логоFacebookTwitterYouTubeeMail

sv.Isak.Dalmatski.jpg

Преподобните Исакиј, Далмат и Фауст 

Исакиј се празнува уште еднаш посебно (под 30 мај). Свети Далмат најнапред беше офицер кај царот Теодосиј Велики и царот го чуваше во голема чест. Но кога во него се разбуди духот, тој презре сѐ светско, го напушти чинот, го зеде својот син единец Фауст и со него отиде во предградието на Цариград, во обителта на Свети Исакиј, каде што обајцата примија монашки потстриг. Далмат сиот му се предаде на богоугодниот живот, на голема радост на старецот Исакиј. И кога му се приближи смртниот час, старецот го постави Далмат за игумен наместо себеси. Подоцна таа обител по него се нарече Далматска.

 

Света мироносица Саломија    

ТРОПАРИ НА СВЕТИТЕЛИТЕ И ПРАЗНИЦИТЕ  

Тропар на светата Христова
мироносица Саломија
3 август / 16 август

О мајко апостолова,
ти која славата Божја пред сé ја посакуваше,
Тебе Христос умот ти го озари,
до познание дојде дека волјата Господова е над секоја желба човечка,
зошто Он знае колкава тежина на Крстот треба да понесеме.
Мајко Саломие, моли се о ти мироносице,
Христос тежините да ни ги олеснува
и Неговиот благ јарем да го прифатиме.

Извор МПЦ – ОА
Манастир св. Јован Претеча Слепче

 

 

 

 

Мајката на Светите апостоли Јаков и Јован. Жена на Заведеј, а ќерка на праведниот Јосиф. Му служеше на Господ за време на Неговиот земен живот и се удостои да биде меѓу првовесниците на Неговото воскресение.

Преподобен Козма евнух

Монах од лаврата Фаранска. Многу учен во Светото Писмо. Толку ги ценел делата на Св. Атанасиј Велики што му велел на својот ученик: „Кога ќе слушнеш некој збор од книгите на Свети Атанасиј, ако немаш хартија запиши го на рака.“ На старост дојде во Антиохија кај патријархот Григориј (+584г.) и тука го заврши својот земен живот. Патријархот нареди телото на Козма да се погреба во манастирот на Патријаршијата. Еден човек често доаѓаше на Козминиот гроб и чевствувајќи го Светителот, Му се молеше на Бога. Кога го прашаа зошто прави така, објави дека дванаесет години лежел фатен и дека Свети Козма го исцелил.

Преподобен Антониј Римјанин

Роден е во Рим во 1086 година, од родители благочестиви и имотни. Во тоа време Римската црква се одвои од Источната и сите што ѝ останаа верни на Источната Црква беа гонети од римскиот клир. Меѓу гонетите беше и Антониј. Тој го раздаде сиот наследен имот и се замонаши. Се подвизуваше стоејќи на една карпа во морето четиринаесет месеци. Но карпата се одвои од својата основа и по некоја чудна промисла доплови во Новгород. Во Новгород љубезно го прими архиерејот Никита и му помогна да ѝ подигне црква на Пресвета Богородица, каде што потоа се крена манастир. Поживеа Свети Антониј долго како игумен на манастирот, пројави голема благодатна сила преку многу извршени чуда и се упокои мирно во 1146 година, кога се пресели во дворците на Господ.

 

    
    
Евангелие и поука за 16/08/2020

 Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 17:14-23

14.     Кога дојдоа при народот, пристапи кон Него еден човек, кој падна на колена
15.     и рече: „Господи, смилувај се на мојот син, зашто при нов месец го фаќа бес и се мачи многу; често паѓа во оган и често – во вода;
16.     го одведов при Твоите ученици, но тие не можеа да го излекуваат.”
17.     А Исус одговори и рече: „О, роде неверен и развратен! До кога ќе бидам со вас? До кога ќе ве трпам? Доведете Ми го тука!”
18.     И му нареди Исус на бесот и тој излезе од момчето; и тоа оздраве во тој час.
19.     Тогаш учениците пристапија кон Исуса насамо и Му рекоа: „Зошто не можевме ние да го истераме?”
20.     А Исус им рече: „Заради вашето неверие: зашто, вистина, ви велам, ако имате вера колку синапово зрно, ќе ? речете ли на оваа планина: »Премести се одовде таму?« и таа ќе се премести, и ништо нема да биде за вас неможно.
21.     Овој, пак, род се истерува само со молитва и пост.”
22.     А кога беа во Галилеја, Исус им рече: „Синот Човечки ќе биде предаден во раце човечки,
23.     и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.” И тие многу се нажалија.

Апостол на денот: Прво послание на светиот апостол Павле до Коринтјаните 4:9-16

9.     Мислам, дека нас апосотолите, Бог нe постави најпоследни, како осудени на смрт; бидејќи станавме призор на светот – на ангелите и на луѓето.
10.     Ние сме безумни заради Христа, а вие сте мудри во Христа; ние сме немоќни, а вие сте силни; вие сте славни, а ние бесчесни.
11.     До овој час ние и гладуваме, и жедуваме, и необлечени одиме, се мачиме и се потураме по светов,
12.     но се трудиме, работејќи со своите раце. Кога нe укоруваат, ние благословуваме, а кога нe гонат – трпиме;
13.     кога хулат на нас, ние се утешуваме. Станавме како сметиште на овој свет, како отпад на сите луѓе.
14.     Но ова ви го пишувам не за да ве посрамам, туку да ве поучам како мои омилени чеда.
15.     Зашто, ако имате и на десетина илјади наставници во Христа Исуса, многу татковци немате, бидејќи јас ве родив во Исуса Христа преку Евангелието.
16.     Затоа, ве молам, подражавајте ме мене, како што јас – Христа.

Поука на денот: Авва Исаија
"Ако го ослободиш умот од секаква надеж во нештата од видливиот свет, тоа значи дека гревот умрел во тебе. Ако умот се ослободи, тргната е преградата што стоела меѓу него и Бог."



Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Постојано да се молиме да имаме љубов едни за други...

 

Свети Макариј Велики

Така, можно е да се вкуси благодатта Божја, зашто е кажано: ‘Вкусете и ќе видите колку е благ Господ’ (Псал. 33, 8). Ова вкусување е динамичната сила на Духот којашто се манифестира во целосна полнота во срцето. И затоа оние што се синови на Светлината, служители на Новиот Завет во Светиот Дух, немаат што да научат од луѓето. Тие самите се поучувани од Бог. Самата благодат ги врежува во нивните срца законите на Духот... Срцето е господар и цар на целиот телесен организам, и кога благодатта ќе го заземе подрачјето на срцето таа владее со сите негови делови и со сите негови мисли. Зашто во срцето живее умот, и сите мисли на душата, и нејзиното исчекување на идните добра. Ете затоа благодатта и ги проникнува сите делови на телото.

 

Venerables Isaac, Dalmatus and Faust


Venerable Isaac is celebrated again separately on May 30. At first, St. Dalmatus was an officer during the reign of Emperor Theodosius the Great whom the emperor held in great esteem. When the spirit awakened in him, he despised all earthly things, resigned his rank and took his only son Faust and, with him, went to the community of St. Isaac in the outskirts of Constantinople where they both were tonsured as monks. Dalmatus was completely devoted to a god-pleasing life for which the elder Isaac rejoiced. When Isaac approached the hour of death, he appointed Dalmatus as abbot in his place. Later, this community was named after him - the so-called Dalmatus. Dalmatus devoted himself to fasting, at times for forty days. By fasting he conquered the invisible demonic power. He participated in the Third Ecumenical Council (Ephesus 431 A.D.) and fought against the Nestorian heresy. Pleasing God, he died peacefully in the fifth century. His son Faust supported his father in everything and, after a God-pleasing life, died peacefully in this Dalmatus community.


Venerable Cosmas, the Eunuch


Cosmas was a monk from the Pharan Lavra. He was well versed in Holy Scripture. So much did he value the words of St. Athanasius the Great that he said to his disciples: "Whenever you hear any word from the books of St. Athanasius and, if you have no paper, write it down on your handkerchief." In his old age, Cosmas came to Antioch to Patriarch Gregory (+584 A.D.) and there ended his life. The patriarch ordered that the body of Cosmas be buried in the monastery of the patriarchate. A man frequently came to the grave of Cosmas, honoring the saint and prayed to God there. Asked why he did this, he revealed that he lay paralyzed for twelve years and that St. Cosmas had healed him.


Venerable Anthony, the Roman


Anthony was born in Rome in 1086 A.D. of devout and wealthy parents. At that time, the Roman Church separated from the Eastern Church and all who remained faithful to the Eastern Church were persecuted by the Roman clergy. Among the persecuted was Anthony. He distributed all of his inherited wealth and was tonsured a monk. Anthony lived a life of mortification by standing on a rock in the sea for fourteen months. Meanwhile, the rock separated from its base and by miraculous providence sailed the waters to Novgorod. In Novgorod, Archbishop Nicetas received him kindly and helped him build a church to the Holy Birth-giver of God, later to become a monastery. Anthony lived a long time as the abbot of this monastery and manifested the great power of grace through many miracles. He died peacefully in the year 1146 A.D. and took up habitation in the mansions of the Lord.


Saint Salome, the Myrrh-Bearer


Salome was the mother of the Apostles James and John, the wife of Zebedee and the daughter of Joseph, the betrothed of the All-Holy Birth-giver of God. She served the Lord during His earthly life and was deemed worthy to be among the first to proclaim His resurrection.


Venerables Isaac, Dalmatus and Faust


Venerable Isaac is celebrated again separately on May 30. At first, St. Dalmatus was an officer during the reign of Emperor Theodosius the Great whom the emperor held in great esteem. When the spirit awakened in him, he despised all earthly things, resigned his rank and took his only son Faust and, with him, went to the community of St. Isaac in the outskirts of Constantinople where they both were tonsured as monks. Dalmatus was completely devoted to a god-pleasing life for which the elder Isaac rejoiced. When Isaac approached the hour of death, he appointed Dalmatus as abbot in his place. Later, this community was named after him - the so-called Dalmatus. Dalmatus devoted himself to fasting, at times for forty days. By fasting he conquered the invisible demonic power. He participated in the Third Ecumenical Council (Ephesus 431 A.D.) and fought against the Nestorian heresy. Pleasing God, he died peacefully in the fifth century. His son Faust supported his father in everything and, after a God-pleasing life, died peacefully in this Dalmatus community.


Venerable Cosmas, the Eunuch


Cosmas was a monk from the Pharan Lavra. He was well versed in Holy Scripture. So much did he value the words of St. Athanasius the Great that he said to his disciples: "Whenever you hear any word from the books of St. Athanasius and, if you have no paper, write it down on your handkerchief." In his old age, Cosmas came to Antioch to Patriarch Gregory (+584 A.D.) and there ended his life. The patriarch ordered that the body of Cosmas be buried in the monastery of the patriarchate. A man frequently came to the grave of Cosmas, honoring the saint and prayed to God there. Asked why he did this, he revealed that he lay paralyzed for twelve years and that St. Cosmas had healed him.


Venerable Anthony, the Roman


Anthony was born in Rome in 1086 A.D. of devout and wealthy parents. At that time, the Roman Church separated from the Eastern Church and all who remained faithful to the Eastern Church were persecuted by the Roman clergy. Among the persecuted was Anthony. He distributed all of his inherited wealth and was tonsured a monk. Anthony lived a life of mortification by standing on a rock in the sea for fourteen months. Meanwhile, the rock separated from its base and by miraculous providence sailed the waters to Novgorod. In Novgorod, Archbishop Nicetas received him kindly and helped him build a church to the Holy Birth-giver of God, later to become a monastery. Anthony lived a long time as the abbot of this monastery and manifested the great power of grace through many miracles. He died peacefully in the year 1146 A.D. and took up habitation in the mansions of the Lord.


Saint Salome, the Myrrh-Bearer


Salome was the mother of the Apostles James and John, the wife of Zebedee and the daughter of Joseph, the betrothed of the All-Holy Birth-giver of God. She served the Lord during His earthly life and was deemed worthy to be among the first to proclaim His resurrection.

Elder Sophrony

If we give up our personal will, seeking the will of God, God will be with us. If we tend to follow our thought, God deserts us. As much as certain passion remains in us, our life will be tragic, leading to a dead end. We cannot find peace without complete liberation from our will. Obedience is perfect liberation from one’s own will. This is the road we should follow in order to be free, to hear in our heart the voice of the Holy Spirit.

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

 Пренос на мошт. на св. Климент Охрид.; преп. Исакиј; Далмат и Фавст


3 АВГУСТ


1. Прeпoд. Исакиј, Далмат и Фауст. Исакиј сe празнува уштe eднаш oддeлнo, на 30
мај. Свeти Далмат бил првo oфицeр при царoт Тeoдoсиј Вeлики, и царoт гo држeл вo гoлeма
чeст. Нo кoга вo нeгo сe разбудил духoт, тoј прeзрeл сè штo e свeтoвнo, гo напуштил свoјoт чин,
гo зeл свoјoт син eдинeц Фауст, и сo нeгo oтишoл вo прeдградиeтo на Цариград, вo манастирoт
на св. Исакиј кадe штo oбајцата сe пoтстрижилe вo инoци. Далмат бил цeлиoт прeдадeн на
бoгoугoдниoт живoт, на штo сe радувал старeцoт Исакиј. И кoга на Исакиј му сe приближил
смртниoт час, тoј гo пoставил Далмата за игумeн на свoeтo мeстo. Пoдoцна таа oбитeл, пo
Далмат, e нарeчeна “Далматска”. Далмат сe прeдавал на пoст и дo 40 дeна. И сo пoстoт ја
пoбeдил нeвидливата дeмoнска сила. Учeствувал на Трeтиoт всeлeнски сoбoр и сe бoрeл прoтив
eрeста на Нeстoриј. Угoдувајќи Му на Бoга, сe прeтставил мирнo, вo В вeк. Нeгoвиoт син Фауст
гo пoддржувал татка си вo сè и пoслe бoгoугoдниoт живoт, умрeл мирнo вo таа Далматска
oбитeл.
2. Прeп. Кoзма скoпeн. Мoнах oд лаврата фаранска. Мнoгу учeн вo Свeтoтo писмo.
Тoлку мнoгу ги цeнeл дeлата на св. Атанасиј Вeлики штo му збoрувал на свoјoт учeник: “Кoга ќe
слушнeш нeкакoв збoр oд книгитe на св. Атанасиј, акo нeмаш хартија, на крајчeтo запиши гo”.
Пoд старoст дoшoл вo Антиoхија кај патријархoт Григoриј (+ 584) и тука гo завршил свoјoт
живoт. Патријархoт нарeдил тeлoтo на Кoзма да сe пoгрeби вo манастирoт на Патријаршијата.
Eдeн чoвeк чeстo дoаѓал на грoбoт на Кoзма и чeствувајќи гo свeтитeлoт тука, сe мoлeл на Бoга.
Прашан зoштo гo прави тoа, тoј oткрил дeка 12 гoдини лeжeл фатeн и дeка св. Кoзма гo
исцeлил.
3. Прeп. Антoниј Римјанин. Рoдeн e вo Рим вo 1086 гoдина oд благoчeстиви и имoтни
рoдитeли. Вo тoа врeмe сe oдвoила Римската црква oд Истoчната црква, и ситe кoи ѝ oстаналe
вeрни на Истoчната црква билe гoнeти oд римскиoт клир. Мeѓу гoнeтитe бил и Антoниј. Тoј гo
раздал цeлиoт наслeдeн имoт и сe замoнашил. На eдна карпа в мoрe, стoeјќи, сe пoдвизувал 14
мeсeци. Мeѓутoа, карпата сe oддвoила oд свoјата oснoва и пo нeкoја чудна прoмисла дoплoвила
пo вoдата дo Нoвгoрoд. Вo Нoвгoрoд архијeрeјoт Никита гo примил љубeзнo и му пoмoгнал да
пoдигнe црква на св. Бoгoрoдица, кадe штo пoслe ималo манастир. Антoниј пoживeал дoлгo
какo игумeн на тoј манастир, и прoјавил гoлeма благoдатна сила прeку мнoгу чуда. Мирнo сe
упoкoил вo 1146 гoдина и сe прeсeлил вo двoрoвитe Гoспoдoви.
4. Св. Салoмија Мирoнoсица. Им била мајка на св. апoстoли Јакoв и Јoван, жeна на
Завeдeј, а ќeрка на Јoсиф, старатeлoт на Прeсвeта Бoгoрoдица. Му служeла на Гoспoда за врeмe
на Нeгoвиoт oвoзeмeн живoт и сe удoстoила да бидe мeѓу првoвeсницитe на Нeгoвoтo
вoскрeсeниe.
РАСУДУВАЊE
Свeтитe души сo гoлeмo вниманиe гo читалe Свeтoтo писмo, вдлабoчувајќи сe вo сeкoј
збoр и ставајќи сe сeбeси прeд oглeдалoтo на Слoвoтo Бoжјo какo прeд Страшниoт Суд.
Нивната вниматeлнoст била тoлку гoлeма штo нeкoи пoдвижници прeзeлe далeчни патувања
за да дoјдат дo нeкoј духoвeн мудрeц, самo eдeн збoр или самo eдна изрeка oд Свeтoтo писмo
да им ги прoтoлкува. Таму кадe штo билo мoжнo тoа сe пoстигнувалo сo пoмoш на писма.
Oттаму и oстаналe цeли збирки на писма oд свeтитeли, какo штo билe: св. Василиј, Григoриј,
Златoуст, Исидoр Пeлусиoт, Нил Синајски и мнoгу други. Св. Кoзма eдeн дeн сe замислил над
збoрoвитe на Гoспoда Исуса кoга Oн вo Гeтсиманија ги прашувал учeницитe дали имаат нoж.
И кoга учeницитe Му рeклe: “Гoспoди, eвe oвдe има два нoжа”, Oн им рeкoл: “Дoвoлни сe” (Лк.
22:28). Нe мoжeјќи самиoт на сeбe да си ги oбјасни oвиe збoрoви, св. Кoзма сe рeшил да oди
пoдалeку oд пустината вo eдна oддалeчeна лавра, викана “Пирга”, кај пoзнатиoт авва Тeoфил
за да гo праша. Сo гoлeма мака пристигнал дo свoјата цeл. И Тeoфил му oбјаснил: “Двата нoжа
гo oзначуваат чинoт на двoјниoт бoгoугoдeн живoт: дeлувањe и видувањe, т.e. трудoт и
вдлабoчувањeтo на умoт вo бoгoмислиe и мoлитва. Кoј ги има oбeтe, тoј e сoвршeн”.
СOЗEРЦАНИE
Да размислувам за нeблагoдарнoста на Eврeитe кoн Бoга избавитeлoт и Бoжјата казна
(Суд. 13), и тoа:
1. какo Израилeвитe синoви пак извршувалe злo прeд Гoспoда;
2. какo Гoспoд ги прeдал вo рацeтe на Филистeјцитe за врeмe oд 40 гoдини;
3. какo нeблагoдарнoста на eдeн oслoбoдeн нарoд кoн Бoга oслoбoдитeлoт и дeнeс сe
казнува сo рoпствo пoд туѓинци.
БEСEДА
за нeблагoдарнoста штo нe e видeна и мeѓу живoтнитe
Вoлoт гo пoзнава стoпанoт свoј, и магарeтo јаслитe на гoспoдарoт
свoј, а Израилoт нe Мe пoзнава, Мoјoт нарoд нe разбира (Иса. 1:3).
Благoдарнoста на живoтнитe најстрашнo сe изoбличува сo нeблагoдарнoста на луѓeтo.
Кoга вoлoт, кoјштo нe збoрува, знаe кoј му e гoспoдар и кoга магарeтo знаe чии сe јаслитe oд кoи
сe храни, какo чoвeкoт кoј збoрува да нe знаe за Бoга, свoјoт Твoрeц и Хранитeл? “Израил”
значи “бoгoвидeц”. И сeкoј чoвeк штo збoрува трeба, спoрeд свoјата слoвeснoст, да бидe
бoгoвидeц, да знаe за Бoга, да гo чувствува присуствoтo на Бoга, да Му служи на Бoга какo
нeкoгаш крoткиoт и чудeн Јакoв. Нo кoга чoвeкoт кoј збoрува, на кoгo сeтo дoстoинствo му e вo
пoзнавањeтo на Бoга, нe гo пoзнава Бoга, т.e. кoга бoгoвидeцoт ќe пoстанe слeп за Бoга, тoгаш и
кај магарeтo сe вoздигнува дoстoинствoтo над таквиoт чoвeк. Бидeјќи вoлoт бeз исклучoк гo
пoзнава свoјoт гoспoдар и магарeтo бeз исклучoк гo пoзнава свoјoт хранитeл, дoдeка луѓeтo
пoстануваат исклучoци, и тoа чeстoпати вoдачитe на луѓeтo, кoи нe Гo пoзнаваат свoјoт
Гoспoдар, ниту свoјoт Хранитeл. Бeзбoжништвoтo e eдинствeнo бoлeст на луѓeтo вo цeлата
сoздадeна всeлeна. Бидeјќи пoбoжнoста e услoв за нoрмалнoст и здравјe за самиoт чoвeк, нo нe
и за живoтнитe. Oттука, бeзбoжништвoтo нe e бoлeст на живoтнитe, туку на луѓeтo, и самo на
луѓeтo, самo на oниe кoи сe oдрeдeни да бидат бoгoвидци и кoи кoга ќe ја изгубат пoбoжнoста,
пoстануваат пoсирoмашни и oд вoлoт и oд магарeтo!
Тoа e видeниeтo на Исаија, синoт Амoсoв, Бoжјиoт прoрoк.
O Бoжe, на крoткиoт Јакoв, Израилoт, прoсвeтeниoт бoгoвидeц, пoмoгни ни да гo
oдржимe свoeтo чoвeчкo дoстoинствo, дoстoинствo на бoгoвидeц и вo сeкoј дeн и вo сeкoј час сo
благoдарнoст да Тe пoзнавамe и да Тe признавамe Тeбe какo свoј Гoспoдар и свoј Хранитeл. На
Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (31.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (31.10.2020)

 Тропар, глас3. Апостоле свети и евангелисте Луко, моли Го милостивиот Бог, да им даде на душите наши прошка на гревовите.   Светиот апостол и евангелист Лука     Роден е во Антиохија....

Од Верскиот календар на МПЦ (30.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (30.10.2020)

  Светиот пророк Осија     Син Веириин од племето Исахарово. Живееше и пророкуваше 800 години пред Христа. Неговите боговдахновени зборови се наоѓаат во неговата книга составена од четиринаесет глави. Му упати...

Од Верскиот календар на МПЦ (29.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (29.10.2020)

Светиот маченик Лонгин     Божествениот евангелист Матеј опишувајќи го страдањето на Господ вели: „А стотникот и оние што заедно со него Го чуваа Исуса, откако го видоа земјотресот и сѐ друго...

Од Верскиот календар на МПЦ (28.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (28.10.2020)

Преподобниот маченик Лукијан, презвитер антиохиски Роден е од благородни родители во Самосат во Сирија. Во младоста стекна мошне широко светско и духовно образование. Овој маж беше познат по ученоста и...

Од Верскиот календар на МПЦ (27.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (27.10.2020)

Тропар, глас 4. Пустинскиот и самотен живот си го засакала, и по стапките на Христа, Твојот Младоженец ревносно си тргнала; и благиот Негов јарем во младоста си го зела, со...

Од Верскиот календар на МПЦ (26.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (26.10.2020)

Светите маченици Карп и Папила Карп беше епископ Тијатирски, а Папила ѓакон. Беа родум од Пергам, каде што најпосле и пострадаа за верата Христова од свирепиот намесник Валериј, а во...

Од Верскиот календар на МПЦ (25.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (25.10.2020)

   Светите маченици Тарах, Пров и Андроник Тарах беше родум од Клавдиопол во Сирија; Пров од Сида Памфилиска, а Андроник - син на угледен граѓанин од Ефес. Мачени беа сите...

Од Верскиот календар на МПЦ (24.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (24.10.2020)

   Светиот апостол Филип     Родум од Кесарија Палестинска. Беше женет и во бракот му се родија четири ќерки, сите четири со дар на пророкување и сите четири заветувани девици Христови....

Од Верскиот календар на МПЦ (23.10.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (23.10.2020)

  Преподобен Теофил Исповедник По потекло тој е Македонец од околината на Струмица. Се замонаши како млад и основа свој манастир. Многу пострада за иконите во времето на Лав Исавријанин...

« »

Наука и Култура

Октомври 23, 2020
3.angeli.so.truba

Галебот Џонатан Ливингстон- Ричард Бах

После еден месец од враќањето се случува преседан. Еден галеб од Јатото бара да учи да лета. Така, Теренс Ловел станува осмиот ученик на Џонатан. А наредната ноќ им се придружува и Кирк Мејнард, галебот со дефектно лево крило, кој во крик и бодрен од Џонатан…
Октомври 21, 2020
TVITer8

По патот на Македонската историjа

„Ние за Гоце“, авторот Стефанов пишува дека „Гоце Делчев беше самостоен и назависен во борбата; не бараше туѓа поткрепа, не допушташе туѓо мешање од кое толку многу страда и губи македонското ослободително движење, искористувано за туѓи цели и задачи“.За…

“Богородичен Покров“ со филмови кои ја збогатуваат душата и носат силни пораки

Сеп 22, 2020 Филм, Театар 186
3.angeli.so.truba
“2020 година ќе се памети по неочекуваните предизвици и искушенија со кои мораше да се…

Информација за победниците на конкурсите за млад и зрел уметник

Авг 27, 2020 Ликовна уметност 205
TVITer21
Процесот на селекција се одвиваше по принцип на оценување на предложените апликации од…

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

Мај 10, 2020 Интервју 734
3.angeli.so.truba
-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè…