логоFacebookTwitterYouTubeeMail





  lisja3.jpg




 

Ние живееме во незнаење (11.11.2014)

Древните мудреци одамна рекле: „Спознај се себеси“, меѓутоа, без благодатта не можеле да го остварат тоа. Сликовито говорејќи, нашата душа, едниствена и едноставна, за нашиот разум е нешто како кула поделена со прегради. Разумот обично ги гледа само горните простории и не знае што се случува во долните. Непријателите (демоните), можеби веќе одамна направиле подземен премин, влегле во кулата, ги зазеле нејзините внатрешни простории, а разумот тоа не го забележува. Тој е стражар кој го гледа само надворешното; тој мисли дека сѐ е мирно и добро, сѐ додека непријателот не се појави во горните простории, меѓутоа, тогаш по правило веќе е доцна и разумот станува беспомошен затвореник на страстите кои се побуниле, како цар кој ненадејно го заробиле бунтовниците.

Разумот не се смирува од знаења, дури и од духовни. Напротив, немајќи основа во вид на послушание тој е наклонет кон славољубие и се гордее со знаењата, и често почнува да личи на змија која и нектарот од цвеќињата го претвора во пекол.

Светите Отци учеле дека „благодатта се враќа по оној пат низ кој го напуштила човекот“. Сите сме паднале во Адам преку неговото непослушание кон Бог, па затоа основата на нашите гревови е нашата непослушна волја. Таа може да биде исцелена само со послушание: послушание кон Црквата, хиерархијата, духовните раководители; во нив ние го покажуваме послушанието кон Христос. Послушанието го раѓа смирението. Смирението ѝ ја дава можноста на благодатта да делува во човековата душа и тогаш човекот гледа во каква страшна опасност се наоѓа, какви отровни змии се вгнездуваат во неговото срце, какви страсти, налик на чудовишта се кријат таму: еден пустиник велел дека го гледал станата кој седел во неговото срце како на трон. Меѓутоа, благодатта не само што ни го покажува нашиот грев, туку таа и го врзува. Подвижниците безусловно тврделе дека човекот не е во состојба да го победи гревот со сопствени сили, како што детето не е во состојба да го совлада џинот, туку дека гревот може да биде победен само со Божјата благодат.

Светите Отци учеле: „Послушанието е над постот и молитвата“. Ќе си дозволиме да кажеме дека послушанието е над самата љубов, бидејќи таа без послушанието е само душевно чувство – љубовта без смирение е глас на скриените страсти. Послушанието го раѓа смирението, смирението – покајанието, а покајанието – љубовта, но не онаа љубов, која може емоционално да се доживее или изобрази, туку проникнувањето на духот, кој ја созерцува убавината на Божјиот образ во секој човек.

Архимандрит Рафаил Карелин

Извор: МПЦ-ОА



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Јуни 30, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

СКОК ПРЕКУ ЈАЖЕТО НА НЕСОГЛАСУВАЊЕТО

Затоа, секогаш кога можеш прескокни го јажето на несогласувањето и фати се за оној дел од приказната кој ветува радост, насмевки и љубов. Горчината плисни ја со бран од морето, измиј го отровот на искажаните зборови и погледни кон залезот на сонцето. Тоа ќе…

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна…

Свети свештеномаченик Харалампиј

Фев 23, 2020 Житија 3009
ih3387
Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2258
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…