ПЕТОК ОД ПРВА СЕДМИЦА

ВЕЧЕРНА

По вообичаеното читање на песни, на Господи, повикав, се земаат 10 стиха и ги пееме следниве стихири, самогласен на денот (2-пати). Глас 5.
Дојдете, верни, во светлина да ги извршуваме делата Божји, како дење набожно да одиме, секаков неправеден договор да раскинеме и секаква соблазна на ближниот  од нас да отфрлиме; телесните наслади да ги оставиме и духовните наши дарови да ги возраснеме; на гладните леб да им дадеме и на Христа со покајание да Му пристапиме, викајќи: Боже наш, помилуј нè.
Потоа пееме и 4 стихири маченични од Осмогланик, од редовен глас.

Потоа самогласни 4, од свети Теодор, глас 2.
Сите маченикољупци, дојдете духовно да се равеселиме и да торжествуваме, зашто денес маченикот Теодор ни предлага тајна трпеза, која нè весели нас празникољупците, и да му пееме: Радувај се непобедлив страдалецу, кој заканата непријателска на земјата ја разурна! Радувај се ти, кој своето тело од кал за Христа Бога на маки го предаде! Радувај се ти, кој во разните неволи искусен воин на небеската војска се покажа! Затоа, украсу на мачениците, те молиме: За душите наши, моли се.

На сите што со вера ти приоѓаат, мачениче Теодоре, им ја разделуваш од Бога даруваната благодат на твоите чудеса, со која те фалиме, велејќи: Заробените ги ослободуваш, болните ги лекуваш, сиромашните ги збогатуваш, патниците по море ги спасуваш, суетниот начин на живеење на твоите слуги го запираш, и на оние што крадат казната им ја откриваш, страдалецу, и војниците ги учиш да се воздржуваат од грабежи, на младите милостиво прошка им даруваш, на оние што го слават твојот свештен спомен топол застапник им се наоѓаш. Со нив, и за нас што го воспеваме твоето мачеништво, најсвет страдалецу, проси од Христа милост голема.

Како возвишен дар Божји си се покажал, мачениче Теодоре, и по смртта, како жив, на оние што ти приоѓаат, молбите им ги исполнуваш. Затоа и синот на една жена, кој некогаш бил запленет од иноверни воини, кога вдовицата со солзи го облеа твојот храм, ти, како милостив, на бел коњ, дојде и детето невидливо нејзе ѝ го врати. И по ова не си престанал да правиш чудеса, но моли Го Христа Бога да се спасат душите наши.

Преблажен Теодоре, со твоето име дарот Божји го почитуваме, бидејќи се покажа како незаодно светило на Божјата светлина; со твоите страдања сета твар ја осветли и посилен од огнот се покажа, пламенот го згасна и главата на лажливата змија ја смачка. Затоа во твоите страдања Христос се приклони, и твојата божествена глава ја овенча, великомченику страдалнику. Како оној што има милост пред Бога, за душите наши прилежно моли се.

Слава: глас 6. Непријателот, служејќи се со царот отпадник (Јулијан), луѓето со пост очистени, се обиде да ги оскверни со храна, со крв од жртви попрскана, но ти мудро нивната лоша намера ја отстрани, кога на тогашниот архиереј на сон му се јави, за да го известиш за опасноста. За тоа ние благодарност ти принесуваме и спасител те именуваме, годишнит спомен на тоа чудо славејѓи го. Те молиме, и натаму од лошите намери на лукавиот пази нè, со твоите молитви пред Бога, мачениче Теодоре.
И сега: богородичен (догматик) од редовниот глас.

Вход без Евангелие. Светлино тивка:

Прокимен: псалм 19. Глас 5: Ќе те слушне Господ во денот на жалоста. Стих: Ќе те заштити името на Бога Јаковов.

Од книгата Битие, читање (2, 20-25; 3, 1-20):

И им даде човекот имиња на сиот добиток, и на птиците небески, и на сите ѕверови полски; но за човекот не се најде помошник, сличен на него. Затоа Господ му прати на човекот тврд сон; па кога заспа, му зеде едно ребро, и местото го пополни со плот. И Господ Бог создаде жена од реброто, што го зеде од човекот, и ја доведе кај човекот.  А човекот рече: „Еве сега коска од моите коски, и плот од мојата плот. Нека ѝ биде името жена, зашто е земена од мажот!” Затоа ќе го остави човекот таткото свој и мајката своја и ќе се прилепи кон жената своја; и обата ќе бидат едно тело. И беа обајцата голи, Адам и жена му, и не им беше срам. Но змијата беше полукава од сите ѕверови полски, што ги создаде Господ Бог; па ѝ рече на жената: „Вистина ли е дека Бог рекол да не јадете од ниедно дрво во рајот?” А жената ѝ рече на змијата: „Ние јадеме род од секое дрво во рајот; – само од родот на она дрво среде рајот, – рече Бог, – не јадете и не се допирајте до него, за да не умрете!” Тогаш змијата ѝ рече на жената: „Не, вие нема да умрете!

Бог знае оти оној ден кога ќе вкусите од него, ќе ви се отворат очите, па ќе станете како богови и ќе знаете што е добро, а што зло.” И жената, гледајќи дека родот на дрвото е добар за јадење, и убав за гледање, и дека дрвото е пожелно поради знаењето, набра род од него и јаде, па му даде и на мажот свој, та и тој вкуси. Тогаш им се отворија очите на обајцата, и увидоа дека се голи; па исплетоа лисја од смокви и си направија опашала. И го чуја гласот на Господа Бога, кога Он одеше низ рајот во приквечерината; и се сокрија Адам и жена му. Но Господ Бог го повика Адама и му реча: „Адаме, каде си”? А тој одговори: „Го чув гласот Твој во рајот кога врвеше, па се уплашив, оти сум гол, и се сокрив.” И Господ рече: „Кој ти кажа дека си гол? Да не си јал од она дрво, од кое ти забранив да јадеш?” Адам, пак, рече: „Жената, која ми ја даде Ти, таа ми даде од дрвото, и јас јадев.” Тогаш Господ Бог ѝ рече на жената: „Зошто го направи тоа?” Жената одговори: „Змијата ме измами, и јас јадев.”

На змијата, пак, ѝ рече Господ Бог: „Затоа што си го направила тоа, проклета да си меѓу сите животни и сите ѕверови полски; помешечки ќе се влечеш и прав ќе јадеш сè до крајот на својот живот! И ставам непријателство меѓу тебе и жената и меѓу родот твој и породот нејзин. Он ќе ти ја гази главата, а ти ќе го каснуваш во петата.” А на жената ѝ рече: „Ќе ти ги умножам и преумножам маките кога си бремена; со болки ќе раѓаш деца, и ќе бидеш под власта на мажот свој, и тој ќе ти биде господар!” Па потоа му рече на Адама: „Бидејќи ја послуша жената и вкуси од дрвото, од кое ти забранив и реков: – не јади од него – затоа земјата нека биде проклета поради тебе; со мака ќе се храниш од неа сè до крајот на својот живот; трње и троскот ќе ти раѓа; и ти ќе јадеш трева полска. Со пот од лицето свое ќе јадеш леб, сè дури не се вратиш во земјата, од која си земен; зашто си земја, и во земја ќе се вратиш!” И ја нарече Адам жената своја Ева, бидејќи таа стана мајка на сите живи.

Прокимен, псалм 20, глас 6: Издигни се, Господи, со Твојата сила: ние ќе ја воспеваме и ќе ја прославуваме Твојата моќ. Стих: Господи, со Твојата сила ќе се весели царот:

Од Мудрите изреки Соломонови, читање (3, 19-34):

Господ со премудроста ја основа земјата, со разум ги утврди небесата; преку Неговата премудрост се отворија бездните, и облаците оросија со роса. Синко, не ги испуштај од предвид овие, работи; запази ја мудроста и разумот; тие ќе бидат живот за душата твоја и украс на вратот твој; ќе бидат изцеление за твоето тело и лек за твоите коски. Тогаш ќе одиш без опасност по патот свој, и ногата твоја нема да се сопне. Коге ќе легнеш да спиеш, нема да се плашиш, и кога ќе заспиеш, сонот ќе ти биде пријатен. Нема да се исплашиш од ненадеен страв, ниту од напад, кој доаѓа од безбожниците, бидејќи Господ ќе биде на сите твои патишта и ќе ја запази ногата твоја од препнување. Не откажувај да му направиш добро на оној, кој има потреба, кога раката твоја има сила да му помогне. Не му вели на пријателот свој: „Оди си и дојди пак; утре ќе ти дадам” кога си во состојба да му помогнеш, зашто не знаеш што ќе роди утрешниот ден. Не крои зло против ближниот свој, кој е придојден и кој со доверба живее при тебе. Не се карај со човек без причина, кога не ти направил никакво зло. Не завидувај му на човек што постапува насилно, и не избирај ни – еден од патиштата негови, зашто на Господа му е одвратен безбожникот, а близок е со праведникот. Проклетството Господово е врз домот на нечесниот, а живеалиштето на праведникот Бог го благословува. Над оние што се подигруваат, Он се потсмева, а на смирените им дава благодат.

Потоа се продолжува со Литургијата на Претходноосветени дарови. (Пролог)