логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Или, пак, ќе се зборува нашироко за некој родител којшто го злоупотребил своето дете – а зарем таква вест не ја потресува детската душа? Детето ќе научи нешто за кое никогаш не би требало ни да помисли… Целото тоа внимание што му се дава на злото, станува причина во душите на децата да се уриваат сите тие потпори кои би требало да ги крепат. Од тука, кога ќе дојде време да му кажеш нешто или го посоветуваш да побара поддршка, тоа ќе ти одврати: „Море каква поддршка!“

Се сеќавам во една прилика кога на едно дете му реков подолго време да поминува дома. Тоа ми рече:

– Во кој дом отче? За кој дом ми зборуваш? Зарем имам дом?

Стигнавме дотаму што кога ќе сакаш да му кажеш на детето да ги слуша своите родители, прво ти минува низ глава мислата: „А дали воопшто живее заедно со родителите?“ Не знаеш како стојат работите. Му зборуваш за дом. Потоа ќе му ги видиш родителите и си велиш: „И јас да бев нивно дете, немаше да можам да живеам во тој дом“.

Многу пати ми се случувало да дојдат родители  кои сакаат да си ги доведат децата:

– Отче, детето ми е проблематично!

– Добро, донеси го да го видам.

Детето доаѓа и во 90% од случаите проблем има не детето, туку мајката или таткото кои го донеле.

Ќе ви дадам едноставен пример. Во рехабилитациониот центар за наркозависници при Митрополијата, наречен „Покров Богородичен“, паралелно со лекувањето на наркозависниците организираме и групи за психолошка поддршка на родителите. Бидејќи видовме дека и на родителите им треба помош за да можат одново да си ги прифатат децата. Сите психолози „прегореа“, т.е. попуштија во групите со родителите. Не можат да издржат. Два-три месеци и креваат раце. Велат: „Доведи ми 50 наркомани, само не ми ги носи овие двајца родители! Не можам! Не можам да се разберам!“ Ние големите, за жал, понекогаш сме толку непристапни и заглавени во своите предрасуди, што наместо да им помагаме на децата, буквално ги уништуваме.

Еднаш бев во манастирот „Свети Ираклидиј“ во Никозија и исповедав. Беше доцна вечер. Една монахиња дојде и ми кажа:

– Во храмот има една млада девојка. Скоро 2 часа седи во аголот, плаче и ништо не ми кажува. Времето минува. Уште малку ќе ги затвориме манастирските порти. Што да правиме со неа?

Реков да ми ја доведат. Девојката дојде, ѝ пристапив многу внимателно, како се викаш, кое е твоето семејство, кои се твоите родители, како дојде тука? Беше дете од едно богато семејство во Никозија. На 6-7 километри од манастирот има едно училиште. Таа си тргнала од училиштето и дошла пешки во манастирот, зашто ѝ било страв да си оди дома, бидејќи имала лош резултат на тестот на училиште. Таа вели:

– Мислев да се самоубијам! Но, наместо да се самоубијам, си реков: да станам монахиња!

Си помислив па добро… Изгледа нејзе сѐ ѝ е исто – та самоубиство, та монахиња, исто ти се фаќа (се смее)… нема голема разлика меѓу двете, така денес си мислат луѓето…

Ја прашав како ѝ се викаат родителите и успеав да ги дознаам нивните телефонски броеви. Ѝ реков:

– Слушај, ако не ми кажеш кои ти се родителите, ќе бидеме принудени да повикаме полиција и да им кажеме дека имаме непозната девојка овде. Не можеш да останеш во манастирот, ниту можеш да станеш монахиња. Ни на таков начин се станува монахиња, ни на таа возраст. Затоа дај ми го телефонот од твоите родители.

Се јавив. Многу достоинствени луѓе, богати и со многу добар социјален статус. Грижливи родители, но со огромни грешки во односот кон своето дете, зашто замислете, оваа девојка толку беше уплашена што не смееше да си дојде дома и да каже: знаете, паднав на тестот! Не смееше зашто нејзината добра мајка ѝ рекла: ако добие повторно слаба оцена, да не си доаѓа дома!

Родителите дојдоа и рекоа:

– Ама ние го правиме ова за нејзино добро!

Да, сигурен сум дека му го сакаат доброто на своето дете, но нештото не е добро ако не станува на добар начин.

 

Извор: Бигорски манастир



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1211
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1755
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1169
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »