логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 p.andreas-konanos

Архимандрит Андреј Конанос

✤✣✤

Покајанието – слатка тага на душата

(IVдел)

✤✣✤

Ќе дојде часот кога ќе се каеме за изгубеното време

✤✣✤

Колку неродени деца очекуваат насолзени очи од родителите, а солзите уште ги нема? Колку абортуси има, извршени само со еден потпис – докторите, договорите, документите, сѐ е само формалност. Си велиш, така прават многу луѓе, многу жени прават абортуси. Тие вршат убиство, а ти уште не си заплакал. Многупати кај мене доаѓаат жени и се исповедаат, а и мажи исто така, зашто и тие имаат одговорност за она што им се случило на жените, и не ни спомнуваат абортус. Прашуваш кротко:

-Да не сте направиле абортус некогаш? 

-Да, два пати.

-И тоа го кажувате туку така?

Ти, татко, спремен ли си да плачеш за двете деца кои не се веќе меѓу живите, но и да плачеш уште повеќе за живите мртви родители? Тука дури и не станува збор за тоа дека згрешиле, затоа што се луѓе, и јас би можел да го направам истото, и секој би можел да го направи во својата немоќ, од невнимание или од други причини. Но ниту една солза! Не тагуваш ли за тоа што си го направил? Не го осознаваш ли? Не разбираш ли дека за тоа треба да дадеш нешто? На кого? Не на мене, не на Бога, туку на тие души, на тие деца кои никогаш не се порадувале на овој свет, не поживеале. И пари да немаше, барем ќе просеа во метрото. Но ти никого не праша за судбината на тоа дете. Ти не ги уби за да не врват лошо во животот, туку, просто, сам си ја донесе одлуката. Просто, уште веднаш се претвори во бог и рече: „Јас ќе решам што ќе биде, јас ќе си го определам животот, јас ќе кажам дали ќе живеат или не!“

Уште не си сфатил дека твоето его те уништило и не си заплакал поради тоа. Си направил абортус или сакаш да направиш, а не си ја разбрал грешката и не си пролеал ниту една покајна солза од твоите очи. Зарем не е страшно тоа? Каде е покајанието? Нема покајание. Колку илјади абортуси се вршат во нашата земја? Приближно 350 – 400 илјади годишно, според официјалната статистика, бројка којашто се регистрира во документите и во болниците, а уште колку други што се прават скришно, што не се објавуваат од разни причини – семејни, или поради авторитетот, поради имиџот во семејството, во светот, во општеството. Дали било кое од тие семејства пролеало барем една солза? Не сум срцезналец, ниту ги судам, ниту ги обвинувам, туку едноставно објаснувам дека земјата на срцето ни жеднее по солзи, затоа што е многу сува, земјата на нашата планета бара солзи, бидејќи пресушила. Ние сме грешни, но немаме покајание и тоа е нашата трагедија, а имено живееме во една гревовна епоха. Сите епохи биле гревовни, но денешната епоха во голема мера е без покајание, жестока, непријателска, надмена пред Бога. Тоа е една револуција, бунт против Бога и дрскост, што е најтрагичното. Трагичното е не тоа што правиме гревови, туку тоа што сме дрски и го претвораме гревот во начин на живот. Наместо да признаеме и да кажеме: „Господи, прости ми, Те молиме за Твојата помош, за да излеземе од калта!“, ние велиме: „Добро правам, така прават сите, така си сакам. Така ќе си правам!“

Тоа веќе не е човечко. Тоа е сатанско. Така сакам, така ми се допаѓа, нема да се сменам – тоа мислење е сатанско. Ова го слушнав не од Старци, ниту од книги, да ви кажам ли? Од самиот ѓавол го слушнав ова – не сум го видел ѓаволот во животот лично но сетете се кога ви раскажував како еднаш случајно присуствував на едно истерување на нечист дух. Тогаш сето тоа траеше 30 минути, слушнав толку многу работи, и особено многу се замислив. Во еден момент свештеникот го праша нечистиот дух:

-Кој е посилен? Ти знаеш зошто те прашувам, затоа што посилниот е Христос, а не ти. Прифати! Така ли е?

-Не ти кажувам!

-Кој е посилен, ти или Господ?

-Не ти кажувам!

И најпосле свештеникот му рече:

-Те заколнувам во името на Господа да ми кажеш!

И искушувачот му одговори:

-Па кога знаеш дека Назареецот е посилен од мене, зошто ме прашуваш?

Свештеникот одговори:

За ти да го кажеш тоа!

Тоа го слушнав со сопствените уши, не само јас туку многу луѓе, и тоа образовани. Со други зборови, не е ова некаков фолклор, па да речеш „во ова само бабите можат да веруваат“. Имаше дури и еден новинар, видов дека држеше диктафон и запишуваше, не знам што сакаше, ќе правеше ли репортажа, не знам. Свештеникот продолжи:

-Знаеш ли дека доколку се покаеш Бог ќе те прими одново? Пак ќе те прими, како светол ангел, пак ќе те прими во Својата близина, го знаеш ли тоа? Како Свое возљубено блудно чедо кое се враќа. Знаеш ли дека ќе те прими во Своите прегратки ако се покаеш?

Искушувачот одговори:

-Знам. Го знам и тоа.

Свештеникот му рече:

-Па тогаш, безумнику, зошто не се покаеш? Глупав си што не се покајуваш.

Низ целиот храм се слушна еден крик од којшто сите луѓе се скаменија, зашто беше еден див глас, силен, но и многу сигурен и уверен, којшто рече: 

-Затоа што НЕ САКАМ!

Не можам да го имитирам. Долго одекнуваше тој глас, беше еден крик: „Не сакам! Не сакам!“ Ѓаволот не сака да се покае. Секогаш кога ти велиш: „Не сакам да се променам, не сакам да си ја признам грешката, не сакам, бре, жити детето, остави ме на мира! Сакам да пијам, сакам да пушам, сакам да грешам, да развратувам, сакам, ми се допаѓа, убаво ми е, остави ме!“ – тоа е веќе алармантно.

Да кажеше дека грешиш, бидејќи си човек, бидејќи и јас грешам, бидејќи сите прават гревови, само Господ е безгрешен, оти нели „никој не е без грев“. Сите сме грешни, но барем пред Тебе Единиот згрешивме, но и Тебе Единиот Ти припаѓаме. Не престанувам да грешам, но пак доаѓам кај Тебе, паѓам пред Твоите нозе, ја просам Твојата милост, Ти велам дека згрешив и Ти пак ме примаш. Тоа е разликата меѓу оној што се кае и непокајаниот. Оној што се кае греши, но се покајува. Но непокајаниот којшто греши, тврдоглав е, прави грев и задоволен е од тоа. Прави грев и се радува, го негува, го развива, го утврдува во себеси и во своето срце го доживува адот  и сатанската атмосфера уште сега во овој живот. Нема потреба да прашаш каде ќе одиш, нема потреба да прашаш дали ќе одиш во рајот или во адот. Уште сега го чувствуваш рајот или адот. Покајаниот уште сега го чувствува рајот, плаче, се согласува дека е виновен, но се радува, зашто ја гледа Христовата прегратка, го гледа прстенот што му го дава Небесниот Отец, царскиот прстен, прстенот на посиновувањето, новата облека и Он му вели:

-Чедо, те сакам!

-Грешен сум.

-Те сакам!

И велиш:

-Христе мој, каква е таа радост што ми ја даваш! Грешен сум и ме љубиш? Како ме љубиш со тој грев којшто одвраќа?

А Господ ти вели:

-Не те сакам заради тоа што си го направил, те сакам поради тоа што сега ми го даваш. Поради твоето срце што ми го даваш одново, што повторно се враќаш при Мене, што ми подаваш рака, што ме љубиш одново – тоа го сакам! Твоето враќање!

(Продолжува)

 Извор: Бигорски манастир

 

Друго: 

 

27-м декември, лето Господово 2015

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1096
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1662
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1096
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »