логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Свети Климент, архиепископ Охридски

Vovedenie.Presveta Глас четврти:

Со зборови си ги упатил народите во верата Божја; со делата си се издигнал, преблажени; кон божествен и блажен живот. Со чудеса си ги просветлил оние што пристапуваат верно кон тебе, со знаменија си ја осветлил темнината. Поради тоа го славиме твојот божествен спомен Клименте.  Повеќе...

 

За љубовта, пак, можеме да кажеме дека е најмоќната сила на човечката душа, затоа човекот треба исто толку да внимава да ја активира на правилен, бестрасен и свет начин. Ако душевната сила на љубовта се активира на страстен начин, тогаш постои опасност човекот да ги претвори во идол различните нешта што ги сака: идеологии, философии итн., и потполно да им се предаде, бидејќи карактеристика на љубовта е да се предадеш на тоа што го сакаш. Тогаш објектот на твојата љубов се претвора во идол. Тоа може да биде твојата сопруга, децата, твојата идеологија, учење, твојот ум, положбата, науката, мудроста, богатството, младоста – сето тоа станува идол, зашто сами по себе тие нешта се поврзани. Ако човек се обраќа кон другиот со острастена љубов, тогаш со сигурност ќе се појават проблеми во нивните односи. Причината е што тој уште не се очистил од страстите и веднаш штом во него се јавува љубовта кон некого, како последица се појавува и ова плотско привлекување. Ако умот не преземе контрола, тогаш човекот со сигурност ќе падне во гревови, страсти и искушенија и ќе мора да се бори за да се откине од тие нешта и повторно да стане слободен – без оковите и бестрастен пред различните објекти или субјекти кон кои ја насочува својата љубов.

Љубовта е голема, но и многу опасна сила. Таа може да те издигне до Божјиот трон, но може и да те урне, ако не внимаваш. Затоа Отците велат дека љубовта е најголема добродетел, но само доколку е проследена со добродетелта на расудливоста, која ја раководи и ја насочува љубовта на правилен начин. Недостатокот на расудливост може да го доведе човекот до големи проблеми и ризици, кои на почетокот не изгледале опасни, оти се започнало со добра намера, но потоа работите се влошуваат. Ќе ви дадам пример за тоа.

Воден од љубов, некој оди да му помогне на друг човек кој има некаков проблем – личен, професионален, семеен, каков и да било. Сепак, нема расудливост, прво, за да разбере дека не е бестрастен и постои ризик да изгуби контрола над љубовта и да се заплетка. И второ, нема расудливост да разбере дека и другиот човек не е бестрастен. Ти можеш да речеш: „Ништо нема тука! Не чувствувам ништо!“ Да, ти не чувствуваш ништо, но другиот? Знаеш ли што чувствува тој? Можеш ли да ги разбереш силите, издржливоста и движењата на другиот? Е бидејќи си нерасудливо мотивиран од љубов, одиш да го поткрепиш, да му помогнеш, да станеш добар слушател на неговата болка и искушенија и да го понесеш неговиот крст. Но, потоа работите се заплеткуваат и се развива друг вид на љубов.

Пример за таква нерасудлива љубов често пати е љубовта на родителите кон нивните деца, зашто неретко родителите ги расипуваат децата од љубов. Нивната преголема љубов прави да не пројават расудливост и како последица на тоа не ги воспитуваат правилно и не поставуваат граници пред нив. Да му поставиш граница на едно дете е болно и за детето и за родителот. Обично на детето не му се допаѓаат границите – мало е, сака да си игра, да трча надвор, не сака да чита, не сака да прави едно, да прави друго, не сака да се лиши од ништо, плаче и протестира. Границите се болна работа за едно дете. Додека е мало, неговиот ум не може да сфати многу работи. Но, поставувањето на граници е болно и за родителот, бидејќи за него не е лесно да гледа како детето плаче и водени од љубов, родителите ги тргаат границите: „Добро, ајде не плачи, ќе ти го купам тоа! Не плачи, ќе го направам тоа!“ И каков е резултатот? Детето разбира дека веднаш штом ќе заплаче малку, мама отстапува и прави како што сакам! Детето ќе посака нешто, мајка му ќе постави некаква граница, но тоа ќе заплаче и границите се уриваат. Да, тоа е љубов, навистина љубовта сите нас нѐ тера многу пати да кажеме: „Како што сакаш ти!“ Умираш за да живее другиот. Стануваш чергиче за да те газат, и сакаш да го правиш тоа што му е пријатно на другиот: „Што сакаш? Кажи ми и ќе го направам. Сѐ што сакаш ќе ти дадам!“

(Продолжува…)

Извор: Бигорски манастир

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 138
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 326
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

« »