логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Или, пак, ќе се зборува нашироко за некој родител којшто го злоупотребил своето дете – а зарем таква вест не ја потресува детската душа? Детето ќе научи нешто за кое никогаш не би требало ни да помисли… Целото тоа внимание што му се дава на злото, станува причина во душите на децата да се уриваат сите тие потпори кои би требало да ги крепат. Од тука, кога ќе дојде време да му кажеш нешто или го посоветуваш да побара поддршка, тоа ќе ти одврати: „Море каква поддршка!“

Се сеќавам во една прилика кога на едно дете му реков подолго време да поминува дома. Тоа ми рече:

– Во кој дом отче? За кој дом ми зборуваш? Зарем имам дом?

Стигнавме дотаму што кога ќе сакаш да му кажеш на детето да ги слуша своите родители, прво ти минува низ глава мислата: „А дали воопшто живее заедно со родителите?“ Не знаеш како стојат работите. Му зборуваш за дом. Потоа ќе му ги видиш родителите и си велиш: „И јас да бев нивно дете, немаше да можам да живеам во тој дом“.

Многу пати ми се случувало да дојдат родители  кои сакаат да си ги доведат децата:

– Отче, детето ми е проблематично!

– Добро, донеси го да го видам.

Детето доаѓа и во 90% од случаите проблем има не детето, туку мајката или таткото кои го донеле.

Ќе ви дадам едноставен пример. Во рехабилитациониот центар за наркозависници при Митрополијата, наречен „Покров Богородичен“, паралелно со лекувањето на наркозависниците организираме и групи за психолошка поддршка на родителите. Бидејќи видовме дека и на родителите им треба помош за да можат одново да си ги прифатат децата. Сите психолози „прегореа“, т.е. попуштија во групите со родителите. Не можат да издржат. Два-три месеци и креваат раце. Велат: „Доведи ми 50 наркомани, само не ми ги носи овие двајца родители! Не можам! Не можам да се разберам!“ Ние големите, за жал, понекогаш сме толку непристапни и заглавени во своите предрасуди, што наместо да им помагаме на децата, буквално ги уништуваме.

Еднаш бев во манастирот „Свети Ираклидиј“ во Никозија и исповедав. Беше доцна вечер. Една монахиња дојде и ми кажа:

– Во храмот има една млада девојка. Скоро 2 часа седи во аголот, плаче и ништо не ми кажува. Времето минува. Уште малку ќе ги затвориме манастирските порти. Што да правиме со неа?

Реков да ми ја доведат. Девојката дојде, ѝ пристапив многу внимателно, како се викаш, кое е твоето семејство, кои се твоите родители, како дојде тука? Беше дете од едно богато семејство во Никозија. На 6-7 километри од манастирот има едно училиште. Таа си тргнала од училиштето и дошла пешки во манастирот, зашто ѝ било страв да си оди дома, бидејќи имала лош резултат на тестот на училиште. Таа вели:

– Мислев да се самоубијам! Но, наместо да се самоубијам, си реков: да станам монахиња!

Си помислив па добро… Изгледа нејзе сѐ ѝ е исто – та самоубиство, та монахиња, исто ти се фаќа (се смее)… нема голема разлика меѓу двете, така денес си мислат луѓето…

Ја прашав како ѝ се викаат родителите и успеав да ги дознаам нивните телефонски броеви. Ѝ реков:

– Слушај, ако не ми кажеш кои ти се родителите, ќе бидеме принудени да повикаме полиција и да им кажеме дека имаме непозната девојка овде. Не можеш да останеш во манастирот, ниту можеш да станеш монахиња. Ни на таков начин се станува монахиња, ни на таа возраст. Затоа дај ми го телефонот од твоите родители.

Се јавив. Многу достоинствени луѓе, богати и со многу добар социјален статус. Грижливи родители, но со огромни грешки во односот кон своето дете, зашто замислете, оваа девојка толку беше уплашена што не смееше да си дојде дома и да каже: знаете, паднав на тестот! Не смееше зашто нејзината добра мајка ѝ рекла: ако добие повторно слаба оцена, да не си доаѓа дома!

Родителите дојдоа и рекоа:

– Ама ние го правиме ова за нејзино добро!

Да, сигурен сум дека му го сакаат доброто на своето дете, но нештото не е добро ако не станува на добар начин.

 

Извор: Бигорски манастир



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 123
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 86
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 214
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »