логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 


Picture
     Многумина велат: „Се сеќавам на онаа доба кога читавме добри книги, се дружевме, понекогаш работевме и по две смени, а сега - едноствано немам врема да ја отворам книгата, а со пријателите најчесто разговарам преку телефон“. Во што е проблемот? Дали е хронично болен самиот хронос? Мислам дека најдлабоките мисли за времето можат да се најдат кај блажениот Августин во неговата бесмртна „Исповед“. Августин таму ни укажува дека постојат два начина: внатрешно и надворешно. Надворешниот аспект на сметање се однесува на календарското време, кое поседува одредени својства. Таа времена димензија е стабилна и константна. Внатрешната димензија на времето се однесува на личносното душевно доживување, на самото ускладување на ритамот со процесите во самио организам. Ова време е субјективно и човекот го доживува како непрестана компресија или како убрзување на самиот календарки период.                                                              
     Оваа загатка тешко може да се одгатне и затоа е неминовно да влегуваме во сферата на претпоставки и некаков вид на свое моделирање. Човекот во секој миг е изложен на прилив од информации. Тие информации не исчезнуваат, туку се складираат во неговата меморија во некакви за нас непознати кодови. Секоја информација си има свое одредено место во аналите на меморијата и затоа можеме да речеме дека во нас целовремено се одвива тој процес на преработка на информациите.
     Кога нашата психа би ја споредиле со кугла која ротира околу својата оска, кај детето таа кугла би била помалку оптеретена со информации и затоа ќе се врти побрзо, а нам ќе ни се чини дека времето побавно минува. Покасно таа кугла примајќи нови информации станува се потешка, нејзиното ротирање се успорува, а човекопт тоа го доживува како убрзување на самото време. Се разбира дека ова е само една груба схема, меѓутоа немаме можност да понудиме конкретна математичка формула која уште никој не успеал да ја пронајде.

МЕЧ СО ДВЕ ОСТРИЦИ:

         Знаењето е како меч со две острици: од едната страна ни е како поткрепа, а од друга страна претставува прилив на информации кои ни ја оптеретуваат нашата психа и ни го одземаат времето. Кога информацијата останува површна таа не може да се претвори во знаење, туку останува мртва информација која е сместена во нашата потсвест.
    Зошто подвижниците оделе по пустините или се затворале во своите келии како во гробови земајќи ги за себе само нај неопходните нешта за да се изолираат од информациите, поточно да ги сведат на минимум. Затоа нивната мисла е бистра и прониклива, а нивната молитва има посебна длабочина. Дури и наједноставното нешто што го поседуваме завзема одреден простор во нашата душа. Човекот мора да го чува тоа нешто, да се грижи за него. Токму во тоа е одговорот: матерјалните нешта не завземаат само простор во куќата, туку и во душата, во мислите и чувствата. Затоа ослободувајќи се од тие нешта на некој начин се менува амбиентот во кој се живее и човекот чувствува како расте потенцијалот во неговата слободна душа.

КОЈ ВЛАДЕЕ СО СВОИТЕ СЕТИЛА ВЛАДЕЕ СО ЦЕЛИОТ СВЕТ:

     Духовниот живот мора да биде усмерен кон борбата за време. Во нашиот однос со надворешното време од големо значење е доследноста, постоење на ред и поредок во обавување на работата. Ако нашиот однос кон работата е хаотичен за извршување на обврските ни биде потребно многу повеќе време од што навистина е потребно. Потребно е исто така да ги намалиме нашите потреби, како телесни така и душевни и така грижите ќе ги снема сами по себе. Кога станува збор за внатрешното време, мораме да имаме подобар филтер кој е во состојба да ги прочисти непотребните информации. Заради тоа мораме некое време да поминеме во тихување, останувајќи насамо со нашата душа. Нашите очи, уши, јазик честопати се претвораат во пукнатини низ кои несвесно и неконтролирано излегува нашето битие. Ова доведува до внатрешно опустошување. Затоа христијанската аскеза препорачува контролирање на чувствата и на оној голем дар од Бога кој го нарекуваме „збор“.                              
       За обработка, пакување, сортирање и складирање а иформациите во огромните магацини на меморијата неопходно е константно преморување на психичката енергија. Ако информациите од сите видови: вербални, сликовни итн. вклучувајќи ги и емоционалните преминуваат преку одредено ниво, тие по пат на тешка работа ја разоруваат психата и ја дисбалансираат рамнотежата помеѓу механичката и креативната меморија. Познато е дека човекот кој внесува голема количина на храна го прави своето тело тромо и подлежно на болести бидејќи неговите мускули се претвораат во сало. На ист таков начин доаѓа и до „психичко дебелеење“ кога меморијата станува проширемо црево на душата. Најголем енергетски потенцијал поседува човечкиот дух - тоа око на душата. При изложеност на поплава од информации душата одзема енергија од духот - како да атакува на него. Душата како агресор ја окупира областа која припаѓа само на духот и црпи сила од неговата снага, како кога вампирот ја смука крвта од својата жртва. Духот омалаксува, а доколку ваквата состојба трае со години, духот се парализира, притоа не можејќи да ја увиди состојбата во која се наоѓа.                                                                                                          
      Ако се обидеме да ја дефинираме состојбата на нашиот дух во овој момент, може слободно да кажеме дека се наоѓа во состојба на дремење, кое после поминува во длабок сон, а оние во сон го губат чувството за време.                    
    Времето отргнато од вечноста поминува како сон. Просторите на душата мора да се ослободат од омразата и сенките од надворешниот свет за да му го пружиме на духот она што по Божјо право му припаѓа. Тогаш човекот повторно ќе го почувствува времето, ќе ја почиствува леснотијата поради отфрлањето на товарот кој му е несвојствен и ќе ја доживее потполната радост, онаа радост која го исполнувала во детството, чие свосјтво покасно го изгубил и заборавил.   
        Подвижништвото подразбира покајание, молитва, пост, борба со страстите и контрола над петте сетила. Преподобниот Симеон Нов Богослов напишал: „Кoј владее со своите сетила - владее со светот“.
 
                                                                                                     Превод: ѓакон Димитар Арсовски
                                                                                                                      Извор: borbazaveru.info

20-ти јули, лето Господово 2014



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1115
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1673
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1107
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »