логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Младешката возраст, таканаречена пубертет, е многу значајна возраст. Тој период може да им донесе на родителите толку болни изненадувања, што тие да посакаат да кренат раце, заплашени од младите, бидејќи не знаат што да прават ни како да се справат со однесувањето на своите деца.

Не би требало да гледаме изолирано на одделните возрасти, т.е. детска, пубертетска, адолесцентска итн. Човекот започнува да се формира од првиот момент на своето зачнување и веќе научно е докажано постоењето на генетскиот код. Денес зборуваме за психологија на ембрионот (пренатална психологија) т.е. за возраста на детето уште во утробата на мајката. Можеме да кажеме дека детето постои кај своите родители уште многу пред да се појави на свет. Сите знаеме колку голем фактор е наследниот; едно дете носи во себе многу особини од своите родители, баба и дедо. Кога ќе го видиме однесувањето и мислењето на едно дете и познавајќи ги неговите родители, баби и дедовци, јасно заклучуваме дека многу негови особини доаѓаат од предците. Затоа човекот не може да се набљудува изолирано – само во пубертетот – и да се чудиме како она толку добро дете, кое во основно училиште беше ангелче, наеднаш во гимназија стана тиранин, со толку тежок карактер. Бидете сигурни дека не се случила никаква трансформација, тоа дете е истото кое било во утробата на својата мајка, кое се родило, пораснало, стигнало до пубертет и подоцна ќе стане адолесцент. Но, факт е дека најболниот период за родителите е пубертетот на нивните деца, зашто на таа возраст за нив е карактеристична желбата да се ослободат од родителскиот надзор и на поинаков начин да гледаат на нештата. Во нивниот душевен свет започнуваат потрагите, сомнежите, отфрлањето, барањето слобода, им се засилува чувството дека трпат притисок од родителите, учителите, од општеството, тие бараат примери, се присоединуваат кон различни групи – спортски клубови, музички бендови итн.

Таа возраст е тешка, но истовремено прекрасна и важна, бидејќи тогаш децата ги поставуваат темелите на кои ќе го изградат целото здание на својот живот. Тука е неопходно големо искуство од родителите, за да можат да дејствуваат правилно во таа бура и во душата на детето да ги внесат сите неопходни и полезни елементи, кои ќе му бидат потребни за тоа правилно да го изгради зданието на својот живот. На таа возраст младите ги преиспитуваат сите оние работи кои како мали ги имале прифатено како такви, односно сето она што им го кажувале родителите, учителите и другите луѓе – дедовци, баби. Без разлика дали тие нешта се автентични, вистинити и нешто што никој не го ставил под сомнеж, тие се сомневаат во нив, ги отфрлаат, ги испитуваат, многу пати намерно ги земаат на потсмев за да ја видат нашата реакција, односно одат во крајности за така да ги испитаат родителите и луѓето околу себе.

Рековме дека во пубертетот децата се склони да ставаат под сомнеж сѐ коешто до тогаш им било зададено како готова вредност – родителите, учителите, Црквата, Државата, полицијата, т.е. општествените институции. Од една страна за многу нешта се во право, но од друга тој сомнеж е многу опасен, зашто ако најпосле не успеат да постават правилни основи, ќе стигнат до нихилизам и ништо нема да ги допира, зашто веќе сѐ отфрлиле. Ја отфрлиле Црквата, училиштето, Државата, семејството, сите тие поткрепи што би требало да ги имаат. И кога ќе  дојде време, кога ќе имаат потреба да се потпрат на нешто, нема да има на што да се потпрат. Тоа е и една од главните причини поради која младите влегуваат во ризични поведенија – насилство, криминал, наркотици.

Коренот на проблемот, сепак, не е толку во младите луѓе, туку повеќе во големите, т.е. во нас – и во биолошките и во духовните родители. За жал, сите треба да ја признаеме својата немоќ и незнаење да комуницираме правилно со нашите деца. Правиме трагични грешки кои сите ги плаќаме – најпрвин децата, но и ние. Не се сомневам дека секој родител си го сака своето дете, му го сака доброто и кога гледа дека детето му се измачува, страда. Но, дури и оној кој не го сфаќа и чувствува тоа, сепак, тој подеднакво носи голема одговорност за таа состојба.

Кога ќе го разгледаме однесувањето на деца и млади коишто застраниле и прибегнале кон наркотици, стигнувајќи до бунт против родителите и системот, гледаме дека тие воопшто не се лоши и тешки деца, туку напротив многу чувствителни млади луѓе и нивната чувствителност ги тера да не ги поднесуваат притисоците, а најмногу лицемерието на повозрасните од нив. Многу пати може и да не се во право, многу пати нештата не се такви како што тие ги сфаќаат, но за жал тие така ги гледаат, така ги чувствуваат, таква слика стекнуваат од луѓето околу себеси и во овој прилог освен нашата одговорност, многу лош фактор се и медиумите. Штетата што медиумите ја прават во тој поглед е огромна. Зошто? Бидејќи постојано го истакнуваат лошиот пример, постојано го покажуваат злото и децата во своите души чувствуваат дека сѐ е лошо.

На пример, еве да кажам за нас, клириците. Младите луѓе имаат најлоша претстава за Црквата. Зошто? Затоа што каков и скандал да се случи, телевизијата, весниците и радиото ќе го кажат тоа сто пати. Едно добро нешто нема да кажат. Нели? Нема да раскажат за грижите за младите луѓе, илјадниците добри дела што Црквата ги прави. Колку и лоши да сме, сепак, имаме нешто добро во нас. Како може да сме толку лоши и да немаме ништо добро? Е телевизијата ќе го покаже она лошото… Тогаш детето го гледа свештеникот и си вели: „Тој ли? Тој е лицемер, лажливец, измамник!“ И толку со него. Или, пак, во некое училиште некој учител да направи нешто непрописно. Веднаш ќе го дадат на телевизија, ќе го разгласат, ќе го исфрлат. Ете како започнува отфрлањето на учителот, а со тоа отфрлањето на сите институции на Државата… Секогаш кога имаме политички избори, еден политичар навредува друг и потоа младиот човек си вели: „Ма што има да им верувам? До вчера се навредуваа едни со други и меѓусебно се нарекуваа крадци, лажговци, предавници, измамници! Не ги сакам“.

(Продолжува…)

 

Извор: Бигорски манастир

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1211
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1755
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1169
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »