логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 
✣✤✣ ЧОВЕКОВАТА РЕШИТЕЛНОСТ ДА НЕ ГРЕШИ ПОВЕЌЕ ✣✤✣

Веродостоен знак дека дошло до искрено покајание според кој грешникот може да препознае дека Бог навистина му ги простил гревовите е омразата и одбивноста кон сите грвови до таа мера што човек попрво би се согласил да умре одошто со својата волја да греши пред Бога; покрај тоа, во него се појавува желбата да им простува на сите, се јавува чувство на леснотија, на чистотија, на необјаснива радост на длабок мир, желба да прави се' само во слава на Бога, да ја замрази и да ја отстрани гордата желба да си припишува слава на себеси. И обратно, недостојното покајание, по кое остануваат гревовите, предизвикува чувство на незадоволство, со двојна тежина го притиска срцето, како некое тешко, матно, нејасно чувство на огорченост.

Запамти, покајанието нема да биде целосно и полезно доколку во тебе не постои внатрешна цврста решителност да не се враќаш на гревот кој си го исповедал. Aко за било кој грев (паѓање) велиш: "Прости ми!", се ќе ти биде простено, но ако велиш така, а потоа повторно се вратиш на гревот и не се бориш со него, тоа значи дека твоето покајание е лажно; тоа значи дека се каеш и остануваш во гревот. Господ да чува!
Човекот треба да го спознае својот грев и да го намрази, треба да вложи што е можно повеќе напор за да не се враќа на поранешните беззаконија.

Простувањето на гревовите е ослободување од страстите, и оној кој не се ослободил преку благодатта, сеуште не добил простување. За човек да добие простување од Бога треба да го промени сиот свој живот, и оставајки ги пороците, постојано да живее добродетелно.

Покајанието не се цени според количината на времето, туку според расположението на душата. Оној кој го мрази гревот бега од него и брзо ги поразува страстите во него; Меѓутоа, често се случува исповедникот да не го забележува својот духовен раст и тоа да го вознемирува, како што е случај со тебе. Му се чини дека стои во место, или дека станал полош одошто бил: "Еден чекор напред, два назад." Не грижи се мој пријателе, тоа само така ти се причинува, всушност нема случај во кој секоја исповед да не изврши промена кон подобро кога човек тежнее кон благодатта и кога има добра желба да се поправи, да го задуши гревот во себе.
Човек не може да си суди праведно, не може да знае дали станал подобар или полош. Само на духовниот отец Господ му ја отткрива вистината, само тој знае во каква состојба се душите на неговите деца. Обично зголемената строгост кон себеси и засилениот страв од гревот во човека создаваат впечаток дека гревовите се умножиле и дека духовната состојба наводно не се подобрила, туку дека станала полоша. Освен тоа, Господ од нас често ги сокрива успесите за да не паднеме во фарисејство, суета и гордост.

Се случува, иако не сме се ослободиле од гревот, честите исповеди и причестувањето со Светите Тајни да го разнишат и сосема да го ослабат неговиот корен, така што со тоа и самата борба со гревот и страдањето заради свесноста за својата огревовеност и носат на душата голема полза. Затоа немој да се плашиш, пријателе, дури и ако секој ден паѓаш... Стани што побргу, кај се и подвизувај се смело, и Господ ќе те награди за трпението.
Покајанието не е само исповед во црква, тоа е целиот човечки живот во покајание и во покајничко чувство. Треба да го зачуваме тоа чувство до самата смрт, постојано со умот мораме да бидеме во адот, то ест, искрено да мислиме дека сме достојни за адот, но да не очајуваме, туку да се надеваме во Божјото милосрдие. Доколку човек го изгуби тоа чувство на сосптвената непотребност, ќе ја изгуби благодатта.
Гревот врз нас остава таква дамка која не може да се исчисти со ништо друго освен со искрено покајание и со горчливи солзи поради него.
Оној кој не плаче поради сопствените гревови, ќе плаче поради казната за гревот и во овој, но и во идниот живот; затоа е подобро овде доброволно да се исплачеме за своите гревови и да истрпиме заради нив, одошто вечно да плачеме во маки.

Секој грев се прави поради наслада и влегува преку насладата, затоа простувањето на гревовите се дава преку страдање и тага, а гревот се избркува со огорченост и солзи.

Старец Сава Псковско-Печерски

Извор: Агапиј Тивериополски

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 255
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 742
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

Кон познанието на вистинскиот Бог

Кон познанието на вистинскиот Бог

Славјанска црковна традиција е на овој празник верниците да се поздравуваат меѓусебно со поздравот: „Бог се јави!“ – „Навистина се јави!“ Какво големо откровение – едно јавување, објава на единствениот...

БEСEДА  за задoвoлувањe сo oна штo ни e најпoтрeбнo

БEСEДА за задoвoлувањe сo oна штo ни e најпoтрeбнo

 Пoбeдата e главнoтo задoвoлствo на oниe кoи сe бoрат. А христијанитe сe, браќа, вo нeпрeстајна бoрба, вo бoрба за пoбeда на духoт над матeријата. Вo бoрбата за прeoвладувањe на вишиoт...

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

 Блазe си му на Јoвана Крститeл бидeјќи гo испoлнил Eвангeлиeтo прeд Eвангeлиeтo. Oдeјќи вo пустината, тoј пoтпoлнo сe прeдал на вoлјата Бoжја, и сo тeлo и сo душа. И вoлјата...

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

« »