логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Цариградскиот патријарх Вартоломеј одржа предавање за 90-годишнината на Папскиот Источен Институт. Митрополитот Пергамски Јован Зизиулас зборуваше за изолацијата на Руската Православна Црква која, традиционално, е неспособна да се соочи со модерниот свет.

Големата љубов за римокатоличко-православно единство како единствен начин за соочување со предизвиците на модерниот свет и длабоката тага заради самонаметнатата изолација на Руската Црква се главните точки што Цариградскиот патријарх ги нагласи во своето обраќање на Папскиот Источен Институт во Рим. Тие исто така се главниот удар во коментарите на Пергамскиот Митрополит Јован Зизиулас за говорот на патријархот. Според него, ставот на Руската Православна Црква е „конзервативен” и покажува неспособност да се соочи со предизвиците на модерниот свет.

 Патријархот Вартоломеј беше поканет во Рим за 90-годишнината на Институтот кој ги вклучува добро познатите факултети за источно-црковни студии и источно-канонско право.

 Патријархот зборуваше за тоа што Православната Црква очекува од оваа институција како служба на современиот свет. Во неговото воведно обраќање наречено „Теологија, литургија и тихување – основен поглед на источните Отци на модерниот свет”, го нагласи значењето на теологијата на големите Отци на Црквата, оние од обединетата Црква на првото илјадалетие, чијшто дух продолжува да живее на солидна основа во Равенскиот документ, кој пак е одговор на сестринските Цркви на предизвиците на современиот свет.

 Какво спасително слово може теологијата на Источната Црква да му донесе на модерниот свет? На ова првично прашање патријархот Вартоломеј го започна одговорот со патристичка теологија, објаснувајќи дека таа не може да биде сведена на структуриран систем на вистината, туку напротив е светлина и благодат на Светиот Дух Кој ѝ дава живот на целата Црква и со тоа „го подмладува целиот свет”.

 Теологијата којашто е отсечена од Црквата и општеството е „стерилна студија на доктринарни формулации, наместо обожена визија на убедување и посветеност, способна да го преобрази целиот свет”.

Најнапред, Отците на Црквата никогаш не ја сметале теологијата за монопол на професионалната академска или официјална хиерархија. Теологијата, забележа патријархот Вартоломеј, е заеднички опит или како што вели светиот апостол Павле „начин да се открие во што се состои распределбата на тајната криена од векови во Бога“ (Ефесјани 3, 9). На оваа позадина стои Црквата која го гарантира нормативниот континуитет на апостолското време, од времето на светите отци до денес. И кога Црквата се моли како литургиско собрание таа е навистина своја.

 Благодарение на овој литургиски аспект, источните христијани беа охрабрувани за време на Отоманската Империја и во поскоро време во пост-револуционерна Русија. „Затоа ова длабоко чувство на заедништво мора исто така да го карактеризира нашето теолошко восприемање на светот денеска. Ова значи дека ниту еден поединец не може да ја исцрпи полнотата на вистината во изолација од другите, надвор од единството со светиите.“

 Патријархот исто така зборуваше за римокатоличко-православниот дијалог. „Во однос на братските односи помеѓу сестринските Цркви, ако двете белодробни крила на Источната и Западната Црква мора да дишат во хармонија, ниту едно од нив не треба да преземе провокативни иницијативи – унилатерални или универзални – заради служба на Божјиот народ.“

 На крај, „ве поттикнуваме да му служите на богословското слово дишејќи го здивот на теологијата и коленичејќи смирено пред живиот Создател“, рече патријархот, повикувајќи го Папскиот Институт „да игра одлучувачка улога во зближувањето на Истокот и Западот“.

 Пергамскиот Митрополит Јован Зизиулас, еминентен православен теолог, зборуваше за тешкиот екуменски пат со Руската Православна Црква. Оваа изјава доаѓа само еден ден откако претставник на Московската Патријаршија ги советуваше православните верници да не се молат со членови на други христијански конфесии.

 „Во Источната Црква, особено во Руската Црква, постои степен на изолираност кој води кон конзерватизам. Постои неспособност да се соочи со предизвиците на модерниот свет, користејќи го преданието како изговор“, рече Митрополитот Јован.

 Епископот, кој го придружуваше Патријархот Вартоломеј на средбата со Бенедикт XVI, рече дека „вистинската вредност на преданието се достигнува само кога ќе го смениме обликот на нашето предание. Преданието како порака на христијанската Црква не значи да не се прави ништо; напротив, тоа го содржи моментумот на вистината и не се плаши од предизвиците на современиот свет.“

 Извор: Directions to Orthodoxy

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 402
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

Месопусна недела: Страшниот суд

Месопусна недела: Страшниот суд

Христијанската љубов е „возможна невозможност“ да се види Христос во секој човек, кој и да е, човекот што Бог, по Својата вечна и тајна промисла, решил да го воведе во...

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

« »