логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 
✣✤✣ ЧОВЕКОВАТА РЕШИТЕЛНОСТ ДА НЕ ГРЕШИ ПОВЕЌЕ ✣✤✣

Веродостоен знак дека дошло до искрено покајание според кој грешникот може да препознае дека Бог навистина му ги простил гревовите е омразата и одбивноста кон сите грвови до таа мера што човек попрво би се согласил да умре одошто со својата волја да греши пред Бога; покрај тоа, во него се појавува желбата да им простува на сите, се јавува чувство на леснотија, на чистотија, на необјаснива радост на длабок мир, желба да прави се' само во слава на Бога, да ја замрази и да ја отстрани гордата желба да си припишува слава на себеси. И обратно, недостојното покајание, по кое остануваат гревовите, предизвикува чувство на незадоволство, со двојна тежина го притиска срцето, како некое тешко, матно, нејасно чувство на огорченост.

Запамти, покајанието нема да биде целосно и полезно доколку во тебе не постои внатрешна цврста решителност да не се враќаш на гревот кој си го исповедал. Aко за било кој грев (паѓање) велиш: "Прости ми!", се ќе ти биде простено, но ако велиш така, а потоа повторно се вратиш на гревот и не се бориш со него, тоа значи дека твоето покајание е лажно; тоа значи дека се каеш и остануваш во гревот. Господ да чува!
Човекот треба да го спознае својот грев и да го намрази, треба да вложи што е можно повеќе напор за да не се враќа на поранешните беззаконија.

Простувањето на гревовите е ослободување од страстите, и оној кој не се ослободил преку благодатта, сеуште не добил простување. За човек да добие простување од Бога треба да го промени сиот свој живот, и оставајки ги пороците, постојано да живее добродетелно.

Покајанието не се цени според количината на времето, туку според расположението на душата. Оној кој го мрази гревот бега од него и брзо ги поразува страстите во него; Меѓутоа, често се случува исповедникот да не го забележува својот духовен раст и тоа да го вознемирува, како што е случај со тебе. Му се чини дека стои во место, или дека станал полош одошто бил: "Еден чекор напред, два назад." Не грижи се мој пријателе, тоа само така ти се причинува, всушност нема случај во кој секоја исповед да не изврши промена кон подобро кога човек тежнее кон благодатта и кога има добра желба да се поправи, да го задуши гревот во себе.
Човек не може да си суди праведно, не може да знае дали станал подобар или полош. Само на духовниот отец Господ му ја отткрива вистината, само тој знае во каква состојба се душите на неговите деца. Обично зголемената строгост кон себеси и засилениот страв од гревот во човека создаваат впечаток дека гревовите се умножиле и дека духовната состојба наводно не се подобрила, туку дека станала полоша. Освен тоа, Господ од нас често ги сокрива успесите за да не паднеме во фарисејство, суета и гордост.

Се случува, иако не сме се ослободиле од гревот, честите исповеди и причестувањето со Светите Тајни да го разнишат и сосема да го ослабат неговиот корен, така што со тоа и самата борба со гревот и страдањето заради свесноста за својата огревовеност и носат на душата голема полза. Затоа немој да се плашиш, пријателе, дури и ако секој ден паѓаш... Стани што побргу, кај се и подвизувај се смело, и Господ ќе те награди за трпението.
Покајанието не е само исповед во црква, тоа е целиот човечки живот во покајание и во покајничко чувство. Треба да го зачуваме тоа чувство до самата смрт, постојано со умот мораме да бидеме во адот, то ест, искрено да мислиме дека сме достојни за адот, но да не очајуваме, туку да се надеваме во Божјото милосрдие. Доколку човек го изгуби тоа чувство на сосптвената непотребност, ќе ја изгуби благодатта.
Гревот врз нас остава таква дамка која не може да се исчисти со ништо друго освен со искрено покајание и со горчливи солзи поради него.
Оној кој не плаче поради сопствените гревови, ќе плаче поради казната за гревот и во овој, но и во идниот живот; затоа е подобро овде доброволно да се исплачеме за своите гревови и да истрпиме заради нив, одошто вечно да плачеме во маки.

Секој грев се прави поради наслада и влегува преку насладата, затоа простувањето на гревовите се дава преку страдање и тага, а гревот се избркува со огорченост и солзи.

Старец Сава Псковско-Печерски

Извор: Агапиј Тивериополски

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1104
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1670
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1101
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »