песната на птиците, а има и верверички и ежиња. Иако живеам во град, опкружена сум со шумска средина, бидејќи мојата куќа се наоѓа на работ од градот. Тоа е мојата оаза која најмногу ме инспирира во творештвото. Секој акварел што сум го нацртала е некакво посебно доживување, независно дали тоа е едно цвеќенце или е звукот на песните на птиците. Најчесто работам надвор, во дворот, дури и во есенскиот и зимскиот период, и инспирацијата постојано е пред моите очи. Некои од птиците што се насликани на акварелите буквално ми дојдоа на дофатот на раката. Ми требаа неколку мигови да го доживеам моментот, а потоа многу брзо ги изработував и сликите.



Во каква релација ги поставувате делата и нивните наслови? Ако делото е резултат на надворешен импулс, колку насловот на истото го открива вашиот внатрешен свет?

Ако сликите се некакво некакво доживување, насловите се поврзани со приказна. Притоа намерата е да се долови длабочината на чувството што сум го доживеала. На тој начин и на гледачот му го доближувам моето внатрешно чувство.

Во поширока смисла, дали се раководите според некои принципи на размислување и работа?

Сето тоа зависи од дадените ситуации. Некогаш почнувам со приказна, другпат имам замисла уште пред да го почнам делото, некогаш ме повлекува колоритот, другпат откако ќе го завршам делото откривам нешто за што не сум размислувала. Секоја ситуација е посебна самата за себе.

Кога ќе го свртите погледот наназад кон вашето творештво, што досега сте успеале да направите, а што би сакале да направите?

Не би можела да знам што би правела во иднина, но секогаш наоѓам импулс што ме повлекува да направам одредена слика. Колку повеќе работиш, толку повеќе идеи се појавуваат самите од себе. Во таквите моменти најсилно се изразува мојата експресивност. Некогаш посакувам да работам од лакт, а не од зглоб. Широките потези во сликите се појавуваат самите од себе. Сум пробала да работам во различни техники, но во последниов период акварелите ми беа најголемиот предизвик. Никогаш не ме интересирало што е во тренд да се работи, туку секогаш сум ги следела сопствените чувства.

Дали со изложбата „Птичја градина“, што беше поставена во објектот Мала станица при НГМ, го затворивте циклусот со акварели, или, можеби тоа е приказна што ќе продолжи и понатаму?

Приказната сѐ уште трае, бидејќи се подготвувам да заминам на Симпозиум за акварел, односно, на ликовната колонија што ќе се одржи од 19 до 30 јули во Санта Круз, во Португалија. Тоа ќе биде можност дополнително да се нурнам во длабочината на акварелната техника.



Тони Димков

Фотографии: Роберт Атанасовски

01.07.2014 gгод.

Извор:

 http://www.mkd.mk/kultura/likovna-umetnost/simonida-filipova-kitanovska-inspiracijata-postojano-e-pred-moite-ochi

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Септември 22, 2020
3.angeli.so.truba

“Богородичен Покров“ со филмови кои ја збогатуваат душата и носат силни пораки

“2020 година ќе се памети по неочекуваните предизвици и искушенија со кои мораше да се соочи човештвото. Радува фактот дека и покрај ограничувањата поради пандемијата, фестивалот се одржува по петти пат. Целите на фестивалот, зачувувањето на моралните…
Август 27, 2020
TVITer21

Информација за победниците на конкурсите за млад и зрел уметник

Процесот на селекција се одвиваше по принцип на оценување на предложените апликации од страна на комисијата, по што беа сумирани резултатите и беше дискутиран финалниот избор. Комисијата имаше мошне слични ставови во изборот. За победници на конкурсот за млад…

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

Мај 10, 2020 Интервју 700
3.angeli.so.truba
-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè…

„Ако има волја има и начин“ – Џорџ Бернард Шо

Апр 29, 2020 Литература 710
3.angeli.so.truba
Бидете секогаш чисти. Бидејќи вие сте прозорот низ кој го гледате светот. Демократијата е…

Вангел Наумовски уметник кого Салвадор Дали го нарече „сликар од бајките“

Апр 06, 2020 Ликовна уметност 676
3.angeli.so.truba
Со името на охридскиот сликар Вангел Наумовски (22. 3. 1924, Охрид – 13. 6.2006, Охрид),…

Беседи

 Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

 Богочовекот Исус Христос е единствената Глава на Црквата. Епископот на локалната Црква е икона Христова, седи на место Христово и претставува обличје Негово. Тој не е Самиот Христос, туку е...

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Самооправдувањето е болест која е пораширена, понезабележлива и потешка од судењето и осудувањето. Самооправдувањето и осудувањето се две страни на една гревовна состојба – гордоста.Пораширена – затоа што, најчесто, дури...

  Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

 Современиот човек брза по светските суети, бега од скромниот живот и во празните и лажни авантури бара да ја заборави душевната горчина, која му ја создава свеста за безбожните дела....

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

 Траат светиите, зашто е вечен Изворот на нивната светост! Зар ќе ја спомнувавме првопокрстената Лидија или Светите Ахилеј Лариски, Еразмо Охридски, Петанесетте Тивериополски свештеномаченици, рамно¬апостолните Кирил и Методиј и нивните...

Митрополит Струмички Наум:  За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Да те прашам, човеку, зошто ти е помило да му судиш и да го осудуваш некого врз основа на озборување, кога веќе ти се достапни и познати неговите дела и...

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

Откако сите четири бестрашни маченички биле изведени пред царот, смирено и одлучно ја исповедале верата во Христа Господа и одбиле да принесат жртва пред идолската божица Артемида. Пред страдањата, Софија...

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…” Тоа е...

Ретроспектива (2005-2020): „Митрополит Струмички Наум - Го сведочиме ли Крстот Христов или само својот крст? (6)

Ретроспектива (2005-2020): „Митрополит Струмички Наум - Го сведочиме ли Крстот Христов или само својот крст? (6)

 Сите имаме свој крст, но прашањето е: дали нашето страдање Бог го прима како учество во Крстот Христов или тоа е само обично, очајно и бесмислено човечко страдање? Односно, дали...

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

« »