логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Грaѓанска инквизиција
Лов на вештерки

Дотаму стигнавме, што и оние кои сакаат да бидат свои во овој период треба да бидат нападнати, жигосани, осудени по име и презиме, затоа што се "тајни" поддржувачи на едните или другите.


 Ај да ви попувам малце...

Не е баш некој израз оваа ''попувам",  ама не ми оди некако зборот да ви владикувам или митрополитувам, нели?

Штом се согласувате,  ај да ви кажам што ми е зборот.

Во православната црква важи едно начело: го мразиме гревот, а не грешникот. Ако не беше ова правило, и ние во средниот век би имале инквизиција. И ние би спалувале луѓе на клада. Сега некаде  би имале музеј на инквизиторски справи за вадење на гревот од грешниците, би имале позамашна колекција на запалки, ќибрити... Би имале мрачни подруми по манастирите. Ама немаме.

Си го имаме правилото- грешникот не само што не го мразиме туку напротив го сакаме та се обидуваме преку таа охристовена љубов да му покажеме дека не може тој толку да не мрази колку што ние можеме да го сакаме, па белким ќе се покае, и сам ќе се повлече наместо да го буткаме.

Раширените раце на Христос на крстот за да го гушне сиот свет, и грешниците, и покајниците, и праведниците, е прeобраз на оваа љубов за која што зборам.

Теоретски е така, ама поинаку изгледа во пракса. И многу ретко ќе најдеме некој христијанин што во својот живот го спроведува ова.

Ај ќе си се тешам дека христијаните православни можеби го заборавиле или не го чуле правилото златно,  па затоа и ретко го практикуваат. Повеќе сѐ за умирање на комшиската коза а може и на комшијата. А кога затапува совеста и љубовта кај луѓево кои се црквуваат и се декларираат како христијани, колку ли повеќе кај номиналните христијани, демохристијани или кај ригидните атеисти,  ова начело се доживува како теофилозофија и изгледа невозможно да се спроведе во животот?

И ете нѐ во суровата реалност во лов на вештерки.

Заокружување на луѓе со црвени ореоли на слики од протести, шегобијни монтажи на фотошоп, текстови со канонада навреди против конкретни личности, псовки до седмо колено на се живо и мртво од родот на личноста што според нас направила грешка, грев, погрдни имиња како комуњар, вмровчиште, шпиони, арамии, Србенди, Бугараши...

Сега барем имаме материјали за осудување на постапки, на местенки, притоа слушајќи ги бомбите или пак митинзите и трибините за одбрана на Македонија. И таму, и таму, ќе се изнаслуша човек и за крадење гласови, пари, и за соработки со странски служби и што ли уште не. Mалку ли има материјал за постапките, па наместо тоа, ние да судиме личности?

Дотаму стигнавме што и оние кои сакаат да бидат свои во овој период треба да бидат нападнати, жигосани, осудени по име и презиме, затоа што се "тајни" поддржувачи на едните или другите, и уживаат во својот конформизам. Доволно е тие да се поздрават со стар пријател од некоја партија за да се потврди поддршката и да ги спалиме на клада.

Сите ќе се согласиме дека не е убаво да се краде, лаже, мести, да се бара послушност и контрола врз сѐ како што се слуша во разговорите (ако се автентични). Не е убаво и да се соработува со странски служби (ако се докаже и тоа). Не е убаво, и грешно е, и треба да се осуди под хитно. Ама уште понеубаво е да се осудуваат личности. Верувам дека барем понекој ќе се соласи и со ова. Оние пак кои нема да се согласат сепак нека подразмислат уште еднаш, односно, дали е светот поубав без Галилеј, без Џордано Бруно? Дали светот стана поубаво место откако ги убија Гадафи, Садам Хусеин?

Но, сѐ тоа настрана. Она што најмногу ме плаши е тоа што веруваме дека со промена на личностите, ќе се промени ситуацијата, а не со промена на нашите страсти и карактери. Си спомнувате за една, не така далечна пролет на арапите? Ги броите ли жртвите на оние кои беа обесени за својот грев кон човештвото, и на оние кои ги обесија нив, и уште илјадници после нив?

Ај пак на домашна сцена.

Години наназад се изнаслушавме оправданија за цел криминал и неморал од типот: Па и тие пред нас правеа така, па и тие кога беа на власт крадеа, па и тие местеа, ние крадиме ама и градиме...

Е се изнаслушавме, и затоа тапкаме во место со години. И уште полошо не стоиме ни во место, туку така со забрзани чекори одиме наназад.

Не ловете вештерки, ловете го гревот во себе.

Вратете ми го оптимизмот за подобро утре. Не за мене, за оние што ќе останат после нас. Да не им оставиме наместо иднина мото: и тие пред нас правеа вака.


Отец Пимен

2-ри мај. лето Господово 2015

Извор: http://off.net.mk/bavchi/pimen/lov-na-veshterki



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1215
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1760
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1173
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »