логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Кога се говори за Литургијата, неминовно треба да се опфати и прашањето за причестувањето: имено, колку пати треба да се причестуваме и како да се подготвуваме за тоа? Поаѓајќи од содржините на литургиските молитви, очигледно е дека смислата и целта на Литургијата е самото причестување. Причестувањето на секоја Литургија било норма во раната Црква. Св. Василиј зборува дека во нивната област во негово време (4 век) се причестувале 4 пати во неделата…

Околу расправиите за ова прашање, Цариградскиот собор од 1819 г. донел одредба: „А за Божествената и Света Причест, бидете сигурни и знајте, дека должни се сите благочестиви христијани на секоја свештена Мистагогија (света Литургија) да пристапуваат и да се причестуваат со живототворното Тело, заради што и се повикуваат од свештеникот со возгласот: Со страв Божји, вера и љубов пристапете. За оној човек што е колеблив и неспособен да се причестува секој ден, на таквиот Црквата му порачува и му налага, да пристапува кон Светата Причест тогаш, кога откако ќе се исповеда кај својот духовен отец, се најде себеси достоен за Света Причест и добие од духовниот отец благослов. Ако, пак, се покаже престапник и се подложи на епитимија, во покајание и солзи да ја извршува претходно наложената епитимија, а потоа повторно доаѓајќи кај својот духовник, да добие разрешување и така да се удостои за Божествената и Света Причест, за која не постои определување во денови. Ниту 40 дена треба да поминат од пристапувањето кон Божествените Тајни, зашто тоа е слободно и непречено, и кој сака да добие дозвола од духовникот, како оној кој е без престап, дозволено му е да се причестува и секоја недела, и за ова ниту постои ограничување, ниту апостолско правило“. Оваа одлука ги потврдува веќе постоечките канони на Православната црква.

Значи, во идеалот, сите верни треба да се причестуваат на секоја Литургија, затоа што преку неа го остваруваат своето членство во неа. Еве еден, можеби недостоен, пример: ако сме членови на некој клуб или здружение, па некое време не ги исполнуваме своите обврски кон него или не плаќаме членарина, нашето членство автоматски ќе биде прекинато. Така и со Причеста, ако не се причестуваме одреден период, со самото тоа се изопштуваме од заедницата на Црквата, која е Телото Христово. Друга работа е тоа, што не секогаш сме подготвени за причестување.

(продолжува)

Претходно: За Литургијата

Г.Г.

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1124
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1065
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…