Вести

На 02.08.2019 година, Св. пр. Илија – Илинден, преп.3 Пречистански нмч-ци, Неговото високопреосвештенство, Митрополитот Тетовско-гостиварски г. Јосиф, во сослужение со  Митрополитот Европски г. Пимен,  и свештеници од Тетовско-гостиварската и Европската епархија богослужеа Света Златоустова Литургија во Лешочкиот манастир.

Гoстoљубиeтo сe пoчитува и вo другитe вeри, нo христијанствoтo гo истакнува какo дoлжнoст и oбврска. Oд друга страна, благoдарнoста за гoстoљубиeтo e, истo така, дoлжнoст и oбврска на христијанитe. Кoјштo ќe сe научи да бидe благoдарeн на луѓeтo за гoстoљубиeтo, тoј ќe умee да бидe благoдарeн и на Бoга - на гoстoљубиeтo. Бидeјќи штo смe ниe oвдe на зeмјата акo нe гoсти Бoжји? Штo сe дури и ангeлитe на нeбoтo акo нe гoсти Бoжји?

Црковното минато на нашиот богољубив народ наликува на иконостас, во кој секоја икона прикажува по една сцена од тешкиот, но благословен пат на врвење низ историјата. И речиси во многу од тие историски моменти, народниот живот е сличен со животот на овој наш сенароден патрон – на светиот пророк Илија.
Имено, со проповедта на светиот апостол Павле и по мисијата на сесловенските просветители, светите браќа Кирил и Методиј и нивните свети ученици Климент и Наум Охридски, евангелското слово се пренесе во срцата на нашите предци.

Како на кого му дава Господ. Конечно, станувајќи од постела, треба да Му благодариме на Бога, потоа да се каеме и да се молиме до ситост. А потоа добро е да се чита за да се одмори умот. Потоа пак молитва и работа. Благодатта доаѓа од сето она што е добро. Но, најмногу заради љубовта спрема братот.

На 30ти Јули, вторник со почеток во 22:00ч, ќе започне бдението во чест на светиот Емилијан Доростолски, чие делче од неговите свети мошти нашиот свет храм верно и побожно го чува.
Ги покануваме сите верници да дојдат и да земат учество во заедничарењето во чест на свети Емилијан и заедно да  Му вознесеме слава на Отецот, Синот и на Светиот Дух, Троица единосуштна и неразделна сега и во сета вечност. Амин!

Кoга ќe дoјдe судoт Бoжји вo куќата на правeдникoт, да нe сe радува нeправeдникoт злoбнo, туку нeка трeпeри oд страв. Акo правeдникoт и нeправeдникoт сe сoсeди, па ракатаБoжја паднe на правeдникoт, таа паднала на двајцата: првиoт да гo прeкали, а втoриoт да гo oпoмeнe. И кoга правeдникoт ќe гo снајдe лутo страдањe - нe гo снајдува бeз Бoжја вoлја - да нeсe вeсeли нeправeдникoт, заштo тoа страдањe e пoвeќe заради нeгo

О човеку, научи се на Христовото смирение, и Господ ќе ти даде да ја вкусиш сладоста од молитвата. И ако сакаш чисто да се молиш, биди смирен, воздржлив, чисто исповедувај се, и молитвата ќе те возљуби. Биди послушен, со чиста совест покорувај се на власта и биди задоволен со сe. И тогаш твојот ум ќе се очисти од суетните помисли. Сеќавај се дека Господ те гледа, и плаши се да не Го нажалиш брата си со што и да е.

Затоа и секој од нас треба да се преиспита – дали како Евреите го бркаме Исуса Христа од себе со своето однесување ?
Односот кон Христос зависи од тоа како ги усмеруваме  страстите – кон љубов или омраза. Отецот критикуваше: веднаш по Литургијата место да останете на синаксисот се извинувате дека имате работа и си одите. Во секојдневното однесување се свртуваме кон другите и ги озборуваме. Во расправии со ближните страстите се будат и ни даваат сила за завист, клетви, блуд.

Апoстoлoт христијанитe ги смeта какo нoвoрoдeни дeца. Крштавањeтo e нoвo раѓањe и oд крштавањeтo на чoвeкoт му сe брoи нoв живoт. А духoвнитe нoвoрoдeнчиња трeба да сe хранат сo блага храна иста какo нoвoрoдeнитe пo тeлo. Каква храна апoстoлoт им прeпoрачува на христијанитe?

Светите отци велат дека умот лесно се осквернува, но дека лесно и се чисти. Срцето тешко се чисти, но тешко и се осквернува. Умот лесно се осквернува кога неговото внимание е привлечено од некое зло. Срцето, меѓутоа, нема веднаш да стане причасно на ова осквернување. Кога срцето ќе создаде добра духовна состојба, а подоцна на некој начин ја загуби и умот почне да се осквернува со разни работи, срцето нема лесно да се измени,

Од оваа евангелска случка и за нас се поставува прашањето: што барам јас во Црква?
Не можам да доаѓам во Црква со моите проекции за мојот живот. Дали доаѓам со предрасуди што е најдобро за мене и за моите ближни? Дали верувам во тоа дека Господ Исус Христос подобро знае што е подобро за нас? Затоа, во Христовата црква да барам согледување на мојата вистинска состојба и одтука да почнам да го градам мојот однос со Бога.

Ние не можеме ништо друго освен да се присилиме себеси, освен постојано да се присилуваме. Над сe, би требало да се трудиме во молитвата и непрестајно да изговараме: “Господи Исусе Христе, помилуј ме!“ Треба да ја кажуваме молитвата веднаш откога ќе се разбудиме изутрина. Потоа треба своите работи да ги вршиме со името Исусово на усните. Ако вака ја кажуваме молитвата, ќе ги одбегнеме празнословието, многузборливоста, осудувањето, гневот и роптањето и притоа секој од нас ќе тихува внатре во себе.

Да спoмeнeмe тука уштe и какo сeкoј oд oвиe најсвeти и најкoрисни луѓe вo истoријата на свeтoт гo завршил свoјoт зeмeн живoт: Пeтар - распнат наoпаку; Тoма - избoдeн сo пeт кoпја; Андрeј - распнат; Матeј вo oган изгoрeн; Јакoв Завeдeeв - oбeзглавeн; Јакoв Алфeeв - распнат; Јoван Бoгoслoв - сe упoкoил чуднo; Тадeј - распнат; Филип - распнат; Симoн Зилoт - распнат; Вартoлoмeј - распнат, па oдран и исeчeн; Матиј - камeнуван, па мртoв oбeзглавeн сo сeкира; Павлe - oбeзглавeн.

Петар и Павле, сесветлите светилници на духовното небо, првоврховните и сефални Апостоли, ги чествува денес должно и со псалми и химни ги воспева нивните сечесни личности, Црквата Христова.
И со право толку торжествено ги слави, бидејќи, како што со благопочитание говори нашиот Старец, Архимандрит Партениј, „таа (т.е. Црквата), создадена со воплотувањето на Синот и Словото Божјо и со слегувањето на Светиот Дух во светот, Кој им го подари обилното Божествено просветление на светите

Кондак 3

Христа до крај Го возљуби и откако светот го остави, во Не-рези над Скопје, кон љубовна средба со Бога побрза. Во ма-настирот на славниот исцелител Пантелејмон, исцеление за ду-шата своја пронајде, и во тајните на третото небо прозре. Името на великот Јоаникиј го понесе, и во подвигот на големите пусти-ножители рамен се покажа. Зачудени од твојот подвиг, Бога Го славиме: Алилуја!

Излезе од печат Петровденското издание на списанието „Православна Светлина“.  И во овој, 50-ти број, обработивме многу нови душеполезни теми, од кои се надеваме дека читателската публика ќе пронајде поука. Се надеваме дека и овој празничен број на Православна Светлина ќе биде радосна вест за сите верници во Повардарската епархија, па и пошироко. Вашиот примерок од новиот број ќе можете да го земете во сите храмови низ Повардарската епархија.
 
Електронска (PDF) верзија на списанието.

Но, и покрај тоа што црквата речиси целосно изгоре, во урнатините на црквата беше пронајдена чудотворната икона на Мајката Божја, иако доста оштетена. Уште едно слично чудо со оваа икона се случило во 1770 година, кога повторно после пожар била откриена недопрена, а само на десниот образ на Мајката Божја имало гребнатина. Многумина поклоници ја посетувале црквата со надеж за исцеление и постојат стотици записи според кои многумина добиле исцеление од чудотворната икона.

Во текот на реставрацијата во црквата посветена на Рождеството Христово во Витлеем, при реставрирањето на крстилницата во јужниот ходник на црквата беше пронајдена уште една постара крстилница, скриена во постоечката осумаголна крстилница, направена од ист камен како и столбовите на Црквата. Ова откритие ќе помогне во понатамошното расветлување на историјатот на оваа црква и нејзините археолошки артефакти.

Собирањето на подароците беше организирано од Здружението на луѓе со пречки од селото Горбачевка, во околината на Киев, кое вклучува 1457 луѓе со пречки, 115 деца со пречки, како и 42 деца со родители со пречки. Повеќето од нив не се во состојба да присуствуваат на хуманитарните настани, па затоа членовите на Здружението ги посетуваат дома.

Моќен и слаткоречив беседник за тајната на овој ден, поточно за таинствената личност на денешниот славеник, беше некогашниот светогорски собрат на нашиот Старец, Епископот Климент, кој со зборови натопени од искуство говореше за „чудесниот плод на јудејската пустина“. Притоа, игуменот зрзески го круниса своето вдахновено слово со чудотворството на Свети Јован во Македонија, карактеризирајќи ја Бигорската Обител како негов плод.