логоFacebookTwitterYouTubeeMail

БРАКОТ
Епископ Иларион Алфеев


Љубовта помеѓу мажот и жената е една од најважните теми на библиското благовестие. Како што вели Самиот Бог во книгата Битие: “Ќе ги остави човекот мајката своја и таткото свој и ќе се прилепи кон жената своја, и ќе бидат двајцата едно тело“ (Бит. 2:24). Важно е да се напомене дека бракот е востановен од Господа во рајот, а не е некаква последица од гревопадот. Библијата раскажува за сопружнички двојки на кои Божјиот благослов особено им го умножил потомството: Авраам и Сара, Исак и Ревека, Јаков и Рахила. За љубовта на мажот кон жената зборува и Песната над Песните на цар Соломон – книга која и покрај сите алегориско-мистични толкувања на светите отци, не ја загубила својата буквална смисла.

Првото свое чудо Господ Исус Христос го извршил кога ја претворил водата во вино на свадбата во Кана Галилејска. Светоотечката традиција го разбира тоа како благословување на брачната врска: “Ние утврдуваме – вели Св.Кирил Александриски – дека Христос го благослови бракот според Својата промисла, кога отиде на свадбената веселба во Кана Галилејска, според промислата по која Он Самиот постана човек“.

Во бракот се случува преобразување на човекот, надминување на неговата самотија и инфериорност, збогатување, пополнување и реализирање на неговата личност. Отец Јован Маендорф на овој начин ја определува суштината на христијанскиот брак: “Христијанинот уште во овој свет е повикан да се здобие со опит за новиот живот, да постане граѓанин на Царството Божјо; и тоа е возможно за него во бракот. На тој начин бракот престанува да биде само задоволување на времените природни потреби... Бракот е единствен (уникатен) сојуз на две битија во нивната љубов, битија кои можат да ја надраснат сопствената ограничена природа и да се соединат не само “еден со друг“, туку и со Христа“.

Друг значаен православен пастир, отец Александар Елчанинов говори за бракот како за “просвештение“ “мистерија“, во која доаѓа до потполна промена во човекот, обогатување на неговата личност, нови очи, нов аспект кон животот, раѓање на еден нов свет“. Љубовниот сојуз води до саморазоткривање на личноста на секој од двајцата, но и до појава на трет – нивниот плод, детето, претворајќи ги на чудесен начин двајцата во троица. “Во бракот е возможно потполно познание на другиот – чудо на чувствување, гледање, вкусување на туѓото битие... Пред тоа човек ползи некако над животот, го гледа од страна, а сега се потопува вистински во него, нурнувајќи во неговата длабочина, преку другиот. Оваа наслада од вистинско познание и вистински живот носи чувство на реализирана полнота и удобност, не прави богати и мудри. И таа полнота се продлабочува уште повеќе со раѓањето – преку нас двајцата, соединети и прилагодени – на третиот, нашето дете“.

         Придавајќи му на бракот вакво исклучително големо значење, Црквата гледа одречно на разводот, вториот и третиот брак, ако тие не се предизвикани од специфични околности како што е нарушување на брачната верност. Ваквиот став е заснован на зборовите на Самиот Христос, Кој не ги потврди старозаветните закони, туку дозволи развод само во случај на прељубодејство (Матеј 5:32). Во тој единствен случај, како и при смрт на еден од сопружниците и во други исклучителни случаи, Црквата благословува и втор и трет брак.

Ранохристијанската Црква не познавала специјален обред на венчавање: мажот и жената оделе кај епископот и тој ги благословувал, после што двајцата се причестувале заедно на Литургијата. Особена врска со тајната на Евхаристијата се проследува и во современиот црковен обред на венчанието: тоа започнува со литургискиот возглас “Благословено е Царството!“ и вклучува многу молитви од Литургијата, читање на Апостол и Евангелие, символична заедничка чаша, од која пијат сопружниците. На венчанието му претходи веридба, некогаш извршена претходно, а сега најчесто пред самото венчавање. При веридбата, младоженецот и невестата треба да ја потврдат доброволноста на својата врска и да си разменат венчални прстени.

Самото венчание се извршува во храмот, по правило за време на Литургијата. Главите на младоженецот и сопругата се овенчуваат со царски венци (круни), символ на нивното царствување во тој миг и за Царството Божјо – та, секое семејство е една мала Црква. Но венецот во православната црковна традиција е и символ на мачеништво, и тоа исто така е многу важно: бракот не е само радоста на првите свадбени месеци, туку и заедничко понесување на тешкотиите и страдањата во овој живот – оној секојдневен крст, чијашто тежина лежи врз двајцата. Во векот кога распаѓањето на семејството стана вообичаена појава, во кој уште при првите тешкотии и искушенија сопружниците се спремни да се предадат еден со друг и да ја прекинат својата врска – во тој век, ставањето на маченички венци е потсетување, дека нивниот брак ќе биде здрав само тогаш, кога ќе биде заснован не на моменталната и минлива страст, туку врз подготвеноста да  го дадат животот еден за друг. И семејството станува дом изграден на карпа, а не на песок, само тогаш кога неговиот аголен камен е Самиот Христос. За страданијата и за крстот потсетува и тропарот “Свети маченици“, кој се пее за време на трикратното обиколување на младите околу налоњот.

За време на венчавањето се чита евангелскиот расказ за свадбата во Кана Галилејска. Тој го потенцира невидливото присуство на Христа и Божјиот благослов за младоженците. Та, нели во христијанското семејство – како и на онаа древна свадба – “водата“ на тешкото земно секојдневие, треба да се претвори во “вино“, во вечен празник, во вечно славење на љубовта на двете души една кон друга.


Подготви: М.З.





Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…
Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1449
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 909
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1171
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

Беседи

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Но, слепиот човек прогледал дури во оној миг кога станал послушен на Божјата заповед и ја прифатил Божјата промисла за себе, која била поинаква за него, ако ја споредиме со...

Стефчо Беќарски:✥  ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

Стефчо Беќарски:✥ ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

 Духовното гледање претставува гледање на вистината. Вистината се состои во сфаќање на фактот дека сите ние сме грешни. Духовниот поглед се избиструва кога човекот ќе биде способен да ги открива...

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

Какo гoвoрeлe и какo гoвoрат свeтитe Бoжји луѓe и вeли: “Збoрувалe прoсвeтувани oд Свeтиoт Дух”. Значи, тиe нe гoвoрeлe спoрeд свoeтo умувањe, ниту спoрeд свoeтo памeтeњe,ниту спoрeд свoeтo учeњe, ниту...

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

“Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така? Зар не го дишеме воздухот сите еднакво? Како тогаш не се срамите да...

БEСEДА  за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

БEСEДА за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

Каква e таа прeљуба штo ја направил Израилoт и Јудeја (т.e. израилскиoт и јудeјскиoт нарoд) сo камeн и сo дрвo? Тoа e пoклoнeниeтo на идoлитe oд камeн и oд дрвo....

БEСEДА за Христoвoтo oсвeтлувањe

БEСEДА за Христoвoтo oсвeтлувањe

Христoс e пoтрeбeн и на пoчeтoкoт и на крајoт. Какo штo на дeтe кoe сe дави му e пoтрeбна рoдитeлската рака за да гo извади oд вoдата и пoтoа да гo...

Милан Ѓорѓевиќ: Томина недела

Милан Ѓорѓевиќ: Томина недела

Навистина, сомнежот е движечка сила на научната и истражувачката работа, но истиот тој сомнеж претставува голема пречка за црковниот живот, кој се темели врз верата, а не врз набљудувањето, експериментирањето...

« »