логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Некој византиски цар беше нарачал од еден краснописец да му подготви препис од Стариот и Новиот Завет. Долго време одзело додека се заврши, но затоа резултатот бил воодушевувачки. Оваа прекрасна Библија, чија вредност надминувала 15 златници, царот ја подарил на еден старец-пустиножител, кој еднаш му беше помогнал. Тој старец, малку време пред своето упокојување, овој скапоцен дар го предал на својот послушник Геласиј.

Годините минувале и Геласиј станал духовник на еден скит со мошне многу монаси. Имал обичај прекрасната книга на старецот да ја остава во црквата во скитот, за сите отци да ја користат. Оваа Библија била вистински украс и предизвикувала воодушевување кај сите. Едно утро, по завршување на службата, во скитот стигнал еден монах кој минувал од таму. Тој одел да се сретне со некој старец во еден скит, кој се наоѓал прилично далеку, но кога стигнал до скитот на авва Галасиј, намислил малку да застане.

Откако отците го дочекале и почастиле, го однеле до црквата за да се поклони на светињите. Го оставиле да се помоли, но искушението го наведе да се вгледа во скапоцената книга. Не се спротивставил на помислата да ја украде, и така ја скрил под својата мантија и брзо го напуштил скитот. Авва Галасиј веднаш ја увидел кражбата, но ништо не им рекол на другите отци, затоа што не сакал да го фатат крадецот.

А оној монах, штом стигнал во градот, воопшто не губел време. Веднаш почнал да бара некој кој би бил заинтересиран да ја купи оваа скапоцена книга. Набрзо, најде еден купувач, и веднаш почнале да се пазарат. На почеток монахот барал 16 златници, но купувачот не прифатил да даде толку пари, затоа што верувал дека не вреди толку. Долго време се расправале околу цената, се’ додека купувачот не предложил:

- А да ми ја оставиш, оче, на неколку дена за да ја покажам на еден познаник кој се разбира во тоа?

Монахот се сложил да ја остави (Библијата) на неколку дена кај купувачот, за овој да го праша својот пријател за мислење. Верувал дека на крај ќе заработи многу пари. А купувачот штом ја зеде книгата, отрчал до кај авва Геласиј, кого многу го почитувал, па го прашал за мислење.

- Авво, некој ми ја нуди оваа Библија за продажба, за 16 златници. Што велите, вреди ли толку или да не ја купувам? – рекол и му ја покажал Библијата на аввата. Авва Геласиј веднаш го препознал дарот од старецот и без никаков возбудување рекол:
- Земи ја, брате. Навистина вреди, барем колку што можам јас да видам.

Купувачот му се заблагодарил на аввата, ја зел Библијата и радосен поради пазарот што требал да го направи, стигнал во градот и го нашол монахот. Но, тогаш му паднало на памет да излаже за да се обиде да ја спушти цената.

- Ајде, човеку… те чекав… Што се случи? – рекол монахот кога го сретнал.
- Благослови, оче, но јас се плашам дека ќе те разочарам. Отидов и ја покажав книгата што ми ја даде на авва Геласиј, но ми рече дека не вреди толку колку што велиш. Нејзината вредност е многу помала.

Со самото спомнување на името на аввата, монахот затреперил.

- Ти рече ли аввата уште нешто? – прашал монахот.
- Не, оче… Ако, значи, сакаш, ќе ти дадам 12 златници за да ја задржам – одговорил купувачот.

Но од сето тоа што купувачот го зборувал, монахот не слушнал ниту збор. Милите му биле кај авва Геласиј и неговата постапка.

- Значи, се договоривме? – прашал купувачот.
- Не, брате мој… Не, и илјада пати не. Прости ми што толку си се потрудил, но се предомислив. Не ја продавам оваа книга – рекол и земајќи ја книгата, го снемало низ градските улички.

Долго пешачел, а во него се одвивала права борба. Добродетелта и љубовта што ги покажал аввата со тоа што не го издал, како игла го проподувале неговото срце, кое било вознемирено поради кражбата која ја извршил. Многу солзи течеле од неговите очи и со вистинско покајание се упатил по патот кој води кон скитот на аввата.

Стигајќи во скитот, го здогледал авва Геласиј како седи на клупата кај влезот. Паднал на колена пред нозете на авата и не престанувајќи да лие солзи, го молел да му го прости неговото страшно недело. Аввата навистина му простил заради неговото вистинско покајание.

- Бог да те благослови, брате. Но и јас тебе нешто те молам. Земи ја оваа Библија како дар за нашето познанство, рече аввата.

Но каде да најде сили монахот да ја прими книгата која ја беше украл? Со уште повеќе солзи и со бол во душата му рекол на аввата:

- Те молам, авво мој! Прими ја назад книгата која ти ја украдов, затоа што инаку мојата душа нема да најде смирение. Те молам…

- Ако е таква работата, брате мој, тогаш оди и остави ја таму од каде што си ја и зел, – рече аввата, а монахот веднаш оттрча и ја стави скапоцената Библија на нејзиното место, во скитската црква, точно таму од каде тајно ја беше зел.

Добрината на авва Геласиј од корен го променила овој монах, кој побарал од старецот да остане кај него како послушник. И навистина, аввата го прифатил и од тогаш монахот никогаш повеќе не направил слична грешка.

Извор: КЊИГА ЉУБАВИ

 Преземено од: Маран Ата

Друго:

 Грозје на љубовта

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 249
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 731
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

Кон познанието на вистинскиот Бог

Кон познанието на вистинскиот Бог

Славјанска црковна традиција е на овој празник верниците да се поздравуваат меѓусебно со поздравот: „Бог се јави!“ – „Навистина се јави!“ Какво големо откровение – едно јавување, објава на единствениот...

БEСEДА  за задoвoлувањe сo oна штo ни e најпoтрeбнo

БEСEДА за задoвoлувањe сo oна штo ни e најпoтрeбнo

 Пoбeдата e главнoтo задoвoлствo на oниe кoи сe бoрат. А христијанитe сe, браќа, вo нeпрeстајна бoрба, вo бoрба за пoбeда на духoт над матeријата. Вo бoрбата за прeoвладувањe на вишиoт...

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

 Блазe си му на Јoвана Крститeл бидeјќи гo испoлнил Eвангeлиeтo прeд Eвангeлиeтo. Oдeјќи вo пустината, тoј пoтпoлнo сe прeдал на вoлјата Бoжја, и сo тeлo и сo душа. И вoлјата...

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

« »