логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 

РАЗЛИКАТА ПОМЕЃУ ЉУБОВТА, ЗАЉУБЕНОСТА И СТРАСТА
Протојереј Максим Козлов

Што да се прави кога си уверен дека е невозможно да љубиш

Која е разликата меѓу заљубеноста и љубовта, и помеѓу љубовта и страста? Некои со години чекаат големи чувства, а други избираат за себе сопружник од оние коишто ги опкружуваат. Кој е во право? И што треба да направиш кога мислиш дека не можеш да љубиш, треба ли да чекаш и да се надеваш дека ќе го најдеш човекот кој што го бараш? На овие прашања одговара протоереот Максим Козлов    
Според правилата, страста е тоа нешто што е заради мене, заради самиот себе, тоа е она без кое јас не можам, а љубовта - тоа е нешто што сме спремни да го даваме на другите. Уште пред христијанската епоха Аристотел дал точна дефиниција за љубовта: тоа е „кога на другиот му посакуваме добро". А за христијаните, тоа е живот заради доброто на другите. И ако некој каже: „му посакувам (и посакувам) не само земна среќа туку и блага вечност, и повеќе од тоа не ми е неопходно"- тоа е љубов. А ако тој или таа каже дека го посакува истото, но само заедно со него самиот и тоа по секоја цена - тоа е страст.
Исто така, љубовта може да се покаже како трагедија, човечка внатрешна драма кога не е возвратена или при страшна болест на саканиот, а страста - тоа е несреќа која личноста ја носи во животот на другите, од која особено страда другиот, како и таа самата во помала мерка.
Секако, неразумно е потхранувањето на романтизмот на „Розовите едра" на својата ќерка: чекај го принцот кој ќе доплови со бродот и ќе те одведе во „далечната земја ", каде ќе бидеш исклучително среќна со него, окружена со сето она за кое што човекот сонува.
Ова е непромислена крајност.
Од друга страна, спротивно на ова, постои еден краен прагматизам, според кој не би требало да има никакви чувства, туку само рационално осмислена пресметливост: годините на младата личност одовараат, надворешноста, се чини - не е лоша, близок е социјалниот статус, и во однос на карактерот - ништо. Ова им изгледа како подготвеност за свадба. А потоа ќе видиме како ќе почне се¬мејниот живот. Ова е другата крајност.
За повеќето млади православни луѓе веројатно вистинскиот пат е некаде на средината: од една страна душевната (не секогаш духовна) емоционална поврзаност со човекот, стремежот кон него, а од друга страна - проценката дека ние во голем дел се согласуваме, дека помеѓу нас нема принципиелни светогледни разлики. Кога сето ова е усогласено, тогаш тоа е најтрезвениот, најмудриот пристап во устројувањето на семејниот живот.


Што да се прави кога си уверен дека е невозможно да љубиш, потребно ли е да чекаш и да се надеваш дека ќе го најдеш човекот кој што го бараш?


Тоа зависи од она што го сметате дека е љубов. Доколку љубовта ја квалификувате со тоа што е опишано во „Евгениј Онегин", а особено во „Ромео и Јулија" или пак во „Јунакот на нашето време", тогаш сигурно е подобро, да не се очекуваат такви емотивни состојби. Можно е да се случи, но за среќа Господ не благословува такви страсти, кои во светската литература се сметаат за љубов. Тие не мора да бидат груби телесно и да се непристојни, барем до XX век, почести се душевните, но тоа секако се страсти. И затоа да се чека и да се тежнее кон такви чувства, не е препорачливо на било кој начин.
Но, поради отсуство на љубов или поради неспособност за неа, ние подразбираме емотивна и душевна одбивност кон некој човек, кој според сите логични заклучоци е добар за нас, но душата не го прифаќа и не сака да биде блиска со него, и ако ги броиме минутите кога тој или таа конечно ќе заминат, тогаш секако, принудувањето себе си да се врзеш со тој или таа за цел живот, е крајно непожелно.
Секој кој може да живее со вера и надеж во Бога, молејќи се, барајќи и очекувајќи средба која што ќе ја испрати Господ, тој и ќе ја најде таа средба. За тоа зборува целокупното искуство на Црквата.

Превод: Свештеник
Емил Атанасов

 

Извор: ТРОИЧНИК бр.52

28.09.2018 лето Господово

 

Друго:

МОНАХ МАКАРИЈ, НОВИОТ ХРИСТОВ СТРАДАЛНИК ...

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2614
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 2407
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…