логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Денеска го одбележуваме споменот на великиот светител и учител на Црквата, Јован, архиепископ Константинополски, именуван како Златоуст, како редок дар. Уште додека беше смирен презвитер во Антиохија, не барајќи слава, ниту чест, иако телесно слаб и не надворешно впечатлив, тој беше голем духовно и со силна вера. Ниедно слово во Антиохија немаше поголемо влијание отколку проповетта на Златоуст. Неговата слава беше распространета надвор од земјата и презвитерот Јован во својата 50-та година од животот беше повикан на служење како епископ кај Митрополитот во Константинопол. Неговата проповед  доведе многу грешници кон праведен живот. Но, оние кои го мразеа праведниот живот на дел од царскиот двор и свештенството станаа негови жестоки непријатели. Тие успеаа во своето осудување и егзил. Исцрпен од болеста, светителот се соочи со тежок пат, поминувајќи преку Мала Азија и планинска Ерменија. Прогонуван од стражарите кои не знаат за сочувство, стигна на пределите на Кавказ и со тешкотии стигна до периферијата на современиот Сухими. Таму, каде што за последен пат ја изведе Литургијата, тој го заврши својот земен живот со зборовите: „Слава на Бог за сé’’.
                                   
                                          


Црквата Христова не ги заборави духовните подвизи на свети Јован Златоуст. Речиси секој ден во храмовите се изведува Литургијата, составена од него; го слушаме неговото слово во Велигденската ноќ - повик да се влезе во радоста на Христовото Воскресение. Повеќе од илјада негови пастирски учења и писма, толкување на Светото Писмо, неговиот подвижнички  живот, со векови служат за духовен раст и спасение на чедата на Црквата.
Пред неговата смрт, светителот му се заблагодари на Бога за сѐ што доживеа. Зошто болестите и лишенијата не го разбија и не го паднаа во униние, не предизвикаа ропот? Затоа што физичкото страдање за вистинските Христови следбеници е веселба. Тешките испитанија и физичката болка во името  Христово ја чистат душата на подвижниот од пристрастност од суетното и земното, издигнуваат во неа мерка на вистинските вредности над имагинарните. Во маките, ослабува желбата за бездуховни задоволства кои ја расипуваат душата и ја отежнуваат совеста и го прават срцето ранливо, славољубиво и слабо. Болестите и лишувањата кои се издржуваат со молитва, исцелуваат од преценување и гордост. Еве зошто Господ, подготвувајќи го на Своите ученици патот на совршенството, ги нарече блажени оние што одат преку него.
Славејќи го земниот подвиг на големиот Светител, да научиме да не стравуваме од страдањата што ни ги предизвикува телесната болка, духовна нажаленост или нанесена навреда. Нека не ја помрачуваат нашата душа животните тешкотии, нека радоста се всели во нашите срца обилно. Да го измолиме од свети Јован Златоуст дарот на светата храброст, со која што тој самиот го помина својот животен пат. Заедно со големиот угодник Божји, да Му заблагодариме на Бога за сé што извршува со нас, за сето она што Бог ни го дарува во овој живот. Амин.

                                                                                               Питирим, архиепископ Волоколамски

Извор: https://www.optina.ru/holidays/1126/

 

Подготви:

Снежана Корнет

 

26-ти ноември 2018 лето Господово

 

 Друго:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Подготви: Снежана Корнет

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 149
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 104
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 248
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »