логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Православната Црква како изворна и историска Црква, има потреба од знаење на нејзиното предание.

TVITER324
Верата го надминува и предводи знаењето. Но таа е неразделна од знаењето. Верата и знаењето – практиката и теоријата сопостојат во животот на историското црковно предание. Кога велиме знаење, го подразбираме знаењето како опис на благодатната теологија и историското предание на црковната заедница. А не рационализација на верата. Оваа суштинска разлика бара исклучително внимание бидејќи овде настанува забуната.
Доколку немаме предание и доколку светот и историјата не се движат, а се движат и пред и после Светото Писмо, тогаш немаме воопшто потреба од знаење на преданието пред нас. Меѓутоа ние живееме и постојано говориме за една жива Црква и историја, а не за измислена во Светото Писмо. Од таа жива Црква и историја произлезе Светото Писмо. Ние денес сме продолжение на таа библиска Црква и историја. Не правиме разлика помеѓу проповедта Христова и проповедта на Првата Црква па се до денес. Во животот на Православната црква Христос е Единствениот “ и Бог и Теолог”, како што вели Свети Григориј Палама.
Следејќи го своето предание, Црквата го разликува духот на времето во секоја епоха. Па така и денес. Денешната Црква којашто живее во сегашноста гледа во три правци: наназад кон нејзините историски извори, нанапред кон иднината и нагоре кон Царството Божјо.


Светите отци и светите старци не се родиле со Богојавувања, како што многумина мислат и како последица го отфрлаат знаењето. Постојат исклучоци на коишто Бог решил да им се открие, без да ја знаат азбуката и писмото. Но тоа откровение не е различно од запишаното и незапишаното сведоштво на Црквата за Откровението на Троичниот Бог. И тие луѓе се исклучоци. Бог не е обврзан да се открива автоматски на сите луѓе до еден. Бара подвиг од човекот, на кој му претходат вера и знаење. Верата е подвиг во единство со знаење. Важно е да се нагласи дека овде говориме за периодот на црковното предание кое продолжува од Педесетница до денес. Кога веќе се откриени лицата на Троичниот Бог – Отецот, и Синот и Светиот Дух, а се откриваат и денес (Јн. 14, 23).
Накратко, согласно запишаното сведоштво во црковните текстови (особено изразено кај Св. Василиј Велики во неговото дело “За Светиот Дух”, но и кај целокупното толкувачко предание), патот до богопознание на Светите Отци и Старците којшто е пристап од – Светиот Дух – преку Синот – во Отецот, не го исклучува знаењето. Се одвива на следниот начин: откако со вера пристапиле кон разбирање на патот и начинот на “знаење” на Божјите работи и преданиските добра, следел подвиг и дури потоа созерцанието на Светата Троица – боговидението. Многу едноставно. Останатите христијани кои не можат да го знаат вака преданието пред себе и не се боговидци (не мора сите луѓе да се боговидци), доволно е да присуствуваат на Божествената Литургија. Таа е резиме на Божјото Откровение и самата по себе е Божјо Откровение. Познато е дека преку Св. Литургија човекот, во Светиот Дух, се соединува со Христа во слава на Отецот. Се соединува духовно и реално со Живиот Бог.


Верниците не треба да го отфрлат знаењето кое е органски дел на историското црковно предание како и теолозите научници кои денес го истражуваат, негуваат и разјаснуваат тоа знаење и сведоштво на Црквата Христова. За да им го пренесат автентично на луѓето.
Неприфатливо е барањето на одредени верници да се укине знаењето кое го поседуваше и поседува Црквата, само за да може да имаат следбеници кои нема да бараат од нив никакво познавање на црковното предание. Да се следат заедно во безумието и да се движат кон непознат пат. Господ не бара од нас да сме безумни, баш напротив, бара да сме мудри како змии и незлобливи како гулаби (Мт. 10, 16).
Спротивното тврдење од ова не произлегува од верата, преданието и теологијата на Црквата, туку е своја лична теологија.

19042009


Асс. мр. Докторанд Борче Грамбозов, Православен Богословски факултет, Скопје

 

 

Извор:

http://www.pppe.mk/2021/pravoslavnata-tsrkva-kako-izvorna-i-istoriska-tsrkva-ima-potreba-od-znaene-na-nejzinoto-predanie/

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Јуни 30, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

СКОК ПРЕКУ ЈАЖЕТО НА НЕСОГЛАСУВАЊЕТО

Затоа, секогаш кога можеш прескокни го јажето на несогласувањето и фати се за оној дел од приказната кој ветува радост, насмевки и љубов. Горчината плисни ја со бран од морето, измиј го отровот на искажаните зборови и погледни кон залезот на сонцето. Тоа ќе…

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна…

Свети свештеномаченик Харалампиј

Фев 23, 2020 Житија 3179
ih3387
Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2508
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…