Поуки од Светите Отци

Обидете се да го спомнувате Бога почесто во текот на денот.

Ако се чувствувате лошо, обрати се кон Него со молитва:

„Господи, се чувствувам лошо, помогни ми.“

Ако се чувствуваш добро, кажи му на Бога:

Да бидете добро исповедани. Сфатете дека тоа е Тајна која нè спасува. Затоа што, она што вие ќе го разрешите, и јас ќе го разрешам! Тајна втемелена на Светото Писмо, готово! И тие гревови, повеќе не се спомнуваат ниту на Страшниот суд, ниту на митарствата. Значи, готово е!

И не биди неверен, туку верен; неверието е нешто лошо – го потиснува умот, а верата го насочува кон небото; неверието ја заслепува душата, а верата го просветува разумот; неверието не го забележува дури и видливото, а верата го согледува и невидливото; оној што не верува е во целосно незнаење; прогонувај го облакот на безверието и примај ги чистите зраци

Нема грев, кој не би можела да го исчисти, кој не би можела да го истреби милостињата. Секој грев е понизок од неа, таа е лек погоден за секоја рана. Што е полошо од митарот? Тој е способен за секоја нечесност. Но и таа секоја нечесност Закхеј ја исчистил (в. Лука 19:8­9).

    “Како што некој господар држи ниви и виногради, така и Господ го држи целиот свет како лозје. Тој зеде дванаесетмина апостоли и им ја даде Својата благодат и Својот благослов, испраќајќи ги во светот да ги научат луѓето како и овде да живеат добро, во мир и љубов, 

Бог заповеда и настанаа седум дена. Тој прво ја создаде Неделата и ја зачува за Себе. Останатите шест дена Тој ни даде да работиме за овоземните лажни  работи, а во Недела ни заповеда да отпочинеме и да одиме во храмовите за да Го славиме нашиот Бог, да застанеме во страв, да го слушаме Светото Евангелие и другите книги на нашата Црква. Што ни порача 

· Речиси сите болести произлегуваат од недостатокот на доверба во Бога и тоа предизвикува смут, вознемиреност. Бунилото и вознемиреноста се случуваат поради промаршувањето на религиозното чувство. Ако немате љубов кон Христа, ако не се занимавате со свети нешта, со сигурност ќе се исполните со меланхолија, со зло.

Православието

не може

да биде удобно...

доколку не е лажно“.

Но, духовната добивка што ни ја причинува секоја неправда треба да ја примаме радосно,

да им бидеме благодарни на оние што ни нанесуваат неправда

и постојано да Го славиме Бог..

Сите сакаат да имаат мир, но не знаат како да го добијат. Пајсиј Велики се гневел и Го молел Господа да го избави од раздразливоста. Господ му се јавил и му рекол: „Пајсиј, ако сакаш да не се гневиш, не посакувај ништо, никого не осудувај и не мрази, и нема да се гневиш“.

Преподобен Серафим Саровски ги советувал дивеевските сестри: „Задолжително треба да се исповедаме и причестуваме во сите пости и, освен тоа, на дванаесетте и големите празници: што почесто, тоа е подобро, не измачувајќи се себе си во мислите, дека сме недостојни, и не треба да ги пропуштаме можностите, што почесто да се удостојуваме

 Истата смисла го има и Павловиот повик на непрестајната молитва. Оној што трпеливо престојува во молитвата „Бог брзо го оправдува“, ако ден и ноќ Го повикува. Зборовите: „Бдејте и молете се“ и „не паѓајте во молитвата“, 

Ќе дојде време кога ќе бидат изградени машини кои ќе го контролираат начинот на кој луѓето размислуваат...
Во тоа време само оние кои го спуштиле умот до срцето нема да бидат погодени од оваа диктатура.
На запад луѓето живеат со мозокот, односно логиката е центар на нивниот живот

"Неизбежно е Бог да ги воспитува Своите сопствени деца. Бог нема миленици и Него не може да Го надвладее нездрава љубов, каква што често безумните родители покажуваат кон своите деца. Таквата нездрава љубов подоцна често предизвикува пропаст и вечно казнување на оние кои „сакале“.

Пoбeдeни стe дoсeга и, бeз сeкаквo сoмнeвањe, ситe ваши сoјузници сo вас заeднo ќe бидат пoбeдeни дo крајoт на врeмeтo.
Затoа, нeка e на Тeбe, сeмoќeн и бeстрашeн Гoспoди, слава и вeчна пoфалба. Амин.

Кога Исус се роди во Витлеем Јудејски, Ирод четворовласникот[1] го побара Младенецот за да го убие. Но ангел Господов му јави на Јосифа да Го земе Младенецот и Неговата Мајка, и да оди во Египет.[2] Јосиф така и направи. Кога тој отиде таму со Детето и со Мајка Му, бидејќи Исус не беше најден, Ирод нареди да бидат убиени децата во Витлеем.[3]

Кога ти, драго мое дете, копнееш да бидеш од корист на својот брат, и одиш, и му го зборуваш она што го знаеш, кога гориш од желба да му помогнеш, тогаш тоа е љубов кон ближниот: да се љуби братот како самиот себе си.
Колку повеќе копнееш и иташ да им помогнеш на другите, толку повеќе и Бог

·Тоа ли се луѓето, кои одат во Божјиот храм и се молат заедно со тебе на Господа? Ако се тие, зошто оделе во храмот?
Очигледно, само поради навика, а не по желба на, благодарното на Христа Спасителот, срце. Очигледно не се молеле на Бога, не си ги приближиле срцата кон Него, туку се приближиле до Него само со својата уста

И каде води сето ова? Дете со природна чистота на умот

и со малку знаење што го има ќе ти ги каже вистинските работи.

Спротивно на тоа, некој со големо образование,

со ум заматен од демонското искуство што го добил,

ти зборува најголеми безбожности.

Работата не беше во тоа дека болката поминуваше или дека на некој чудесен начин бев исцелен, туку, сострадувајќи со болката на својот ближен, заборавав на сопствената болка. Чудо се случува кога сочувствуваме во туѓата болка. Работата е во тоа луѓето да ги чувствуваш како свои браќа, да страдаш заедно со нив.