логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 

РАЗЛИКАТА ПОМЕЃУ ЉУБОВТА, ЗАЉУБЕНОСТА И СТРАСТА
Протојереј Максим Козлов

Што да се прави кога си уверен дека е невозможно да љубиш

Која е разликата меѓу заљубеноста и љубовта, и помеѓу љубовта и страста? Некои со години чекаат големи чувства, а други избираат за себе сопружник од оние коишто ги опкружуваат. Кој е во право? И што треба да направиш кога мислиш дека не можеш да љубиш, треба ли да чекаш и да се надеваш дека ќе го најдеш човекот кој што го бараш? На овие прашања одговара протоереот Максим Козлов    
Според правилата, страста е тоа нешто што е заради мене, заради самиот себе, тоа е она без кое јас не можам, а љубовта - тоа е нешто што сме спремни да го даваме на другите. Уште пред христијанската епоха Аристотел дал точна дефиниција за љубовта: тоа е „кога на другиот му посакуваме добро". А за христијаните, тоа е живот заради доброто на другите. И ако некој каже: „му посакувам (и посакувам) не само земна среќа туку и блага вечност, и повеќе од тоа не ми е неопходно"- тоа е љубов. А ако тој или таа каже дека го посакува истото, но само заедно со него самиот и тоа по секоја цена - тоа е страст.
Исто така, љубовта може да се покаже како трагедија, човечка внатрешна драма кога не е возвратена или при страшна болест на саканиот, а страста - тоа е несреќа која личноста ја носи во животот на другите, од која особено страда другиот, како и таа самата во помала мерка.
Секако, неразумно е потхранувањето на романтизмот на „Розовите едра" на својата ќерка: чекај го принцот кој ќе доплови со бродот и ќе те одведе во „далечната земја ", каде ќе бидеш исклучително среќна со него, окружена со сето она за кое што човекот сонува.
Ова е непромислена крајност.
Од друга страна, спротивно на ова, постои еден краен прагматизам, според кој не би требало да има никакви чувства, туку само рационално осмислена пресметливост: годините на младата личност одовараат, надворешноста, се чини - не е лоша, близок е социјалниот статус, и во однос на карактерот - ништо. Ова им изгледа како подготвеност за свадба. А потоа ќе видиме како ќе почне се¬мејниот живот. Ова е другата крајност.
За повеќето млади православни луѓе веројатно вистинскиот пат е некаде на средината: од една страна душевната (не секогаш духовна) емоционална поврзаност со човекот, стремежот кон него, а од друга страна - проценката дека ние во голем дел се согласуваме, дека помеѓу нас нема принципиелни светогледни разлики. Кога сето ова е усогласено, тогаш тоа е најтрезвениот, најмудриот пристап во устројувањето на семејниот живот.


Што да се прави кога си уверен дека е невозможно да љубиш, потребно ли е да чекаш и да се надеваш дека ќе го најдеш човекот кој што го бараш?


Тоа зависи од она што го сметате дека е љубов. Доколку љубовта ја квалификувате со тоа што е опишано во „Евгениј Онегин", а особено во „Ромео и Јулија" или пак во „Јунакот на нашето време", тогаш сигурно е подобро, да не се очекуваат такви емотивни состојби. Можно е да се случи, но за среќа Господ не благословува такви страсти, кои во светската литература се сметаат за љубов. Тие не мора да бидат груби телесно и да се непристојни, барем до XX век, почести се душевните, но тоа секако се страсти. И затоа да се чека и да се тежнее кон такви чувства, не е препорачливо на било кој начин.
Но, поради отсуство на љубов или поради неспособност за неа, ние подразбираме емотивна и душевна одбивност кон некој човек, кој според сите логични заклучоци е добар за нас, но душата не го прифаќа и не сака да биде блиска со него, и ако ги броиме минутите кога тој или таа конечно ќе заминат, тогаш секако, принудувањето себе си да се врзеш со тој или таа за цел живот, е крајно непожелно.
Секој кој може да живее со вера и надеж во Бога, молејќи се, барајќи и очекувајќи средба која што ќе ја испрати Господ, тој и ќе ја најде таа средба. За тоа зборува целокупното искуство на Црквата.

Превод: Свештеник
Емил Атанасов

 

Извор: ТРОИЧНИК бр.52

28.09.2018 лето Господово

 

Друго:

МОНАХ МАКАРИЈ, НОВИОТ ХРИСТОВ СТРАДАЛНИК ...

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 123
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 86
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 214
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »